«Ένας γεωργός δούλευσε πολύ σκληρά στη ζωή
του, να διακριθεί σάν ένας άπ’ τούς καλύτερους παραγωγούς ροδάκινων. Τά δένδρα
ήταν κάτανθα. Ευχαριστώ Θεέ
μου!".
Αλλά ήλθε ή παγωνιά και κατέστρεψε όλα τα
ροδάκινα. Τήν επομένη Κυριακή δεν πήγε στήν Εκκλησία. Σταμάτησε γιά πολύ καιρό.
Πήγε να τον έπισκεφθή ό ιερέας του. Ό απογοητευμένος γεωργός τού είπε:
Ούτε Θά ξαναπατήσω στήν εκκλησία.
Νομίζεις ότι μπορώ να λατρεύσω ένα Θεό,
πού με αγαπά τόσο λίγο, πού επιτρέπει σε
μια παγωνιά να καταστρέψει όλα τα ροδάκινά μου;
Ό Ιερέας τον κοίταξε σιωπηλά γιά λίγο
και με πολλή ευγένεια του απάντησε:
Αγαπητέ μου, ό Θεός αγαπά εσένα περισσότερο
από τα ροδάκινά σου. Ξέρει ότι, παρά το γεγονός
ότι τα ροδάκινα δεν έχουν ανάγκη τήν παγωνιά όμως δεν μπορεί να παραγάγη τούς
καλύτερους ανθρώπους χωρίς παγωνιές. Ό
Θεός δεν ειδικεύεται ροδάκινα, αλλά σε ανθρώπους».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου