Σε ποιον να φωνάξω, Κυρία;

 

Σε ποιον να φωνάξω, Κυρία;

Σε ποιον να καταφύγω στη θλίψη μου, αν όχι σε Εσένα, Βασίλισσα των Ουρανών;

Ποιος θα δεχτεί τα δάκρυά μου και τους στεναγμούς μου, αν όχι σε Εσένα, Πανάγια, η ελπίδα των Χριστιανών και καταφύγιο για εμάς τους αμαρτωλούς; Ποιος θα με υπερασπιστεί στις συμφορές περισσότερο από Εσένα; Άκουσε τον θρήνο μου και κλίνε το αυτί Σου σε μένα, Κυρία Μητέρα του Θεού μου, και μην περιφρονείς εμένα που ζητώ τη βοήθειά Σου, και μην με απορρίπτεις, τον αμαρτωλό. Φώτισέ με και δίδαξέ με, Βασίλισσα των Ουρανών· μην απομακρύνεσαι από μένα, τον δούλο Σου, Κυρία, για τους γογγυσμούς μου, αλλά γίνε Μητέρα και Μεσίτριά μου. Παραδίδω τον εαυτό μου στην ελεήμονα προστασία Σου· οδήγησέ με, τον αμαρτωλό, σε μια ήσυχη και γαλήνια ζωή, για να κλάψω για τις αμαρτίες μου. Γιατί σε ποιον να καταφύγω, ο ένοχος, αν όχι σε Εσένα, την ελπίδα και το καταφύγιο των αμαρτωλών, φτερωτός από την ελπίδα του άφατου ελέους Σου και της συμπόνιας Σου; Κυρία, Βασίλισσα των Ουρανών! Εσύ είσαι η ελπίδα και το καταφύγιό μου, η προστασία μου, η μεσιτεία μου και η βοήθειά μου. Ω, πανευσπλαχνική μου Βασίλισσα και γρήγορη Μεσίτρια, κάλυψέ με τις αμαρτίες μου με τη μεσιτεία Σου, υπεράσπισέ με από ορατούς και αόρατους εχθρούς· μαλάκωσε τις καρδιές των κακών ανθρώπων που επαναστατούν εναντίον μου. Ω, Μητέρα του Κυρίου μου και Δημιουργού μου! Εσύ είσαι η ρίζα της παρθενίας και το άμαραντο άνθος της αγνότητας. Ω, Θεοτόκε! Δώσε μου βοήθεια, εγώ που είμαι αδύναμος από τα σαρκικά πάθη και ταλαιπωρημένος από την καρδιά, γιατί έχω μόνο τη μεσιτεία Σου, και μαζί Σου αυτή του Υιού Σου και Θεού μας· και με τη θαυμαστή Σου μεσιτεία ας ελευθερωθώ από κάθε ατυχία και αντιξοότητα, ω, Παναγία και Πανένδοξη Μητέρα του Θεού Μαρία. Γι' αυτό, με ελπίδα λέω και φωνάζω: Χαίρε, Ελεήμων· Χαίρε, Χαρούμενη· Χαίρε, Πανευλογημένη· ο Κύριος είναι μαζί Σου!