Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

Tή αυτή ημέρα τής τού Τελώνου καί τού Φαρισαίου εκ τού Ιερού Ευαγγελίου τού Ευαγγελιστού Λουκά ιη' 10 - 14 παραβολης μνείαν ποιούμεθα.


Φαρισαίος κενοδοξία νικώμενος, καί Τελώνης τή μετανοία κλινόμενος, προσήλθόν σοι τώ μόνω Δεσπότη, αλλ' ο μέν καυχησάμενος, εστερήθη τών αγαθών, ο δέ μη φθεγξάμενος, ηξιώθη τών δωρεών, Εν τούτοις τοίς στεναγμοίς, στήριξόν με Χριστέ ο Θεός ως φιλάνθρωπος.


Εκ ταπεινώσεως γέρας υψοποιόν, εκ δέ τής επάρσεως, πτώμα βλέπων χαλεπόν, τού Τελώνου ζήλου τά καλά, καί τήν φαρισαϊκήν, κακίαν μίσησον.


Ως Τελώνης στενάζω, καί οδυρμοίς ασιγήτοις Κύριε, νύν προσέρχομαι τή σή ευσπλαγχνία, οίκτειρον καμέ, ταπεινώσει τήν ζωήν, νύν διεξάγοντα.



Ως ο Τελώνης καί ημείς, τύπτοντες εις τό στήθος, κατανύξει βοώμεν, Ιλάσθητι ο Θεός, ημίν τοις αμαρτωλοίς, όπως τούτου λάβωμεν τήν άφεσιν.


Αποβαλλώμεθα πιστοί, τόν υπέρογκον κόμπον, απόνοιαν δεινήν τε, καί τύφον τόν βδελυκτόν, και τήν κακίστην Θεώ Φαρισαίου, απρεπή ωμότητα.



Ταπείνωσις ύψωσε, πάλαι Τελώνην κλαυθμώ βοήσαντα, Ιλάσθητι, καί εδικαίωσεν, Aυτόν μιμησώμεθα, άπαντες οι εις βάθος, τών κακών εμπεσόντες, κράξωμεν τώ Σωτήρι, από βάθους καρδίας, Ημάρτομεν, ιλάσθητι, μόνε φιλάνθρωπε.



Υψώθη δίκαιος, καί καταπέπτωκε, Φαρισαίος, εν πλήθει δέ τών κακών, βρίθων τεταπείνωται, αλλ' ανυψώθη Τελώνης, παρ' ελπίδα δικαιούμενος.


Πενίας πρόξενος, εκ πλούτου τών αρετών, η απόνοια ώφθη, καί πορισμός, αύθις η ταπείνωσις, δικαιοσύνης εξ άκρας απορίας ήν κτησώμεθα.


Πρός θείαν ύψωσιν, αεί ανάγων ημάς, ο Σωτήρ καί Δεσπότης υψοποιόν, έδειξε ταπείνωσιν, τους πόδας γάρ τών Μαθητών αυτοχείρως εναπένιψεν.


Τού Φαρισαίου τάς αρετάς, σπεύσωμεν μιμείσθαι καί ζηλούν, τήν τού Τελώνου ταπείνωσιν τό εν εκατέροις μισούντες άτοπον, απόνοιαν καί λύμην τών παραπτώσεων.

.
Δικαιοσύνης δρόμος κενός ήλεγκται συζεύξας εν αυτώ, ο Φαρισαίος τήν οίησιν, αύθις δε Τελώνης, υψοποιώ αρετή, κτησάμενος συνέμπορον τήν ταπείνωσιν.
Τού βίου τό στάδιον, ο Τελώνης εν ταυτώ, καί Φαρισαίος έδραμον, αλλ' ο μεν απονοία κατενεχθείς, αισχρώς εναυάγησεν, ο δέ τη ταπεινώσει διεσώζετο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: