Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Τρίτη 30 Αυγούστου 2016
Δευτέρα 29 Αυγούστου 2016
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΟ ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΚΑΙ ΗΔΑΣΚΑΛΑ . ΠΑΡΑΓΓΕΛΛΩ ΣΟΙ ΕΝ ΤΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΙΗΣΟΥ….Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑΕΙ ΤΑ ΜΑΓΙΑ. 60 ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΑΓΙΑΣ.
ΠΑΡΑΓΓΕΛΛΩ ΣΟΙ ΕΝ ΤΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΙΗΣΟΥ….
Μια δασκάλα
ομολογεί: Μια χρονιά βρήκα στην Πρώτη τάξη
στάσιμο ένα αγοράκι. Μου φάνηκε παράξενο, γιατί
πάψαμε από καιρό να αφήνουμε στάσιμους μαθητές. Ή απορία μου μεγάλωσε όταν
έμαθα ότι ό
πατέρας του
μαθητή ήταν γιατρός καί βουλευτής. Ή μητέρα του, κύρη Υπουργού-αείμνηστου πια,
αγαπημένου πολύ στην
Θεσσαλονίκη,-σπούδασε στην Ελβετία ψυχολογία.
Ό Βασιλάκης,
πότε ζωηρός και χαρούμενος, πότε σκεπτικός και σχεδόν κοιμισμένος, δεν ήξερε να
ξεχωρίσει ούτε ένα γράμμα, ούτε έναν αριθμό.
Τά ίδια
συμπτώματα παρουσίαζε καί ή αδελφή του, δύο τάξεις μεγαλύτερη. Είχε μία εξαιρετική
δασκάλα, ευσυνείδητη, εργατική, μέ την όποια συνεργαζόμασταν θαυμάσια για να
βοηθήσουμε τά δύο παιδιά.
Ό Βασιλάκης
λαχταρούσε να μέ πλησιάσει, να μέ ακουμπήσει, να μέ χαϊδέψει, να μιλήσει μαζί
μου. Λαχταρούσε να ασχοληθώ μαζί του. Τό έριξα κι εγώ στο φιλότιμο.
Άκουσε,
Βασιλάκη, ό παππούς σου ήτανε Υπουργός.
Ό πατέρας σου
βουλευτής. Ποιος μάς υπογράφει, ότι εσύ, δεν θα γίνεις πρωθυπουργός; Πώς θα
υπογράφεις τά διατάγματα, τούς νόμους;
Έλα, αγόρι μου,
να μάθουμε μαζί να διαβάζεις καί να γράφεις! Μα όλες οι προσπάθειές μου
πήγαιναν χαμένες. Τό παιδί έτρεμε ολόκληρο καί έφευγε στο θρανίο του.
Πέρασε ή Πρώτη
τάξη, πέρασε η Δευτέρα, καί ό Βασιλάκης καμιά πρόοδο στην μάθηση. Φθάσαμε στην
Τρίτη τάξη καί ό Βασιλάκης ήταν πολύ χαρούμενος, πού μέ ξαναβρήκε. Αρχές Οκτωβρίου
κάλεσα σε συγκέντρωση τις μητέρες της τάξεως για μια πρώτη συνεργασία. Ή μητέρα
τού Βασιλάκη ήρθε την άλλη μέρα καί μού ζήτησε συγνώμη, πού δεν ήλθε. Ήταν, μού
είπε τού Αγίου Κυπριανού, καί τό σωματείο τους είχε αρτοκλασία σε κάποια εκκλησία.
Δεν ρώτησα για ποιό σωματείο επρόκειτο.
Μια μέρα
έρχεται ξαναμμένη ή μητέρα ενός καλού μαθητή.
- Κυρία Φανή, έχω να σάς πω τρομερά
πράγματα. Ό γιός μου πήγε χθες μία επίσκεψη στου Βασιλάκη. 'Ήρθε τό παιδί
τρέχοντας μέ κομμένη ανάσα άπ'οσα είδε εκεί μέσα. Ξέρετε τί δουλειά κάνει ή
μητέρα του;
- Ψυχολόγος, είπα, σπούδασε στην ' Ελβετία.
- Έτσι σάς είπε; Ή μητέρα τού Βασιλάκη
είναι μέντιουμ. Καί ξέρετε τί κάνει; Κοιμίζει τά παιδιά της για να λύσει τά
προβλήματα των πελατών της.
Τό είδε ό γιός μου καί κόντεψε να λιποθυμήσει στην
κατάσταση πού είδε τον φίλο του. Αμέσως φωνάζω την συνάδελφο πού είχε την αδελφή
του. Τά άκουσε όλα καί είπε ότι κάτι ήξερε κι αυτή. Αποφασίσαμε να ρωτήσουμε
έναν πνευματικό για τό τί έπρεπε να κάνουμε. Μάς συμβούλεψε να ενημερώσουμε τον
πατέρα καί να συνεργαστούμε μαζί του.
Κάθε φορά πού ό
πατέρας έφευγε από την Αθήνα καί μπορούσε να μάς βρει, ερχόταν να ρωτήσει για
τά παιδιά
- Θα
σάς ζητήσω μια χάρη, τού είπα. Θα μέ βοηθήσετε να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα. Για
δεκαπέντε μέρες θα αναλάβετε εσείς τά παιδιά σας όλο τό εικοσιτετράωρο. Μαζί θα
τρώτε, στο ίδιο δωμάτιο θα κοιμόσαστε, εσείς θα τά ετοιμάζετε για τό σχολείο, εσείς
θα τά φέρνετε, εσείς θα τά παίρνετε από τό σχολείο.
Μα, δεν
καταλαβαίνω. Μπορεί εγώ να λείπω, μα ή γυναίκα μου ασχολείται πολύ μέ τά
παιδιά. Σπούδασε, ξέρετε ψυχολόγος.
- Τό ξέρω. Μα σε μερικά παιδιά επιδρά
περισσότερο ή προσωπικότητα τού πατέρα. Ό δικός μου γιός δεν παραδέχεται τίποτα
από μένα. Τον γεμίζει ή παρουσία τού πατέρα του.
Σάς παρακαλώ,
ακούστε με. Θυσιάστε δύο εβδομάδες αποκλειστικά στα παιδιά σας. Δεν αξίζουν
περισσότερο από την σταδιοδρομία σας; Ακούστε με καί θα καταλάβετε.
Δεν πέρασαν οι δύο
εβδομάδες καί βλέπω τον πατέρα να έρχεται έξαλλος.
-Κυρία Φανή,
ξέρατε τί γίνεται στο σπίτι μου καί δεν μου τό λέγατε; Ξέρατε ότι τά παιδιά μου
υπηρετούσαν τούς δαίμονες; Πώς να τά φωτίσει ό Θεός να μάθουν γράμματα; Έμεινα στο
σπίτι μου. Έκανα τον ανήξερο. Κρυβόμουν ή έλεγα πώς θα βγω έξω.
Εξακρίβωσα, ότι
ή γυναίκα μου χρησιμοποιεί τά παιδιά στο επάγγελμα της. Έγινα έξαλλος, βγήκα από
τά ρούχα μου. Την απείλησα μέ διαζύγιο. Θα πάρω τά παιδιά μου καί θα φύγω στην
Αθήνα.
-Να μην κάνετε
τίποτε από αυτά. Να μείνετε στο σπίτι σας. Καί στην επιστήμη σας. Προκειμένου να
θυσιάσετε την οικογένειά σας, χίλιες φορές να θυσιάσετε την πολιτική σας
καριέρα. Ευτυχώς μέ άκουσε.
Φθάσαμε στην
τετάρτη τάξη. Βρίσκω έναν Βασιλάκη αγνώριστο. Έτριβα τά μάτια μου. Διάβαζε
καλύτερα από κάθε άλλο παιδί. Έγραφε κάτι εργασίες, κάτι εκθέσεις αλάνθαστες
καί μέ εξαιρετικό περιεχόμενο. Έπαιρνε μέρος σε όλα τά μαθήματα. Απόκτησε
προσωπικότητα, αυτοπεποίθηση, οντότητα. Έλαμπε ολόκληρος. Άλλη μορφή, άλλη
ματιά, άλλη σκέψη. Ελεύθερος άνθρωπος. Τά ίδια ακριβώς συνέβαιναν καί μέ την
αδελφή του.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑΕΙ ΤΑ ΜΑΓΙΑ. 60 ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΑΓΙΑΣ. ΑΡΧΙΜ.Π. ΠΑΥΛΟΣ ΝΤΑΝΑΣ
ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΓΟ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑΕΙ ΤΑ ΜΑΓΙΑ. 60 ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΑΓΙΑΣ.
ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΓΟ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ.
Ο Άγιος Κοσμάς ό Αιτωλός αναφέρει σε μια
διδαχή του: Ήταν ένας άνθρωπος, τό όνομά
του Ιουλιανός, αναγνώστης της Μεγάλης Εκκλησίας. Σπούδαζε γράμματα με τον Μέγα
Βασίλειον καί δεν τού άρεσε τό βασίλειον τό αληθινόν, τό ουράνιον να πάρει, αλλά
τό έπίγειον. Ήταν ένας ανιψιός τού Μεγάλου Κωνσταντίνου τού βασιλέως, ζήτησε να
πάρει τό βασίλειο. Καί αυτός πηγαίνει καί ευρίσκει έναν Εβραίο μάγο καί τού
λέει: Είσαι καλός να μέ κάνης να γίνω βασιλιάς καί να σε κάμω βεζίρη καί ότι
θέλεις να σου δίνω;” Τού λέγει ό Εβραίος ό μάγος: “Αρνήσου τον Χριστόν καί εγώ να
σε κάνω βασιλιά”. Λέγει ό αναγνώστης Ιουλιανός: “Τον αρνούμαι”. Κάθεται καί κάμει
ένα γράμμα ό μάγος καί τού λέει: “Πάρε τούτο τό χαρτί καί πήγαινε σ’ ένα μνήμα ελληνικό
καί ρίψε υψηλά τό χαρτί. Εκεί έχουν να έλθουν οι δαίμονες καί ότι θέλεις σου
κάμνουν, μόνο μη φοβηθείς καί κάμεις τον σταυρόν σου, διότι φεύγουνε”.
Πήγε ό Ιουλιανός στο μνήμα καί έριξε υψηλά τό
χαρτί. Εκεί ήλθαν οι δαίμονες. Αυτός φοβηθείς βλέποντάς τους, άσχημους καί
φοβερούς, κάνοντας τον Σταυρόν Του οι δαίμονες έφυγαν. Τού λέγει ό μάγος:
“Πήγαινε να σφάξης ένα παιδίον καί να τού βγάλης την καρδιά να μού την φέρεις
έδώ”. Πήγε ευθύς καί έσφαξε ένα παιδί καί τού έφερε την καρδιά. Τότε κράζει ό
μάγος τούς δαίμονες. Αυτός πάλιν από τον φόβο του έκαμε τον Σταυρό του, μά οι
δαίμονες δεν φοβήθηκαν καί δεν έφυγαν, διότι ήτον μεμολυσμένος από τον φόνο
όπου έκαμε.
Ετσι έκαμε τό θέλημά του καί έγινε ζεύγος τού
διαβόλου καί βασίλευσε δύο χρόνια καί πήγεν στήν Κόλαση να καίεται πάντοτε.
Πρέπει καί ημείς να είμαστε καθαροί από αμαρτίες καί τότε να κάνομεν τον σταυρό
μας να φεύγει ό διάβολος. Έάν καί είμαστε μολυσμένοι μέ αμαρτίες, δεν φεύγει ό
διάβολος”.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑΕΙ ΤΑ ΜΑΓΙΑ. 60 ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΑΓΙΑΣ. ΑΡΧΙΜ.Π. ΠΑΥΛΟΣ ΝΤΑΝΑΣ
Ο ΨΕΥΤΙΚΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ . Ο ΙΕΡΕΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΚΑΙ Η ΘΕΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ.. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑΕΙ ΤΑ ΜΑΓΙΑ. 60 ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΑΓΙΑΣ.
Ένας αγιασμένος
ιερεύς της Πάτρας, ό όποιος ήταν ιδανικός “ποιμένας” τού λογικού ποιμνίου τού
Χριστού, έπενέβη δυναμικά στην εξής περίπτωση για να σώσει κάποιες ψυχές. (Τό
γεγονός συνέβη πριν μερικές δεκαετίες καί το αφηγήθηκε σεβαστός αγιορείτης
Γέροντας, ό οποίος
συνδεόταν μέ πνευματικά του τέκνα από τά οποία καί τό πληροφορήθηκε).
Είπα, λοιπόν, στον
εν λογω ιερέα ότι συγκεντρώνονταν πολλοί στο σπίτι κάποιου και είχαν κι ένα
μέντιουμ καί... κατέβαινε ό “άγιος Αντώνιος” καί τούς δίδασκε!
Ό ιερωμένος,
αμέσως κατάλαβε τό τέχνασμα τού ανθρωποκτόνου καί σαν καλός ποιμένας πού ήταν,
αφού προσευχήθηκε πήρε τό κομβοσχοινάκι του
καί πήγε σ’ εκείνο τό σπίτι πού εμφανιζόταν ο “μέγας Αντώνιος”. Κάθισε σε μία καρέκλα καί
πάντα προσευχόμενος, παρακολουθούσε τά γενόμενα. Σε λίγο, παρουσιάστηκε ένας μεγαλοπρεπής
γέροντας μέ άσπρη γενειάδα, μέ σατανικό όμως βλέμμα. (Αυτό, μόνο ή καθαρή
πνευματική όραση του φωτισμένου κληρικού μπορούσε να διακρίνει) καί άρχισε καί
τούς “δίδασκε” ακατανόητα καί συγκεχυμένα πράγματα.
Ό ιερεύς ενέτεινε
την προσευχή του καί για μια στιγμή, γενναίος καθώς ήταν καί οπλισμένος μέ την
Ιερατική Χάρη, πλησίασε τον ψευτάγιο Αντώνιο καί κάνοντας τό σημείο τού Σταυρού
μπροστά του, είπε μέ πίστη: “Εις τό όνομα τού Πατρός καί τού Υιού καί τού Αγίου
Πνεύματος, πες μας ποιός είσαι”!
Ό
μεταμορφωμένος σε “άγιο Αντώνιο” σατανάς, φρίκιασε από τον Σταυρό καί την επίκληση
της Παναγίας Τριάδος, έριξε την μάσκα, φάνηκε ένα φοβερό πρόσωπο καί γεμάτος
μίσος είπε στον ιερέα: “Αυτό πού έκανες, θα τό πληρώσεις! Έχω εγώ ανθρώπους
δικούς μου πού θα σε συκοφαντήσουν καί θα σε βασανίσουν”.
Λέγοντας αυτά εξαφανίστηκε,
αφήνοντας μια φοβερή δυσοσμία στο δωμάτιο. Όλοι είχαν παγώσει καί πανικό
βληθεί. Εκείνος ήρεμος τούς καθησύχασε, αλλά τούς μίλησε αυστηρά καί τούς ενημέρωσε
για τό πόσο μεγάλο αμάρτημα είναι να καταφεύγει κανείς στα μέντιουμ πού
συνεργάζονται μέ τον ανθρωποκτόνο καί πόσο κινδυνεύει ή ψυχή του να χαθεί. Πόσο
μεγάλη παραφροσύνη αλλά καί προδοσία είναι τό να μην καταφεύγει κανείς στον
Παντοδύναμο καί Φιλάνθρωπο Χριστό για βοήθεια καί να καταφεύγει στον θανάσιμο εχθρό τού Θεού καί
τού ανθρώπου.
Μετανοιωμένοι όλοι
ζήτησαν να τούς εξομολογήσει- γιατί ήταν καί Πνευματικός-ζητώντας την άφεση.
Πήραν καί τον κανόνα τους και έτσι σώθηκαν από την στημένη πλεκτάνη.
Ό ιερωμένος
αυτός ταλαιπωρήθηκε βέβαια από την εκδίκηση τού ανθρωποκτόνου, περνώντας
“Γολγοθά” συκοφαντιών, αλλά με την Χάρη τού Χριστού νίκησε καί δικαιώθηκε. Άς
έχουμε την ευχή του.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑΕΙ ΤΑ ΜΑΓΙΑ. 60 ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΑΓΙΑΣ. ΑΡΧΙΜ.Π. ΠΑΥΛΟΣ ΝΤΑΝΑΣ
Κυριακή 28 Αυγούστου 2016
ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΑΣ ΕΥΦΗΜΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΜΙΑΣ ΗΓΟΥΜΕΝΗΣ -ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. ΤΟ ΟΡΑΜΑ.
'Η Αδελφή Μπόγκινια (ΕΥΦΗΜΙΑ) προχωρούσε
όλο καί περισσότερο στην ευλάβεια καί μπορούσε κανείς να αισθανθεί σε αυτήν
κάποια αξιοσημείωτη δύναμη, όμοια μέ εκείνη πού αισθάνθηκαν οι Άγιοι Απόστολοι την
Πεντηκοστή. 'Η Μπόγκινια έλαβε τό χάρισμα να κηρύττει τον Λόγο τού Κυρίου καί
μεγάλες ομάδες ανθρώπων συγκεντρώνονταν γύρω της προκειμένου να ακούσουν τούς
Θεόπνευστους λόγους της.
Όταν ή Αδελφή Μπόγκινια άρχισε να
πηγαίνει συχνότερα στην Εκκλησία, ό ιερέας της ενορίας την ρώτησε: “Γιατί,
Αδελφή, απομακρύνεσαι τόσο από τον κόσμο”; Εκείνη απάντησε: “ Αν πρώτα μού απαντήσεις
σε ότι σε ρωτήσω, τότε θα απαντήσω στο ερώτημά σου. Πιστεύεις στην αλήθεια των
Αγίων Γραφών”; "Έκπληκτος, εκείνος απάντησε ότι πιστεύει. Τότε εκείνη τον
ρώτησε: “Γιατί δεν ζεις όπως αυτό εντέλλεται”; Τότε εκείνος, δίχως να σκεφθεί
αρκετά την απάντηση του, είπε: “ Αν επρόκειτο να εκπληρώσω όλα όσα γράφονται στις
Γραφές, θα έπρεπε να ζω χωριστά από τον κόσμο”. Αυτή ή ασυνήθιστη Απάντηση εξέπληξε
τον ιερέα, ό όποιος πριν δεν μπορούσε να καταλάβει τό βάθος τών ευγενικών
κινήτρων για τον αλλόκοτο τρόπο πού ντυνόταν.
Καθώς ή περίοδος αυτή ήταν περίοδος
κατοχής καί τά τρόφιμα ήταν δυσεύρετα, ή Αδελφή Μπόγκινια αναγκαζόταν να
βγαίνει έξω στα γύρω χωριά για να προμηθεύεται την τροφή για την μητέρα της καί
την αδελφή της. Μια μέρα, πού είχε βγει έξω μέ την Αδελφή Μαρία καί τον Αδελφό
Μίλαν, βρήκαν στον δρόμο, σε ένα σταυροδρόμι, ένα ζεστό, στρογγυλό καρβέλι ψωμί
πού ήταν τοποθετημένο εκεί μέ σκοπό την μαντεία. 'Ο Αδελφός Μίλαν ρώτησε την Αδελφή
Μπόγκινια: “Πιστεύεις ότι τίποτε δεν θα μάς βλάψει αν φάμε αυτό τό ψωμί αυτήν την
στιγμή”; Εκείνη τού είπε ότι πίστευε ακριβώς τό ίδιο πράγμα. Προσευχήθηκαν στον
Θεό, κάθισαν καί άρχισαν να τρώνε. Μια ηλικιωμένη γυναίκα τούς παρακολουθούσε από
απόσταση μέ μεγάλο τρόμο, γιατί γνώριζε αυτό τό είδος της μαύρης μαγείας. Τούς
άκολούθησε όλη την ημέρα, μη τολμώντας να πλησιάσει αλλά βλέποντας τό θαύμα τού
Θεού, ότι αυτοί παρέμεναν αβλαβείς, ενισχύθηκε καί εκείνη στην πίστη της.
Από τό Βελιγράδι ή Αδελφή Μπόγκινια
ταξίδεψε ως ιεραπόστολος διερχόμενη τά περίχωρα τού Σρέμ, τού Μπάνατ καί της
Μπάτσκα καθώς καί όλες τις περιοχές της Σουμάντια. Περνούσε μέσα από τά χωριά, από
σπίτι σε σπίτι καί από εκκλησία σε εκκλησία, συγκεντρώνοντας τούς ανθρώπους καί
κηρύσσοντας τό όνομα τού Κυρίου, σπέρνοντας τον λόγο της χάριτος του Χριστού
καί καλώντας τους σε μετάνοια. Πλήθη ανδρών καί γυναικών προσέρχονταν καί
άκουγαν τά κηρύγματα της μέ Αγάπη. Τόσο πολύ άγγιζαν οι λόγοι της τις ψυχές των
πιστών πού μέ δάκρυα στρέφονταν σε μετάνοια.
Ξυπνούσε από τον ύπνο πολλές ψυχές,
άνοιγε τά μάτια πολλών πού βρίσκονταν σε πνευματική νύστα, σκούπιζε πολλά
δάκρυα καί πόνους απελπισίας, ενθάρρυνε καί ενίσχυε πολλές καρδιές ολιγόψυχων,
γεμίζοντάς τες μέ χαρά, ενθουσιασμό καί θάρρος. Τούς θέρμαινε μέ πίστη, ελπίδα
καί Αγάπη, στρέφοντας πολλούς στην προσευχή, στις θεϊκές σκέψεις καί στην
αυτοθυσία μέ τις καλές πράξεις στο όνομα τού Θεού καί τού πλησίον.
Ή μητέρα της, αν καί είχε την ευλάβεια
τών προγόνων της, δεν μπορούσε παρόλα αυτά να καταλάβει την κόρη της. 'Ήταν
έξαλλη μαζί της καί προσπαθούσε να της απαγορεύσει να βγαίνει έξω καί να κάνει
κήρυγμα στον κόσμο, να νηστεύει καί να ασχολείται μέ ασκητικούς αγώνες. Αυτό
προκαλούσε μεγάλη δυσκολία στην Μπόγκινια καί μέ θέρμη προσευχόταν στον Θεό να την
ελευθερώσει από αυτήν την δοκιμασία, λέγοντας: “ Ώ, Κύριε, εσύ γνωρίζεις ότι τά
πλήθη τών ανθρώπων .περιμένουν τό κήρυγμα του Αγίου Σου ’Ονόματος κήρυγμα πού Εσύ
μού έχεις δώσει, παρά την αναξιότητα μου, ως ταλέντο. 'Η μητέρα μου δεν μπορεί να
τό κατανοήσει αυτό καί δεν εννοεί να τό επιτρέψει. Θερμά Σε παρακαλώ: ή
μετάστρεψέ την έτσι ώστε καί αυτή να Σε υπηρετήσει, ή πάρε την από αυτόν τον
κόσμο ή, αν είναι τό άγιο θέλημά Σου, πάρε έμενα κοντά Σου”.
Έπειτα από λίγο καιρό, ό Κύριος άκουσε
την προσευχή της καί χάρισε στην μητέρα της ολοκληρωτική μετάνοια μέ ένα όραμα στον
ύπνο της. Ονειρεύτηκε ότι στεκόταν μπροστά από ένα μεγάλο όγκο νερού. Στην μία
πλευρά τού ποταμού είδε ένα μεγάλο αριθμό μοναζουσών πού κρατούσαν βεντάλιες για
την λειτουργία στα χέρια τους καί έψαλλαν κάποιους θαυμάσιους εκκλησιαστικούς
ύμνους. Ανάμεσα στις φωνές τους άκουγε καί την φωνή της κόρης της Μπόγκινια.
Προσπάθησε να διασχίσει τό ποτάμι, αλλά δεν τολμούσε επειδή ή γέφυρα ήταν πολύ
στενή. Ξάφνου, άκουσε την φωνή της κόρης της Μπόγκινια πού της μιλούσε επιτακτικά:
“Μητέρα, λάβε τό θάρρος καί έλα”.
Στο κάλεσμα εκείνο ξύπνησε καί αισθάνθηκε
σαν να είχε αναγεννηθεί. Ποτέ δεν ξαναδοκίμασε να εμποδίσει τό έργο της κόρης
της μέ κανένα τρόπο αντίθετα, ή ίδια την προέτρεπε μέ θείο ζήλο. Πέτυχε τέτοιο υψηλό
επίπεδο προσευχής, πού ανέβηκε στην ψυχή της, ώστε να λέει στην κόρη της: “Παιδί μου, τί ώρα είναι; Πρέπει να
προσευχηθώ”! Διότι επιθυμούσε πάντοτε
να προσεύχεται τό μεσημέρι. Έχυνε τέτοια θερμά δάκρυα, ώστε μπορούσε να δει
κανείς να έχει σχηματιστεί από τά δάκρυά της μία μικρή λάσπη, όπου ή ηλικιωμένη
γυναίκα γονάτιζε για να προσευχηθεί.
Κάποτε αρρώστησε σοβαρά καί ή κόρη
της προσφέρθηκε να μείνει καί να την φροντίσει όσο θα διαρκούσε ή ασθένεια της.
Αλλά εκείνη δεν συμφώνησε με αυτό, λέγοντάς της : "Πήγαινε, παιδί μου, καί
εκτέλεσε τό καθήκον σου, καί αν δεν ξαναϊδωθούμε έδώ, θα ειδωθούμε εκεί, στον
άλλο κόσμο”. Ή Αδελφή Μπόγκινια χάρηκε με την θερμή πίστη της καί συνέχισε να κηρύττει καί σύντομα
ή μητέρα της επανέκτησε την υγεία της.
Η ΜΑΚΑΡΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ . Ο ΒΙΟΣ ΜΙΑΣ ΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





