Γράφει ἕνας Ἁγιορείτης γιά μιά ἐπίσκεψί του παλαιότερα στή Μόσχα: Αγόραζε στην καντίνα τοῦ ξενοδοχείου κάρτες. «Πῆρα κάμποσες ἀπ' αὐτές τίς κάρτες καί πλησίασα τήν υπάλληλο, γιά νά πληρώσω. Πίσω ἀπό τό ταμεῖο στεκόταν μία γυναῖκα 40 περίπου ἐτῶν.
Ὅταν ἄκουσε στη γλώσσα της τήν ἐρώτησι γιά τήν τιμή, ἔδειξε περιέργεια καί ρώτησε ἀπό ποῦ εἶμαι. Ὅταν ἄκουσε γιά τό Ἅγιο Ὄρος, ἀναστέναξε μέ θαυμασμό. Ὅσο ἐγώ ἔψαχνα ἀνάμεσα στα ρούβλια, γιά νά βρῶ τά καπίκια καί νά συμπληρώσω τό ποσό, αυτή σκυμμένη ἔγραφε κάτι σ` ἕνα σημείωμα. Γύρω μας δέν ὑπῆρχε κανείς. Ἔρριξε ματιές δεξιά καί ἀριστερά, πῆρε ἕνα χάρτη τῆς πόλεως καί μαζί μέ ἐκεῖνο τό σημείωμα μοῦ τά ἔβαλε στό χέρι, προφέροντας μέ μισή φωνή: "Εγώ είμαι πιστή.
Στο δρόμο μέχρι τό δωμάτιο διάβασα ἐκεῖνο τό σημείωμα. Σε αυτό έγραφε "υπέρ υγείας καί σωτηρίας" καί μετά μερικά ονόματα, ἀνδρικά και γυναικεῖα. Αμέσως ἀπό τόν ταξιδιωτικό μου σάκκο ἔβγαλα τό ἐγκόλπιο τῆς Θεοτόκου τῆς "Τριχερούσας τοῦ Χιλανδαρίου, ἕνα ξυλόγλυπτο ἁγιορείτικο σταυρό, ἕνα κουτάκι λιβάνι καί μερικές εἰκονίτσες ἁγίων,
πού ἀντιστοιχοῦσαν στά ὀνόματα τοῦ σημειώματος
καί κατέβηκα κάτω στό χώλ.
Ξανά δέν ὑπῆρχε κανείς μπροστά στήν καντίνα. Ἔδωσα σέ ἐκείνη τήν τυπική Ρωσίδα τά δῶρα μου. Μέ γρήγορη κίνησι
τῶν χεριῶν της τά τοποθέτησε κάτω ἀπό τόν πάγκο καί πρόφερε μέ σιγανή φωνή "νά σᾶς σώζη ὁ Θεός". Στή φράσι αὐτή ἦταν ἐναποθετημένη ὁλόκληρη ἡ τρεμάμενη ψυχή της. Αὐτή τήν ἡμέρα καί τήν ἑπομένη, κάθε φορά κατά τήν ὁποία περνοῦσα ἀπό
ἐκεῖ, μέ τό φωτεινό της βλέμμα ἀναζητοῦσε εὐκαιρία
νά μοῦ ἐκφράζη πάντοτε νέα εὐχαριστία».
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Το Σιτομέτριο. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου