Δίκαιο είναι μαζί να τιμούμε τρεις αυγερινούς,
φως τριπλόλαμπρο που ανέτειλε μέσα στη ζωή.
Κοινός ο ύμνος, κοινό το χρέος όλων μας ,
Προς εκείνους που σε όλους ξεχύνουν την ίδια χάρη.
Μια χελιδόνα δεν φέρνει την άνοιξη·
μα τρία αηδόνια γίνονται άνοιξη ψυχών.
Η Τριάδα φωτίζει τη νοητή κτίση τους αγγέλους ,
κι αυτή η ίδια Τριάδα λάμπει και στη φανερή, την υλική την πλάση.
Οι παλαιοί έχασαν τον σεβασμό προς τον Θεό,
λατρεύοντας χωρίς μυαλό τον ήλιο, την σελήνη·
θαύμασαν το κάλλος τους και την ταχύτητά τους
και τους προσκύνησαν σαν θεούς, χωρίς ορθά να πράττουν.
Από το φως όμως αυτών των τριών φωστήρων,
εμείς ξαναυψωθήκαμε στη λατρεία του Θεού.
Με της ζωής τους την ομορφιά, τους δυνατούς τους λόγους,
πείθουν όλους να σέβονται τον Πλάστη των συμπάντων.
Την ορατή κτίση συγκροτούν:
φωτιά, αέρας, νερό και της γης η φύση.
Κι εκείνοι που συναρμόζουν τον μέγα κόσμο,
φέρουν την πίστη στον Θεό σαν άλλη κτίση,
εικόνα Τριάδας στοιχειακής.
Τίποτε γήινο δεν τους μέλει·
και ο λόγος τους δεν κρατά νου χωμάτινο.
Ο Γρηγόριος πνέει σαν φωτιά στον λόγο,
παρασύροντας τα πάντα προς το ύψος.
Σ’ όσους λιποθύμησαν από τα πάθη πάλι ,
οι λόγοι του Βασιλείου γίνονται ανάσα.
Κι εκείνος που μιμείται τη ροή των νερών,
ο Χρυσόστομος στην καρδιά και το στόμα,
δροσίζει όσους έλιωσαν μες στων παθών την κάψα.
Έτσι, με τους λόγους τους,
υψώνουν όλη τη φύση των θνητών,
από τη γη προς τα πάνω.
Και έλαμψε, στην τριακοστή ημέρα,
η χρυσότριπλη ηλιακή τους λάμψη!
( απλοϊκή παράφραση μου των στίχων του Συναξαρίου , με την υποβοήθεια της ΑΙ).
Χρόνια πολλά στη Ρωμηοσύνη, τους σπουδαστές, τους εκπαιδευτικούς , τους αεί διδασκόμενους μαθητές του Λόγου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου