Η Τελευταία Λίστα
Μετά τον θάνατο μιας ηλικιωμένης γυναίκας, τα παιδιά της έψαχναν τα υπάρχοντά της και βρήκαν ένα κιτρινισμένο φύλλο χαρτιού σε ένα παλιό προσευχητάρι.
Περιείχε μόνο ονόματα.
Δίπλα σε μερικούς υπήρχαν σταυροί, δίπλα σε άλλους ημερομηνίες, και δίπλα σε μερικούς μόνο δύο λέξεις:
«Ακόμα περιμένω…»
Όταν ρώτησαν τον ιερέα τι σήμαινε, εξήγησε: για χρόνια αυτή η γυναίκα έγραφε τα ονόματα των αγαπημένων της προσώπων και προσευχόταν γι' αυτά κάθε μέρα.
Ο σταυρός σήμαινε την αναχώρηση του ατόμου από αυτή τη ζωή, την ημερομηνία της ημέρας που πήγαιναν για εξομολόγηση ή επέστρεφαν στην εκκλησία, και τις λέξεις «Ακόμα περιμένω…» έγραφε για όσους δεν είχαν ακόμη έρθει στον Θεό.
Ανάμεσα σε αυτά τα ονόματα ήταν και το όνομα του γιου της.
Κοίταζε αυτές τις δύο λέξεις για πολλή ώρα.
Η μητέρα του δεν ήταν πια μαζί του, αλλά μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής της συνέχισε να περιμένει την επιστροφή του στον Κύριο.
Την ίδια μέρα, ήρθε στην εκκλησία.
Αργότερα, είπε: «Νόμιζα ότι μετά τον θάνατο της μητέρας μου, κανείς δεν θα με περίμενε.
Αλλά αποδείχθηκε ότι η προσευχή της περίμενε τη μετάνοιά μου, ακόμα και όταν εγώ ο ίδιος είχα ήδη χάσει την ελπίδα μου».
Η προσευχή μιας μητέρας είναι μια αγάπη που δεν σταματά ποτέ, ακόμη και έξω από αυτή τη γήινη ζωή.
Όσο ζει ο άνθρωπος, ο Κύριος του αφήνει έναν δρόμο για να επιστρέψει.
Ορθόδοξο Τσερνίγκοφ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου