Γιά τόν ὅσιο Μακάριο τῆς Ὄπτινα
(στόν ἀδελφό του Πέτρο Αλεξάντροβιτς)
Έλαβα τό γράμμα σου τῆς 31ης Οκτωβρίου καί χάρηκα μαθαίνοντας ὅτι ὁ νέος μητροπολίτης ἔδειξε ἐνδιαφέρον γιά τήν Ερημο τοῦ Ἁγίου Σεργίου καί τόν ἡγούμενό της. Εὔχομαι τό ἐνδιαφέρον του αὐτό νά διατηρηθεῖ γιά τό καλό τῆς μονῆς, γιά τή σωτηρία τῶν ἀδελφῶν της, γιά τήν ὠφέλεια τῶν κοσμικῶν χριστιανῶν καί γιά τόν ἴδιο τόν ἱεράρχη, ὁ ὁποῖος γιά πρώτη φορά στή ζωή του γνωρίζει μοναχούς μέ ὀρθή αντίληψη τοῦ μοναχισμοῦ. Τό νά κλοτσήσεις καί νά σκορπίσεις τούς μοναχούς εἶναι πολύ εὔκολο τό νά τούς ἑλκύσεις καί νά τούς καλλιεργήσεις εἶναι πολύ δύσκολο ἤ καί ἀδύνατο χωρίς τή βοήθεια καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ.
Ὁ ἀρχιμανδρίτης Μωυσῆς μοῦ γνωστοποίησε τήν κοίμηση τοῦ στάρετς ἱερομονάχου Μακαρίου... Η Ὄπτινα στερήθηκε τήν ψυχή της. Ὁ π. Μακάριος, ἄν καί ἀσκοῦσε μᾶλλον τόν πρακτικό μοναχισμό, μέ σωματική άσκηση καί τήρηση τῶν θείων ἐντολῶν, ἐντούτοις εἶχε πολλή ἀγάπη, μέ τήν ὁποία στήριζε τήν ἀδελφότητα. Κατά τη γνώμη μου, εἶναι ἀναντικατάστατος!...
Πάντως, ὁ ἀββάς Ἰσαάκ ὁ Σύρος λέει ὅτι ἡ σωματική ἄσκηση χωρίς τήν καθαρότητα τοῦ νοῦ δέν μπορεῖ νά πλησιάσει τη γνώση τοῦ Θεοῦ· ἀπεναντίας, μπορεῖ νά γεννήσει μέσα μας τήν οἴηση...
Φτώχυνε ὁ μοναχισμός, καί θά φτωχύνει ἀκόμα περισσότερο. Ὅποιος μπορεῖ νά σωθεῖ, ἄς σωθεῖ
15 Νοεμβρίου 1860
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου