Iuliana Marinescu – μια μαρτυρία για τα θαύματα της Αγίας Παρασκευής.

Η μητέρα μου συνήθιζε να παρευρίσκεται στις πανηγύρεις του Αγίου Δημητρίου, του Αγίου Ιωάννη του Νέου και του Αγίου Ιεράρχη Καλλινίκου. Κάποια χρονιά, ενώ βρισκόταν στην πανήγυρη του Αγίου Καλλινίκου της Τσέρνικα, είδε στον ύπνο της την Αγία Παρασκευή να μπαίνει στην εκκλησία, να επιπλήττει όσους συζούσαν χωρίς να είναι παντρεμένοι και να τους διώχνει έξω.

Όταν η Αγία έφτασε κοντά στη μητέρα μου, τη ρώτησε: «Γιατί δεν έρχεσαι στη γιορτή μου;». Η μητέρα μου απάντησε ότι δεν είχε χρήματα, καθώς το εισιτήριο του τρένου για το Ιάσιο ήταν ακριβό. Συνήθως ταξίδευε το φθινόπωρο για τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου, ειδικά εφόσον ο πατέρας μου ονομαζόταν Ντουμίτρου (Δημήτριος). Ξύπνησε προβληματισμένη από το όνειρο· μετά τη λειτουργία, μια κυρία την πλησίασε και της έδωσε 500 λέι, λέγοντας: «Ορίστε, για να μπορέσεις να έρθεις να επισκεφθείς την Αγία». Αυτό ήταν ακριβώς το ποσό που χρειαζόταν για ένα εισιτήριο μετ' επιστροφής για το Ιάσιο. Από τότε, η μητέρα μου δεν έχανε ποτέ το προσκύνημα στην Αγία Παρασκευή και κάθε φορά, κάποιος της έδινε τα χρήματα για το ταξίδι.

Κάποια χρονιά, ο πατέρας μου δυσαρεστήθηκε και της είπε να μην ξαναπάει στο Ιάσιο επειδή κόστιζε πολύ· η μητέρα μου άρχισε να κλαίει αλλά δεν είπε τίποτα, καθώς δεν είχε χρήματα. Το επόμενο πρωί, ο πατέρας μου μπήκε στο σπίτι κρατώντας μια νεκρή κότα, και η μητέρα μου του είπε ότι θα είχαμε οικονομική ζημιά ίση με το κόστος του ταξιδιού στο Ιάσιο· το ίδιο συνέβη και την επόμενη μέρα — άλλη μια νεκρή κότα. Η μητέρα είπε πάλι στον πατέρα πόσο πίστευε ότι άξιζε μια κότα. Τότε ο πατέρας είπε: «Τώρα θα μείνουμε και χωρίς φαγητό...» και έδωσε στη μητέρα τα χρήματα για να πάει. Η μητέρα ξεκίνησε για το Ιάσιο, αλλά η καρδιά της ήταν βαριά από την αγωνία, καθώς υπήρχαν τέσσερα παιδιά στο σπίτι και μόνο ένα εισόδημα.

Στο προσκύνημα της Αγίας, συνάντησε ξανά την κυρία που της είχε δώσει τα χρήματα για το τρένο· πριν φύγει, η κυρία την πήγε σε ένα παντοπωλείο όπου γνώριζε κάποιον. Εκεί, γέμισε έναν σάκο από γιούτα με σακουλάκια ρύζι (τότε, το ρύζι και η ζάχαρη πωλούνταν χύμα), αλεύρι, ζάχαρη, τυρί, μαργαρίνη και ελιές, και τη συνόδευσε μέχρι το τρένο. Επιστρέφοντας στο σπίτι —καθώς δεν μπορούσε να μεταφέρει μόνη της τον σάκο— δανείστηκε ένα καροτσάκι από έναν γείτονα και μας έφερε τα τρόφιμα από την Αγία. 

Iuliana Marinescu – μια μαρτυρία για τα θαύματα της Αγίας Παρασκευής