Ὁ Νικόλαος Καμίτσης (1869 ή '70-1938) εἶχε ἕνα μαγαζάκι με ψιλικά. «Γιά νά στεγάση τήν οἰκογένειά του, εἶχε συγκεντρώσει ἕνα ποσό καί ἀποφάσισε νά ἀγοράση ἕνα σπιτάκι. Συναντάει τόν πωλητή καί μέ τήν ἁπλότητα πού τόν διέκρινε τοῦ δίνει τά χρήματα τά ὁποῖα ζητοῦσε καί τοῦ λέει:
"Υπογράφουμε αὔριο τό συμβόλαιο". Ὁ πωλητής, ὅμως, δέν ἐμφανίσθηκε τήν ἑπομένη, ἀλλά οὔτε καί μετά ἀπό μέρες. Μιά μέρα τον συναντάει ὁ καλο- κάγαθος Καμίτσης καί τοῦ λέει: "Καλέ μου ἄνθρωπε, δέν ἦρθες νά ὑπογράψουμε τό συμβόλαιο". "Ποιό συμβόλαιο; δέν ξέρω τίποτε", λέει ὁ πωλητής. “Μου ἔδωσες χρήματα; Λάθος κάνεις, κάποιον ἄλλο γυρεύεις”. Καί ἡ ἀπάντησι τοῦ ἀγαθοῦ Χριστιανοῦ: "Καλέ μου, δέν πειράζει. Εγώ δέν ἔχω ἀνάγκη παρά ἕνα τόπο γῆς 2x1". Ὅμως, ὤ τοῦ θαύματος! Τήν ἄλλη μέρα πρωΐ-πρωΐ σπεύδει ὁ πωλητής στο σπίτι τοῦ κυρ-Νικολάκη, τόν παίρνει άρον-άρον καί πᾶνε καί ὑπογράφουν τό συμβόλαιο»
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ. ΤΟ ΣΙΤΟΜΕΤΡΙΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ 2026 ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου