Ένα από τα συμπτώματα της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο είναι η δύναμη της χαράς. Αυτό το φως που σε κάνει να δονείσαι. Αυτό το συναίσθημα όταν θέλεις να πεταχτείς από χαρά και να αγκαλιάσεις τους πάντες.
Το Άγιο Πνεύμα είναι το Πνεύμα της ζωής, της αγιότητας, των δακρύων, αλλά είναι και το Πνεύμα της χαράς. Της ανθρώπινης ολοκλήρωσης, όπως είπε ο δάσκαλος Νίκιφορ Κράινιτς. Της πλήρους ευλογίας, σαν μια πρόγευση αιώνιας ευτυχίας.
Τα παιδιά έχουν το Άγιο Πνεύμα για την αγνότητά τους. Χαίρονται για οτιδήποτε, παίζουν με ένα κομμάτι χαρτί, πηδούν ασταμάτητα, είναι χαρούμενα.
Και πρέπει να επιστρέψουμε σε αυτόν τον ενθουσιασμό (παρεμπιπτόντως, ενθουσιασμός, ετυμολογικά, στα ελληνικά, σημαίνει γέμισμα με Θεό). Σε αυτόν τον ενθουσιασμό της καρδιάς, σε αυτόν τον ενθουσιασμό της αρχής της ύπαρξης να ευχαριστούμε τον Θεό για τα πάντα.
Η κατάθλιψη είναι το σημάδι της απώλειας αυτού του δώρου της χαράς. Και της βύθισης στο δαιμονικό σκοτάδι της θλίψης χωρίς θεραπεία και χωρίς λόγο. Γιατί είμαστε θαύματα του Θεού και δεν έχουμε κανένα λόγο να είμαστε λυπημένοι εκτός από τις αμαρτίες.
Με την Πεντηκοστή, το Άγιο Πνεύμα ξεκλειδώνει μέσα μας τη δύναμη να κλαίμε, να προσκυνάμε τον Θεό και να αγαλλιάζουμε ανείπωτα. Σαν μωρά που γουργουρίζουν στο στήθος της μητέρας τους.
Είθε ο Θεός να μας δώσει το Πνεύμα της χαράς.
Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου