Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Ολοι μας περνάμε δύσκολες στιγμές. ΠΑΤΉΡ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΝΑΝΟΣ.



Πήγαινε στον άνθρωπό σου να του πεις πόσο τον αγαπάς, να του δώσεις ένα φιλί και να δείξεις ζεστασιά

Πήγαινε στον άνθρωπό σου να του πεις πόσο τον αγαπάς, να του δώσεις ένα φιλί και να δείξεις ζεστασιά
νας κύριος που δουλεύει χειρωνακτικά και κουράζεται πολύ τρώει κρέας ακόμα και τη Μεγάλη Σαρακοστή, γιατί κάνει πολύ δύσκολη δουλειά και του είπε ο πνευματικός του να τρώει λίγο κρέας. Η γυναίκα του όμως νηστεύει πάρα πολύ. Και την ενοχλεί που ο άντρας της δεν νηστεύει, νευριάζει μαζί του, τον μαλώνει που δεν πάει κι εκκλησία πολύ. Αυτός μου λέει: «Πάτερ, δεν αντέχω αυτή την κατάσταση. Πες της κάτι, εσένα σ' ακούει». Του λέω: «Ποιος σου είπε ότι εμένα μ' ακούει! Τι σου κάνει όμως; Ποιο το πρόβλημά σας;» «Ακου να δεις τι γίνεται: Πάω σπίτι να φάω μια μπριζόλα που μου ετοιμάζει, για να με κρατήσει στη δουλειά. Δεν είναι ότι τρελαίνομαι για κρέας, αλλά, αφού δουλεύω σε δύσκολη δουλειά, χειρωνακτικά όλη μέρα, γι' αυτό την τρώω. Κι αυτή έρχεται γύρω από το τραπέζι. Τι τη θέλαμε τη ροτόντα και την πήραμε... Και τώρα την έχω να μου γυρίζει γύρω γύρω. Γυρίζει γύρω γύρω πάνω απ' το κεφάλι μου. “Τι τα τρως αυτά;” Εγώ πιστεύω, πάτερ, ότι στο τέλος αυτό που τρώω γίνεται νηστίσιμο. Εσύ τι γνώμη έχεις; Αυτή η μπριζόλα θεωρείται σίγουρα αρτύσιμη; Αφού τελικά δεν μ' αφήνει να τη φάω με ησυχία. Μου τη βγάζει ξινή. Δεν νιώθω ότι τρώω μπριζόλα αλλά τη μουρμούρα της τελικά».

Τα λέω κι εγώ κάπως στη γυναίκα του, μα δεν καταλαβαίνει. Δεν θέλει. Της λέω: «Ασ' τον, ρε παιδί μου. Απ' αυτόν δεν θέλει ο Θεός τώρα νηστεία. Κέρδισε τον άντρα σου πρώτα με την αγάπη σου και θα τον κάνεις ό,τι θέλεις μετά». «Οχι, πάτερ, τον βάζω να ακούει τις εκπομπές σου, να διορθωθεί». «Μα δεν θέλει ν' ακούει τις εκπομπές μου, καλή μου». «Οχι, πάτερ, πρέπει να τις ακούσει». 

Αντε βρες άκρη. Καταστάσεις απίστευτες. Είμαι σίγουρος ότι κι εσύ άλλοτε λες: «Τι καλά που παντρεύτηκα» κι άλλοτε λες: «Τι το 'θελα;» Ολοι περνούν τέτοιες στιγμές. Πάντως, απ' όσο σας ξέρω, είστε ωραίοι άνθρωποι. Πήγαινε τώρα να πεις στον άνθρωπό σου πόσο τον αγαπάς και να του δώσεις ένα φιλί αγάπης, να πάθει ένα σοκ. Να πεις τη λέξη «αγάπη μου» και να δείξεις ζεστασιά. Θα το κάνεις; Σιγά μην το κάνεις!... Ξέρω ότι δυσκολεύεσαι και ντρέπεσαι. Μου λέει μια κυρία: «Δεν μπορώ να τα κάνω όπως τα λες, μα θα το δείξω πλαγίως. Θα δείξω ότι τον αγαπώ με τον τρόπο μου». «Και ποιος είναι ο τρόπος σου;» «Του κάνω ντολμαδάκια, που του αρέσουν, και θα το καταλάβει».
Μου 'πε κι ένα παιδί κάτι παρόμοιο: «Η μάνα μου, όταν θέλει να μου δώσει χαρά, μου κάνει παστίτσιο. Οταν την έχω νευριάσει, κάνει μπάμιες!»

Ολα καλά. Περνάς δύσκολα. Πονάς... Θέλω να σου κάνω λίγη παρέα. Ετσι απλά. Χωρίς να σου πω τίποτα σημαντικό. Απλώς να 'μαι δίπλα σου σ' αυτό που περνάς. Μου έγραψες στο facebook για τη μεγάλη θλίψη που σε βρήκε στη ζωή. Ξέρω τι συμβαίνει. Μου τα είπες όλα ακριβώς. Και θέλω μόνο αυτό: Να καλέσουμε μαζί τον Χριστό. Να επικαλεστούμε τη χάρη Του. Τη δύναμή Του. Να νιώσουμε την παρουσία και τη βοήθειά Του.

Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου «Ολα του γάμου 
δύσκολα...» των εκδόσεων Αθως

Δεν υπάρχουν σχόλια: