«Διότι όταν είμαι αδύναμος, τότε είμαι δυνατός». (Β΄ Κορινθίους 12:10)

«Διότι όταν είμαι αδύναμος, τότε είμαι δυνατός». (Β΄ Κορινθίους 12:10)

Το παραπάνω εδάφιο ακούγεται σαν οξύμωρο, αλλά η Αγία Γραφή συχνά χρησιμοποιεί παράδοξα για να μεταφέρει βαθιά μηνύματα, όπως η χρήση των θεμάτων της αδυναμίας και της δύναμης για να αναδείξει το γεγονός ότι η δύναμη του Θεού λειτουργεί πληρέστερα όταν η ανθρώπινη δύναμη λείπει. Έτσι, η «δύναμη» στην αδυναμία δεν έγκειται στην ίδια την αδυναμία, αλλά στο πώς η δύναμη του Θεού λάμπει μέσα από αυτήν, επειδή οι αδυναμίες μας μας υπενθυμίζουν τους δικούς μας περιορισμούς και τη θνητότητά μας, οδηγώντας τελικά στο να βασιζόμαστε στον Θεό. Όπως λέει η παροιμία, κανείς δεν στέκεται ποτέ τόσο ψηλά όσο όταν είναι γονατιστός.

Πάτερ Ιωάννης