Υπήρχε μια πολύ αυστηρή μητέρα σε μια οικογένεια. Είχε δύο αγόρια, οκτώ και δέκα ετών. Η μητέρα κρατούσε πάντα ένα μαστίγιο κρεμασμένο στο πλαίσιο της πόρτας για να τιμωρεί τα αγόρια.
Μια μέρα, τα παιδιά έκαναν άσχημα πράγματα και ο μεγαλύτερος έσπασε ένα λυχνάρι. Ήταν αδύνατο να κρύψει την κακία. Όταν η μητέρα μπήκε στην καλύβα, είδε αμέσως τα ίχνη της κακίας:
"Ποιος έσπασε το λυχνάρι;"
Ο μικρότερος είπε ξαφνικά:
"Εγώ το έσπασα!"
Η μητέρα έβγαλε το μαστίγιο και τον μαστίγωσε άγρια. Ο μεγαλύτερος αδελφός παρακολουθούσε με τρόμο και έκπληξη τη μητέρα τους να χτυπάει τον αθώο αδελφό της.
Μετά το ξύλο, το αγόρι, κλαίγοντας, ανέβηκε στο κρεββάτι - το παρηγορητικό όλων των άτυχων.
Και ξαφνικά το ταβάνι από πάνω του εξαφανίστηκε. Ένα φως έλαμψε και ο ίδιος ο Χριστός εμφανίστηκε σε αυτόν και τον παρηγόρησε. Τότε το αγόρι ορκίστηκε να πάει σε ένα μοναστήρι στο Άγιο Όρος. Και όταν μεγάλωσε, το έκανε, και έγινε ο πατέρας Νήφων, ηγούμενος της Μονής του Αγίου Παντελεήμονα στο Άθω, και ο ίδιος διηγήθηκε το θαυματουργό όραμα.
Το λέω αυτό για όσους ρωτούν ειρωνικά: «Ποιος έχει δει τον Θεό;»
Μητροπολίτης Βενιαμίν Φενττσένκοφ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου