«Ο κ. Τάσος ἄκουγε κάθε μέρα το συναξάρι τοῦ Ἁγίου. Κάποτε, ὅταν ἄκουσε για τον Ἅγ. Μωυσῆ τὸν Αἰθίοπα, εἶπε: Αἴ, γιά να γλυτώση κι αυτός καί νά ἁγιάση, πάει νά πῆ, πώς ἔχει ὁ Θεός γιὰ ὅλους... Διότι όταν τοῦ εἶπαν οἱ ἄλλοι, βρέ μαῦρε, αὐτός εἶπε στὸν ἑαυτό του, εἶσαι ἄξιος να μιλᾶς μ' ἀνθρώπους;'. Ἔτσι, νά ἔχης μπροστά σου ὅλα τὰ ἁμαρτήματά σου καί τότε δέν θά κατηγορήσης κανένα. Διότι ὁ ἄλλος ἀπό κάρβουνο μπορεῖ νὰ γίνη διαμάντι».

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου