Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 2023

Από πνευματική άποψη, σε κάθε «πολιτικό γάμο» ο άνθρωπος αφήνει ένα κομμάτι της καρδιάς του.




 Πρώτα, ένας άντρας και μια γυναίκα δεσμεύονται για την πίστη και τη σφραγίζουν με γάμο, προκύπτει μια πνευματική σύνδεση και μετά η σωματική οικειότητα. Εάν είναι το αντίστροφο, τότε η οικογένεια θα είναι άσχημη - αυτός είναι ο νόμος της πνευματικής ζωής.


Τι γίνεται αν οι άνθρωποι έχουν εμπειρία οικειότητας με διαφορετικούς ανθρώπους;

Από πνευματική άποψη, σε κάθε «πολιτικό γάμο» ο άνθρωπος αφήνει ένα κομμάτι της καρδιάς του.

Ο άντρας ήθελε να ενώσει σώμα, ψυχή και πνεύμα· δεν το ήθελε καθόλου, αλλά τα πήρε όλα αμέσως. Είναι εύκολο να σπάσεις μια φυσική σύνδεση. Αλλά η πνευματική σύνδεση παραμένει. Η ψυχή, αποδεικνύεται, είναι ήδη συνδεδεμένη με άλλους ανθρώπους, και αυτές οι συνδέσεις την τραβούν προς τα κάτω και δεν της δίνουν ελευθερία. Γι 'αυτό, όταν ένα άτομο προσπαθεί στη συνέχεια να συνάψει έναν πραγματικό γάμο, αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί πλέον να αγαπήσει τη γυναίκα του με όλη του την καρδιά. Ένα κομμάτι της καρδιάς του θα ανήκει πάντα σε κάποιον άλλο. Δεν θα είναι περίεργο αν τέτοιες σχέσεις στερούνται πνευματικής εκπλήρωσης.

Ιερέας Ilya Shugaev

Ο αλησμόνητος γέροντάς μου .....



Ο αλησμόνητος γέροντάς μου μου έλεγε συχνά ότι οι αρχαίοι πατέρες και από τις ερήμους και από τα μοναστήρια ταξίδευαν με θαλάσσια κωπηλασία μέχρι το Δαφνί και πίσω.
 Επειδή αυτό ήταν χρονοβόρο, κουβαλούσαν μαζί τους βιβλία και θυμίαμα για να κάνουν τον Εσπερινό.
 Έτσι, ενώ κωπηλατούσαν, έψαλλαν ή προσεύχονταν στα κομποσκοίνια.

 Γέρος Σβετογόρσκι

Θέλεις να αποκτήσεις ψυχραιμία, αλλά δεν ξέρεις πώς.



Θέλεις να αποκτήσεις ψυχραιμία, αλλά δεν ξέρεις πώς.
 Αν θέλεις, θα σου πω εμπιστευτικά,
 ότι είναι το καλύτερο μέσο για την απόκτηση ηρεμίας
 να υπομένεις κάθε πόνο που καταδυναστεύει μια περήφανη καρδιά, και ταυτόχρονα να περιμένεις έλεος από τον Θεό μέρα και νύχτα.

 Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κρεστιάνκιν

 Στην εικόνα, ο πατέρας Παύλος +2000
 ιερέας της μονής Grnčarica

Πρεσβύτερος Valerian KrechetovΠατέρας 7 παιδιών και παππούς 35 εγγονιών.Φωτογραφία με τη μητέρα Natalya Konstantinovna Krechetova (1939-2022)



Ο γάμος δεν είναι τίποτα άλλο από ένα κατόρθωμα της συμβίωσης. Και αυτό το καθημερινό δύσκολο κατόρθωμα βασίζεται αποκλειστικά στην αγάπη και την ταπεινοφροσύνη. Επιπλέον, είναι πολύ, πολύ χρήσιμο στην οικογενειακή πρακτική να συγκρατεί κανείς όχι μόνο τα συναισθήματα, αλλά και τη δική του ομιλία. Όποιο από τα δύο έχει δίκιο ενώπιον του Θεού μπορεί να σωπάσει εγκαίρως ή ακόμα και να κρατά το στόμα του κλειστό πιο συχνά από άλλους.

Πρεσβύτερος Valerian Krechetov
Πατέρας 7 παιδιών και παππούς 35 εγγονιών
Φωτογραφία με τη μητέρα Natalya Konstantinovna Krechetova (1939-2022)

 

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΆ ΜΕ ΤΌΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΌ ΙΕΡΈΑ ΠΑΤΉΡ ΝΙΚΌΛΑΟ ΤΆΣΙΟ



Καλησπέρα σας αγαπητοί μου αδερφοί. 
Ήταν Σεπτέμβριος του 2017 που χάνω αιφνίδια τον πατέρα μου από ανακοπή 58 χρόνων. Ιανουάριο του 2018 και ενώ οι ανάγκες ήταν πολλές αποφασίζω να ανοίξω ένα μαγαζί για να ζήσω,με την βοήθεια του Θεού, την οικογένεια μου. Πράγματι σας το λέω δεν θα το άνοιγα ποτέ αν όλοι οι γνωστοί και οι φίλοι δεν ήταν μαζί μου και προπάντων εγώ πιστεύω με βοήθησε πολύ και η Παναγία μας όταν ξαφνικά όλα έρχονταν βολικά.
Πρώτη μέρα στην δουλειά λοιπόν καθόμουν με το κεφάλι σκυφτό και σκεφτόμουν.. μια τον θάνατο του πατέρα μου,μια αν έκανα καλά που άνοιξα αυτό το μαγαζί και ίσως αν έκανα κάτι άλλο..  ήμουν χαμένος. Σηκώνω το κεφάλι μου και εκεί που ήμουν μόνος δεν είχε μπει κανένας βλέπω μπροστά μου έναν Πάτερ..  έβαλα τα κλάματα και του λέω  παππούλι μου ο Θεός σε έστειλε δώσε μου την ευχή σου.. μού έδωσε την ευχή του Σταύρωσε τον χωρο και έφυγε. Ήταν ο Πάτερ Νικόλαος. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που τον είδα μπροστά μου δεν τον ήξερα. Βλέπω μπαίνει ένας μέσα αντε άλλος ένας αναθαρεψα. Την άλλη μέρα και για πολλές μέρες ακόμα τον έβλεπα γύρω γύρω στέκονταν και ευλογούσε με το σημείο του Σταύρου και έφευγε. Η καρδιά μου από θλίψη γέμισε από χαρά αυτος ο άνθρωπος είχε την χάρη του Αγίου Πνεύματος..και τα πρώτα έσοδα φάνηκαν απρόσμενα.. από την πρώτη κιόλας μέρα. Μεγάλη ανάσα. Πάω στο σπίτι με ρωτάνε τι έγινε σήμερα και τους λέω ήρθε ένας Παππάς Άγιος σωστός τόση ανακούφιση μου έφερε που δεν ξέρω αν ήταν άνθρωπος η κάποιος Άγιος του Θεού. Από κει και πέρα όλα πήγαν όπως έπρεπε.  Μια Μέρα όταν ήταν η Μητέρα μου στο Μαγαζί τον είδε και τον χαιρέτησε εγκάρδια.. εγώ δεν ήξερα ούτε το όνομά του. Λέω μάνα τον ξέρεις αυτόν? Ναι μου λέει ήταν πολύ φίλος με τον πατέρα σου .. αφού όταν άνοιξαμε το μαγαζί(οι γονείς μου τηρουσαν τυροπιταδικο) καθόταν ο πατέρας σου και περίμενε να δει πως θα πάει η πρωτη μέρα και πρώτος μπήκε ο Πάτερ Νικόλαος και ευλόγησε τον χώρο και από κει γνωρίστηκαν μετά πήγαν όλα καλά. Μόλις της είπα ότι αυτος ήταν ο Πάτερ που ήρθε και σε εμένα δοξασε τον Θεό για την μεγαλοσυνη του που δεν μας άφησε ποτέ στην μοίρα μας. Θεωρώ ότι τίποτα από όλα αυτά δεν είναι τυχαίο.  Δόξα να έχει ο Κύριος μας και με τους Άγιους του σαν τον Πάτερ Νικόλα να μας βοηθά δεν είμαστε μόνοι μας .. δεν είμασταν ποτέ.

Το αίμα του γέρου Πορφύριου. Ο δοκιμαστικός σωλήνας με το αίμα του Γέροντα Πορφυρίου, μετά από σχεδόν 30 χρόνια, είναι ακόμη φρέσκος. Σώζεται ως μεγάλο προσκυνητάρι στη Μονή της Μεταμορφώσεως στο Μήλεσι.

Μην σκέφτεστε για το μέλλον. Είναι όλα στα χέρια του Θεού.Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης († 2 Δεκεμβρίου 2006)

«Έκλεψε» τη Θεία Κοινωνία όπως λένε. Δεν κατάπιε όμως τα Τίμια Δώρα, αλλά τα έβγαλε από το στόμα του αφού έφυγε από την Εκκλησία και τα τύλιξε σε ένα μαντήλι. Όταν έφτασε στο σπίτι τα έβαλε στο μελίσσι.



Ένας σεχταριστής, μελισσοκόμος στο επάγγελμα, αφηγείται την ιστορία του αγίου Teofan Zăvorâtul στο βιβλίο του, με τίτλο «Περί μετάνοιας», πήγε επίσης σε μια Θεία Λειτουργία σε μια Ορθόδοξη Εκκλησία από περιέργεια και κοινωνούσε.

 «Έκλεψε» τη Θεία Κοινωνία όπως λένε.  Δεν κατάπιε όμως τα Τίμια Δώρα, αλλά τα έβγαλε από το στόμα του αφού έφυγε από την Εκκλησία και τα τύλιξε σε ένα μαντήλι.  Όταν έφτασε στο σπίτι τα έβαλε στο μελίσσι.

 Γιατί ο σεχταριστής το έκανε αυτό δεν είναι γνωστό, αλλά αυτό που συνέβη στη συνέχεια αναφέρθηκε ευρέως.  Μόλις τα σωματίδια των Ιερών Μυστηρίων τοποθετήθηκαν στην κυψέλη, οι μέλισσες σταμάτησαν να κάνουν χτένες και γρήγορα άρχισαν να κάνουν χώρο για τη διατήρηση του Σώματος του Κυρίου.

 Πρώτα ύψωσαν έναν μικρό θρόνο, μετά έναν δίσκο και μετά έχτισαν πάνω τους ένα θόλο σαν βωμό.  Αφού τοποθέτησαν το ιερό κομμάτι στο δίσκο, σωστά τακτοποιημένοι, ξάπλωσαν γύρω-γύρω και άρχισαν να δοξάζουν τον Θεό με χαμηλό βουητό.

 Βλέποντας αυτό ο μελισσοκόμος τρομοκρατήθηκε, απλά δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε, κλονίστηκε σοβαρά όλη η λογική του και ζήτησε από το σπιτικό του να φέρει τον ιερέα το συντομότερο δυνατό.

 Κάτω από την εντύπωση ενός θαύματος, μετανόησε και επέστρεψε στην αγκαλιά της αληθινής Εκκλησίας, δηλαδή της Ορθόδοξης Εκκλησίας.  Έχουμε πολλά να μάθουμε από αυτές τις μέλισσες και από τα ζώα γενικότερα.

 Τα αμίλητα πλάσματα του Θεού, ακόμη κι αν τους λείπει το ταλέντο και η λογική με την οποία είναι προικισμένος ο άνθρωπος, στο βαθμό των δυνατοτήτων τους, σέβονται τον Δημιουργό τους και τις αποστολικές διατάξεις με φόβο Θεού.

 Ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά θα αγωνιστούν οι σεχταριστές και όλοι οι άλλοι για να θάψουν την Αλήθεια του Θεού, δεν θα τα καταφέρουν, γιατί έχουμε την υπόσχεση του ίδιου του Κυρίου ότι τίποτα δεν θα μπορέσει να σταματήσει τη δύναμη της ορθής πίστης και της αληθινής Εκκλησίας.

 «Θα οικοδομήσω την Εκκλησία Μου και οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της».  - (Ματθαίος 16, 18)

 ☦️ Άγιος Θεοφάνος ο τελευταίος ☦️

Παραβολή: Ο πλησιέστερος δρόμος προς τον Θεό


 


Μια σύντομη παραβολή για το συντομότερο μονοπάτι προς τον Θεό.

Κάποτε ένας μαθητής είπε στον γέροντα του:

«Πατέρα, δεν αντέχω άλλο να με αποσπά τίποτα». Πώς μπορώ να βρω τον πλησιέστερο δρόμο προς τον Θεό ;

Ο γέροντας απάντησε:

– Όπου το μονοπάτι είναι πιο δύσκολο, πηγαίνετε εκεί. Μην κάνεις αυτό που ρίχνει ο κόσμος και ό,τι κάνει ο κόσμος, εσύ δεν το κάνεις. Πηγαίνετε αντίθετα με τον κόσμο σε όλα τα πράγματα, και τότε θα έρθετε κοντά Του με τον πιο κοντινό τρόπο!

Θα ήταν πολύ υποθετικά ενδιαφέρον αν ένας Ρωμαίος Αυτοκράτορας συναντούσε ποτέ έναν Κινέζο Αυτοκράτορα

Στις 11 Οκτωβρίου 2023, η μοναχή Αγαπία (Σερντιούκοβα), η πνευματική κόρη και συνεργάτης των Πρεσβυτέρων Γκλίνσκι, εκοιμήθη εν Κυρίω:


 


Στις 11 Οκτωβρίου 2023, η μοναχή Αγαπία (Σερντιούκοβα), η πνευματική κόρη και συνεργάτης των Πρεσβυτέρων Γκλίνσκι, εκοιμήθη εν Κυρίω: Σχήμα-Μητροπολίτης Σεραφείμ (Zinovia Mazhugi) /†03/08/1985/, Σχήμα-Αρχιμανδρίτης Αντρόνικ (Λουκάς). ) /†03/21/1974/, Σχήμα-Αρχιμανδρίτης Σεράφι μα (Ρομάντσοβα) /†01.01.1976/, Σχήμα-Αρχιμανδρίτης Βιτάλι (Σιδορένκο) /†01.12.1992/.

Η μητέρα Αγαπία από μικρή ζήλευε τον μοναχισμό και αφού έμαθε ότι οι μεγάλοι πρεσβύτεροι Γκλίνσκι ασκήτευαν στη Γεωργία, ως πολύ νεαρή κοπέλα, ήρθε στην Τιφλίδα στην Εκκλησία του Τιμίου Πρίγκιπα Αλέξανδρου Νιέφσκι στους Αγίους Ασκητές και δεν έφυγε ποτέ.

Για πολλά χρόνια ήταν νεοκορος στην εκκλησία του Αγ. Alexander Nevsky και προσωπικός αναγνώστης της Vladyka Zinovy. Η μητέρα πέρασε τα τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής της στο μοναστήρι του Αγ. Η John-Tornike  στη Mtskheta (την αρχαία πρωτεύουσα της Γεωργίας), πέρασε τις μέρες της σε αδιάκοπη προσευχή και θρήνο για όλη την ανθρωπότητα. Από μεγάλη ταπείνωση λυπήθηκε που δεν είχε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος.

Κάποτε η Μητέρα Αγαπία ρώτησε τις μητέρες αν υπάρχουν ακόμη μάρτυρες αυτή τη στιγμή και έμαθε από τις αδελφές ότι στη Συρία και τη Λιβύη μέχρι σήμερα οι Ορθόδοξοι υποφέρουν διωγμούς και βασανιστήρια για τον Χριστό.

Σε ηλικία 87 ετών, άναψε με φλόγα για να δεχτεί το μαρτύριο για τον Σωτήρα και ρώτησε τις μοναχές για τη μεταφορά και το κόστος του ταξιδιού στη Συρία, αλλά όταν έμαθε το τίμημα, στενοχωρήθηκε πολύ, αφού, μη ποθητή μοναχή, δεν είχε τέτοια κεφάλαια.

Πέρασαν αρκετές μέρες, όλοι είχαν ήδη ξεχάσει αυτή τη συζήτηση και κατά τη διάρκεια της πρωινής προσευχής, η μητέρα ήρθε στο ναό με ένα σακίδιο για να ζητήσει από την ηγουμένη μια ευλογία για το ταξίδι της στη Συρία - για μαρτύριο.

Αποδεικνύεται ότι κάποιος ευεργέτης της δώρισε ένα ποσό που θα ήταν αρκετό για ένα ταξίδι στη Συρία. Προσπάθησαν να την αποτρέψουν για πολλή ώρα, αλλά η μητέρα στάθηκε σταθερά στη θέση της.

Η ηγουμένη ανέφερε στον Πατριάρχη Ηλία Β', ο οποίος γνώριζε προσωπικά την μοναχή Αγαπία, για την επιθυμία της μητέρας της. Ο Σεβασμιώτατος έπεισε τη μητέρα να μην πάει σε ένα τόσο μεγάλο ταξίδι. Η μητέρα Αγαπία στενοχωρήθηκε πολύ, αλλά δέχτηκε την ευλογία με ταπείνωση. Από εκείνη την ημέρα πήγε στην απομόνωση και δεν έφυγε από το κελί της μέχρι το τέλος των ημερών της.

Στις 11 Οκτωβρίου 2023, η μοναχή Αγαπία, έχοντας λάβει τα Ιερά Μυστήρια του Χριστού, αναχώρησε ειρηνικά στον Κύριο.

«Πατέρα, αποφασίσαμε να πάρουμε διαζύγιο».


 


«Πατέρα, αποφασίσαμε να πάρουμε διαζύγιο».

Ήρθε ένα νεαρό ζευγάρι στον γέροντα στο μοναστήρι, πήγαν και πριν τον γάμο, τον αγαπούσαν πολύ. Ήρθαν όμως με άσχημα νέα. Αποφασίσαμε να πάρουμε διαζύγιο.

-Πώς είναι δυνατόν, αγαπητοί μου, αυτό που συνέβη ξαφνικά και δεν έχουμε ζήσει ακόμα έξι μήνες και ήδη χωρίζουμε;

«Ω, πατέρα, μου είναι δύσκολο μαζί του, μερικές φορές τρέχει στο σπίτι, μερικές φορές κάθεται και παίζει παιχνίδια ή κάτι άλλο», λέει η σύζυγος.

«Δεν μπορώ να είμαι πια μαζί της, τώρα δεν υπάρχει μεσημεριανό γεύμα, είναι στο TikTok , μετά είναι στο τηλέφωνο με τη μαμά της για ώρες, είναι πάντα θυμωμένη, όλα δεν της πάνε καλά», λέει ο σύζυγος. Και οι γονείς μου λένε επίσης ότι δεν είμαστε ζευγάρι.

- Περίμενε, τι σχέση έχουν οι γονείς; - ρωτάει ο γέρος.

- Λοιπόν, λέω στη μητέρα μου για τον Όλεγκ και μου λέει, είναι ένας άχρηστος σύζυγος, δεν σε αγαπάει, γιατί τον χρειάζεσαι έτσι;

- Και η μάνα μου μου λέει ότι η Αλένα είναι κακή γυναίκα, τι νοικοκυρά είναι, πού κοίταζες όταν παντρεύτηκες;

- Τα πάντα είναι καθαρά. Λοιπόν, αφού αποφάσισες να πάρεις διαζύγιο, είναι δική σου δουλειά. Ωστόσο, σας παρακαλώ, από αγάπη και σεβασμό προς εμένα, να κάνετε υπομονή για ένα μήνα, μπορείτε;

Οι νεόνυμφοι κοιτάχτηκαν - θα κάνουμε υπομονή για ένα μήνα, πατέρα.

- Μόνο μια προϋπόθεση. Πείτε του μόνο όλα όσα δεν σας αρέσουν στον σύζυγό σας και πείτε στους γονείς σας τι κάνει καλά ο σύζυγός σας. Τελικά, δεν είναι όλα άσχημα μόνο στην αδελφή ψυχή σου;

«Λοιπόν, υπάρχει καλό, φυσικά», συμφώνησαν και οι δύο, «αν και υπάρχουν περισσότερα κακά».

«Αυτό είναι το καλό, πείτε στις μητέρες σας».

Ένα μήνα αργότερα, το ζευγάρι ήρθε, σε αντίθεση με τον εαυτό τους. Απλώς λάμπουν από ευτυχία.

- Ευχαριστώ, πατέρα, για τις προσευχές σου, όλα άλλαξαν για εμάς και ακόμη και οι γονείς μας άρχισαν να μιλούν διαφορετικά.

«Ναι, η μητέρα μου λέει τώρα ότι έχω έναν καλό σύζυγο και ότι με αγαπάει, και όλα τα άλλα είναι ασήμαντα, πρέπει να κάνω υπομονή και να παραμείνω σιωπηλή», λέει η Αλένα.

- Ναι, και η μητέρα μου λέει επίσης ότι η Αλένα είναι πολύ καλή, περιποιητική, πρέπει να τη βοηθήσω κι εγώ. Άρχισα με κάποιο τρόπο να τη βλέπω διαφορετικά, την ερωτεύτηκα ακόμα περισσότερο», είπε ο Όλεγκ.

- Ευχαριστώ, πατέρα, δεν θα χωρίσουμε, αλλάζουμε σταδιακά ο ένας για τον άλλον. Θέλω να δω το άλλο μου μισό χαρούμενο.

«Τι σχέση έχω με αυτό», χαμογέλασε ο Γέροντας.

Ἔλεγε κάποτε ὁ Ἅγιος Πορφύριος στόν Σεβ. Μητρ. Νεοφύτου καί Μπάτσκας κ. Εἰρηναῖο:


Ἔλεγε κάποτε ὁ Ἅγιος Πορφύριος στόν Σεβ. Μητρ. Νεοφύτου καί Μπάτσκας κ. Εἰρηναῖο: «Κάθισα μία ἡμέρα πάνω σέ μία γέφυρα ἐκεῖ στά μέρη σας,(ἐνν. στή Σερβία ὅπου μετέβαινε μέ χαρισματικό τρόπο)…Παρατηροῦσα τούς ἀνθρώπους πού περνοῦσαν. Καί μέ τή χάρι τοῦ Θεοῦ τούς ἔβλεπα διάφανους, καί τά σώματα καί τίς ψυχές τους. Τί νά σοῦ πῶ, Εἰρηναῖε! Εἶδα ψυχές ἄδειες, μοναχικές, πληγωμένες, τσακισμένες. Ἔβλεπα ἐκεῖ νά περνοῦν ἀγόρια καί κορίτσια πιασμένα χέρι χέρι, χωρίς ὅμως οἱ ψυχές τους νά ἔχουν δύναμη νά ἀγαπήσουν ἀληθινά. Ἐρωτεύονται χονδρά καί ἐπιφανειακά. Μεγαλωμένα χωρίς οἰκογένεια ἤ καί σέ ἄθεη οἰκογένεια, δέν ἔχουν ἐφόδια γιά τήν ἀληθινή ἀγάπη. Πολλές ἀπό τίς κοπέλες σας δέν εἶναι κἄν εἰς θέσιν νά γίνουν μητέρες ἀπό τήν ἐλευθεριάζουσα ζωή πού κάνουν.
Γι’ αὐτό μή λέτε στούς νέους θεωρίες, ἀλλά νά τούς ὁμιλῆτε νά ζοῦν σεμνή ζωή. Νά μή ζοῦν μέ χαλαρότητα ἠθῶν. Νά τούς ὁμιλῆτε σέ βασικά θέματα: ὅτι ὁ Χριστός τά κάνει ὅλα, ἀλλά ἐμεῖς πρέπει νά θέλωμε τόν Χριστό. Νά τόν ἀποδεχώμεθα. Καί αὐτό ἐπιτυγχάνεται μέ προσπάθεια, μέ ἐγκράτεια. Τήν θέλει τήν ἄσκηση ὁ Χριστός. Θέλει τόν ἁγνό ἔρωτα. Στούς νέους λοιπόν νά συνιστᾶτε νά ἀγαποῦν τήν ἁγνότητα, γιατί ἡ ἐλευθεριάζουσα ζωή δέν εἶναι μόνο ἀνθυγιεινή καί ἄχαρη, ἀλλά εἶναι καί ἐξαθλιωτική. Ἐξαθλιώνει τόν ἄνθρωπο, τόν ἀχρηστεύει, δημιουργεῖ ψυχολογικές καί σωματικές διαταραχές. Στούς νέους νά διδάσκῃς νά μελετοῦν τήν Ἁγία Γραφή καί εἰδικά τό Ψαλτῆρι».
**********Σεβ. Μητρ. Νεοφύτου καί Μπάτσκας κ. Εἰρηναίου, Ἡ πνευματική σχέση τοῦ Γέρ. Πορφυρίου μέ τόν Σερβικό λαό, στό Πρακτικά Διορθόδοξου Μοναστικοῦ Συνεδρίου: Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης, Ὁρόσημο ἁγιότητος στό σύγχρονο κόσμο, Ἱερά Μονή Χρυσοπηγῆς, Χανιά 2008, σελ. 296.


The recently reposed Fr. Michael Oleksa (memory eternal) expounds on some very interesting things in his book "Orthodox Alaska". I highly recommend it to anyone.


No single nation or culture can ever fully manifest or become the ultimate expression of truth, or will ever be a totally Christian, completely universal embodiment of the Gospel. No individual except Jesus Christ himself ever will. However, each person and each nation is called to strive to embody, to "incarnate" the Word of God, each in its irreproducible, absolutely unique way, realizing that in this world the task is unattainable and will be consummated only in the Kingdom to come. Every individual believer strives to attain to the stature of Christ without ever realizing it. Likewise, each must seek this impossible goal while recognizing that the process, begun at baptism, of its corporate and personal sense has no end. Even in the Kingdom of God, the continuing growth and transformation, "from glory to glory" constitutes an infinite and never-ending transfiguration of the human personality, for to be "in Christ" is to be without limit...

The recently reposed Fr. Michael Oleksa (memory eternal) expounds on some very interesting things in his book "Orthodox Alaska". I highly recommend it to anyone.

Ξεκίνησε η Γενέθλια Νηστεία, που προετοιμάζει τους πιστούς για τη γιορτή της Γέννησης του Χριστού - το δεύτερο Πάσχα. Αυτή η ανάρτηση δείχνει την κατάσταση του κόσμου πριν και μετά την έλευση του Σωτήρος.


Ξεκίνησε η Γενέθλια Νηστεία, που προετοιμάζει τους πιστούς για τη γιορτή της Γέννησης του Χριστού - το δεύτερο Πάσχα. Αυτή η ανάρτηση δείχνει την κατάσταση του κόσμου πριν και μετά την έλευση του Σωτήρος.


Πολλοί ρωτούν:γιατί χρειάζεσαι μια ανάρτηση; Τι αντίκτυπο μπορεί να έχει στην πνευματική ζωή ενός ατόμου;

Ο αρχαίος χριστιανός απολογητής Αθηναγόρας, όταν ρωτήθηκε από τον ειδωλολάτρη αντίπαλό του πώς μια σωματική ασθένεια μπορεί να επηρεάσει τη δραστηριότητα της ψυχής, απάντησε με το εξής παράδειγμα: Η ψυχή είναι μουσικός και το σώμα είναι όργανο. Εάν το όργανο είναι κατεστραμμένο, ο μουσικός δεν μπορεί να βγάλει αρμονικούς ήχους σε αυτό. Από την άλλη, αν ένας μουσικός είναι άρρωστος, τότε το όργανο είναι αθόρυβο. Στην πραγματικότητα, η σύνδεση σώματος και πνεύματος είναι αμέτρητα μεγαλύτερη. Σώμα και ψυχή αποτελούν μια ενιαία ανθρώπινη προσωπικότητα.

Χάρη στη νηστεία, το σώμα γίνεται ένα εξελιγμένο όργανο, ικανό να αιχμαλωτίσει κάθε κίνηση του μουσικού – της ψυχής. Μεταφορικά, το σώμα ενός αφρικανικού τυμπάνου μετατρέπεται σε βιολί Stradivarius. Η νηστεία βοηθά στην αποκατάσταση της ιεραρχίας των ψυχικών δυνάμεων και στην υποταγή της πολύπλοκης ψυχικής οργάνωσης ενός ατόμου σε ανώτερους πνευματικούς στόχους. Η νηστεία βοηθάει την ψυχή να νικήσει τα πάθη, εξάγει την ψυχή, σαν μαργαριτάρι από το κοχύλι, από την αιχμαλωσία κάθε αισθησιακού και μοχθηρού. Η νηστεία απαλλάσσει το ανθρώπινο πνεύμα από την προσκόλληση στα υλικά πράγματα, από τη συνεχή προσφυγή στα γήινα πράγματα.

Η ιεραρχία της ανθρώπινης ψυχοφυσικής φύσης είναι σαν μια πυραμίδα, με την κορυφή της γυρισμένη προς τα κάτω, όπου το σώμα πιέζει την ψυχή και η ψυχή απορροφά το πνεύμα. Η νηστεία υποτάσσει το σώμα στην ψυχή, και την ψυχή στο πνεύμα. Η νηστεία είναι σημαντικός παράγοντας για τη διατήρηση και την αποκατάσταση της ενότητας ψυχής και σώματος.

Η συνειδητή αυτοσυγκράτηση χρησιμεύει ως μέσο για την επίτευξη πνευματικής ελευθερίας· οι αρχαίοι φιλόσοφοι δίδαξαν αυτό: «Ένας άνθρωπος πρέπει να τρώει για να ζήσει, αλλά όχι να ζει για να τρώει», είπε ο Σωκράτης. Η νηστεία αυξάνει τις πνευματικές δυνατότητες της ελευθερίας: κάνει το άτομο πιο ανεξάρτητο από το εξωτερικό και βοηθά στην ελαχιστοποίηση των κατώτερων αναγκών του. Αυτό απελευθερώνει ενέργεια, ευκαιρίες και χρόνο για τη ζωή του πνεύματος.

Η νηστεία είναι πράξη θέλησης και η θρησκεία είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα θέλησης. Όποιος δεν μπορεί να περιοριστεί στο φαγητό δεν θα μπορέσει να ξεπεράσει πιο δυνατά και πιο εκλεπτυσμένα πάθη. Η ακολασία στο φαγητό οδηγεί σε διαστροφή των δυνάμεων της ψυχής.

Η πίστη είναι η άμεση απόδειξη της ψυχής για την ύπαρξη του Θεού και του πνευματικού κόσμου. Μεταφορικά μιλώντας, η καρδιά ενός πιστού μοιάζει με έναν ειδικό εντοπιστή που αντιλαμβάνεται πληροφορίες που προέρχονται από τις πνευματικές σφαίρες. Η νηστεία προωθεί μια πιο λεπτή και ευαίσθητη αντίληψη αυτών των πληροφοριών, αυτών των κυμάτων πνευματικού φωτός. Η νηστεία πρέπει να συνδυάζεται με προσευχή. Η προσευχή είναι η στροφή της ψυχής προς τον Θεό, μια μυστικιστική συνομιλία μεταξύ της δημιουργίας και του Δημιουργού της. Η νηστεία και η προσευχή είναι δύο φτερά που ανεβάζουν την ψυχή στον ουρανό.

Η νηστεία είναι ένα από τα μέσα που βοηθούν στην αποκατάσταση της αρμονίας μεταξύ πνεύματος και σώματος, μεταξύ νου και συναισθήματος. Η νηστεία σε διδάσκει να θυσιάζεις πρώτα μικρά πράγματα, αλλά όλα τα μεγάλα πράγματα ξεκινούν με μικρά πράγματα!

Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 2023

Μπορείτε να σωθείτε παντού, απλώς μην εγκαταλείψετε τον Σωτήρα.



Ο Άγιος Νικόλαος των Μύρων πήγε στην έρημο για να κοπιάσει εκεί με νηστεία και προσευχή, αλλά ο Κύριος δεν τον ευλόγησε να μείνει εκεί. Όταν εμφανίστηκε στον άγιο, ο Κύριος του είπε να πάει στον κόσμο: «Δεν είναι αυτός ο αγρός στον οποίο θα καρποφορήσεις για μένα», είπε ο Κύριος. Η Ταϊσίγια, η Μαρία της Αιγύπτου, η Ευδοκία επίσης δεν ζούσαν σε μοναστήρια. Μπορείτε να σωθείτε παντού, απλώς μην εγκαταλείψετε τον Σωτήρα. Προσκολληθείτε στο χιτώνα του Χριστού και δεν θα σας αφήσει.

Σεβασμιώτατος Βαρσανούφιος (Οπτίνα)
 

ΠΑΡΑΒΟΛΗ: ΠΕΡΙ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΟΦΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ





Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας γέρος σε ένα χωριό. Ήταν πολύ φτωχός, αλλά ακόμα και οι βασιλιάδες τον ζήλευαν γιατί είχε ένα όμορφο άλογο.

Του πρόσφεραν υπέροχα χρήματα για το άλογο, αλλά ο γέρος είπε:

– Αυτό το άλογο δεν είναι άλογο για μένα, αλλά άτομο. Πώς μπορείς να πουλήσεις μια προσωπικότητα, έναν φίλο;

Ο άντρας ήταν φτωχός, αλλά ποτέ δεν συμφώνησε να πουλήσει το άλογό του. Ένα πρωί δεν βρήκε το άλογο στο χωράφι.Όλο το χωριό μαζεύτηκε και όλοι καταδίκασαν τον γέροντα:

«Είσαι ένας ηλίθιος γέρος», του είπαν. «Ξέραμε ότι κάποια μέρα το άλογο θα κλαπεί. Θα ήταν καλύτερα να το πούλησες. Τι κακή τύχη!

Ο γέρος είπε:

– Δεν ξέρω όλη την ιστορία. Δεν ξέρω αν έφυγε ή τον πήραν. Υπάρχει ένα γεγονός, όλα τα άλλα είναι κρίση. Αν αυτό είναι κακή τύχη ή ευλογία, δεν ξέρω, γιατί όλα είναι απλώς ένα μέρος. Ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει;

Ο κόσμος γέλασε. Πάντα ήξεραν ότι ήταν λίγο τρελός. Αλλά δεκαπέντε μέρες αργότερα το άλογο επέστρεψε απροσδόκητα, και επιπλέον, έφερε μαζί του τέσσερα πουλάρια.

Ο κόσμος μαζεύτηκε ξανά και είπε:

«Είχες δίκιο, γέροντα, δεν ήταν κακή τύχη, ήταν ευλογία».

Και πάλι ο γέρος είπε:

– Δεν ξέρω όλη την ιστορία. Ξέρω μόνο ότι το άλογο δεν ήταν εκεί, μετά επέστρεψε. Ποιος ξέρει αν αυτό είναι ευλογία ή όχι; Έχετε διαβάσει μία μόνο λέξη σε μια πρόταση - πώς μπορείτε να κρίνετε ένα ολόκληρο βιβλίο;

Αλλά ο κόσμος αποφάσισε ότι έκανε λάθος, γιατί υπήρχαν περισσότερα άλογα! Ο γέρος είχε έναν μοναχογιό. Άρχισε να καβαλάει πουλάρια και μια εβδομάδα μετά έπεσε και έσπασε το πόδι του.

Οι άνθρωποι είπαν:

- Αυτό είναι κακή τύχη! Ο μοναχογιός σου έχασε την ικανότητα να περπατάει, κι όμως ήταν το μοναδικό σου στήριγμα! Θα ήταν καλύτερα αν πουλούσες το άλογο τότε, αν είχες λίγα χρήματα.

Και για άλλη μια φορά ο γέρος τους απάντησε:

«Έχετε εμμονή με την κρίση, μην πάτε τόσο μακριά». Ξέρω μόνο ότι ο γιος μου έπεσε και έσπασε το πόδι του. Κανείς δεν ξέρει αν αυτό είναι κακή τύχη ή ευλογία.

Έτυχε ότι λίγες εβδομάδες αργότερα ξέσπασε πόλεμος στη χώρα και όλη η νεολαία οδηγήθηκε στο στρατό. Μόνο ο γιος του γέρου έμεινε γιατί ήταν ανάπηρος. Όλοι οι κάτοικοι έκλαιγαν γιατί οι μάχες χάθηκαν και οι περισσότεροι νέοι πέθανε.

Οι άνθρωποι ήρθαν στον γέρο και του είπαν:

«Είχες δίκιο, αποδείχθηκε ευλογία». Ο γιος σου μπορεί να είναι ανάπηρος, αλλά είναι μαζί σου, οι γιοι μας έφυγαν για πάντα.

Και πάλι ο γέρος είπε:

– Συνεχίζεις να κρίνεις. Δεν ξέρεις όλη την ιστορία, ούτε και κανείς. Κρίση σημαίνει παγωμένη ψυχική κατάσταση. Μην βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα, αλλιώς δεν θα γίνετε ποτέ ένα με το σύνολο.

Στην πραγματικότητα, το ταξίδι δεν τελειώνει ποτέ. Ένα μέρος τελειώνει, αλλά ένα άλλο αρχίζει, μια πόρτα κλείνει, μια άλλη ανοίγει. Φτάνεις στην κορυφή, αλλά εμφανίζεται μια άλλη, ψηλότερη. Η ζωή είναι ένα ατελείωτο ταξίδι.

Πηγή: Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων

Το έλεος εξυψώνει την κρίση.Περί του ελεήμονος Σαμαρείτη



Το έλεος εξυψώνει την κρίση
Περί του ελεήμονος Σαμαρείτη
Στο όνομα του Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος!

Φίλοι μας, κάθε Κυριακή η Αγία Εκκλησία οικοδομεί τα παιδιά της ο λόγος του Θεού, ο λόγος που είπε ο ίδιος ο Χριστός. Και δεν μπορούσες παρά να παρατηρήσεις ότι ο Χριστός ντύνει τις κυριακάτικες συνομιλίες με παραβολές. Αυτό δεν είναι τυχαίο· η παραβολή δεν συνδέεται με κάποιο συγκεκριμένο χρόνο ή τόπο. Μεταφέρει τον λόγο του Θεού σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας για όλες τις εποχές και για όλους τους λαούς, και τα πνευματικά και ηθικά διδάγματα των παραβολών είναι η πιο σίγουρη ένδειξη του μονοπατιού προς τη σωτηρία. Τι θα μας πει λοιπόν σήμερα ο Θείος Δάσκαλος, ποια γωνιά της ψυχής θα αγγίξει, τι θα διδάξει;

Ο Χριστός και μπροστά του ένας νέος, σύγχρονος Του. Μια προσφώνηση με σεβασμό και μια ερώτηση που φαίνεται να είναι η πιο πιεστική για την ηλικία του ερωτώντος: "Δάσκαλε! Τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;" Και ποιος από εμάς, σκεπτόμενος την πίστη, τη σωτηρία, δεν αναζήτησε απάντηση σε αυτό το ερώτημα; Γιατί όμως ο Χριστός απαντά στην ερώτηση του νεαρού με μια ερώτηση: «Τι είναι γραμμένο στο νόμο; Πώς το διαβάζεις;» Δεν υπάρχουν μυστικά για τον αναγνώστη της καρδιάς· βλέπει κάθε ψυχή, κάθε καρδιά στραμμένη προς Αυτόν, και δίνει στον καθένα μια απάντηση ανάλογα με τις ανάγκες της ψυχής του. Και οι άνθρωποι πάντα και πάντα συνωστίζονται γύρω από τον Χριστό. Μέσα σε αυτό το πλήθος υπάρχουν σοφοί και αδαείς, απλοί και πονηροί ανακριτές, εραστές και πιστοί, αυτοί που ήδη αρνούνται, ακόμη και μισούν. Ο Κύριος στέλνει τον νέο, ως συνερώτηση, ως επιδέξιο στο νόμο, στο νόμο. Φειδώνοντας τη νεαρή υπερηφάνεια, ο Χριστός κρυφά, μόνο για τον νέο, αποκαλύπτει τις γνώσεις του για αυτόν, απαντώντας σε ερώτηση με απορία. Και ο δικηγόρος σπεύδει να επιδείξει τη γνώση του για το νόμο, δικαιολογώντας τον εαυτό του για την ερώτησή του: «Θα αγαπήσεις τον Κύριο τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη δύναμη και με όλο σου το μυαλό και τόν πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». Είναι ο ίδιος ο Χριστός που στέλνει όλους όσους σκέφτονται για τη σωτηρία της ψυχής, ακούγοντας αυτή τη συζήτηση τότε και όσους την ακούν σήμερα, στη Θεία Γραφή ως πηγή που απαντά σε κάθε μας ερώτημα: στραφείτε στον Λόγο του Θεού, εμβαθύνετε σε αυτό και εφαρμόστε το στη ζωή σας εκπληρώνοντάς το στις σκέψεις, στα συναισθήματα και στις πράξεις σας. «Κάνε αυτό και θα ζήσεις», μας λέει ο Χριστός. Και αυτό το μάθημα που έδωσε ο Κύριος παραμένει πολύτιμο ανά πάσα στιγμή και σε όλη τη ζωή για όλους. Ο δρόμος προς τη σωτηρία μας ανοίγει όχι μόνο με τη γνώση του νόμου, αλλά και με την ενεργή εκπλήρωσή του. Και ένα ακόμη σημαντικό μάθημα μας διδάσκεται σήμερα: «Μην πειράζεις τον Κύριο τον Θεό σου». Δεν κάνουμε, όπως ο νέος, ερωτήσεις για χάρη των ερωτήσεων, που δεν πασχίζουμε να απαντήσουμε με τη ζωή μας; Και αυτή η παραβολή υπενθυμίζει σε όλους μας ότι πρέπει να στραφούμε στον Θεό και τις Αγίες Γραφές όχι ως αδρανείς ή πονηροί ανακριτές, αλλά ως εκείνοι που συλλέγουν φωτεινές έννοιες για τη ζωή, επιθυμώντας πραγματικά τη σωτηρία της ψυχής.

Η εντολή να αγαπάμε τον Θεό δεν απαιτεί στοχασμό ή εξήγηση. Αλλά η περηφάνια του νεαρού είναι βαθιά πληγωμένη, θέλοντας να δικαιολογηθεί για την πρώτη ερώτηση, σπεύδει να ρωτήσει έναν άλλο: «Ποιος είναι ο γείτονάς μου;» Μην με σκέφτεστε άσχημα, μην νομίζετε ότι δεν εκπληρώνω το νόμο, εκτός αν λόγω της αβεβαιότητας των απαιτήσεών του κάνω αυτή τη νέα ερώτηση. Ο νόμος δεν ορίζει ποιος θεωρείται γείτονας. Και ο δεύτερος σπεύδει σε βοήθεια του πρώτου δόλου. Έτσι, ο άνθρωπος προσαρμόζει τον νόμο του Θεού και την ίδια την πίστη στο δύστροπο μυαλό και τις κακές του σκέψεις. Η εντολή να αγαπάς τον πλησίον υπόκειται επίσης στην αναθεώρησή μας. Το κακό μυαλό σπέρνει σύγχυση στην ψυχή μας με τη μορφή της σκέψης: "Ποιος είναι ο γείτονάς μου; Αν είναι αυτός, αξίζει την αγάπη μου;"

Ο Κύριος λέει την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, όχι με λόγια, αλλά με έργα και παράδειγμα, δείχνοντας τι σημαίνει να είσαι γείτονας, τον οποίο αντιλαμβανόμαστε ως πλησίον μας και με τον οποίο γινόμαστε γείτονας. Και με το φως της θείας αλήθειας όλα τα ψέματα και η απάτη μας αποκαλύπτονται τόσο εύκολα. Απάντησε μόνος σου στην ερώτηση, ποιος είναι ο πλησίον σου, όπως λέει ο Χριστός σε αυτή την παραβολή. Και εμείς, όπως ο νεαρός δικηγόρος, δεν θα τολμήσουμε να πούμε ψέματα στον εαυτό μας απαντώντας σε αυτή την ερώτηση. Ποιος, περπατώντας στους δρόμους της ζωής, δεν πέφτει περιοδικά σε μια ή την άλλη ατυχία; Πόσοι κάθε λογής ληστές, ορατοί και αόρατοι, μας περιμένουν κάθε μέρα. Νιώθουμε αναμφισβήτητα ποιος πέρασε από δίπλα μας, τον πόνο, σιωπηλά με αδιαφορία, κοιτάζοντας μόνο τα βάσανά μας, ποιος ξέφυγε με λόγια χωρίς νόημα, και ποιος με σοφές συμβουλές και συνενοχή ελάφισε την αμηχανία και τη θλίψη της ψυχής μας, που θυσίασε τον χρόνο του για εμάς . Η ιστορία του Κυρίου είναι τόσο σύντομη, αλλά τόσο συνοπτική. Ένα ρεύμα ανθρώπων περνά δίπλα μας κάθε μέρα, και κάποιος δεν ζει πλέον από πνευματικό πόνο και απελπισία· με ασθένεια ψυχής, μένουν μόνοι σε αυτό το πλήθος, χωρίς να περιμένουν έλεος από κανέναν. Είμαστε όλοι απασχολημένοι με τον εαυτό μας, δεν έχουμε χρόνο, περνάμε. Και είμαστε πολύ καιρό στην Εκκλησία, διαβάζουμε και ξέρουμε τα καλά νέα του Ευαγγελίου του Χριστού, αλλά γιατί η γνώση δεν ζωντανεύει τη ζωή μας, και εμείς, σαν το νέο βιαζόμαστε να βρούμε μια δικαιολογία για την αναισθησία μας , ακόμα κι όταν μας ζητούν βοήθεια. Από χρόνο σε χρόνο, ο Κύριος δεν κουράζεται να μας θυμίζει τον νεαρό δικηγόρο και τον ελεήμονα Σαμαρείτη, τις δύο κατευθύνσεις της ζωής που μας ανοίγουν τον δρόμο προς την αιωνιότητα.

Αγαπητοί μου, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε όλους όσους μας στέλνει ο Κύριος στο μονοπάτι της ζωής. Ο Θεός δεν κάνει λάθη και δεν δημιουργεί τίποτα αλόγιστα. Είτε αυτό το άτομο μας χρειάζεται, είτε στέλνεται να μας ελεήσει. Και αυτό πρέπει να το καταλάβουμε. Ας θυμηθούμε ότι είναι ιερό μας καθήκον να εκπληρώσουμε το καθήκον της αγάπης για τον άτυχο άτυχο που έπεσε στα χέρια ληστών. Και ας μην γεννηθεί στο μυαλό μας το ερώτημα: «Ποιος είναι ο γείτονάς μου;» Όποιος μπορούμε να δείξουμε έλεος πρέπει να γίνει γείτονάς μας. Αγαπητοί μου, ας θυμόμαστε πάντα την υπόσχεση του Σωτήρα: «Το έλεος υπερισχύει της κρίσης».

Μέσω του δικηγόρου, ο Χριστός μας διδάσκει πώς να ενεργούμε απέναντι στους άλλους ανθρώπους. Χωρίς να διακρίνουμε ποιος είναι κοντά και ποιος είναι μακριά, πρέπει να παρέχουμε κάθε δυνατή βοήθεια σε κάθε άτυχο άτομο που συναντάμε τώρα στο δρόμο μας. Δεν χρειάζεται να αναζητήσετε τον πλησίον σας, δεν χρειάζεται να διαλέξετε ούτε με πνεύμα, ούτε με αίμα, και κυρίως όχι από εγωιστικά συμφέροντα. Ας μην φοβόμαστε μήπως αγαπήσουμε κάποιον που δεν πρέπει να αγαπάμε. Ο Κύριος μας λέει το εξής: κάνε τον εαυτό σου γείτονα σε κάποιον που σε χρειάζεται και μη ρωτάς αν είναι ο πλησίον σου ή όχι. Γίνετε κοντά του. Μην κοιτάς τον άνθρωπο αυτή τη στιγμή, αλλά τον εαυτό σου, την καρδιά σου, ώστε το κρύο της αναισθησίας να μην παραλύσει τη συμπόνια και την καλοσύνη, και το παράδειγμα του Καλού Σαμαρείτη ζωντανέψει στην ψυχή σου και δείχνεσαι σε όσους βρίσκονται κοντά στον πάσχοντα. Σε όποιον δείξουμε έλεος θα είναι γείτονάς μας, ανεξάρτητα από το ποιος είναι από πίστη και εθνικότητα. Και αφού όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται αμοιβαία βοήθεια, τότε όλοι οι άνθρωποι πρέπει να είναι γείτονες μεταξύ τους.

Αμήν.

Αρχιμανδρίτης Ιωάννης (Χωρικός)

Κυρία Βικτώρια, κατεβαίνετε ακόμα στο χωριό, με αυτό το χιόνι;



- Κυρία Βικτώρια, κατεβαίνετε ακόμα στο χωριό, με αυτό το χιόνι;
 - Ναι, και πήγα χθες να φροντίσω τον εαυτό μου, γιατί είπα ότι μπορεί να χειροτερέψει και δεν θα μπορούσε να κατέβω μετά από αυτό.
 - Πώς να «φροντίσεις τον εαυτό σου»;
 - Να υπακούει, να μοιράζεται.

 - Κυρία Βικτώρια, μπορείτε ακόμα να κατεβείτε από εδώ με αυτό το χιόνι!;
 - Ναι, φυσικά, μόλις χθες πήγα να φροντίσω τον εαυτό μου.  Σκέφτηκα μέσα μου: μπορεί να χειροτερέψει και δεν θα μπορέσω να κατέβω τότε.
 - Και πώς φροντίζεις τον εαυτό σου;
 - Πάω να εξομολογηθώ κα να Μεταλάβω!!!

 Νοέμβριος 2023, Μπρασόβ

Η ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΌΣ!!!