Μετεωρίτικοι Στοχασμοί
"Ὁ Θυμὸς ποὺ Ἀγαπᾶ"
Ω ψυχή! Θύμωσε, εἶναι ἀνθρώπινο. Κλάψε, εἶναι τίμιο. Φώναξε, εἶναι ἀληθινό. Μὰ ὅταν ὁ θυμός σου γίνει σπαθὶ ποὺ κατακόβει ἀξιοπρέπειες, τότε δὲν εἶσαι πιὰ θυμωμένος. Εἶσαι ἀπάνθρωπος.
Τί χωρίζει τὸν δίκαιο θυμὸ ἀπὸ τὴν ἀπανθρωπιά; Μιὰ λεπτή, διάφανη γραμμή, ἡ ἀγάπη. Ὁ θυμὸς ποὺ ἀγαπᾶ διαμαρτύρεται, μὰ δὲν ταπεινώνει. Πονᾶ, μὰ δὲν ἐκδικεῖται. Φλέγεται, μὰ δὲν καίει τὸν ἄλλον.
Ὁ Θεὸς εἶναι «παροργιζόμενος καθ' ἑκάστην» κι ὅμως «ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων». Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστήριο: νὰ θυμώνεις μὲ ἀνθρωπιά. Νὰ ὀργίζεσαι μὲ ἀγάπη. Νὰ πληγώνεσαι χωρὶς νὰ πληγώνεις.
Ὁ Θεὸς μαζί μας.
π. Βαρλαὰμ Μετεωρίτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου