Ο γάμος δεν είναι μια σύμβαση υπηρεσίας που μπορεί να διαλυθεί αν οι συνθήκες επιδεινωθούν. Είναι ένα μυστήριο στο οποίο αναλαμβάνουμε οικειοθελώς τον σταυρό της αγάπης για ένα αδύναμο άτομο.
Και αν έχουμε αποτινάξει αυτόν τον σταυρό, το καθήκον μας δεν είναι να αναζητήσουμε κάποιον να κατηγορήσουμε, αλλά να μαζέψουμε τα κομμάτια με προσευχή, για να μην πληγώσουμε τα παιδιά μας με αυτά.
Ο Θεός είναι ελεήμων.
Μπορεί να θεραπεύσει οποιαδήποτε πληγή, αλλά μόνο μια που έχουμε σταματήσει να επιδεινώνουμε συνεχώς με την αυτοδικαίωσή μας.
Θυμάμαι ένα περιστατικό από τη ζωή ενός έμπειρου ιερέα. Τον ρώτησαν: «Τι πρέπει να κάνω αν η αγάπη έχει περάσει;» Ο ιερέας απάντησε: «Τότε δεν συνέβη ποτέ. Ήταν έρωτας. Αλλά η αγάπη δεν περνάει. πεθαίνει στον Σταυρό και ανασταίνεται».
Ας ζητήσουμε από τον Κύριο να μας δώσει τη σοφία να αγαπάμε αυτό που Εκείνος έχει ευλογήσει. Και αν έχουμε ήδη αμαρτήσει, το θάρρος να μετανοήσουμε και να αρχίσουμε να αγαπάμε εκ νέου: θυσιαστικά, ήσυχα, άνευ όρων.
Είθε ο Κύριος να μας δώσει, μέσω των προσευχών της Υπεραγίας Θεοτόκου και όλων των αγίων, αυτή τη νηφάλια σοφία.
Ιερέας Λεονίντ Μπάρτκοφ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου