Έφτασε πριν πολλά χρόνια στο ερειπωμένο μοναστήρι στην έρημο όταν ακόμη αντί για πόρτες είχε κουρελούδες, όταν δεν είχε νερό, όταν δεν ήθελε κανείς να πάει εκεί , όταν οι στρατιώτες περνούσαν για τον πόλεμο της Ιορδανίας έξω από το μοναστήρι του αφού οι μάχες μαίνονταν , όταν τον χτυπούσαν οι ντόπιοι στρατιώτες γιατί νόμιζαν ότι έκρυβε εξτρεμιστές , όταν κουφάθηκε από το ξύλο όταν έβγαινε ξυπόλυτος στους αμμόλοφους και ζητιάνευε στους τουρίστες για να αναστηλώσει το μοναστήρι …. όταν …όταν ….
Κι έκανε το μοναστήρι μια όαση μέσα στην έρημο , με την αγάπη του , την επιμονή του και την αυτοθυσία του . Τον θαύμαζα, όπως έχω θαυμάσει και μερικούς ακόμη εκεί στην Αγία Γη, γιατί δεν φοβήθηκε να συγκρουστεί, να παλαίψει για τα δικαιώματα των προσκυνημάτων , για τη γη του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων . Τάισε κόσμο και κοσμάκη , έζησε τα ορφανά της περιοχής γιατί τους έδωσε δουλειά , γηροκόμησε όλους τους ηλικιωμένους και διωγμένους μοναχούς , τους φρόντισε μέχρι και που βγήκε η ψυχή τους, τους έθαψε εκεί στο μοναστήρι για να τους ανάβει το καντήλι τους .
Τα έλεγε έξω από τα δόντια και στον κόσμο και στον ίδιο τον Θεό στην προσευχή του.
Απαιτούσε και ο Θεός του τα έδινε γιατί ήταν στρατιώτης του δικαίου .
Σήμερα έφυγε από τη γη και ταξιδεύει για εκεί που ανήκει κι εύχομαι η ευχή του να σκεπάζει το μοναστήρι του που το άφησε πίσω με μια βαριά ιστορία .
Στις φωτογραφίες είμαστε κατά την διάρκεια ντοκιμαντέρ στην έρημο της Ιεριχούς.
Αν ήταν λαϊκός θα τον αποκαλούσα μάγκα!
Καλό ταξίδι ήρωα της ερήμου καλό ταξίδι πατέρα των φτωχών , καλό ταξίδι γέροντα στην αιώνια ζωή. Ξέρω πόσο ήθελες να βρεθείς στους κήπους της Άνω Ιερουσαλήμ !
Στο πρώτο σχόλιο ένα παλιό ντοκιμαντέρ που τα λέει όλα.
Και προσθέτω : σε αυτό το ντοκιμαντέρ είχα παρακαλέσει τον καλό μου φίλο, Κώστα Χαρδαβελλα να διαβάσει το σπηκάζ και το έκανε με μεγάλη χαρά γιατί συνδεόταν με τον Γέροντα, από την εποχή των ρεπόρτερ στην οποία εκπομπή είχε γίνει γνωστό το μοναστήρι του. Ο Γέροντας είχε χαρεί πολύ αλλά εκείνη την περίοδο ο Κώστας διαγνώστηκε με καρκίνο. Τότε ο Γέροντας έφερε από την Ιερουσαλήμ το Τίμιο Ξύλο στο γραφείο του στην Αθήνα και τον σταύρωσε και μάλιστα απαίτησε από το Θεό να του δώσει μερικά χρόνια ζωής ακόμη. Θυμάμαι είχαν κλειστεί σε ένα γραφείο και άκουγα τον Γέροντα φωναχτά να προσεύχεται με το τίμιο ξύλο πάνω στον Κώστα!
Ο Κώστας τα κατάφερε για αρκετά χρόνια ακόμη ώσπου έφυγε πριν από περίπου ένα χρόνο ;;;και ο Γέροντας έφυγε σήμερα .
Ελπίζω να ανταμώσουν εκεί πάνω !!!!
Είχαν μια συγκλονιστική σχέση από τα ωραία εκείνα χρόνια που οι εποχές όντως γεννούσαν ήρωες.
Μαρία Γιαγνακη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου