Τρίτη 26 Αυγούστου 2014
Ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, για την απώλεια χιλιάδων αθώων Χριστιανών σε Μέση Ανατολή και Αφρική
Οι χριστιανοί αδελφοί μας στη Μέση Ανατολή και την Αφρική υφίστανται εκτεταμένους βίαιους διωγμούς και απάνθρωπες αγριότητες. Εις βάρος τους διαπράττονται θηριωδίες και ανοσιουργήματα που εφορμούνται από θρησκευτικό φανατισμό και μισαλλοδοξία και στόχο έχουν τη βίαιη εξασφάλιση θρησκευτικής ομοιογένειας σε χώρες οι οποίες αποτέλεσαν ιστορικά λίκνα και εστίες λαμπρής παρουσίας του Χριστιανισμού και στις οποίες ιστορικά ιερά σεβάσματα και ναοί βεβηλώνονται και καταστρέφονται.
Νέφος θανάτου έχει σκεπάσει τη Συρία, το Ιράκ, το Ιράν, το Πακιστάν, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, τη Νιγηρία, τη Σομαλία, την Τανζανία. Δεκάδες σημεία φλέγονται και η φωτιά σκορπά ανεξέλεγκτα κραυγές απόγνωσης και οδύνης. Είμαστε, εν τέλει, ανήμποροι να σταματήσουμε όσα εξελίσσονται καθημερινά και προσβάλλουν τον ανθρώπινο πολιτισμό; Η φωνή όλων όσοι αντιδρούν χάνεται μέσα στον θόρυβο των πολεμικών ριπών, που κοστίζουν καθημερινά εκατοντάδες ανθρώπινες ζωές.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος απηύθυνε στο παρελθόν έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα να συνδράμει στην τάχιστη παύση της αιματοχυσίας στη Συρία και τους υπολοίπους χώρους της ιστορικής παρουσίας των χριστιανών. Έχουμε όλοι μας χρέος έναντι της ιστορίας, διότι 1700 έτη μετά την έκδοση του Διατάγματος των Μεδιολάνων άνθρωποι εξακολουθούν να διώκονται για την πίστη και τη θρησκευτική τους συνείδηση. Ενώπιόν μας εκτυλίσσονται τραγωδίες βαθύτατες, των οποίων ακόμη δεν γνωρίζουμε την ολέθρια κατάληξη.
Σε όλους μας αναλογεί μερίδιο ευθύνης. Στους δυνατούς του κόσμου οι οποίοι επέτρεψαν να ανάψει η φωτιά και ανέχονται να μαίνεται ακόμη. Στους ηγέτες που εκφράζουν τη συμπάθειά τους και τη θλίψη τους, χωρίς όμως να έχουν συμβάλει σε κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα προς εκτόνωση της κατάστασης. Στους ποιμένες, ανεξαρτήτως θρησκείας, που δεν αφύπνισαν νωρίτερα τους πιστούς και δεν εξήγησαν ότι η πίστη είναι μέσο αγάπης για τον αδελφό μας και όχι όπλο που στρέφεται εναντίον του.
Δεν κάνουμε πλέον έκκληση να σταματήσει η σφαγή. Δεν ζητούμε πια απεγνωσμένα να επέλθει η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και όπου αλλού υπάρχουν ανάλογες εστίες πολέμου και βιαιοτήτων. Καλούμε όλους να κοιτάξουν επίμονα τις εικόνες που στέλνουν καθημερινά τα μέσα ενημέρωσης και οι πολεμικοί ανταποκριτές. Ιδιαίτερα δε όσους έχουν στα χέρια τους τη δύναμη να σταματήσουν την ανείπωτη τραγωδία. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία πως, εάν έβλεπαν καθημερινά αυτές τις εικόνες, θα έκαναν ο,τι είναι δυνατόν για να σφραγίσουν οριστικά αυτές τις πύλες του Άδου που άνοιξαν τους τελευταίους μήνες. Αν έβλεπαν αυτές τις εικόνες, θα λάμβαναν κάθε μέτρο που απαιτείται για να προασπίσουν τις χιλιάδες αθώες ψυχές που χάνονται. Το ποτάμι του θανάτου φουσκώνει, εξαπλώνεται και σύντομα θα συμπαρασύρει τα πάντα. Γιατί επιμένετε να το αγνοείτε;
Εξοικειωθήκαμε με το καθημερινό άκουσμα του στυγερού θανάτου νηπίων και μικρών παιδιών. Με τους αποκεφαλισμούς που γίνονται δημόσιο θέαμα μέσω του διαδικτύου, τους βιασμούς αθώων γυναικών και μητέρων, τους δημόσιους απαγχονισμούς προς παραδειγματισμό. Την ισοπέδωση ολοκλήρων χωριών, την καταστροφή οχημάτων που μεταφέρουν άμαχο πληθυσμό που αναζητεί εναγωνίως περιοχή όπου μπορεί να νιώσει ασφαλής. «Θεάματα» απεχθή που άλλοτε συγκλόνιζαν και σήμερα προκαλούν απλώς μία στιγμιαία συμπάθεια για τα θύματα.
Η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι ανυπέρβλητη και χρέος μας είναι να την προστατέψουμε με κάθε τρόπο. Μην αφήνετε τη βία και την οσμή του θανάτου να ποτίσει κάθε γωνιά του πλανήτη. Μην επιτρέπετε να γίνουν τα αθώα παιδιά, οι γυναίκες και οι νέοι, που δεν επέλεξαν να συμμετάσχουν σε κανέναν πόλεμο, απλή στατιστική. Σε κάθε «απλό» αριθμό αμάχων, αντιστοιχούν τεράστιες οικογενειακές τραγωδίες. Αναλογιστείτε το και πράξτε όπως οφείλετε. Επιτέλους, αρκετά!
«Λοιδορούμενοι ευλογούμεν, διωκώμενοι ανεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλούμεν» (Α´ Κορ. 4, 12 – 13). Απευθύνουμε έκκληση προς τον ιερό κλήρο και τον πιστό λαό να ενώσουν μεθ ἡμῶν τη φωνή τους σε ιερές δεήσεις και αγρυπνίες ικετευτικές προς τον φιλάνθρωπο Θεό υπέρ των αθώων θυμάτων και ευχόμεθα ο Πανοικτίρμων Θεός να διαφυλάξει αλωβήτους και ατρώτους τους δοκιμαζομένους αδελφούς μας ανά τον κόσμο.
Εκ της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου
http://ecclesia.gr/epikairotita/main_epikairotita_next.asp?id=855
Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗΣ
Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗΣ
Ο δυτικός άνθρωπος έχει παγιώσει κατά τους τελευταίους αιώνες την κυριαρχία του στον πλανήτη. Με την ισχύ που απέκτησε επέβαλε και τις θεωρούμενες από αυτόν αξίες σε όλους τους λαούς, οι οποίοι πορεύονται υποταγμένοι εν πολλοίς στον δυτικό τρόπο ζωής, παρά τις διαφορετικές θρησκευτικές πίστεις, τους διαφορετικούς πολιτισμούς και τις διαφορετικές παραδόσεις. Κορύφωση του δυτικού τρόπου βιωτής αποτελεί στην εποχή μας το «αμερικανικό όνειρο», το οποίο αποδέχονται με εκδηλώσεις λατρείας πλείστοι όσοι όχι μόνον Αμερικανοί αλλά και πολίτες πολλών άλλων χωρών.
Ο δυτικός άνθρωπος καυχάται για τις αξίες του, που στην πραγματικότητα είναι ψευτοαξίες. Έχει βαθύτατη την πεποίθηση ότι είναι προασπιστής των θεωρουμένων ως πανανθρωπίνων ιδανικών και ότι βαδίζει αταλάντευτα τον ορθό δρόμο προς την πρόοδο και την ευημερία ότι είναι φορέας ανωτέρου πολιτισμού, ο οποίος τελικά θα επικρατήσει ως ο μόνος στην επιφάνεια του πλανήτη! Η αλαζονεία αυτή ελάχιστα περιθώρια αυτοελέγχου και αυτοκριτικής αφήνει στον δυτικό άνθρωπο.
Ο δυτικός άνθρωπος πορεύεται δίχως Θεό, τον οποίο έχει απορρίψει από αιώνες. Κάποιοι το σημαντικό για την «πρόοδο» των δυτικών κοινωνιών χρονικό ορόσημο τοποθετούν στην εποχή του λεγομένου διαφωτισμού. Σε βάθος ανάλυση θα μας οδηγήσει στη θλιβερή διαπίστωση ότι η Δύση και πριν πορευόταν ερήμην του Θεού, το μήνυμα του οποίου είχε αρχίζει να διαστρεβλώνει ήδη από τα τέλη της πρώτης χιλιετίας μετά την ενανθρώπισή του και συνέχιζε να διαστρεβλώνει. Η Δύση, παρά την επικράτηση της αθεΐας στην πολιτική και στη διανόηση, δεν είναι άθεη. Πολλοί ακόμη δηλώνουν πιστοί στο Θεό και είναι μέλη διαφόρων «εκκλησιών», οι οποίες πολλαπλασιάζονται με γοργούς ρυθμούς στον χώρο των διαμαρτυρομένων αρνούμενες να υποταχθούν στην παπική «αυθεντία», η οποία εμμένει στην αλαζονεία της! Εκείνο, που ακόμη και ορθόδοξοι αποφεύγουν να τονίσουν, είναι η άνευ όρων υποταγή των χριστιανών της Δύσης στον πρακτικό υλισμό ως απόρροια της οικονομικής ευμάρειας, την οποία έχουν εξασφαλίσει χάρη στην καταλήστευση των φτωχών και καταφρονεμένων από τους δυτικούς λαών. Είναι τραγικό να τονίζεται από προτεστάντες, ευτυχώς όχι από όλους, ότι η υλική ευμάρεια είναι αμοιβή του Θεού προς αυτούς για την πίστη τους! Πάντως άποψη των αμερικανών αναλυτών του ανά τον πλανήτη αντιαμερικανισμού είναι ότι αυτός οφείλεται στον φθόνο για τα υψηλά επιτεύγματα του νεοπαγούς λαού, που προέκυψε από την πανσπερμία των λαών που κατοίκησαν το βόρειο τμήμα της νέας ηπείρου.
Τα επιτεύγματα των δυτικών υπήρξαν όντως μεγάλα και θαυμαστά στον τομέα της επιστήμης και όσοι από εμάς ωφελούμαστε από αυτά τους οφείλουμε ευγνωμοσύνη! Εκείνο που συνήθως διαφεύγει της προσοχής μας είναι το ερώτημα: Πόσοι είναι αυτοί που επωφελούνται από τα επιτεύγματα στο σύνολο των επτά περίπου δισεκατομμυρίων του πλανητικού πληθυσμού; Να είναι άραγε το ένα δισεκατομμύριο ή μήπως ούτε καν τόσοι; Και αν για τους υπόλοιπους τα επιτεύγματα είναι απρόσιτα, πού οφείλεται αυτό; Στην οκνηρία τους, στην νοητική ανεπάρκειά τους ή στην εχθρική τους στάση έναντι του πολιτισμού; Ο δυτικός άνθρωπος έχει δώσει από καιρό απαντήσεις στο ερώτημα. Θεώρησε όλους τους άλλους λαούς κατωτέρους αυτών που ανήκουν στην αρία φυλή. Έτσι καλλιέργησε τις φυλετικές διακρίσεις, κατρακύλισε στον καιάδα της ευγονικής και τερατούργησε στα κρεματόρια! Ακόμη δεν άσκησε ουδεμία αυτοκριτική για τα μύρια όσα εγκλήματα του όπως η εξόντωση των ερυθροδέρμων, το δουλεμπόριο των μαύρων, η καταδυνάστευση των λαών κατά την αποικιοκρατία. Όσο για τα άγρια εγκλήματα του ναζισμού, αισθάνονται ικανοποίηση, καθώς έχουν στήσει τη δίκη της Νυρεμβέργης και τα έχουν επιρρίψει σε μία μικρή ομάδα διεστραμμένων κατ' αυτούς εγκληματιών κατά της ανθρωπότητας. Όμως ο Καμύ, δικός τους αυτός, βροντοφωνάζει: Το έγκλημα διεπράχθη από τον δυτικό μηδενισμό! (Επαναστατημένος άνθρωπος). Παραμένοντας αλαζών ο δυτικός άνθρωπος εξακολουθεί να αγνοεί τον αυτοέλεγχο και την αυτοκριτική. Έτσι εξακολουθεί να σπέρνει τον όλεθρο στους λαούς που δεν ανήκουν στη χωρία των προνομιούχων αρίων αλλά και εντός αυτής. Έχουμε πάμπολλα δείγματα μη ανεκτικότητας έναντι των λατινογενών λαών, των σλαβικών λαών και του ελληνικού, ιδίως του ελληνικού. Την περιφρόνησή τους γευθήκαμε έντονη κατά την τελευταία κρίση, στην οποία μας οδήγησαν με εντολές τους προς τους δυτικόφρονες πολιτικούς, που ασκούν την εξουσία στη χώρα μας όχι ελέω Θεού ούτε ελέω λαού, αλλά ελέω της νέας τάξης πραγμάτων.
Πορεύεται τον ορθό δρόμο η Δύση προς την υλική ευημερία; Η απάντηση με βάση τον ευαγγελικό νόμο είναι σαφώς αρνητική. Όμως δεν θα προχωρήσουμε σε ανάλυση με βάση νόμο, που η Δύση έχει σαφώς απορρίψει. Θα κάνουμε κάποιους συλλογισμούς με βάση τη λεγόμενη κοινή λογική, αν και έχουμε έντονες επιφυλάξεις για το αν υπάρχει τέτοια. Αν υπήρχε, δεν θα ερμηνευόταν ως φθόνος των λεηλατούμενων και ρημαζόμενων ο αντιαμερικανισμός. Ξεκινούμε από τη θεμελιώδη θέση ότι όλα τελειώνουν στον τάφο και, συνεπώς, κυρίαρχος στόχος είναι η απόλαυση του βίου στο μέγιστο βαθμό. Η με οικονομικούς όρους ανάλυση των πάντων μαρτυρεί την καθολική σχεδόν αποδοχή της θέσης. Είναι αναμφισβήτητο ότι οι έχοντες και κατέχοντες εξασφαλίζουν πολλές απολαύσεις. Είναι όμως δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτές εξασφαλίζουν ευχαρίστηση, όχι όμως και χαρά; Ψιλά γράμματα η διάκριση στις δυτικές κοινωνίες, στη χωρία των οποίων, με λύπη μου, εντάσσω και τη νεοελληνική. Αυτές αγνοούν τις όποιες προειδοποιήσεις ελαχίστων ειδικών, που σημαίνουν συναγερμό για πλείστες όσες παθογένειες: Διάλυση της οικογένειας, που θυσιάζεται στον βωμό της απόλαυσης μέσω του πανσεξουαλισμού. Οι νέοι βλαστοί των κοινωνιών βιάζονται στα κοινωνικά θερμοκήπια να δώσουν πρώιμους καρπούς (εφηβικές ερωτικές σχέσεις, εκτρώσεις ως δικαίωμα Exclamation mark, αδυναμία συγκρότησης οικογένειας λόγω άγνοιας της ευθύνης και των υποχρεώσεων και πολύ περισσότερο λόγω άρνησης της θυσίας).
Στο κυνήγι του χρήματος, που επιδίδονται οι γονείς προς ικανοποίηση επίπλαστων στα πλαίσια του συστήματος αναγκών, δεν έχουν χρόνο να δουν τα παιδιά τους και να συνομιλήσουν μαζί τους, πόσο μάλλον να τα διδάξουν, αν βέβαια οι ίδιοι γνωρίζουν τα του βίου. Ο δυτικός άνθρωπος, κατ' έντολή του «Σάυλοκ», επιτείνει τον εκτραχηλισμό νομοθετώντας και την κατάργηση της αργίας της Κυριακής, ώστε να καταστεί αδύνατη η συνεύρεση των μελών της οικογένειας γύρω από το τραπέζι! Τα παιδιά δεν παιδαγωγούνται πλέον στο σχολείο, το οποίο έχει απολέσει τον παιδευτικό του χαρακτήρα. Αποκλειστικός παιδαγωγός είναι η τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, για τα παιδιά, το διαδίκτυο για τους εφήβους και τους νέους. Στα πρώτα παρέχεται άφθονη βία, στους άλλους άφθονο σέξ! Η εικονικότητα συγχέεται συν τω χρόνω με την πραγματικότητα. Όταν το παιδί σκοτώνει καθημερινά εκατοντάδες κακούς, δεν συγκινείται όταν βλέπει συνομήλικά του, τραυματισμένα ή νεκρά στη μικρή οθόνη, ιδιαίτερα όταν έχει υποστεί πλύση με τη διάκριση μεταξύ καλών (ημών) και κακών (άλλων)! Μάλιστα στην επιθυμία του να γευθεί πιο έντονες συγκινήσεις παίρνει το όπλο του πατέρα του (στις ΗΠΑ είναι το όπλο αντικείμενο λατρείας) και επιχειρεί και κατά καλών στο σχολείο του, αφού δεν είναι εύκολο να βρει κακούς! Πρόσφατα Σουηδός πολίτης, φίλος της ειρήνης, ταξίδεψε με τα μικρά παιδιά του στο Ισραήλ, για να λάβουν αυτά μικρή γεύση των δεινών του πολέμου. Δέχθηκε έντονες τις επικρίσεις ότι προκάλεσε αθεράπευτα ψυχικά τραύματα σ' αυτά! Όμως πράγματι τα ωφέλησε: Δεν θα ξαναπαίξουν τα αγαπημένα τους πολεμικά παιχνίδια. Άραγε θα εξετάσουμε σε βάθος και εμείς την ευκολία, με την οποία οδηγήθηκαν στο διπλό έγκλημα δύο νεαροί σε βάρος δύο νέων για ασήμαντη, όπως χαρακτηρίζεται συνήθως στα δικαστικά χρονικά, αφορμή;
Όταν ο έφηβος απολαύσει, άγουρος ακόμη, τις σαρκικές ηδονές, αναζητά νέες εμπειρίες στις παρά φύση απολαύσεις! Η ομοφυλοφιλία κάνει θραύση στις δυτικές κοινωνίες. Μάλιστα επικροτείται από κυβερνήσεις, τοπική αυτοδιοίκηση, επιστημονική κοινότητα! Οι ανά τον κόσμο πρεσβείες των ΗΠΑ συνεπικουρούμενες από τις των άλλων δυτικών χωρών πρωταγωνιστούν στις εκδηλώσεις ομοφυλοφιλικής υπερηφάνειας. (Εμείς άντε να τα βάλουμε με κάποιον δήμαρχο!). Ο σεξοτουρισμός οργιάζει στις χώρες της Άπω Ανατολής και πρόσφατα στην Ολλανδία νομιμοποιήθηκε το κόμμα των «παιδοφίλων». Στην περήφανη Γερμανία λειτουργούν οίκοι κτηνοβασίας και οι ζωόφιλοι αρκούνται να ζητήσουν να μη κακοποιούνται τα ζώα! Τέλος η ΕΕ προσανατολίζεται στη σύνταξη οδηγίας για τον συνυπολιγισμό στο ΑΕΠ των προσόδων από την πορνεία και το εμπόριο όπλων και ναρκωτικών! Οι μουσουλμάνοι έχουν αντιληφθεί ότι η σαπίλα έχει εξαπλωθεί και εισχωρήσει σε βάθος στις δυτικές κοινωνίες, γι' αυτό σε κάποια πορεία σε ευρωπαϊκή πόλη κάποιος κρατούσε πινακίδα, που έγραφε: «Η Ευρώπη είναι καρκίνος. Το Ισλάμ είναι η θεραπεία»!
«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»
http://hggiken.pblogs.gr/2014/08/h-apofygh-aytoeleghoy-kai-aytokritikhs.html
Η ΜΟΝΑΧΗ ΚΑΙ Η ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ.
ΜΙΑ ΜΟΝΑΧΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ- ΤΑΩ ΠΕΝΤΕΛΗΣ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΟΤΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΣΥΡΙΑ ΙΡΑΚ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΛΙΒΑΝΟΣ ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΣΟΥΔΑΝ ΚΛΠ ΜΑΣ ΕΙΠΕ.
ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΙΟΤΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΡΟΜΟ ΘΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΝ.
ΤΟ ΧΛΩΜΟ ΦΕΓΓΟΣ.
ΤΟ ΧΛΩΜΟ ΦΕΓΓΟΣ.
Ηλιόφωτες μέρες του καλοκαιριού
με του ξανθού ψωμιού
το λυτρωμό μαζί σας,
μικραίνατε,
κι ανάβετε νωρίς
τ` αστέρια στην κορφή σας
κι είναι καλό για τον τραγουδιστή σας
γιατί δε θάθελε
μες στις σταχτιές βραδιές
τον οίκτο στο προσκυνητάρι
κυνηγώντας
να μη προφτάσει τον Εσπερινό,
σκονταύτοντας
μεσα στο φέγγος το χλωμο.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ
Ο ΛΥΓΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΗΑΣ.
Ο ΛΥΓΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΗΑΣ.
Τ` άκουσε όλα η Εληά
κείνο το σούρουπο
στων Εμμαούς το δρόμο
χωρίς να βγάζει τσιμουδιά,
νιώθοντας στη δική της τη σκιά
των δύο μαθητών το βόγκο
και τη χλωμιά των Μυροφόρων.
Μόνο σα νύχτωσε για τα καλά
και πήρε ο Χριστός τολόγο
έβγαλε κι η Εληά λυγμό
αγνοώντας τα γενόμενα.
Μα γνώρισαν αμέσως τη φωνή
στο "διατί έστε σκυθρωποί"
και φώναξαν όλοι μαζί.
Ο Ναζωραίος ζεί,
γιατι είχε πραγματικά αναστηθεί.
Τότε και η Εληά αντί λυγμό
ξανάγινε για τον Χριστό "ασματική",
άφαντο νιώθοντας Τον απ` εκεί.
Κι αρχίνησε να τραγουδεί.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ
Δευτέρα 25 Αυγούστου 2014
ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ.
ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ.
Το `ξερα πως θα `πεφτε η νύχτα
κι ετοίμαζα λυχνάρι,
γλαυκόματο και λαμπερό,
να φιλιωθεί με το σκοτάδι
όσο νωρίτερα μπορούσε
για να με πέρναγε
χωρίς ραβδί το βράδυ
το απάντεχο, αντίκρυ,
όπου κι η αδελφη η λήθη
με τα φτερά της αψηφίας
ΦΕΥΓΑΛΕΑ...
ΦΕΥΓΑΛΕΑ.
Αν αισθανθείς πικρό το στόμα
και νιώσεις τη μορφή θλιμμένη
ρίξε το βλέμμα σου στη γή
θάψε περήφανα την ταραχή
στο χώμα.
Αν πάλι νιώσεις την όψη κοφτερή
με πύρινο στόμα λάλον,
μοιράσου με κάθε άλλον
την οποιαδήποτε ορμή
πανω στη γή.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ
"...Και νυν εστί"
"...Και νυν εστί"
Θα πεθάνω
οταν έρτει η ώρα μου
και θα ζώ
ώσπου ν'αρτει η ώρα μου
μονο που δεν ξέρω την ώρα μου.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ
ΧΑΙΡΕ ΕΡΗΜΟΣ.
ΧΑΙΡΕ ΕΡΗΜΟΣ.
Δε με χαιρέτισαν
μόλις με είδαν
οι πατέρες στην έρημο
πρώτα με ρώτησαν
μόλις με είδαν
για την πίστη στον κόσμο.
Δεν τους είπα γιατι
της ζωής τη συνήθεια.
Προσπαθούσα να νιώσω κι εγώ
τη Φωνή του Βοώντος
στ` αλήθεια.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ
"ΑΓΑΠΕΣ"
"ΑΓΑΠΕΣ"
Ψωμί
απο τον Νικάνωρα, τον Τίμωνα, τον Παρμενά.
"έν τω ονοματί μου".
Κρασί
απο τη Συντύχη, τη Δάμαρη, την Ευωδία,
"εν τω ονοματί μου".
Ούτε τέλος
ούτε αρχή
"εν τη αγάπη τη εμή"
Αμφιτρύωνας
¨Εγώ"
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ
Νίκος Χειλαδάκης, Απέλυσαν Μουφτή στην Τουρκία επειδή φορούσε.…. σταυρό.
ΑΠΕΛΥΣΑΝ ΜΟΥΦΤΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΠΕΙΔΗ ΦΟΡΟΥΣΕ…ΣΤΑΥΡΟ
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Την πραγματική καταπληκτική είδηση ότι η «Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας», (κάτι ανάλογο με την δική μας Αρχιεπισκοπή), απέλυσε μουφτή από μουσουλμανικό τέμενος γιατί φορούσε… σταυρό, τον οποίο μάλιστα δεν δίστασε να επιδείξει σε επισκέπτες μετά το ναμάζι, (μουσουλμανική προσευχή), έκανε γνωστή η τουρκική εφημερίδα, Cumhürriyet, (22/8), αλλά και πολλά περιφερειακά τουρκικά ΜΜΕ.
Σύμφωνα με τα ίδια τα δημοσιεύματα των τουρκικών ΜΜΕ, ο Nuh Korkmaz, μουφτής της πόλεως του Zonguldak, στον δυτικό Πόντο, επειδή έφερε στο στήθος του ένα χριστιανικό σταυρό σαν να είναι χριστιανός και τον οποίο δεν δίστασε να επιδείξει σε ξένους επισκέπτες στην πόλη του, μόλις έγινε γνωστή αυτή του η πράξη απελύθη από τα καθήκοντα του στο τέμενος της πόλης του Zonguldak.
Μάλιστα η απόλυση του σαν θρησκευτικού λειτουργού της μουσουλμανικής θρησκείας, δημοσιεύτηκε και στην επίσημη εφημερίδα της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας. Στο σχετικό δημοσίευμα γίνονταν γνωστό ότι κατά την διάρκεια επίσκεψης στην πόλη του ομάδας από ξένους τουρίστες, ο εν λόγω μουφτής και μάλιστα ημέρα Παρασκευή όποτε και τελείται η προσευχή και η τελετή της Παρασκευής, (αντίστοιχο της δικής μας Κυριακάτικης λειτουργίας), επέδειξε στους έκπληκτους επισκέπτες ένα χριστιανικό σταυρό αφήνοντας τους κυριολεκτικά άφωνους μπροστά σε αυτό το πραγματικά αναπάντεχο θέαμα με ένα μουφτή να φορά τον σταυρό στο στήθος.
Αλλά το πιο εκπληκτικό σε όλη αυτή την πραγματικά πρωτοφανή για μουσουλμάνο μουφτή είδηση, ήταν ότι ο ίδιος εξηγώντας αυτή την χειρονομία του δήλωσε στα έκπληκτους ακροατές του ότι η Παναγία εμφανίστηκε μπροστά στο μέτωπο του περιστοιχιζόμενη από αγγέλους και πίστεψε πως αυτή η εμφάνιση θα σημαδέψει το πεπρωμένο του. Προσπαθώντας δε να δικαιολογήσει αυτό το όραμα και την επίδειξη του σταυρού, υποστήριξε ότι πολλοί αναζητητές της αλήθειας, όπως ο ίδιος, έχουν πάντα μεγάλες θρησκευτικές ανησυχίες.
Η πραγματικά καταπληκτική αυτή περίπτωση προκάλεσε, όπως ήταν επόμενο, μεγάλη αίσθηση όχι μόνο στην πόλη του Zonguldak όπου ήταν ο ανωτέρω μουφτής που κρυφά φορούσε ποιος ξέρει επί πόσο καιρό ένα σταυρό, αλλά και ευρύτερα. Σίγουρα η περίπτωση αυτού του μουφτή είναι άλλο ένα επεισόδιο στην μακρά σειρά των επεισοδίων και αποκαλύψεων για την μεγάλη κρίση ταυτότητας, (Kimlik Meselesi), που περνά μεγάλο μέρος της σύγχρονης τουρκικής κοινωνίας που συνθλίβεται από ένα αυταρχικό ισλαμικό καθεστώς, το οποίο αντιδρά με κάθε μέσο σε κάθε προοπτική επανεμφάνισης χριστιανικών προτύπων. Παρά όμως την μεγάλη θρησκευτική καταπίεση, η περίπτωση αυτή είναι και άλλο ένα σημάδι ανάδυσης της κρυμμένης θρησκευτικής ταυτότητας εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων της σημερινής Μικράς Ασίας που την «έχασαν» σε κάποιο βάθος του χρόνου. Κατά περίπτωση όλοι αυτοί εκδηλώνονται σε κάθε ευκαιρία αναζητώντας τις πραγματικές θρησκευτικές τους ρίζες, προκαλώντας κυριολεκτικά «σεισμούς» στο θρησκευτικό κατεστημένο της Τουρκίας.
Ενώ λοιπόν στην Τουρκία αναζητούν τρόπους να εκδηλώσουν την χαμένη τους θρησκευτική ταυτότητα κάτω από ένα ασφυκτικό Ισλάμ, εδώ στο… Ελλαδιστάν κυριαρχούν οι διάφοροι θλιβεροί ισλαμολάγνοι. Τελευταίο τους δε κατόρθωμα, με την συμβολή δήμαρχου συμπρωτεύουσας και υπουργού «Παιδείας», είναι να μετατρέψουν την Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης σε... Θολολογική Σχολή του Ισλάμ.
http://aktines.blogspot.gr/2014/08/blog-post_881.html
Κυριακή 24 Αυγούστου 2014
ΠΡΟΣ ΜΟΝΑΧΟΝ
ΠΡΟΣ ΜΟΝΑΧΟΝ
Εσένα σκέπτομαι
στο δικό σου δρόμο της ζωής
τον απόντα
απο πάντα τα παρόντα
και χάνομαι.
Εσένα σκέπτομαι
στο δικό σου δρόμο της ζωής
τον όντα
με τον Πανταχού Παρόντα,
και χάνομαι.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ
ΣΥΜΠΟΣΙΟ.
ΣΥΜΠΟΣΙΟ.
Η Εκτενής
απο το θρόνο
είμαστε εμείς που δεόμαστε
"υπέρ των αγίων του Θεού Εκκλησιών"
Η Εκφώνηση
απο το Σύνθρονο
είμαστε εμείς που καυχόμαστε
"υπέρ της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας"
Η Προσφώνηση
στ` Αρχονταρίκι
είμαστε εμείς που μιλάμε
'υπέρ της των πάντων ενώσεως"
Αντί της ξενότητος
το ξενίζειν
κι αντι του"ακρατοποτείν"
το"οινοσπονδείν"
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ
ST.KOSMAS GREEK ORTHODOX MONASTERY IN BOLTON ONTARIO.
His Eminence Archbishop Sotirios celebrated Vespers at
St. Kosmas Greek Orthodox Monastery in Bolton, Ontario earlier this evening...only 45 minutes north of Toronto! We were blessed to have a Holy Father present from St. Anthony's in Arizona, as well as another all the way from Agion Oros! A beautiful evening!!!
ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
Φώς μοναδικό
το κερί σου
και τ` απομεινάρι της ημέρας.
"Ο Κύριος εβασίλευσεν..."
Κράτος ιλαρός
η σιωπή σου
και το πλήρωμα της μέρας.
"Καταξίωσον Κύριε..."
Δίδυμα πρόσωπα
παρθενικά
το δειλινό και η ψυχή σου.
"Νύν απολύεις τον δούλον Σου...".
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ.
Σάββατο 23 Αυγούστου 2014
Despre sănătatea sufletului. Cuvânt de folos de la avva Iulian Prodromitul
Părintele Iulian Lazăr are aproape nouăzeci de ani (88) de petrecere pământească, pe care şi i-a albit în rugăciune neîncetată. Iar pentru curăţia inimii lui, Dumnezeu l-a învrednicit cu multe răspunsuri la întrebări chiar nerostite. „Bătrânul” din Prodromu – cum îi spun aghioriţii cu multă dragoste – este un duhovnic cum tot mai rar întâlneşti pe pământ: un schimonah care plânge cu tine pentru păcatele tale şi-ţi tămăduieşte totdeauna rănile sufl etului cu poveţele şi rugăciunile sale. Mare împlinitor al poruncilor, el este unul dintre aceia despre care s-a spus că „cel ce va face şi va învăţa, acela mare se va chema în împărăţia cerurilor“ (Matei V, 19). Are un suflet curat, care oglindeşte cerul pentru nevicleşugul inimii sale, iar când se bucură, faţa toată i se înseninează şi este o adevărată desfătare să fi i în preajma lui atunci, pentru că ai sentimentul că stai pe genunchii unui bunic cu barbă colilie, care-ţi iubeşte copilăria sufl etului tău. Şi totuşi, deşi are „inimă bună şi mână uşoară” (vorba părintelui Arsenie Papacioc pentru duhovnici), el poate fi şi foarte aspru cu păcatele tale, atunci când te vede stăruitor în ele. Dar chiar în asprimea sa (împotriva păcatului şi niciodată împotriva păcătosului!) răzbate dragostea sa de oameni. Pentru curăţia vieţii sale, Dumnezeu l-a învrednicit să poată vedea întotdeauna (înaintea ta!) unde este „spărtura” inimii tale: locul pe unde năvălesc patimile către sufl etul tău. Şi exact locul acela te învaţă avva Iulian să ţi-l oblojeşti. Fost-am la început de februarie (A.D. 2014) la avva Iulian după cuvânt de învăţătură împreună cu trei buni prieteni: Marian, Sorin şi George. Şi nouă aşa ne-a grăit Bătrânul într-o seară, când ne-am plâns de mulţimea grijilor lumeşti şi lipsa vremii de rugăciune.
LM-85-mic-1-200x277Theosis
Văd că sunteţi oameni cu multă treabă și ar fi multe de spus – dacă ar trebui spuse –, dar de însemnătate cred că este să te nevoiești în viaţa aceasta pentru cea de dincolo. Că Dumnezeu ne-a dat timpul și viaţa aceasta ca să ne ducem la El pregătiţi. Iar noi nu știm – că nu ne este dat a ști – nici clipa, nici ceasul când ne vom duce la Domnul, ca să dăm socoteală. Că Dumnezeu nu ne-a creat fără un scop. Și scopul l-a anunţat încă de la începutul Bibliei, de la Facere, capitolul I cu 26: „Și a zis Dumnezeu: Să facem om după chipul și după asemănarea Noastră”. Dar versetul următor zice că „a făcut Dumnezeu pe om după chipul Său; după chipul lui Dumnezeu l-a făcut”, dar despre asemănare nu pomenește nimic, pentru că ea trebuia făptuită de Adam. Așadar, acesta este scopul vieţii noastre: îndumnezeirea, că scris este: „Fiţi desăvârșiţi, precum și Tatăl vostru cel ceresc desăvârșit este!” (Matei V, 48).
Rugăciune şi sfinţenie
Nu știm cum arată, căci – așa cum găsim la Ioan I cu 18 – „pe Dumnezeu nimeni nu L-a văzut vreodată”. Adevărat lucru este acesta, dar ne putem întâlni cu El în rugăciune. Du-te în camera ta, în cămara ta, în inima ta și, întâi de toate, gândește-te bine cu cine stai de vorbă și spune apoi cum te-nvăţ eu, om bătrân: „Doamne, mulţumescu-ţi Ţie, Doamne, că m-ai adus să stau de vorbă cu Tine, pe mine… omul cel mai păcătos!”. Și pe urmă stai și grăiește cu Dumnezeu. Că ce vrea El de la noi? Să scoatem dinlăuntrul nostru toate păcatele care ne-ntinează. La miezul nopţii – ori chiar la miezul zilei, că noi toată ziua păcătuim –, intră în cămara sufletului tău și stai de vorbă cu „Cel ce curăţește toate fărădelegile tale” (Psalm CII). Și zi atunci: „Iartă-mă Doamne, iartă-mă, că n-am știut că în faţa ochilor Tăi s-au petrecut! Iar eu nesimţitor eram și la Tine nu mă gândeam”. Și fă așa zi de zi și învaţă să stai înaintea lui Dumnezeu, că așa te vei curăţi și te vei pregăti pentru judecata viitoare. Și tot așa îţi vei vedea micimea ta și mulţimea păcatelor tale, dar și mărinimia lui Dumnezeu, Care „nu voiește moartea păcătosului, ci să se întoarcă și să fie viu” (Iezechiel XXXIII, 11).
Toate rugăciunile sunt frumoase – și bine este să citiţi și pe cele din Ceaslov, ori Paraclisul Maicii Domnului –, dar dacă vremea vă este puţină, staţi înaintea lui Dumnezeu cum v-am învăţat eu și grăiţi-I din preaplinul inimii voastre. Așa să faceţi și o să ajungeţi să-L simţiţi pe Dumnezeu! Și o să fiţi conștienţi că toate câte le faceţi înaintea Lui le faceţi! Și iarăși să v-aduceţi aminte că atunci când rugăciunea voastră încetează, atunci începe păcatul! Chiar și încetarea rugăciunii e păcat, că Dumnezeu a spus: „Fiţi sfinţi!” –, și eu de sfinţi fără rugăciune n-am auzit. Iar apostolul Pavel spunea să ne rugăm… „neîncetat”! Neîncetat, nu din când în când. În veacurile acelea nu erau nici preoţi, nici biserici, nici călugări: era doar o comunitate de creștini într-o lume păgână. Lor le spunea Apostolul să se roage neîncetat și îndemnul e bun și pentru voi, cei care n-aveţi vreme de rugăciune, că nici cei din timpurile apostolice nu știau câtă vreme de rugăciune mai au, pentru că erau tot timpul sub prigoană.
avva Julian (2)Boala sufletului
Acum s-o luăm și altfel: ne vom duce dincolo. Vom muri lumii acesteia: ne doare aici, ne doare dincolo… Și cum ne doare ceva alergăm la doctor și ne îngrijim trupurile noastre. Dar boala sufletului? De ea de ce nu ne grijim la fel? Se poate ca sufletul tău să fie bolnav și tu să nu știi de ce suferă. Când ţi se îmbolnăvește trupul, te duci la doctor după vindecare. Tot așa, când sufletul tău te doare, trebuie să cauţi alinare și vindecare la duhovnic. Să știţi că omul cu adevărat sănătos îl are totdeauna pe Dumnezeu în inima lui. În Evanghelia de la Luca, capitolul XVII cu 21, dacă aţi citit știţi că scrie acolo așa: „Împărăţia lui Dumnezeu este înăuntrul vostru”. Și tot așa găsim la I Corinteni III cu 16 un alt text care-l sprijină pe acesta: “Nu știţi, oare, că voi sunteţi templu al lui Dumnezeu și că Duhul lui Dumnezeu locuiește în voi?”. Vedeţi că apostolul Pavel pune semnul întrebării: oare chiar nu știţi că Dumnezeu locuiește în voi? Va să zică, trupul este templul Duhului Sfânt. De asta trupurile unor sfinţi nu putrezesc sau au bună mireasmă, pentru că în toată viaţa lor pământească aceștia au slăvit pe Dumnezeu în ei. Toată viaţa lor, s-au silit să se sfinţească.
Dragoste şi milă
Voi știţi că „Dumnezeu este iubire” – doar apostolul Ioan scrie și în prima sa epistolă că: „Cel ce nu iubește n-a cunoscut pe Dumnezeu, pentru că Dumnezeu este iubire” (I Ioan IV, 8). Dar la Luca VI cu 36 scrie așa: „Fiţi milostivi, precum și Tatăl vostru este milostiv”. Iubirea și milostenia. Deci asta vrea să afle Dumnezeu în inima omului: iubire și milă. Iar dacă le află, atunci împărăţia Lui va fi într-acea inimă. Trebuie să se gândească fiecare: oare împărăţia lui Dumnezeu se află în mine? Am eu atâta dragoste și milă? Iar dacă așa stau lucrurile – și sigur stau așa, pentru că Dumnezeu nu minte –, atunci ar trebui să se întrebe omul: oare ce gânduri trebuie să iasă din mintea mea, dacă eu sunt templu al Duhului Sfânt? De aceea paza gândurilor e lucru mare în lupta cu potrivnicul. Însă răutatea n-ar putea ajunge la inimile voastre dacă ar fi pline de dragoste și milă, căci spune și Domnul: „Iubiţi pe vrăjmașii voștri, binecuvântaţi pe cei ce vă blestemă, faceţi bine celor ce vă urăsc și vă rugaţi pentru cei ce vă vatămă și vă prigonesc” (Matei V, 44). Care răutate v-ar mai mâhni dacă v-aţi iubi vrăjmașii? Trebuie să mai știţi însă că la II Timotei III, 12 scrie că: „Toţi care voiesc să trăiască cucernic în Hristos Iisus vor fi prigoniţi”. Deci trebuie să vă așteptaţi la necazuri și supărări dacă doriţi împărăţia lui Dumnezeu, iar pentru aceia care vă prigonesc, Mântuitorul spune să vă rugaţi.
Nedreptatea şi îndreptăţirea
Primul lucru care îmbolnăvește sufletul este îndreptăţirea. Omul greu poate suferi o „nedreptate” în pace și fără să-l urască pe cel care i-a pricinuit-o.
Sfântul Isaac Sirul spune că „cel ce poate să rabde o nedreptate și îi stă în putinţă s-o îndrepte a căpătat mângâiere de la Dumnezeu”…
De bună samă că așa este. Cum ar fi oare dacă, în loc să răspunzi cu ură la o nedreptate, i-ai zâmbi prietenos prigonitorului tău și te-ai ruga pentru el? Un bun creștin nu trebuie să aibă dușmani. Măcar cu voia și știinţa sa. Și nu numai din pricina sa: dacă știi că cineva își face pricină de poticnire din cauza ta, du-te și cere-i iertare – că de te vei mânia împotriva lui, vor fi doi oameni prinși de ură, dar, dacă te vei îndrepta cu dragoste către el, s-ar putea să-l câștigi și să dobândiţi pace amândoi. Dumnezeu a spus să iertaţi, că atunci veţi fi și voi iertaţi. Și cine n-ar avea nevoie de iertare? Și atunci pentru ce să te lipsești de ea și să-ţi faci singur dreptate – când știi că una mai bună o va face Dumnezeu, pentru că numai El cunoaște inimile oamenilor? Lasă Domnului dreptatea și răsplata, iar sufletul tău va găsi pacea în felul acesta.
avva Julian (5)Râvna pentru Dumnezeu
Iar dacă sufletul tău și-a găsit liniștea, caută de acuma să ai râvnă pentru Dumnezeu. Stai cât mai mult de vorbă cu El și păzește legile pe care ţi le-a dat, ca să dobândești viaţă veșnică. Stăruie în post și rugăciune, că „fără de Hristos nu putem face nimic”. De aceea, cât se poate, să păzim posturile pentru că, prin ele, pe noi ne păzim. Noi nu suntem omorâtori de trupuri, dar trebuie să le smerim și să le învăţăm cu postul și cu nevoinţa, ca să putem să ne vindecăm sufletele. Și nu putem face aceasta fără duhovnic. Când omul s-a dus la duhovnic și a plâns pentru păcatele sale, mărturisindu-le încă dinvremea prunciei lui, atunci acela devine un om sănătos sufletește. Iar dacă tu devii sănătos, nu te poate lăsa indiferent zbuciumul sufletesc al celorlalţi. Și din dragoste pentru aproapele tău, trebuie să încerci să-i salvezi sufletul. Trebuie însă să ai discernământ, căci Hristos a spus să „nu aruncaţi mărgăritarele voastre înaintea porcilor, ca nu cumva să le calce în picioare și, întorcându-se, să vă sfâșie pe voi” (Matei VII, 6). De-acum trebuie să fiţi și foarte înţelepţi – ca șerpii – ca să puteţi câștiga și alte suflete pentru Hristos și să se mântuiască.
Ai văzut pe aproapele tău, L-ai văzut pe Dumnezeu – zicea sfântul Clement Alexandrinul…
Da. Cum am spus eu mai -nainte despre chipul lui Dumnezeu în om. Sau cum ziceau Părinţii că „de la aproapele îţi vine mântuirea, dar și osânda”. Dacă ai venit la duhovnic și n-ai ascuns de el (și de Dumnezeu) nici un păcat și dacă ţii canoanele, te duci în rai. Dar trebuie să-ţi pară rău de greșelile tale, că altfel nu dobândești iertare de la Dumnezeu. Însă dacă rămâi în legătură cu duhovnicul și te silești să-i urmezi sfaturile, vei avea un suflet sănătos și râvnă pentru cele sfinte. Trebuie avut însă grijă să nu rămână păcate nespovedite, pentru că în lume, la bisericile de mir, taina pocăinţei este anevoie de împlinit. Asta pentru că sunt mulţi creștini, preoţi destul de puţini, iar duhovnici și mai puţini. Și-atunci duhovnicul nu mai are destul timp să cerceteze sufletul creștinului, iar acesta se poate întoarce acasă cu păcate (făcute din neștiinţă, de exemplu) nemărturisite. În vremurile de demult, oamenii aveau câte un carneţel în care-și notau căderile în păcat, pentru ca nu cumva să le uite la spovedanie, dar acuma, după ce a trecut și comunismul peste bieţii oameni, s-a pierdut de tot această deprindere sănătoasă…
Epitimii
Mi-aduc aminte că și avva Iustin Pârvu pomenea de obiceiul acesta. Să vă întreb ceva, părinte: oare ai voie să te mărturisești în timpul în care ești sub canon și ești oprit de la împărtășanie?
Bineînţeles. Dacă conștiinţa te apasă pentru vreun păcat pe care l-ai săvârșit, dă fuga repede la duhovnic și spovedește-te. Nu sta în păcat și, mai ales, nu-ţi amâna pocăinţa. Pentru că scrie la Apocalipsă, capitolul XXI cu 27, că „în cetate nu va intra nimic pângărit și nimeni care e dedat cu spurcăciunea și cu minciuna”!
Dar dacă te afli în aceeași situaţie, ai primit epitimie și se întâmplă să mori neîmpărtășit, mai-nainte de a-ţi isprăvi canonul? Ce se întâmplă cu sufletul acela?
Se mântuiește. Câtă vreme este sub canon și îl face, el este iertat de păcate. Dar… Am citit odată, demult, într-o gazetă „a satelor”, despre o maică din Basarabia care a căzut la pământ în timp ce se încălţa, s-a lovit și a rămas mai multe zile într-o stare de leșin – ori poate comă. Oricum, de murit n-a murit, că inima îi bătea regulat. Când și-a revenit, a povestit la toată obștea cum s-a întâlnit cu fosta stareţă într-un loc minunat, iar aceasta i-a mărturisit că n-a fost dintru început acolo, dar că rugăciunile maicilor au adus-o în acea stare după șase săptămâni de la moartea ei. Stareţa aceea murise neîmpărtășită și numai rugăciunile obștii au adus-o într-acel loc binecuvântat.
Înseamnă că și cel care moare sub canon nu se duce chiar unde ar trebui să meargă: „la loc luminat… de unde a fugit toată durerea și-ntristarea”?
S-ar putea să ajungă acolo numai cu rugăciunile Bisericii. Ale celor rămași în viaţă. Eu am prins mulţi părinţi care înaintea morţii ne cereau: „Rugaţi-vă pentru mine!”. Poate să fie și așa. Dumnezeu știe. Dar omului sporit într-ale Duhului îi pare rău de orice suflet și ar voi ca toţi să meargă în rai și atunci se roagă pentru aproapele său ca pentru sine însuși (ba chiar mai mult!). Apostolul Iacov spune: „Rugaţi-vă unul pentru altul”, iar sfântul Pavel să ne „rugăm neîncetat”.
Cuvânt
Și un cuvânt de folos, părinte?…
Măi, drept sfat eu am să v-aduc aminte de cuvintele apostolului Iacov, „ruda Domnului”, care zicea că „prietenia lumii este dușmănie faţă de Dumnezeu. Cine deci va voi să fie prieten cu lumea se face vrăjmaș lui Dumnezeu” (Iacov IV, 4). Depinde de voi ai cui prieteni vreţi să fiţi…
Pentru toate acestea și pentru încă multe altele pe care mi le-a spus mie avva Iulian, eu îndrăznesc să cred că el este unul dintre „cei desăvârșiţi, care nu vorbesc de la ei, ci grăiesc numai ce le dă Duhul”…
Text şi fotografii de George Crasnean
Sursa: Lumea monahilor nr. 85, iulie 2014
Mulţumim autorului pentru îngăduinţa de a prelua textul său pe Blogul Sfântul Munte Athos . Se va prelua cu precizarea sursei Blogul Sfântul Munte Athos
http://sfantulmunteathos.wordpress.com/
"ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΜΥΣΤΙΚΩΣ"
"ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΜΥΣΤΙΚΩΣ"
Μείναμε μόνοι
κάποια στιγμή
η Ευαγγελίστρια κι εγώ.
Στο εικόνισμα
Εκείνη,
μπροστά της εγώ.
Με τον Αρχάγγελο
Εκείνη
με την ελπίδα εγώ.
Πρεσβεία
Εκείνη
σιωπή εγω.
Ανάβρυσμα
Εκεινη,
ικεσία εγώ.
¨Και ηγαλλίασε το πνεύμα μου"
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ.
ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
