ΠΑΤΗΡ ΕΥΣΕΒΙΟΣ ΒΙΤΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΨΑΛΜΟΥΣ.

Έχω τή γνώμη πώς, σύμφωνα μέ τή γνώμη τού Μεγάλου Αθανασίου, ερμηνευτού τού βιβλίου τών Ψαλμών,  πώς μέσα στά λόγια αυτά τού ιερού βιβλίου, έχει μετρηθεί καί περιέχεται όλη ή ζωή τών ανθρώπων, καί οί διαθέσεις τής ψυχής καί οί κινήσεις τών λογισμών καί τών σκέψεών τους καί πώς τίποτε περισσότερο απ΄αυτά δέν βρίσκεται στήν ανθρώπινη ζωή. Είτε δηλαδή υπάρχει ανάγκη μετανοίας καί εξομολογήσεως, είτε παρουσιάστηκε κάποια θλίψη ή πειρασμός, είτε καταδιώχθηκε κανένας ή γλίτωσε από κάποια επιβολή, είτε τόν κυρίεψε θλίψη, είτε βλέπει τόν εαυτό του νά προοδεύει, τόν δέ εχθρό νά αχρηστεύεται, είτε θέλει νά υμνήσει, νά ευχαριστήσει τόν Κύριο, γιά όλα διδάσκεται από τούς Ψαλμούς. Άς εκλέγει λοιπόν  όσα σ, αυτούς λέγονται γιά κάθε περίπτωση πού αναφέρθηκε καί νά τά λέει προσφέροντάς τα στόν Κύριο σάν νά έχουν γραφτεί γιά τόν εαυτό του, μορφώνοντάς μέσα του αντίστοιχα συναισθηματα.

Μέ αυτούς τούς λόγους, όπως είπε ο απόστολος Παύλος,  "κατανίκησαν οί άγιοι βασίλεια, έκαναν έργα αρετής, πέτυχαν τήν εκπλήρωση υποσχέσεων τού Θεού, έφραξαν στόματα λεονταριών, έσβησαν καί απέδειξαν ανίσχυρη τή δύναμη τής φωτιάς, ξέφυγαν τόν κίνδυνο σφαγής, έγιναν καλά από αρρώστιες, αποδείχθηκαν δυνατοί σέ πολέμους, έτρεψαν σέ φυγή ξένα στρατεύματα, έλαβαν ξανά γυναίκες τούς νεκρούς πού αναστήθηκαν (Εβρ.ια΄33-35).

   Λοιπόν όποιος λέει καί τώρα τούς λόγους αυτούς, άς έχει τήν πεποίθηση πώς διά μέσου τών Ψαλμών θά ακούσει γρήγορα ο Θεός τίς δεήσεις αυτών πού προσεύχονται.

(Από τό βιβλίο τού π. Ευσεβίου,  "ΑΓΑΛΛΙΑΜΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ")