ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣΗ.

ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣΗ

 Όπως είναι γνωστό, για τον τελώνη ο οποίος προσευχόμενος στο Ναό έλεγε, «ὁ Θεός, ἱλάσθη τί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ», ο Κύριος είπε, «λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ» (Λουκ. ιη’, 13- 14).

 Εδώ το αίτημα του τελώνη για έλεος ο Κύριος το ικανοποίησε με τη δικαίωση που του έδωσε. 

Αφού λοιπόν τον χόρτασε με τη δικαιοσύνη του Θεού, είναι επόμενο ότι ο τελώνης θα ξέσπασε πλέον σε ευχαριστίες και δοξολογίες και δε θα συνέχιζε να χτυπάει το στήθος του και να λέει, «ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» εκτός βέβαια, αν έκανε πάλι τα ίδια.

 Αντίθετα ο Φαρισαίος που ήθελε να προβάλει τη δική του δικαιοσύνη, έχασε τη δικαιοσύνη του Θεού.

Αυτό το τονίζει χαρακτηριστικά για τους Ισραηλίτες ο Απόστολος Παύλος με τα εξής λόγια, «ἀγνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, καὶ τὴν ἰδίαν δικαιοσύνην ζητοῦντες στῆσαι, τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν» ( Ρωμ. ι,’ 3).

 Όποιος λοιπόν δικαιώνει τον εαυτό του από μόνος του, περπατάει μέσα στο σκοτάδι της άγνοιας, και ας νομίζει ότι βλέπει. Όποιος όμως ακολουθεί το Χριστό γνωρίζει τα λόγια Του, « Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.»( Ιω. η’, 12). 

Ιωάννης Χ. Δήμος  πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.