Θυμᾶται ὁ π. Φιλόθεος Ζερβάκος: «Τίς ἡμέρες κατά τίς ὁποῖες ἔμενα μαζί μέ τόν Ἅγ. Νεκτάριο Αἰγίνης, πριν σημάνη ὁ Ὄρθρος εἰσερχόμενος στό ἅγιο Βῆμα ἀπ' τή θύρα τοῦ Ἱεροῦ περίμενα σε μία γωνία ὥς νά σημάνη τό σήμαντρο τῆς ἐκκλησίας, γιά νὰ ἀρχίση τό Μεσονυκτικό. Μόλις σήμαινε τό σήμαντρο εἰσερχόταν μετά σπουδῆς ὁ Ἅγιος ἀπ' τή θύρα
τοῦ Ἱεροῦ καί πρῶτα ἔκανε τρεῖς μετάνοιες μπροστά στήν ἁγία Τράπεζα, ἀσπαζόταν τό ἱερό Εὐαγγέλιο, τὴν ἁγία Τράπεζα καί κατόπιν "ἔτρεχε" στόν πίσω ἀπ' τήν ἁγία Τράπεζα ἐπί ξύλου κρεμάμενο Σωτῆρα
καί Λυτρωτή μας Κύριο Ιησού Χριστό καί κλίνοντας τα γόνατα τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος, ἀγκάλιαζε τό Σταυρό καί μέ στεναγμούς ἀλαλήτους, μέ λυγμούς καί δάκρυα κατανύξεως ἀσπαζόταν τόν Τίμιο
Σταυρό καί σάν νά ἔβλεπε τόν Ἴδιο τό Χριστό τό Βασιλέα τοῦ παντός, συνομιλοῦσε μέ τήν προσευχή»
Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ.
Τά Σήμαντρα του λόγου.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου