Μνήμες του Αρχιμανδρίτη Μιχαήλ Κασράτζε.

☦️Ήταν βράδυ, πήγα στην εκκλησία σε μια ώρα που δεν υπήρχε κανείς εκεί, δεξιά από την είσοδο ήταν το δωμάτιο του πατέρα Μιχαήλ, τον επισκεπτόμουν πάντα όποτε πήγαινα στην εκκλησία, ένιωθα τη γονική ζεστασιά από αυτόν και τη μητέρα , και όταν έφερνα κάτι, η μητέρα  έφερνε πάντα μαρμελάδα, δεν με άφηνε ποτέ να φύγω με άδεια χέρια. Δίσταζα να μπω και να τον ενοχλήσω, επειδή ήταν ήδη άρρωστος και δεν ήθελα να τον ενοχλήσω. Σκέφτηκα, θα πάω στην πόρτα, θα βάλω το χέρι μου στην πόρτα και θα νιώσω τη χάρη Του έτσι... Πλησίασα προσεκτικά και όταν άνοιξα την πόρτα, αυτό που είδαν τα μάτια μου και άκουσαν τα αυτιά μου, δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό το συναίσθημα... Ο πατέρας Μιχαήλ, που ήταν άρρωστος, ήταν γονατιστός και προσευχόταν: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλό», και έκλαιγε... Σοκαρίστηκα από την έκπληξη... Ήταν τόσο ειλικρινής, μάλλον μόνο έτσι μπορείς να μιλήσεις στον Κύριο... Δεν μπορούσα να κάνω βήμα, ήμουν τόσο σοκαρισμένος, δεν μπορούσα να αναπνεύσω από αμηχανία, δεν μπορούσα καν να σκεφτώ τι να κάνω, ο πατέρας Μιχαήλ ήρθε κοντά μου χωρίς καν να μπορέσει να απλώσει το χέρι του, με αγκάλιασε στην καρδιά του και με ευλόγησε... Όλη η ζεστασιά του κόσμου κύλησε μέσα στο σώμα μου, ένιωσα τα πάντα από την πατρίδα μου, τον ουρανό και αυτόν τον κόσμο μαζί... Πέρασε ένας μεγάλος χρόνος, δεν θα ξεχάσω αυτή την ημέρα, αυτό το θαύμα, αυτή τη θεϊκή φωνή και αυτά τα αληθινά δάκρυα... Πάντα τον πλησίαζα με δάκρυα, ήταν άγιος για μένα και θα παραμείνει έτσι μέχρι την ύπαρξή μου σε αυτή τη γη, ή ποιος ξέρει, ίσως αυτό συμβεί πράγματι, αυτό είναι έργο του Πατριαρχείου, αλλά εγώ, ένας απλός άνθρωπος, είδα έναν άγιο σε αυτόν... Είθε ο Κύριος να σώσει την ειλικρινή και δίκαιη ψυχή του Πατέρα Μιχαήλ! Αυτή η μέρα άλλαξε πολλά πράγματα στη σκέψη μου... Ο ευσπλαχνικός Πατέρας Μιχαήλ θα εγκατασταθεί με τους αγγέλους στον ουρανό! Τον αγαπώ!

Νόνα Κορκοτάτζε

Μνήμες του Αρχιμανδρίτη Μιχαήλ Κασράτζε