Τα απαγορευμένα λόγια παραπλανούν ή αποπροσανατολίζουν.

Η λέξη «τρελός» είναι απαγορευμένη λέξη. Όποιος αποκαλεί τον αδελφό του «τρελό» τιμωρείται με πύρινη ράβδο. Γιατί; Επειδή ακόμη και η απλή γλίστρημα αυτής της λέξης στο πρόσωπο ενός ανθρώπου είναι ικανή να παραμορφώσει την ψυχική του εμφάνιση.

Είναι γνωστή η εμπειρία αρκετών ανθρώπων που κάποτε οργάνωσαν την ακόλουθη ψυχολογική πλεκτάνη: διάλεξαν το θύμα τους και, ένας προς έναν, παρουσιάστηκαν σε ακανόνιστα χρονικά διαστήματα και άρχισαν να αναρωτιούνται μπροστά στον άνθρωπο: Τι σου συμβαίνει; Φαίνεται ότι έχεις αλλάξει κάπως! Και έφυγαν. Μια άλλη φορά, ο τρίτος του λέει για τη μεγάλη του έκπληξη, που τον βρίσκει τόσο αλλαγμένο και όχι αρκετά φυσιολογικό. Ο επόμενος τον βρίσκει εντελώς περίεργο στο μυαλό. Και ούτω καθεξής με τους άλλους, μέχρι που ο τελευταίος του πρότεινε να πάει σε νοσοκομείο για νευρικές ασθένειες και να θεραπεύσει τις ψυχικές του διαταραχές. Και το καημένο το θύμα, χάνοντας σταδιακά την ηρεμία του και μη γνωρίζοντας την παγίδα, κατέληξε με τους τρελούς. Τότε όλοι έπρεπε να έρθουν για να ανακαλύψουν την πλεκτάνη του και με μεγάλη δυσκολία το μυαλό του ανθρώπου επέστρεψε στη θέση του. Η αλήθεια μόλις που μπορούσε να καθαρίσει το μυαλό που συστηματικά μπερδεύτηκε από ψέματα.

Τα απαγορευμένα λόγια παραπλανούν ή αποπροσανατολίζουν. Επομένως, πρέπει να είστε πάνω από τα λόγια των ανθρώπων: μην αφήσετε ούτε τον έπαινο ούτε την μομφή από αυτά να σας αγγίξουν. Τα λόγια είναι ζωντανά όντα, ικανά να κάνουν τη δουλειά για την οποία στάλθηκαν. Και επειδή είναι ζωντανά όντα, ζωή από τη ζωή, συνοδεύουν αυτόν που τα δημιούργησε μέχρι την τελική κρίση, όπως τα παιδιά του, με όλες τις συνέπειές τους. Η εξομολόγησή τους με μετάνοια μπορεί ακόμα να αλλάξει την κατάσταση. Το μυστήριο της μετάνοιας είναι μια ευσπλαχνική κρίση. Εδώ, αυτό που σταματάει αυτή δεν φτάνει πλέον στην άλλη. «Η σοφία έχει δέκα εντολές: 10 φορές να σωπαίνεις και μία φορά να μιλάς και μετά λίγα».

Από τον Πατέρα Αρσένιο Μπόκα, μεγάλο οδηγό των ψυχών του 20ού αιώνα, Εκδοτικός Οίκος Teognost, Κλουζ-Ναπόκα, 2002