Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013
ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΤΣΑΝΤΙΛΗΣ -Επί τη συμπληρώσει πενταετίας από της κοιμήσεως του μακαριστού Επισκόπου Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης, Ιεροθέου Τσαντίλη. Ιερά Μητρόπολις Ύδρας, και Αιγίνης.
-Επί τη συμπληρώσει πενταετίας από της κοιμήσεως του μακαριστού Επισκόπου Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης, Ιεροθέου Τσαντίλη. Ιερά Μητρόπολις Ύδρας και Αιγίνης, Ιεροθέου Τσαντίλη.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ. ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ.
Ασματικές Ακολουθίες Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου & Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου
Eίναι ένας μικρός
καλαίσθητος τόμος ο οποίος περιλαμβάνει Ακολουθίες των Γερόντων Πορφυρίου και
Παϊσίου με Μουσικό Παράρτημα και ψηφιακό Δίσκο όπου αποδίδονται Μέλη από
Βυζαντινό Χορό με Χοράρχη τον Γιάννη
Αρβανίτη
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ.
Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013
Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013
Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΠΑΤΗΡ ΕΥΣΕΒΙΟΣ ΒΙΤΤΗΣ. ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ. ΥΜΝΟΣ ΣΕ ΠΟΛΥΤΕΚΝΟ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ.
Πολύτεκνοι
μάρτυρες και ομολογητές
Με
κατάπληξη και με κομμένη κυριολεκτικά την αναπνοή παρακολούθησε και
παρακολουθεί ό κόσμος όλος τα τελευταία ραγδαία γεγονότα, πού σέ ελάχιστο χρόνο
κονιορτοποίησαν ότι πριν από ελάχιστα χρόνια θεωρούνταν άπαρτο κάστρο, τον
κόσμο πίσω από το λεγόμενο «σιδηρούν παραπέτασμα» και μάλιστα τη διάλυση της
κραταιάς ως χθες αυτοκρατορίας της Σοβιετικής Ενώσεως.
Τα
μέσα μαζικής ενημερώσεως αποκαλύπτουν συνεχώς όλο και νέα γεγονότα και
καταστάσεις πού επικρατούσαν στις χώρες του λεγομένου «υπαρκτού σοσιαλισμού».
Γίνονται αναρίθμητες αναλύσεις, πολιτικές, κοινωνιολογικές, ψυχολογικές κλπ.
για ότι συνέβη και πριν και για ότι συμβαίνει και τώρα. Δεν βλέπουμε όμως να
κάνουν λόγο ιδιαίτερο για όσα αφορούν τα δράματα, τις τραγωδίες, τα αφάνταστα
μαρτύρια και τα ανομολόγητα βασανιστήρια πού έχουν υποστεί πάρα πολλοί άνθρωποι
στους χώρους εκείνους για τη χριστιανική τους Πίστη.
Και ακριβώς, κάτι πού
μαθαίνουμε και μένουμε με ανοιχτό το στόμα είναι ό καταπληκτικός και
ασυνήθιστος ηρωισμός πού έδειξαν για την Πίστη τους, όχι λίγοι χριστιανοί
Πολύτεκνοι, πατέρες και μητέρες, αλλά και τα παιδιά τους. Ή πτυχή αυτή αποτελεί
μια από τις πιο θαυμαστές, μέσα στην συγκινητική και συγκλονιστική ιστορία των
νέων μαρτύρων και ομολογητών της Πίστεως στον λεγόμενο σοσιαλιστικό χώρο.
Θεωρούμε
λοιπόν πρέπον να αναφέρουμε ενδεικτικά και μόνο, και από απέραντο σεβασμό στα
πρόσωπα αυτών πού έδειξαν τον ηρωισμό της Πίστεως τους, μερικά από τα πάμπολλα
ονόματα τέτοιων πολυτέκνων γονέων (πατέρων έδώ), ώστε να μη μιλούμε γενικά και
αφηρημένα. Τέτοιοι πατέρες πολύτεκνοι υπήρξαν ανάμεσα σέ πολλούς άλλους και οι
παρακάτω, πού τα ονόματα τους έφτασαν στον έξω κόσμο:
Νικολάϊ
Μπατούριν, πατέρας 6 παιδιών. Καταδικάστηκε σέ φυλάκιση πέντε ετών σέ
στρατόπεδα εργασίας το 1982, ενώ είχε περάσει άλλα 24 χρόνια σέ διάφορα άλλα
στρατόπεδα!
Νικολάϊ
Βόϊκο, πατέρας 8 παιδιών. Καταδικάστηκε σέ φυλάκιση 5 ετών σέ στρατόπεδο
εργασίας.
Βιτάλι
Ίστόνιν. Το 1982, πού συνελήφθη, είχε ήδη 8
παιδιά, ηλικίας οκτώ ετών μέχρι μερικών μηνών. Ένα από αυτά, ηλικίας ενάμισι
χρόνου, έπασχε από εγκεφαλική παράλυση. Ή σύζυγος του ήταν έγκυος για το ένατο
παιδί τους. Ή ίδια είχε πολύ σοβαρά προβλήματα σχετικά με την κυκλοφορία του
αίματος. Ό Βιτάλι θέλησε να φύγει από τη Σοβιετική Ένωση, άλλα δεν του το
επέτρεψαν με κανένα τρόπο. Αντίθετα, φυλακίσθηκε τη στιγμή πού ή οικογένεια του
είχε απόλυτη την ανάγκη της παρουσίας και της φροντίδας του για την επιβίωση
της.
Και ή ταλαίπωρη οικογένεια του έπρεπε να υφίσταται τα πάνδεινα με αφάνταστες
στερήσεις...
Νικολάϊ
Χράπωφ. Πατέρας 6 παιδιών. Καταδικάστηκε σέ 3 χρόνια φυλάκιση σέ στρατόπεδο
εργασίας. Και ή «θητεία» του αυτή στις απαίσιες φυλακές ήταν ή έκτη! Και άφησε
πίσω του ορφανά παιδιά, γιατί ή σύζυγος του πέθανε λίγο μετά τη σύλληψη του.
Βλαντιμίρ
Χάϊλου. Πατέρας 15 παιδιών! Καταδικάστηκε στην σατανικής εμπνεύσεως «θεραπεία»
σέ κάποια από τις απαίσιες ψυχιατρικές κλινικές.
Γιάκομπ
Ντίρκσεν. Πατέρας 10 παιδιών. Πέντε χρόνια φυλάκιση σέ στρατόπεδο εργασίας και
αυτό για τρίτη φορά!
Επίσης
πολύτεκνοι ομολογητές πού φυλακίστηκαν για την Πίστη τους είναι και οι Ιλιτς
Καμπΐσιν, Βίκτωρ Μπουρντγιούκ, Νικολάϊ Μηνάγιεφ, Νικολάϊ Κοζάτζιεφ κ.ά.π.
(Άρχιμ.
Ευσέβιος Βίττης. «Πολύτεκνη οικογένεια» 1992 σ. 42-44).
Ύμνος
σέ πολύτεκνο ομολογητή
Σ`
ένα πιστό φυλακισμένο πολύτεκνο πατέρα, τον Βλαντιμίρ Μιγγιάκωφ, ό 10χρονος
γιός του Ντιμίτρι, με την ευκαιρία μιας Πρωτοχρονιάς στη δεκαετία του '80, του
αφιέρωσε το επόμενο ποίημα, πού δείχνει πόσο ενέπνεε τα παιδιά το παράδειγμα
του φυλακισμένου για την Πίστη πατέρα τους.
«Μη
λυπάσαι, Πατέρα, και μη τρομάζεις, όταν ξαφνικά σέ ζώνουν δυσκολίες.
«Έλπισον
έπί τον Κυριον», όπως και πρώτα. Θα σου δώση νέα δύναμη στον αγώνα σου.
Εμείς,
από παιδάκια γίναμε τώρα πια μεγάλοι. Όμως εσύ δεν έπαψες για μας να κράζεις
στον Πατέρα.
Τα
γόνατα σου δεν κουράστηκαν να στέκουνε μπρος στο Θεό νύχτα και μέρα λυγισμένα.
Είσαι
για τα παιδιά σου υπόδειγμα πώς
για τον Κύριο να ζούμε, πώς να νικούμε.
Και
μ' όλη πιστεύω την καρδιά πώς
ότι καλό έσπειρες, αυτό και θα θερίσεις.
Μάς
μιλούσες πολύ για τον Κύριο μας, Πατέρα. Μας μάθαινες να προσευχόμαστε,
να
μελετούμε τη Γραφή.
Μάς
έδειχνες το δρόμο το σωστό.
Και
πλήρωσες γι' αυτά με την ελευθερία σου!
Και
ό Θεός τα έβλεπε όλα αυτά κι' άκουγε τις προσευχές σου-
κι'
έστρεφε τις ψυχές μας σέ σένα. Φανερωνότανε σέ μάς, ερχόταν να μάς συναντήσει,
κι έγινε ό πιο καλός μας Φίλος, παντού και πάντα.
Παρακαλάς, δύναμη να μας δίνει ό Θεός και
πάντα σ' Αυτόν να μένουμε πιστοί.
Και
θα παρακαλάς ως του θανάτου σου την ώρα, κι ως της ζωής σου τη στερνή τη
μέρα...
(Περιοδ.
«Πολύτεκνη οικογένεια» 1992 σ. 44).
Γυναίκες
πολύτεκνες όμολογήτριες
Ανάμεσα
στις γυναίκες πού ήταν πολύτεκνες και συγχρόνως όμολογήτριες της Πίστεως, και
γι' αυτό το λόγο κλείστηκαν στις φυλακές, ήταν ή Αλεξάνδρα Κοζορέζοθα, ή
Λιούμπα Κονστσιουσένκο, ή Γκαλΐνα Ρυτΐκοβα, ή Σεραφείμα Γιουντΐντσεβα κ.ά.
Φυσικά
σ' αυτές, και στις τόσες άλλες άγνωστες, συμπεριλαμβάνονται και οι σύζυγοι των
πολυτέκνων πατέρων, πού ήταν στις φυλακές και στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως.
Αυτές τις τελευταίες τις γνωρίζουμε με τα ονόματα και τα επώνυμα των ομολογητών
συζύγων των. Αλλά και οι ίδιες ήταν κατά κάποιο τρόπο ομολογήτριες, διότι, με
χαρά και ευγνωμοσύνη προς τον Κύριο επωμίσθηκαν το βάρος της κυβερνήσεως του
σπιτιού και της ανατροφής των παιδιών.
Ή
σύζυγος του πολυτέκνου χριστιανού ομολογητού έμενε στο σπίτι με τα πολλά παιδιά
της, χωρίς τα μέσα για τη συντήρηση τους. Ή κοινωνία δεν υποστήριζε ποτέ τον
φυλακισμένο, γιατί πάντα φρόντιζε ή κρατική προπαγάνδα να τον παρουσιάζει ως
«προδότη», ως «πράκτορα ξένων σκοτεινών δυνάμεων», ως «κατάσκοπο» για
λογαριασμό ξένων πρακτόρων, ως υποψήφιο ανατροπέα του καθεστώτος και άλλα
τέτοια! Και ή κοινωνία τα δεχόταν όλα αυτά αδιαμαρτύρητα. Και για την κοινωνία,
ό φυλακισμένος γενικά, και μάλιστα ό πιστός χριστιανός, ήταν ό στιγματισμένος
ως
«εχθρός του λαού», το «κάθαρμα», το μίασμα το
επικίνδυνο για την κοινωνική υγεία και ευεξία...
Άλλα
δεν ήταν μόνο αύτη ή ψυχική Βάσανος πού καταπίεζε τη χριστιανή σύζυγο και
πολύτεκνη μάνα Έρχονταν επανωτά και τα καθημερινά προβλήματα πού συνδέονται με
τη βιολογική επιβίωση της οικογενείας. Ψωμί, φαγητό, ρούχα, ρεύμα και ότι άλλο
συνδέεται με τη ζωή μιας οικογενείας. Οι πιο πολλές σύζυγοι των φυλακισμένων
ομολογητών ήταν νοικοκυρές. Δεν είχαν κανένα προσωπικό εισόδημα. Ακόμα όμως, τα
πολλά παιδιά ζητούσαν και ξαναζητούσαν τον... πατέρα τους.
Κι' έδώ το μαρτύριο
της ηρωίδας μάνας κορυφωνόταν... Πώς να βρει κατάλληλες απαντήσεις για τα
παιδάκια της, πού όλο ρωτούσαν πού πήγε ό μπαμπάς και γιατί δεν έρχεται; Γιατί
αργεί να γυρίσει πίσω; Τι να απάντηση μια τρομοκρατημένη, μια εξαντλημένη μάνα
στα παιδιά, πού το μυαλουδάκι τους δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί τόση
δυστυχία να δέρνει αυτά και μόνο;
Πολύ
χαρακτηριστικοί είναι οι στίχοι κάποιου ανωνύμου ποιητού για τη γυναίκα του
πιστού φυλακισμένου, στην οποία και τούς αφιερώνει:
Γυναίκα
του πιστού φυλακισμένου,
δεν
είναι εύκολος ό κλήρος σου.
Μονάχη
ξαγρυπνάς τα βράδια,
την
ώρα πού κοιμούνται τα παιδιά αμέριμνα.
Ό
τρόμος χαϊδεύει την καρδιά σου.
Πόσα
δεν έχεις φορτωθεί, φτωχή, επάνω σου!
Και
πρέπει συνεχώς ν' αντέχεις,
κι'
ενώ οι δυνάμεις σου αποσώνονται.
Το
παράπονο σου στον Κύριο ανεβαίνει,
σ'
Αυτόν πού είναι ή μόνη σου ελπίδα.
Γυναίκα
του πιστού φυλακισμένου...
Να
νιώσω δεν μπορώ, όπως ή ίδια νιώθεις,
να
καταλάβω αδυνατώ τον πόνο σου.
Όμως
ένα μονάχα ξέρω:
μισθό
πολύ θα βρεις εν ούρανοίς!
Άλλ'
ευτυχώς, έκτος από την ακατάλυτη χριστιανική πίστη, υπήρχε και ή θαυμαστή
αλληλεγγύη των άλλων χριστιανών και ή πολύτροπη και συνεχής συμπαράσταση και
βοήθεια τους, χωρίς την οποία θα ήταν αδύνατη ή επιβίωση των πολυτέκνων αυτών
οικογενειών. Άς είναι ευλογημένοι οι εν Πνεύματι αδελφοί, και μέσα στη χώρα και
έξω από αυτή και κοντά τους και μακριά τους, πού φρόντιζαν όσο μπορούσαν. Όμως,
και πόσες οικογένειες δεν έμειναν άγνωστες και έπρεπε να αντιμετωπίσουν μόνες
και έρημες τις δύσκολες εκείνες ώρες και μέρες για χρόνια ολόκληρα!
Στεκόμαστε
με σεβασμό, δέος και θαυμασμό μπρος στις άγνωστες αυτές Μορφές, γνωστές μόνο
για ότι θαυμαστό πραγματοποίησαν στη ματωμένη και δακρύβρεκτη πορεία τους. Άς
μη αρκεσθούμε όμως μόνο σ' αυτό. Καθώς θα αναλογιζόμαστε το μοναδικό τους
παράδειγμα, μέσα σέ μια ατμόσφαιρα σιωπηλής ευλάβειας και κατανύξεως, εν
προσευχή, ας ζητούμε ταπεινά από τον Κύριο να μας αξίωση να ακολουθήσουμε,
ταπεινοί ουραγοί εμείς, σέ κάποιο βαθμό τα φωτεινά τους ίχνη με το δικό του
τρόπο ό καθένας μας, στον τόπο και στο χώρο όπου έχουμε κληθεί να ζήσουμε και
να δράσουμε».
(Άρχιμ.
Ευσέβιος Βίττης. «Πολύτεκνη οικογένεια» 1992 σ. 44-46).
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΣΟΛΩΝΟΣ ΝΙΝΙΛΑ. ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜ(1917-1987)
Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013
ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ. ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΔYΝΑΜΕΙΣ. "Πάτερ, πώς καταφέρνετε και πολεμάτε τον Πονηρό; —Αυτό είναι κάτι που μαθαίνω συνεχώς εδώ και πενήντα χρόνια. Κι εσύ θέλεις να το μάθεις αμέσως; απάντησε χαμογελαστός."
ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΔYΝΑΜΕΙΣ
Κάποιο
χειμώνα με πολλή παγωνιά, οι μοναχές μού συνέστησαν να πάω στο δωμάτιο για τους
επισκέπτες, που ήταν πιο ζεστά. Πήγα. Ξεκουραζόμουν, όταν ήρθε κατά πάνω μου
μια ομάδα δαιμόνων -ήταν δέκα και παραπάνω ίσως. «Να, Αυτός είναι ο εχθρός
μας», έλεγαν μεταξύ τους και απειλούσαν με τα νύχια τους να μου βγάλουν τα
μάτια. Ούτε εικόνα είχα μαζί μου ούτε το σταυρό. Μόνη μου άμυνα ήταν η
προσευχή. Σηκώθηκα και πήγα στο κελί μου. Με ακολούθησαν αλλά δεν με άγγιζαν.
Στο κελί μου δεν μπόρεσαν να μπουν. Εκεί με προστάτευε η χάρις του Κυρίου.
Με
νηστεία και αδιάλειπτη προσευχή ο Γέροντας παρακαλούσε τον Κύριο για κάθε ψυχή.
Με δάκρυα και ολονυχτίες ελευθέρωνε τις ψυχές από τα χέρια των δαιμόνων. Και
φώναζε στους τελευταίους:
— Μαζί μου θέλετε να πολεμήσετε; Ε, να
ξέρετε λοιπόν πως με τη βοήθεια του Χριστού δεν θα με νικήσετε.
Κάποια
μοναχή παραπονέθηκε στον Γέροντα πως ένιωθε να την ακολουθούν σκιές παντού και
πως αυτές απομακρύνονταν μόνο όποτε βρισκόταν κοντά του. Τότε ο Γέροντας την
καθησύχασε και από εκείνη την ώρα η μοναχή δεν ξαναδοκίμασε τον ίδιο πειρασμικό
πόλεμο.
Ο
π. Γαβριήλ πάντα υπογράμμιζε:
— Όταν το κακό σε κυριεύει, πρώτα σου
παίρνει το μυαλό.
— Σ' ένα ναό ακούνε αγγελικές φωνές. Μπορεί
να είναι αλήθεια αυτό, Γέροντα;
— Ο Θεός να μας φυλάει από τέτοιες φωνές.
Όταν με τα αυτιά μας ακούμε κάτι παράξενο, είναι επικίνδυνο.
Μια
γυναίκα άρχισε να χασμουριέται την ώρα που διάβαζε τον κανόνα. Την είδε ο π.
Γαβριήλ και της είπε: «Τώρα εσύ έπεσες». Της εξήγησε ότι υπάρχει ο πνευματικός
πόλεμος και της έδειξε πώς πολεμούσε με τα πονηρά πνεύματα. Κι η αναπνοή του
μια σταμάταγε, μια δυνάμωνε.
Μια
μοναχή, γεμάτη απορία και ενδιαφέρον, ρώτησε τον π. Γαβριήλ:
— Πάτερ, πώς καταφέρνετε και πολεμάτε τον
Πονηρό;
—Αυτό
είναι κάτι που μαθαίνω συνεχώς εδώ και πενήντα χρόνια. Κι εσύ θέλεις να το
μάθεις αμέσως; απάντησε χαμογελαστός. Κι άλλη φορά είπε:
— Μερικές φορές ο άνθρωπος κάνει στον εαυτό
του τέτοιο κακό, που ούτε ο εχθρός του δεν έχει σκεφτεί να του κάνει.
Παραξενεύεται ακόμη και ο ίδιος ο Πονηρός.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ . Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ (1929-1995) Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ
ΕΞΟΔΟΣ. ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ. ΑΝΑΛΥΣΗ- ΤΡΙΤΗ ΠΛΗΓΗ- ΤΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ.
.jpg)
Τα
κουνούπια (8,12-15)
Και
είπε ό Κύριος στον Μωυσή: «Πες στον Ααρών Άπλωσε με το χέρι την ράβδο σου και
χτύπησε το χώμα της γής και θα παρουσιαστούν κουνούπια στους ανθρώπους, στα κτήνη
και σ' όλη την χώρα της Αιγύπτου».
Άπλωσε,
λοιπόν, ό Ααρών με το χέρι την ράβδο του και χτύπησε το χώμα της γής. Και
έγιναν κουνούπια για τούς ανθρώπους και τα ζώα- όλο το χώμα της γής (της
Αιγύπτου) γέμισε με κουνούπια.
Και
οι μάγοι δέ ομοίως προσπάθησαν με τα μυστικά τους τεχνάσματα να βγάλουν κουνούπια,
αλλά δεν μπόρεσαν. Τα κουνούπια βασάνιζαν ανθρώπους και ζώα.
"Τότε
είπαν οι μάγοι στον Φαραώ: «Αυτός είναι δάκτυλος του Θεού»! Αλλά ή καρδιά του
Φαραώ σκληρύνθηκε και δεν άκουσε το αίτημα τους, ακριβώς όπως είχε πει ό
Κύριος.
ΑΝΑΛΥΣΗ
Ή
τρίτη πληγή, πού ήρθε χωρίς προειδοποίηση, ήταν οι σκνίπες, τα κουνούπια.
Ήταν ένα
βάσανο για τον λαό της Αιγύπτου και την ήμερα και την νύχτα. Είναι αλήθεια ότι στην
Αίγυπτο μετά τον θερισμό γινόταν μεγάλη επιδρομή κουνουπιών προερχομένων από τα
έλη του πόταμου μετά την πλημμύρα. Ή περίπτωση όμως της περικοπής μας έδώ δεν
είναι φυσικό γεγονός, γιατί δεν συνέβη τον Ιούλιο, πού συνέβαινε ή φυσική
επιδρομή των κουνουπιών στην Αίγυπτο, αλλά τον Φεβρουάριο (βλ. 9,31) και συνέβη
σέ μεγάλη έκταση: «Εν παντί χώματι της γής έγένοντο οι σκνίφες» (στίχ. 13). Οι
δύο πρώτες πληγές βγήκαν από τα νερά, από τον Νείλο. Ή παρούσα πληγή βγήκε από την
γη (στίχ. 12). Κάθε μέρος της δημιουργίας του Θεού, λοιπόν, και ή ξηρά και οι
ποταμοί, μπορεί να γίνουν μάστιγα, για να διορθώσουν τούς ανθρώπους πού
επαναστατούν εναντίον του Θεού.
Τα
μικρά αυτά έντομα της τρίτης πληγής, τα κουνούπια, έγιναν πολύ ενοχλητικά και
στους ανθρώπους και στα ζώα (στίχ. 14) έκαναν ανυπόφορη την ζωή στην Αίγυπτο.
Οι
μάγοι της Αιγύπτου προσπάθησαν και αυτοί με τις μαγικές τέχνες να εντυπωσιάσουν
και να κάνουν ένα κίβδηλο θαύμα, να φέρουν σκνίπες, αλλά απέτυχαν αυτή την φορά
(στίχ. 14). Δεν τα μπορεί όλα ό διάβολος! Και αναγκάστηκαν οι μάγοι να
ομολογήσουν για την πληγή των κουνουπιών: «Δάκτυλος Θεού εστί τούτο» (στίχ.
15). Αργά ή γρήγορα και οι εχθροί του Θεού θα αναγνωρίσουν την δύναμη Του!
Οι
μάγοι ονόμασαν την τρίτη πληγή «δάκτυλο Θεού». Την πέμπτη όμως πληγή, «ώσανεί συμπληρωθέντων
πέντε δακτύλων εξ εκάστης μάστιγος», όπως λέει ό Προκόπιος (ΜΡΟ. 87Α.556), την
ονόμασαν «χείρ» του Θεού! Παρά όμως την αδυναμία τους οι μάγοι να επιτύχουν το
θαύμα πού πέτυχε ό Μωυσής και παρά την ομολογία τους ότι αυτό έγινε με την
δύναμη του Θεού («δάκτυλος Θεού»), δεν πίστεψαν στον Θεό του Μωυσή, τον
πραγματικό Θεό. Και ό Φαραώ, ακόμη χειρότερος, σκλήρυνε την καρδιά του και δεν εισάκουσε
το αίτημα του Μωυσή και του Ααρών (στίχ. 15). Πιθανόν ό Φαραώ να μην εντυπωσιάστηκε
τόσο πολύ από την πληγή των κουνουπιών, όσο από την πληγή των βατράχων, γιατί θα
είχε, σαν βασιλέας αυτός, πολλές και καλές κουνουπιέρες για να τον
προστατεύουν!
ΕΞΟΔΟΣ. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ. ΥΠΟ ΙΕΡΕΜΙΟΥ ΦΟΥΝΤΑ.
ΕΞΟΔΟΣ. ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ. ΑΝΑΛΥΣΗ. ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΛΗΓΗ. ΟΙ ΒΑΤΡΑΧΟΙ.
Οι
βάτραχοι (7,26-8,11)
Και
είπε ό Κύριος στον Μωυσή:
«Πήγαινε
στον Φαραώ και πες σ' αυτόν Τα έξης λέγει ό Κύριος- Άφησε τον λαό μου να πάει να
με λατρεύσει.
Αν δέ αρνηθείς να τούς αφήσεις να φύγουν, Εγώ θα χτυπήσω ολόκληρη την χώρα σου με βατράχους.
Ό
ποταμός θα βγάλει βατράχους και θα ανεβούν και θα εισέλθουν στα ανάκτορα σου και
στα υπνοδωμάτια σου και στα κρεβάτια σου και στα σπίτια των αυλικών σου και του
λαού σου και στις σκάφες όπου ζυμώνουν και στους φούρνους σου.
Και
οι βάτραχοι θα ανεβούν πάνω σου, στους αυλικούς σου και στον λαό σου».
Και
είπε ό Κύριος στον Μωυσή: «Πες στον Ααρών τον αδελφό σου- Άπλωσε με το χέρι σου
την ράβδο σου επάνω στους από σου και από των οικιών υμών και από των επαύλεων και
ποταμούς και στις διώρυγες και στις λίμνες και βγάλε βατράχους».
Και
άπλωσε ό Ααρών το χέρι του επάνω στα νερά της Αιγύπτου και βγήκαν βάτραχοι. Και
γέμισαν οι βάτραχοι πού βγήκαν όλη την χώρα της Αιγύπτου. Αλλά το ίδιο έκαναν και οι μάγοι των
Αιγυπτίων με τα μυστικά τους τεχνάσματα και έβγαλαν βατράχους στην χώρα τους.
Τότε
κάλεσε ό Φαραώ τον Μωυσή και τον Ααρών και είπε: «Παρακαλέστε για μένα τον Κύριο,
να σηκώσει τούς βατράχους από μένα και από τον λαό μου και εγώ θα αφήσω τον λαό
σας να λατρεύσουν τον Κύριο». Και είπε ό Μωυσής στον Φαραώ: «Όρισε μού πότε
θέλεις να δεηθώ για σένα, για τούς αυλικούς σου και για τον λαό σου, ώστε να
εξαφανιστούν οι βάτραχοι από σένα και από τον λαό σου και από τις οικίες σας- θα
παραμείνουν μόνο στον ποταμό».
Ό
Φαραώ απάντησε: «Αύριο». Του είπε, λοιπόν, ό Μωυσής: «Θα γίνει όπως είπες, για να
μάθεις ότι δεν υπάρχει κανείς άλλος Θεός εκτός από τον Κύριο. Και θα απομακρυνθούν
οι βάτραχοι από σένα και από τις οικίες σας και από τις επαύλεις σας και από
τους αυλικούς σον και από τον λαό σου. Θα παραμείναν μόνο στον ποταμό». Τότε ό
Μωυσής και ό Ααρών αναχώρησαν από τον Φαραώ-και βόησε ό Μωυσής προς τον Κύριο για
να απομακρυνθούν οι βάτραχοι, όπως συμφώνησε με τον Φαραώ.
Και
έκανε ό Κύριος, όπως προσευχήθηκε ό Μωυσής. Και ψόφησαν οι βάτραχοι στις
οικίες, στις επαύλεις και στα χωράφια.
Και
τους μάζεψαν κατά σωρούς και βρώμισε ή γη. Όταν όμως είδε ό Φαραώ ότι ανακουφίστηκαν
(από τούς βατράχους) σκληρύνθηκε (πάλι) ή καρδιά τον και δεν εκπλήρωσε το αίτημα
τους, ακριβώς όπως είχε πει ό Κύριος.
ΑΝΑΛΥΣΗ
Ή
δεύτερη πληγή κατά της Αιγύπτου ήταν ένα αναρίθμητο πλήθος από βατράχους, πού
βγήκαν από τον ποταμό και κατέκλυσαν τις πόλεις, τα σπίτια, τα υπνοδωμάτια, τα
κρεβάτια, τούς φούρνους και τις σκάφες πού ζύμωναν. Δεν υπήρχε τρόπος να τούς
διαφύγουν. Πάλι έδώ ή τιμωρία ήταν διπλή: α) Οι βάτραχοι ήταν ιερά ζώα για τούς
Αιγυπτίους, πού τούς θεωρούσαν ως σύμβολα παραγωγικής δύναμης και τούς συνέδεαν
ιδίως με την θεά ΗΕΚΑ την οποία παρίσταναν ως φέρουσα κεφαλή βατράχου. Τα ιερά
ζώα δεν έπρεπε να φονεύονται και αν ακόμη έφονεύοντο τυχαίως, οι φονείς τους έτιμωρούντο
με θάνατο.
Το να βασανίζονται οι Αιγύπτιοι με ένα πλήθος βατράχων, πού δεν
έπρεπε να σκοτώνουν, ήταν μία σοβαρή δοκιμασία για τα θρησκευτικά αισθήματα
τους και οδηγούντο σέ περιφρόνηση της ίδιας της θρησκείας τους. β) Ή πληγή ήταν
φοβερή, αηδιαστική. Οι βάτραχοι ήταν αποκρουστικοί στην όραση, ενοχλητικοί στην
ακοή, σιχαμεροί στο να τούς αγγίξεις. Ή διαρκής τους παντού παρουσία ήταν ένα
συνεχές μαρτύριο για τούς Αιγυπτίους. Αν άλλες μετέπειτα πληγές ήταν πιο
επιβλαβείς, ή πληγή των βατράχων ήταν ίσως ή πιο αηδιαστική.
Ό
Φαραώ φάνηκε να λυγίζει από την πληγή των βατράχων και κάλεσε τούς Μωυσή και Ααρών
να παρακαλέσουν τον Κύριο να απομακρύνει την πληγή αυτή, δίνοντας μάλιστα την
υπόσχεση ότι θα εκπληρώσει το αίτημα τους, να τούς αφήσει να φύγουν (στίχ. 4).
Σκληρύνθηκε όμως πάλι ή καρδιά του Φαραώ μετά το θαύμα της απομακρύνσεως των
βατράχων και δεν ήθελε να αφήσει τον Ισραήλ να φύγει (στχ. 11). Πώς εξηγείται αυτή
ή μεταβολή του Φαραώ; Απλούστατα: Ή καρδιά του Φαραώ ήταν πάντα σκληρή. Και
όταν έφαίνετο ότι υποχωρούσε από φόβο, πάλι, μετά την παρέλευση του κινδύνου,
έπανήρχετο στην φυσική της σκληρότητα.
ΕΞΟΔΟΣ. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ. ΥΠΟ ΙΕΡΕΜΙΟΥ ΦΟΥΝΤΑ.
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ.
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ
Σέ
παρακαλούμε. Κύριε, εμείς οι πονεμένοι και πλανώμενοι,
κυνηγημένοι
χωρίς οίκτο μέσα στην ίδια την πατρίδα μας.
Οι
μέρες μας, χωρίς φωτιά και χωρίς τόπο έχουν διαρκέσει πολύ.
Πολύ
μεγάλα τα βάσανα μας, δεν μπορούμε να τα υποφέρουμε,
Κύριε
Θεέ, ελέησον ημάς.
Σέ
παρακαλούμε. Κύριε, για τις χαμένες οικογένειες μας. Πώς κλαίνε και στενάζουν οι
αγαπημένοι μας...
Σέ
παρακαλούμε. Κύριε, για τούς συκοφαντημένους αδελφούς μας,
οι
όποιοι άφοβα εκδηλώνουν τη συμπάθεια τους για μας,
Κύριε
Θεέ, ελέησον ημάς.
Σέ παρακαλούμε. Κύριε, για κείνους πού
τυφεκίστηκαν, για κείνους πού βασανίστηκαν κάτω από βαριές εργασίες, σκορπισμένοι
στα λατομεία, στις λίμνες, στα κανάλια, ανθρώπους πού πάντα ήταν πιστοί ή πού
σέ βρήκαν τώρα.
Κύριε
Θεέ, ελέησον ημάς.
Σέ παρακαλούμε. Κύριε, για τούς διώκτες μας.
Συγχώρησε τους όλα. Κύριε, γιατί είναι τυφλοί. Μόνο βάλε τέρμα στους φοβερούς
διωγμούς μας και δώσε μια ανάπαυση στους εξουθενωμένους δούλους σου.
Διότι
είσαι όλος ευσπλαχνία, διότι ή ισχύς σου είναι παντοδύναμη. Δόξα σέ Σένα και
τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων.
Αμήν.
(Περιοδικό
S.Ο.Ρ.
Φεβρουάριος 1988 σ. 16).
ΠΟΙΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ.
Στους
Ρώσους αδελφούς μας
Αύτη
εστίν ή νίκη ή νικήσασα τον κόσμο, ή πίστις ημών. (Α ' Ίωάν. 5, 4)
Λοιπόν,
τέλος στις κατακόμβες
και
στ' αμφιθέατρα
της
τρίτης Ρώμης, τέλος!
Το
αίμα της Αγίας Ρωσίας
στραφταλίζει
νικητήριο
στις
στολές σας.
Πάνω
του ιριδίζει το μέγα Φως!
Νίκη
του Ναζωραίον
τους
καθημαγμένους φίλους
τους
ολόφωτους!
Δόξα
στο Άρνίο το έσφαγμένο
και
έστηκός!
Απαστράπτουσα
ή αιώνια προφητεία —
στους
νεκρούς πια Νέρωνες και Καίσαρες εμπρός —
ως
βρέφος αρτιγέννητο λήγοντος του εικοστού αιώνος.
Το θαύμα το αρχαίο δεν τέλειωσε.
Ανίκανος ό κόσμος να σκλαβώσει τέτοια καρτερία
κραγάζουσα.
έως
θανάτου αυταπάρνηση τόση, τη μαρτυρία του Κυρίου αιμάτινη!
Ή
νίκη του Χριστού προβάλλει
μέσα
απ' το πνεύμα των νέων Μαρτύρων
και το αίμα τους-όλη δική Του,
όλη
δική σας.
Ρώσοι
αδελφοί μου,
του μαρτυρίου και της δόξας...
(Περ.
«Ή δράσις μας» 1991 σ. 98).
Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
