.
Υπάρχουν μέρες που προσεύχεσαι και δεν νιώθεις τίποτα — ούτε ζεστασιά, ούτε δάκρυα, ούτε κάποιο ιδιαίτερο φως. Και τότε αναρωτιέσαι αν έχει νόημα. Έχει. Η προσευχή δεν είναι μηχανή καφέ, όπου πατάς ένα κουμπί και πρέπει αμέσως να ρέει κάτι ευχάριστο. Μερικές φορές, η προσευχή είναι απλώς πιστότητα.
Να μένεις στην παρουσία του Θεού ακόμα και όταν ο νους σου περιπλανιέται, όταν η καρδιά σου νιώθει στεγνή και όταν τα λόγια σου μοιάζουν κουρασμένα. Αυτή είναι η ώριμη αγάπη: να μην απομακρύνεσαι μόνο και μόνο επειδή δεν νιώθεις τίποτα. Συχνά συγχέουμε την πίστη με το θρησκευτικό συναίσθημα. Ωστόσο, η πίστη αναπτύσσεται και στη σιωπή. Ίσως κάποια μέρα να μην έχεις να πεις κάτι εντυπωσιακό. Απλώς πες: «Κύριε, είμαι εδώ». Και απλώς μείνε εκεί. Ο Θεός δεν έχει ανάγκη τα τέλεια λόγια μας· έχει ανάγκη την αλήθεια μας. Μερικές φορές, η πιο ειλικρινής προσευχή είναι εκείνη ενός κουρασμένου ανθρώπου που δεν ξέρει πια τι να πει, κι όμως αρνείται να απομακρυνθεί.
Πάτερ Κονσταντίν Νεκούλα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου