«Ἐμένα ἀπό μικρό παιδί μ’ ἄρεσε νά προσεύχομαι. Πήγαινα σέ τόπο ἥσυχο καί ἔκραζα εἰς τόν Θεόν. Τόν διψοῦσε ἡ καρδιά μου. Εἶχα μάθει καί τούς Χαιρετισμούς ἀπ’ ἔξω καί τούς ἔλεγα. Τί εὐφροσύνη, ἀγαλλίαση καί εἰρήνη πού εἶχα στήν καρδιά! Ὅ,τι καί ἄν ζητοῦσα ἀπό τήν καλή Παναγία μας, μοῦ τό ἔδινε.» […]
«Ἡ προσευχή εἶναι ἕνα τηλέφωνο, ἕνας ἀσύρματος πού ἐπικοινωνεῖς κατ’ εὐθείαν μέ τόν Θεό. Παίρνεις τό νοῦμερο διά νά πιάσης, μέ τό τηλέφωνο τῆς προσευχῆς, τόν Θεόν καί Ἐκεῖνος ἀπαντᾶ. Τόν ἀκούς καθαρά, πολύ κοντά, Τόν αἰσθάνεσαι. »[…]
Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης
1 Αυγούστου 1902 - 29 Ιανουαρίου 1975
Ο ΦΙΛΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ
Αναμνήσεις από τον Άγιο παπά-Δημήτρη Γκαγκαστάθη
Δημόπουλος Στέφανος
Εκδόσεις Εν Πλω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου