Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2024
Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2024
ΕΟΡΤΉ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ!Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρελίν .
Υπάρχουν ονόματα αγίων των οποίων η ζωή μιλάει ιδιαίτερα στην ανθρώπινη καρδιά τα κατορθώματα και τα βάσανά τους αγγίζουν τις βαθύτερες χορδές της ψυχής μας. Ένα τέτοιο όνομα, σαν ένα κόσμημα στο ουράνιο στέμμα, είναι το όνομα Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος, καλούμενος ο Νικητής. Αυτό το όνομα δοξάζεται σε όλες τις χριστιανικές χώρες - από τον Ινδικό Ωκεανό μέχρι τον Ατλαντικό, από την άμμο της Σαχάρας μέχρι τα χιόνια της Σιβηρίας. Με αυτό το όνομα πάνε ένα μεγάλο ταξίδι, με αυτό το όνομα μπαίνουν στη μάχη, με αυτό το όνομα ορκίζονται πίστη, με αυτό το όνομα τους ευλογούν οι γονείς των παιδιών τους. Ασημένιες εικόνες του μεγαλομάρτυρα είχαν κολλήσει στο στήθος τους από στρατιώτες, που ετοιμάζονταν να πάνε στη μάχη.
Στη Γεωργία ανεγέρθηκαν εκκλησίες στο όνομα του Αγίου Γεωργίου σε κάθε τοποθεσία και είναι ιδιαίτερα σεβαστός στις ορεινές περιοχές. Τα μονοπάτια στα ψηλά βουνά είναι συχνά τόσο στενά που δύο άτομα δεν μπορούν να περάσουν ο ένας τον άλλον πάνω τους. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα να πιαστείς με το χέρι σου για να σε αποτρέψει να πέσεις αν ξεπηδήσει μια πέτρα από κάτω από το πόδι σου: το μόνο στήριγμα για έναν ταξιδιώτη που κάνει το δρόμο του στο μόλις ορατό μονοπάτι που προσκολλάται στον βράχο είναι η προσευχή και η δύναμη της θέλησης. Εάν η καρδιά τρέμει και δεν μπορεί να το αντέξει, τότε η άβυσσος θα καταπιεί τον άνθρωπο, σαν ένα φίδι που προσελκύει τη λεία προς τον εαυτό του με το μαγευτικό, υπνωτιστικό βλέμμα του. Γι' αυτό οι ορειβάτες σεβάστηκαν τόσο πολύ τους ναούς του Αγίου Γεωργίου -ακόμη και τα ερείπια, τα ερείπια και τις πέτρες τους. Ο Άγιος Γεώργιος κάνει την καρδιά του ανθρώπου στα βουνά σκληρή σαν το σπαθί στη μάχη.
Σε πολλές γλώσσες του κόσμου, η Γεωργία ονομάζεται η χώρα του Γεωργίου. Ετυμολογικά, αυτό το όνομα μπορεί να εξηγηθεί με διαφορετικούς τρόπους. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι στη συνείδηση του γεωργιανού λαού προστάτης του είναι ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος.
Υπάρχει κάποια μυστηριώδης κυκλικότητα στην ιστορία. Ο τελευταίος Γεωργιανός βασιλιάς έφερε το όνομα Γεώργιος, σαν σημάδι ότι με τον θάνατό του η μοίρα της χώρας ανατέθηκε στον Άγιο Γεώργιο. Ο τελευταίος Βυζαντινός αυτοκράτορας ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΒ' και ο Άγιος ισότιμος των Αποστόλων Κωνσταντίνος ο Μέγας ίδρυσε την Κωνσταντινούπολη και το Βυζαντινό κράτος. Αυτοκράτορας της Ρωσίας - Νικόλαος Β', είναι γνωστό ότι οι Ρώσοι σέβονται ιδιαίτερα τον Άγιο Νικόλαο. ο τελευταίος Βούλγαρος βασιλιάς ήταν ο Μπόρις και υπό τους Ισαποστόλους Μπόρις τον 9ο αιώνα, η Βουλγαρία φωτίστηκε. Πώς μπορεί αυτό να εξηγηθεί από την τύχη και τη σύμπτωση ή από το γεγονός ότι η ανθρώπινη ιστορία έχει τις δικές της πνευματικές προεκτάσεις;
Η ίδια η λατρεία των αγίων από τους ανθρώπους, η ιδιαίτερη, η πιο θερμή αγάπη για αυτούς μαρτυρούν ότι αυτοί, αυτοί οι άγιοι, παραμένουν προστάτες του. Ως εκ τούτου, το οικόσημο και οι πολεμικές σημαίες της Γεωργίας, μαζί με τις θαυματουργές εικόνες και τα λείψανα του Αγίου Γεωργίου, λειτούργησαν ως ασπίδα για τη χώρα για πολλούς αιώνες.
Η εορτή του Αγίου Γεωργίου, στις 23 Νοεμβρίου, καθιερώνεται στη μνήμη των τροχοφόρων και βασανιστηρίων του. Αυτή η γιορτή έχει γίνει μέρος της σάρκας και του αίματος των λαών της Γεωργίας, των οποίων η ιστορία είναι μια συνεχής μαρτυρολογία - ένα χρονικό βασανιστηρίων. Η Τροχαία του Αγίου Γεωργίου του Νικηφόρου είναι ίσως η μοναδική γιορτή στην Εκκλησία όταν δοξάζεται ένα από τα μαρτύρια, επιλεγμένο χωριστά από ολόκληρο τον βίο του αγίου.
Κατά την εισβολή του Τζαλάλ-εντ-Ντιν, που μετέτρεψε την Τιφλίδα σε φλιτζάνι αίμα, του Ταμερλάνου, που πέρασε σαν το φάντασμα του θανάτου με το δρεπάνι στα χέρια, από τα ανατολικά προς τα δυτικά της Γεωργίας, του Σαχ Αμπάς, που μετέτρεψε πόλεις σε ερείπια και χωριά σε λημέρια άγριων ζώων, μια τέτοια ασυνήθιστη γιορτή όπως η ανάμνηση της οδήγησης του Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου, ήταν ιδιαίτερα κοντά στην ψυχή των κατοίκων της Γεωργίας. Στα παλιά γεωργιανά ημερολόγια, ο Νοέμβριος ονομάζεται Giorgobistve - ο μήνας του Αγίου Γεωργίου.
Η πρόνοια του Θεού ήταν να γίνει ο φωτιστής της Γεωργίας συγγενής του Αγίου Γεωργίου, η Αγία Νίνα ισάξια των Αποστόλων. Η ζωή και τα κατορθώματα του μεγαλομάρτυρα έγιναν γνωστά στον γεωργιανό λαό από τα χείλη της αδελφής του. το όνομα του Αγίου Γεωργίου του Νικηφόρου ήρθε στη Γεωργία ταυτόχρονα με το κήρυγμά της. Έκτοτε λάμπει στον ουρανό της εκκλησίας των Ιβήρων με τη λάμψη πρωινού αστεριού. Οι περισσότερες εκκλησίες στη Γεωργία καθαγιάζονται προς τιμή της Μητέρας του Θεού και του Αγίου Γεωργίου. Είναι σημαντικό ότι ο ναός που χτίστηκε πάνω από τον τάφο της Παναγίας Νίνας φέρει το όνομα του Αγίου Γεωργίου, λες και η ίδια η ισότιμη με τους Αποστόλους Νίνα, πριν από το θάνατό της, μίλησε με τον αδελφό της για το μέλλον της Γεωργίας.
Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου με τη μορφή ενός ιππέα που σκοτώνει έναν δράκο με ένα δόρυ δεν είναι μόνο μια ανάμνηση της μοναδικής μάχης με ένα θεοποιημένο τέρας και τη σωτηρία μιας λιβανέζικης πριγκίπισσας από τον θάνατο, είναι ένα σύμβολο της νίκης του Χριστιανισμού πάνω από τον παγανισμό? η νίκη ενός χριστιανού επί του δράκου της αμαρτίας και των παθών στην ανθρώπινη καρδιά, η νίκη του καλού και του φωτός επί του κακού και του πνευματικού σκότους!
Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρελίν
ΠΑΤΉΡ ΙΩΆΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΊΟΥ . Άγιος Πορφύριος.
Απόψε το βραδάκι, πρώτα ο Θεός,
θα αγρυπνήσουμε για τον Άγιο μας Πορφύριο…..
Έτσι ως αντίδωρο ευγνωμοσύνης κι αγάπης
λίγο κόπο, λίγο από τον ύπνο μας…..
Ο Άγιος Πορφύριος είναι ο ‘’βλέπων’’……
Δεν είναι που έβλεπε
που υπάρχει νερό κάτω στην γη,
τι συνέβαινε στο παρελθόν της ιστορίας,
τι είναι γραμμένο στην ‘’αυριανή σελίδα’’ της ζωής μας,
τι κουβαλούσαν οι άνθρωποι που τον πλησίαζαν
στο νου και την καρδούλα τους…..
Είναι που είχε μπρος του τις αμαρτίες του…..
Θα μου ποιες αμαρτίες είχε ο άγιος;
Αυτό συνέβαινε σε όλους τους ανθρώπους του Θεού,
όσο πιο πολύ πλησίαζαν προς τον Θεό και το Φως Του
τόσο έβλεπαν τα σκοτάδια τους μέσα τους,
όσο πιο πολύ γευόντουσαν την ευσπλαχνία Του
τόσο αισθάνονταν χρεωμένοι της αγάπης Του……
Πολλές φορές σιγοψιθύριζε
έναν στοίχο από την ακουλουθία της Μεταλείψεως:
''Οἶδα, Σῶτερ, ὅτι ἄλλος,ὡς ἐγώ, οὐκ ἔπταισέ σοι
οὐδὲ ἔπραξε τὰς πράξεις,ἃς ἐγὼ κατειργασάμην.
Ἀλλὰ τοῦτο πάλιν οἶδα,ὡς οὐ μέγεθος πταισμάτων,
οὐχ ἁμαρτημάτων πλῆθος,ὑπερβαίνει τοῦ Θεοῦ μου
τὴν πολλὴν μακροθυμίαν,καὶ φιλανθρωπίαν ἄκραν·....''
Ο Άγιος μας είχε τα μάτια του Χριστού μας
και παραμέριζε σαν Εκείνον
κάθε βρωμιά που κάλυπτε τις ψυχές που τον πλησίαζαν
και έβρισκε και αναδείκνυε
κείνα τα θαμμένα κομμάτια μας τα φωτεινά
που καμιά φορά ούτε εμείς δεν τα ξέρουμε….
Για αυτό έφτασε στο σημείο να πει(άκουσον….άκουσον!):
‘’Την πιο καλή ψυχή την είδα σε μια πόρνη της Ομόνοιας.
Μπαίνει γονατιστή στον Αγ. Γεράσιμο και
μπουσουλώντας φτάνει στο παγκάρι
χωρίς να σηκώσει καθόλου το κεφάλι της!
Ξέρω πως κάποτε θα έρθει σε μένα…..
Έβλεπε με την χάρη του Θεού
την ημέρα της μετάνοιας της
και σαν φιλόστοργος πατέρας περίμενε
με την αγκάλη του ανοιχτή…..
Ε….πείτε μου αυτό δεν κάνει κι ο Θεός με μας……
Ο Άγιος Πορφύριος είχε τα μάτια του Χριστού μας
γιατί είχε την καρδιά Του(τον τρόπο αγάπης Του)!
Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου.
Ο Ελληνορθόδοξος καθεδρικός του προφήτη Ηλία στο Χαλέπι.
Μέχρι το ξέσπασμα του μεγάλου πολέμου στη Συρία (Απρίλιος 2013) το Χαλέπι ήταν ένα από τα μεγαλύτερα Χριστιανικά κέντρα στην Μέση Ανατολή με Αρμένιους, Ρωμιούς, Ασσύριους και Μαρωνίτες να απαρτίζουν μια μεγάλη χριστιανική κοινότητα που αποτελούσε περίπου το 10% του συνολικού πληθυσμού της πόλης, δλδ κοντά στους 250.000 (Παλιότερα στις δεκαετίες του 1920-30 έφτανε στο 30% του πληθυσμού)
Δυστυχώς πλέον δεν υπάρχουν αξιόπιστοι αριθμοί αλλά με βάση ανεπίσημες πηγές και με μαρτυρίες ιερέων από τις ενορίες τους, οι Χριστιανοί της πόλης κυμαίνονται μεταξύ 6000 και 80.000 ατόμων.
📸: Ο Ελληνορθόδοξος καθεδρικός του προφήτη Ηλία στο Χαλέπι.
Απόσπασμα από τό βιβλίο τού Μητροπολίτη ΣΟΥΗΔΙΑΣ, ΚΛΕΟΠΑ, "Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΒΙΤΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑΝ 1965 - 1980".
"Ο π. Ευσέβιος κατά τά έτη 1976-1980 εδημοσίευσεν επίσης είς τό "Δελτίον" τής Ι.Μητροπόλεως τρία μικρά ηθικοθρησκευτικού περιεχομένου κείμενα, ώς σειράν άρθρων υπό τόν γενικόν τίτλον
"Συγχρονισμένος Χριστιανισμός"; Η σειρά τών άρθρων αυτών έμεινεν ημιτελής, λόγω τής άναχωρήσεως τού αρχιμανδρίτου Ευσεβίου Βίττη έκ Σουηδίας, κατά τό έτος 1980, πρός εγκαταβίωσιν είς Άγιον Όρος". ¨Ως άλλος Ισίδωρος Πηλουσιώτης, ο οποίος από τήν πληθώρα τών επιστολών του έλαβε τόν τίτλο τού λογίου πατρός τής Εκκλησίας, έτσι καί ο π. Ευσέβιος έγραψε χιλιάδες επιστολές μέ περιεχόμενο παραμυθίας, στηρίξεως, διαποιμάνσεως, νουθεσίας πρός τούς παραλήπτες συνανθρώπους του. Πραγματικός θησαυρός καί ιερή παρακαταθήκη γιά χιλιάδες παραλήπτες είναι οι επιστολές πού τούς έστελνε ο π. Ευσέβιος. Μέ τήν ευκαιρία εορτών (Χριστουγέννων, Πάσχα, Μεταμορφώσεως κλπ) συνήθιζε νά στέλνει "Πρός τούς κατά καιρούς αγαπητούς αλληλογράφους" του ένα είδος εγκύκλιας επιστολής, μέ βαθύτατο περιεχόμενο.
Ο π. Ευσέβιος μέσα από τίς επιστολές πού λάβαινε-αλλά καί από όσα τού εκμυστερεύονταν στό ιερό πετραχήλι του - είχε γνωρίσει όλες τίς πτυχές τού ανθρώπινου πόνου. Θεωρούσε ότι "είναι αδύνατο νά απαριθμηθούν όλες οι αρνητικές καταστάσεις, πού μετατρέπουν τή ζωή σέ κόλαση καί κάνουν κατασκότεινο τόν ουρανό τής ψυχής". Καί τί έκανε μέ όλη τήν πηγαία καί ειλικρινή αγάπη του; Τόσο μέ τό λόγο του στίς κατ ιδίαν συζητήσεις καί εξομολογήσεις, όσο καί μέ τά απαντητικά του γράμματα, προσπαθούσε στόν καθένα νά ανοίξει "κάποια ρωγμή γαλάζιας ελπίδας στόν κατασκότεινο ουρανό τής ψυχής του, ώστε νά μπορεί νά περάσει από αυτήν καί μιά έλάχιστη, έστω, φωτεινή ακτίνα αισιοδοξίας"... Στίς εγκύκλιες επιστολές του ο πατήρ Ευσέβιος εύρισκε καί τήν ευκαιρία νά διατυπώνει βαθιές θεολογικές έννοιες, κυρίως γιά τό μεγάλο νόημα τών μεγάλων εορτών τής Πίστης μας.
Μικρό απόσπασμα από τό βιβλίο τού Μητροπολίτη Κλεόπα, "Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΒΙΤΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑΝ".
Απόσπασμα από τό βιβλίο τού Μητροπολίτη ΣΟΥΗΔΙΑΣ, ΚΛΕΟΠΑ, "Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΒΙΤΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑΝ 1965 - 1980".
Τέσσερα χρόνια μετά την μόνιμη επιστροφή τού π. Ευσεβίου στήν Ελλάδα καί στήν εγκατάστασή του στό Ι.Ησυχαστήριο αγίων Ιωάννου Χρυσοστόμου, Πρωτομάρτυρος Στεφάνου καί Ισαποστόλου Βασιλίδος Όλγας, στή Φαιά Πέτρα, συνέταξε καί εξέδωσε στίς 15 Φεβρουαρίου 1984, τήν μελέτη του, μέ τίτλο "Ούκ επ άρτω μόνω...", η οποία αποτελείται από είκοσι θεολογικά άρθρα του καί δύο επιστολές του, μέ αφιέρωση "Στούς απόδημους ομογενείς αδελφούς μου τής Σκανδιναβίας καί μάλιστα Σουηδίας καί Νορβηγίας, επώνυμους καί μή, πού χέρι μέ χέρι συμπορευθήκαμε αδελφικά σέ καιρούς πόνου καί χαράς....μέ πολλή αγάπη κι ευγνωμοσύνη βαθειά".
Η έν λόγω μελέτη καί δή ο πρόλογος, η εισαγωγική καί η κατακλείδιος επιστολή απαντά στό ερώτημα τών ομογενών, όταν ο π. Ευεσέβιος, υπακούοντας στόν Γέροντά του, άφησε τό Ησυχαστήριό του στό Ραίττβικ τής Σουηδίας καί επέστρεψε οριστικώς καί αμετακλήτως στήν Ελλάδα, "αφού μάς αγαπάς τόσο πολύ, όσο λές, τότε γιατί φεύγεις από κοντά μας; Εμείς σέ θέλουμε, όμως εσύ γιατί δέν μάς θέλεις;
Επειδή τά ανωτέρω τρία κείμενα μαρτυρούν τήν συγκινητική πατρική ισόβια αγάπη τού Γέροντος Ευσεβίου πρός τήν Ομογένεια τής Σκανδιναβίας, τά παραθέτουμε αποσπασματικώς, χάριν τής ιστορίας.. Ιδού τί ανέφερε ο θεοφόρος πατήρ στόν πρόλογο τής μελέτης του:
" Τό αμείλικτο ερώτημα, πού πρόβαλλε κάθε φορά αυθόρμητα, έμενε αναπάντητο: ..." αφού μάς αγαπάς τόσο πολύ, όσο λές, τότε γιατί φεύγεις από κοντά μας; Εμείς σέ θέλουμε, όμως εσύ γιατί δέν μάς θέλεις; " . Η λογική τού ερωτήματος αδήριτη. Καί η αντιφατικότητα τών λόγων καί ενέργειας κατάδηλη. Αλήθεια τί θά μπορούσε νά απαντήσει; 'Ισως η σιωπή, ένα οδυνηρό μάτωμα καρδιάς καί ένα βουβό της κλάμα εκεί στά μύχιά της, πού πότε πότε ασυγκράτητο ξεσπούσε σέ οίμωγές ισχυρές, ταράζοντας τήν αλλιώς αδιατάραχτη κάποιας σιωπηλής ερημιάς
"πράσινη" γαλήνη, ήταν η μόνη απάντηση. Αυτήν όμως δέν τήν άκουσαν ποτέ οι εγκαταλλειμένες "προδομένες" ψυχές πού έμεναν όλο παράπονο. Νά πήγε άραγε στό κενό; Η νά τήν αφουγκράστηκε μέ λύπηση ο Ουρανός; Ναί; Οχι; Δύσκολη η απάντηση...
Απόσπασμα από τό βιβλίο τού Μητροπολίτη ΣΟΥΗΔΙΑΣ, ΚΛΕΟΠΑ, "Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΒΙΤΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑΝ 1965 - 1980".
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
