Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ. ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ.15

Ό Γέροντας, δίδασκε και νουθετούσε τις αδελφές να κόψουν, όπως απαιτεί ή ιδιότητα τού μοναχού, κάθε σχέση με οτιδήποτε γήινο, άρα και με τούς κατά σάρκα γονείς, συγγενείς κ.τ.λ. Ήθελε οι αδελφές, να είναι απερίσπαστα αφιερωμένες, μόνο στην διακονία τού Θεού, στην προσευχή. Όμως, απ' ότι φαίνεται από το παρακάτω γεγονός, προσευχόταν και για τούς κατά σάρκα οικείους τών αδελφών, κι όταν χρειαζόταν οικονομούσε τά πράγματα.

-Γέροντα την ευχή σας

-           Τού Κυρίου. Δεν μού λες, τί κάνει ή μητέρα σου;

-Ή μητέρα μου; Δεν ξέρω. Έχουμε πολύ καιρό να επικοινωνήσουμε... -Έ, πήγαινε τώρα αμέσως, να την πάρεις τηλέφωνο. Ή αδελφή, παρ' όλο  πού παραξενεύτηκε πολύ για την ασυνήθιστη αυτή εντολή τού Γέροντα, έκανε υπακοή και πήρε αμέσως τηλέφωνο κι υπέστη μία... καταιγίδα παραπόνων από την μητέρα της, ή οποία ήταν... έξω φρενών. Αφού προσπάθησε να την ηρεμήσει και δεν τά κατάφερε, έκλεισε το τηλέφωνο και γύρισε ατό Γέροντα:

-           Πάτερ, τί με βάλατε να πάρω τηλέφωνο; Για να γίνω άνω-κάτω;

Γέροντας χαμογέλασε:

 Πρέπει να την βοηθήσεις, δεν έχει κανέναν να τη στηρίξει και βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, ολομόναχη.

-           Και τί να της κάνω εγώ; Εξ' άλλου δεν θέλει ούτε να μ' ακούσει. Πέρασε λίγη ώρα σιωπής κι ό Γέροντας:

-Πήγαινε τώρα να την ξαναπάρεις.

-Εύλόγησον Γέροντα, μα έχω το λογισμό, πώς δέ θα καταφέρω πάλι  τίποτα κι άδικα θα προσπαθήσω.

-Όχι, πήγαινε, τώρα σ' έχει ανάγκη.

Ή αδελφή ξαναπήρε τηλέφωνο και βρήκε την μητέρα της καλμαρισμένη κι έτσι μπόρεσε να την βοηθήσει.

Κάποια μέρα ή αδελφή, πού διακονούσε τον Γέροντα, πέρασε μ' ένα πιάτο τηγανιτές πατάτες από την αυλή, για να τις πάει στο Γέροντα. Οι πατάτες μύριζαν πολύ ωραία και μια αδελφή τις λιμπίστηκε και της είπε: «Μυρίζουν πολύ οι πατάτες σου». Ή αδελφή, πού διακονούσε τον Γέροντα, δεν έδωσε σημασία και πήγε στον προορισμό της. Όταν όμως προσέφερε το πιάτο στον Γέροντα, εκείνος ξεχώρισε μερικές πατάτες σ' ένα άλλο πιάτο και λέει: «Αυτές να τις πάς στην αδελφή τάδε, πού τόσο τις επιθύμησε».

Πλησίαζε ή Μεγάλη Σαρακοστή. Μια μικρή δόκιμη θα την περνούσε πρώτη φορά στο μοναστήρι. Οι άλλες αδελφές της έλεγαν για το πρόγραμμα της Μονής την περίοδο αυτή. Ή δόκιμη, πού ήταν πολύ νέα και τελείως άπειρη, άρχισε σιγά-σιγά να απογοητεύεται, γιατί φοβόταν, ότι δεν θα την  κατάφερνε μ' ένα τόσο αυστηρό κανονισμό, ειδικά στο θέμα της νηστείας. Ντρεπόταν όμως να ομολογήσει την φοβία της στο Γέροντα ή στη Γερόντισσα.

 Αφού την κατέβαλλε αθυμία μεγάλη, πήγε ένα βράδυ, λίγες μέρες  την έναρξη της Μεγάλης Σαρακοστής, στο παρεκκλήσιο της Κοιμήσεως Θεοτόκου κι είπε: «Παναγία μου, φοβάμαι, ότι δεν θ' αντέξω τέτοια σκληρή νηστεία, πού κάνουν έδώ οι αδελφές. Σύ όμως ξέρεις καλύτερα από μένα. Σέ παρακαλώ πολύ, αν γνωρίζεις, ότι δεν είμαι ακόμα για τέτοια άσκηση τότε φώτισε εσύ τον Γέροντα να μού κάνη κάποια οικονομία». 

Την επομένη το πρωί, κατέβηκαν οι αδελφές, όπως πάντα, για την Ακολουθία στο Ναό Μόλις είχε αρχίσει το Μεσονυκτικό κι ό Γέροντας άνοιξε την Ωραία Πύλη διέκοψε την Ακολουθία κι είπε: «Απόψε μού έδωσε πληροφορία ή Πανάγια Τώρα την Σαρακοστή ή δόκιμη και μερικές αδελφές (κι ανέφερε τά όνομα τους), δεν θα άκολουθήσουν το κοινό πρόγραμμα. Θα τούς δώσουμε ελαφρότερο». Φυσικά ή δόκιμη τά έχασε.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ. Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ.

«Εν τη οικία του Πατρός μου, μοναί πολλαί είσιν» (Ίω. 4,1) ΤΟ ΟΡΑΜΑ.Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ. ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ.14.

Κάποια φορά, ό Γέροντας, για να βοηθήσει και στηρίξει μία αδελφή, πολύ κουρασμένη και στεναχωρημένη απ' τον πόλεμο τού Διαβόλου της ομολόγησε: 

«Παιδί μου, προχθές διάβαζα στην Αγία Γραφή εκείνο το χωρίο, που λέει, «εν τη οικία τού Πατρός μου, πολλαί μοναί είσί». Κι όπως είχα σταματήσει πάνω σε αυτό το σημείο και σκεφτόμουν, πώς να είναι άραγε αυτί οι «μονές», ξαφνικά εμφανίστηκαν μπροστά μου δύο νέοι ωραιότατοι. Και ένας μ' έπιασε από ένα μπράτσο κι άρχισαν να με σηκώνουν ψηλά. Κάποια στιγμή, βρεθήκαμε σέ μια απέραντη πεδιάδα, πανέμορφη. 

Μέσα στην πεδιάδα αυτή, βρισκόταν αμέτρητα, κατάλευκα σπιτάκια, πολύ όμορφα, και το καθένα ήταν και διαφορετικό από το άλλο. Άνθρωπο όμως δεν είδα Όπως περιφερόμασταν λοιπόν μέσα σε αυτήν την πεδιάδα, βλέπω ένα σπιτάκι πολύ όμορφο, πού όμως δεν ήταν ακόμα τελειωμένο, και σκέφτηκα, «ποιανού να 'ναι άραγε»; Τότε, απάντησε ό ένας συνοδός μου στη σκέψη μου και μού είπε: «Αυτό είναι της αδελφής τάδε». Κι εγώ έμεινα κατάπληκτος, διότι γι' αυτήν ειδικά την αδελφή, κανείς μας δεν πιστεύει, ότι έχει κάποια ιδιαίτερη πνευματικότητα, δεν ξέρει και πολλά πράγματα. Όμως βλέπεις, ό Θεός αλλιώς κρίνει...

Και μετά Πάτερ, τί έγινε;

Μετά με γύρισαν πάλι πίσω, έδώ στο κελί και μ' άφησαν με τον ίδιο τρόπο, πού με πήραν.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ. Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ. ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ.13. "- Γέροντα, τά πάθη μου με θλίβουν πάρα πολύ..."

-Γέροντα, όταν βλέπω πόση δύναμη έχουν τά πάθη μέσα μου, φοβάμαι. -Να μην φοβάσαι, και να μην απογοητεύεσαι. Θα αγωνίζεσαι, κι όταν έρχεται ό οποιοσδήποτε λογισμός θα τού λες: «Καλώς 'τόνε, από κει, πού ήρθες πήγαινε και ξεφορτώσου με». Κι όταν πέφτεις, θα λες στο διάβολο, πού σου φέρνει την απογοήτευση: «Μ' έριξες και μού 'σπασες τά γόνατα, αλλά ο Χριστός μου, θα μού τά επιδέσει και θα σηκωθώ πάλι». Ουδείς έσώθη άκόπως κι ούδείς ήγίασε άκόπως. 

Οι Άγιοι αγωνίστηκαν. Οι Μάρτυρες με βασανιστήρια, μ' έκκοπές μελών, με στρεβλώσεις, έχυσαν το αίμα τους! Οι Όσιοι μες στα σπήλαια και στις οπές της γης, με νηστείες, μ' αγρυπνίες, ασθένειες! Κι όλοι οι Άγιοι! Και σένα αυτά είναι ό αγώνας σου. Να παρακολουθείς τη ζωή μου, ν' αντλείς διδάγματα. Βλέπεις, εγώ δεν έχω δάκρυα ανοίας, ούτε έχυσα ιδρώτα για την δόξα τού Θεού, και γι' αυτό τά χύνω τώρα μ' άλλο τρόπο (εννοούσε την αφαίρεση υγρών με παρακέντηση). Γέροντα, είναι αμαρτία, πού φοβάμαι μην πεθάνετε;

-Να χαίρεσαι πρέπει! Γιατί θα λυτρωθώ από τά βάσανα αυτά. Αν με παραλάβει ό Χριστός, θα πρέπει να χαίρεσαι. Χαρά και σέ μένα και σέ σάς, αν βρω παρρησία... Μα, πώς θα βρω παρρησία εγώ ό κακομοίρης;

- Γέροντα, τά πάθη μου με θλίβουν πάρα πολύ...

-Αυτή ή θλίψις σέ καθαρίζει. Όλες οι θλίψεις, απ' όπου κι εάν έρχονται, ή από ανθρώπους, ή από ασθένειες, ή από τά πάθη μας, ή οι πειρασμοί, καθαρίζουν. Μή φοβάσαι. «Μείζων έστίν ό εν ημίν ή ό εν τω κόσμω». Μεγαλύτερος είναι Εκείνος, πού είναι μέσα μας, από όλα. Κι από πάθη, κι από πλούτη, και δόξα και χρήματα και κτήματα, κι από τον κόσμο όλο κι από 'κεϊνον, πού είναι στον κόσμο, τον κοσμοκράτορα, μεγαλύτερος είναι  Εκείνος· από την καρδιά τού Ληστού και φονιά Μωυσή θα αναδείξει το Λαμπρό και θεοφόρο Αββά Μωυσή! Και την Μαρία την Αιγύπτια θα τη ανεβάσει εις τά ύψη της καθαρότητος και παρθενίας, και θα την κάνει  ανώτερη από τις Όσιες παρθένες, πού ήγίασαν, αυτήν την πρώην πόρνη κι  ακάθαρτη! Μη φοβάσαι Λοιπόν. Κι όταν, αργότερα, θα έρχεται ό λογισμός και θα σού ψιθυρίζει: « Ά! μα είσαι σπουδαία, κατάφερες αυτό, επέτυχες εκείνο», όταν θα επιτυχής τίποτε, θα τού Λες τότε αμέσως: 

«Πάσα δόσις άγαθή και πάν δώρημα τέλειον, άνωθέν έστι καταβαίνον έκ τού Πατρός τών Φώτων»

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ. Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ.

Απευθείας Μετάδοση - Ημερίδα με Θέμα: Ισλαμικές Σπουδές στην Θεολογική Σχολή Α.Π.Θ. 26-11-2014

ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠ.ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ.ΜΑΘΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο ΚΩΝ/ΝΟΣ ΓΑΝΩΤΗΣ . Η ΦΗΜΗ ΤΗΣ ΙΛΙΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ. ΠΩΣ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΜΕ ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΑ.

Παγκύπριος Σύλλογος Ορθοδόξου Παραδόσεως "Οι Φίλοι του Αγίου Όρους" ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ 104. ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

29 Οκτωβρίου 2014

Το τεύχος 104 (Φθινόπωρο 2014)έχει αναρτηθεί.

http://www.orthodoximartyria.com/periodiko/104_Fall_2014.pdf

ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΜΑΡΚΟΣ. ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΠΛΕΥΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΠΡΕΣΒΥΤΕΡΑΣ ΣΤΕΛΛΑΣ ΠΛΕΥΡΑΚΗ.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ. ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ.12 " Γέροντα, τώρα τελευταία όλο νευριάζω και θυμώνω με το παραμικρό."

-       Γέροντα, τώρα τελευταία όλο νευριάζω και θυμώνω με το παραμικρό. |

-       Θυμός, οργή, κραυγή έκ τού στόματος υμών μή έξελθέτω!  Αυτό το παθαίνεις από τον υπέρμετρο εγωισμό σου.« Οργή ανδρός, δικαιοσύνη Θεού ού κατεργάζεται» . Θα πρέπει ν' αντιδράς και να προσπαθείς να συγκρατείς τον εαυτό σου, και να προσεύχεσαι να σού δοθεί ταπείνωσης. Να παρακαλείς και την Παναγία: «Υπεραγία Θεοτόκε, διά πρεσβειών τού φύλακος αγγέλου μου, τών Αγίων Θεοδώρων και πάντων τών Αγίων, χάρισε μου την ειρήνη τού Υιού σου».

 Να παρακαλάς: «Κύριε δώσε μου διπλή την χάριν της επιγνώσεως της ελεεινότητας μου κι αναξιότητας μου, όπως έδωσες διπλή την χάριν τού Προφήτου ’Ηλίου στον Προφήτη Ελισαίο». Αυτά θα σου συμβαίνουν. Τά επιτρέπει κι ό Θεός, για να δεις τον εγωισμό σου, να ταπεινωθείς. Να δεις την αδυναμία σου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ. Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ.