Ένα Κρανίο στην Έρημο.
Ένα άλλο εκπληκτικό περιστατικό από τη ζωή του Αγίου Μακαρίου του Μεγάλου.
Μια μέρα, ο άγιος περπατούσε στην έρημο και βρήκε ένα ανθρώπινο κρανίο. Αγγίζοντάς το με το ραβδί του, ρώτησε:
«Ποιος είσαι;»
Και με την άδεια του Θεού, το κρανίο απάντησε:
«Ήμουν ιερέας ειδώλων την εποχή των ειδωλολατρών».
Τότε ο Μακάριος ρώτησε:
«Βρίσκεις κάποια ανακούφιση από το μαρτύριο σου;»
Το κρανίο απάντησε: «Όταν εσύ, Πάτερ, προσεύχεσαι για όσους βρίσκονται στην κόλαση, βλεπόμαστε λίγο, και αυτό μας φέρνει κάποια παρηγοριά».
Ακούγοντας αυτό, ο άγιος έκλαψε και ρώτησε:
«Υπάρχει κάποιος που υποφέρει ακόμη περισσότερο από εσένα;»
Το κρανίο απάντησε: «Ναι. Όσοι γνώρισαν τον Θεό, δέχτηκαν τον νόμο Του, αλλά έζησαν αντίθετα με αυτόν, υποφέρουν πολύ πιο σκληρά από εμάς».
Αυτή η ιστορία άφησε ιδιαίτερα άφωνους τους αρχαίους Χριστιανούς. Δείχνει όχι μόνο τη δύναμη της προσευχής του αγίου, η οποία έφερε ανακούφιση ακόμη και στις ψυχές των νεκρών, αλλά μας υπενθυμίζει και τη μεγάλη ευθύνη που φέρει ο άνθρωπος για τη γνώση της αλήθειας που του έχει απονεμηθεί. Η άγνοια του Θεού είναι τρομερή, αλλά η σκόπιμη αποστασία από Αυτόν είναι ακόμη πιο τρομερή.
Μετά από αυτό το περιστατικό, ο Άγιος Μακάριος προσευχήθηκε ακόμη πιο θερμά για ολόκληρο τον κόσμο, τόσο τους ζωντανούς όσο και τους εκλιπόντες, γιατί η καρδιά του ήταν γεμάτη συμπόνια για κάθε άνθρωπο. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο οι σύγχρονοί του τον αποκαλούσαν «ο επίγειος θεός»: τόσο μεγάλη ήταν η αγάπη του που επεκτεινόταν ακόμη και σε εκείνους που είχαν ήδη φύγει από αυτή τη γήινη ζωή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου