Μια μέρα, ένας φτωχός άνθρωπος πλησίασε τον πατέρα Ιωάννη της Κρονστάνδης και άρχισε να παραπονιέται για τη σκληρή ζωή του. Είπε ότι δεν είχε χρήματα, ούτε ευτυχία και ότι ο Θεός φαινόταν να τον έχει ξεχάσει.
Ο άγιος άκουσε προσεκτικά και ξαφνικά είπε:
«Πούλησε μου το δεξί σου χέρι για χίλια ρούβλια».
Ο άνθρωπος φοβήθηκε.
«Πώς μπορώ να πουλήσω το χέρι μου;»
«Εντάξει», είπε ο πατέρας Ιωάννης, «τότε πούλησε το μάτι σου για τρεις χιλιάδες».
«Πάτερ, τι λες! Πώς θα ζήσω χωρίς μάτι;»
«Λοιπόν, πούλησε την υγεία σου για δέκα χιλιάδες».
Ο άνθρωπος ήταν εντελώς χαμένος.
«Αλλά χωρίς την υγεία μου, θα χαθώ!»
Τότε ο άγιος του είπε ήρεμα:
«Βλέπεις πόσο πλούτο έχεις. Και λες, "Είμαι φτωχός"».
Ο άνθρωπος ξέσπασε σε κλάματα. Για πρώτη φορά, συνειδητοποίησε ότι ο Θεός του είχε ήδη δώσει τεράστιο πλούτο, τον οποίο απλώς είχε σταματήσει να παρατηρεί.
Μερικές φορές ζητάμε από τον Θεό ό,τι δεν έχουμε,
αλλά ξεχνάμε να ευχαριστήσουμε για ό,τι έχουμε ήδη λάβει.
Κι όμως, ο καθένας μας έχει μεγάλα δώρα:
ζωή, αναπνοή, υγεία, την ευκαιρία να προσευχόμαστε και να βελτιωνόμαστε.
Και όσο τα έχουμε αυτά, δεν είμαστε φτωχοί.
Μερικές φορές αρκεί απλώς να ανοίξουμε τα μάτια μας για να δούμε πόσα μας έχει ήδη δώσει ο Θεός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου