Οι εκδόσεις «ΕΝ ΠΛΩ» παρουσιάζουν το βιβλίο του π. Βασιλείου Θερμού «ΕΛΞΗ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ» MIA ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ

ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟ

ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟ
ΕΝΑΡΞΗ: Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 7:00 το απόγευμα

Γενικός τίτλος μαθημάτων:

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ


Ξεκινάει και φέτος (2016-2017) μία σειρά 25 μαθημάτων με στόχο:Να υπενθυμίσουν τους όρους της πίστεως και να διασαφηνίσουν, σε μια εποχή συγχύσεως, τα όρια διακρίσεως της Ορθόδοξης παράδοσης από ψευδώνυμες θρησκευτικές ιδεοληψίες. Αυτό θα γίνει με την έκθεση των θεμελιωδών στοιχείων και όρων της πίστης και ζωής της Εκκλησίας, όπως εμφαίνονται κυρίως στα ορώμενα και πραττόμενα γύρω και εντός του Ναού, όπου συμπυκνώνεται ο αγιογραφικός και πατερικός λόγος και η εμπειρία των Αγίων της. 

Γι αυτό θα αποφευχθεί η έκθεση μιας θεωρητικής διδασκαλίας, ενώ θα επιδιωχθεί η βήμα προς βήμα ψηλάφηση των πραγμάτων (πεπραγμένων) πού επιτρέπουν να αναγνωρίσουμε τα κατ' αλήθειαν υπαρκτά από τα κατά συνθήκην ωφέλιμα.

Τα μαθήματα θα γίνονται κάθε Τρίτη, στις 7:00 μ.μ, στο πατάρι των εκδόσεων Εν Πλω, Χαρ. Τρικούπη 6-10 (εντός της στοάς), 
υπό την αιγίδα της πολιτιστικής εταιρείας "Αίνος".

Tηλέφωνα συμμετοχής: 
Αίνος 693 24 21 060
Εν Πλω 211 11 98 900


Κόστος συμμετοχής: 10,00 Ευρώ ανά μάθημα-8,00 Ευρώ /κύκλος

Πατρίδα Αξέχαστη Μικρά Ασία ΡΑΛΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Ο Ιησούς απευθυνόμενος στους μαθητές του τους θέτει το ερώτημα: " Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι;"ΠΑΤΗΡ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΚΑΡΑΛΑΣΚΟΣ Ιεράς Μητροπόλεως ΕΛΛΑΣΩΝΟΣ

ΝΑ ΣΑΣ ΔΕΙΞΩ ΤΡΕΙΣ ΑΓΙΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΟΥ; ΓΕΡΩΝ ΝΙΚΩΝ

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΟΝ ΣΤΑ ΣΥΜΠΑΝ; ΑΠΑΝΤΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

ΟΙ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΤΟΥ ΠΣΚΩΦ

ΟΙ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Είπε κάποτε ό Μπάτιουσκα:

- Ό πονηρός μέ επισκέπτεται κάθε μέρα καί μέ ρωτάει, γιατί κοινωνώ καθημερινά.

Μερικές μέρες προτού αναπαυτεί, ό μπάτιουσκα κάθισε στην πολυθρόνα του καί έβλεπε τό αναλόγιο. Μετά έβαλε τό χέρι στην καρδιά του καί είπε: - Μητέρα του Θεού, πονάω εδώ.

Εκείνη τή στιγμή μπήκε στο κελί ή μητέρα Αλεξάνδρα. Άκουσε τόν μπάτιουσκα να προφέρει αυτά τά λόγια καί σκέφτηκε πώς ό π. Συμεών θα προσευχόταν, ατενίζοντας την εικόνα της Παναγίας, καί της έδειχνε τόν τόπο όπου πονάει, στήν καρδιά του. Έφυγε αμέσως γιά να μη τόν ενοχλήσει.

Την ίδια ώρα ή Ευγενία, μια από τίς πνευματικές θυγατέρες του μπάτιουσκα Συμεών από τή Βύριτσα, κάθισε στην κουζίνα. Μόλις γύρισε ή Αλεξάνδρα στην κουζίνα από τό κελί του μπάτιουσκα, ή Ευγενία τή ρώτησε ποιοι ήταν οι άνθρωποι εκείνοι πού μόλις μπήκαν στο κελί του μπάτιουσκα. Εκείνη τούς είδε επειδή ή πόρτα του κελιού ήταν ανοιχτή καί είδε να μπαίνει μέσα μια αξιοπρεπής Κυρία, φορώντας ένα ασυνήθιστο ένδυμα ηγουμένης μαζί μέ δύο άντρες. Ή μητέρα Αλεξάνδρα ξαφνιάστηκε υπερβολικά πού άκουσε τά λόγια αυτά καί γύρισε αμέσως στο κελί του μπάτιουσκα, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή, ώστε ν’ ακούσει κι ή Ευγενία αυτά πού θα έλεγε ό Γέροντας. Ή μητέρα Αλεξάνδρα ζήτησε από τόν μπάτιουσκα να της επιβεβαιώσει ότι μέσα στο κελί δεν υπήρχε κανένας άλλος έκτος από την ίδια. Ό μπάτιουσκα της απάντησε:

-         Είναι αλήθεια ότι είδε αυτούς πού μπήκαν κι έχεις δίκιο πώς δεν είδες κανέναν.

Μετά είπε, σα να μιλούσε στον εαυτό του:

-         Ήταν ή Μητέρα του Θεού μέ τούς αποστόλους Πέτρο καί Ιωάννη, πού μέ ρώτησαν που πονάω.

-         Πώ, πώ, μπάτιουσκα, καί της μίλησες; άναφώνησε ή μητέρα Αλεξάνδρα.

Ό μπάτιουσκα απάντησε ταπεινά πώς αύτη δεν

Είναι λογικό να παρουσιαστεί μέ τή μορφή ηγούμενης μοναστηριού ή Μητέρα τού Θεού στον π. Συμεών, αφού τό μοναστήρι των Σπηλαίων του Πσκώβ είναι αφιερωμένο στήν Κοίμησή Της.

Ήταν ή πρώτη φορά πού ή Παναγία μας επισκέφτηκε την άμαρτωλότητά του. Ό μπάτιουσκα της είπε επίσης πώς τόν είχε επισκεφτεί κι ό αρχάγγελος Μιχαήλ μαζί μέ μια χορεία αγγέλων. Μια ώρα προτού κοιμηθεί, είπε πώς στο κελί του ήταν μαζί του ένας χορός αγίων.

Όταν τά πνευματικά του παιδιά τόν ρώτησαν σε ποιόν πνευματικό τούς εμπιστευόταν, ό Μπάτιουσκα απάντησε:

-         Στη Μητέρα του Θεού.

Τούς συμβούλεψε όλους ν’ αγαπούν ό ένας τόν άλλον καί να συγχωρούν κάθε σφάλμα, γιατί ή έχθρα, ακόμα καί προς ένα μόνο άνθρωπο, είναι θανάσιμη αμαρτία. Ό άνθρωπος πρέπει να συχωρεΐ μέ τέτοιον τρόπο, ώστε ό άλλος να τό καταλαβαίνει ότι έχει συγχωρεθεί. Ή Παναγία μας θ’ ανταποδώσει εκατονταπλάσια σ' αυτούς πού δίνουν δώρα στο μοναστήρι, ό Κύριος όμως δε συγχωρεί εκείνον πού σφετερίζεται την περιουσία ή τά χρήματα τού μοναστηριού. Ακόμα πιο εμφατικά είπε:

-         Σε όποιο κλαδί κάθεται κανείς, αυτό καί διαβρώνει. Τό κλαδί σπάει κι αυτός πέφτει μαζί του κάτω. Αυτό σημαίνει πώς οι αμαρτίες εκείνου πού κακολογεί τ’ αδέρφια του καί κλέβει την περιουσία τού μοναστηριού, δε θα συγχωρεθούν.

Μετά είπε στη μητέρα Αλεξάνδρα:

-         Να μην παίρνεις τίποτα από τό μοναστήρι. Μετά τό θάνατό μου, σύντομα θ’ αναχωρήσεις καί σύ γιά τόν Κύριο. Προσπάθησε περισσότερο γιά ν’ αποκτήσεις τό 'Άγιο Πνεύμα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΟΤΣΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ.

ΟΣΙΟΣ ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΥΜΕΩΝ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΣΚΩΒ

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΣΟΦΙΑΝ ΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΕΙΣ

           

Άς τό πούμεν σύμπτωσιν.  Άς τό πούμεν συγκυρία.  Στές 8 Ίουνίου 2016 άρθρογραφούμεν μέ τόν τίτλον “Ἁπό τήν βεβήλωσιν τής Άγίας Σοφίας” κατευθείαν στά έξαμίλια τού Αίγαίου καί έπισημαίνομεν: «καί τώρα μιά πληρωφορία τής τελευταίας στιγμής.»  Λίγες ώρες μετά τό πέρας τής Τουρκικής τηλεοπτικής έκπομπής μέσα στήν Άγίαν Σοφίαν αύτή κατακλύστηκε στό περιβάλλοντα χώρο της μέ άρρητο εύωδία θυμιάματος σάν αύτό πού καίνε στές Όρθόδοξες Έκκλησίες μας.» Καί τήν έπομένην ήμέραν ό Έλληνας Ύπουργός Έξωτερικών Νίκος Κοτζιάς μιλώντας τό πρωί τής Πέμπτης, 6 Σεπτεμβρίου, 2016 στό ραδιόφωνο Alpha 989 έπεσήμανε: «Στές πρώτες μας άνακοινώσεις είμαστε προσεκτικοί διότι θέλαμεν πρώτα νά δούμεν ότι πράγματι αύτό πού μαθαίνομεν άπό άλλες πηγές είναι άλήθεια,» είπε ό ύπουργός Έξωτερικών καί άποκάλυψε ότι «ό πρόξενος μας στήν Κωνσταντινούπολιν βρέθηκε στές 3 τό πρωί διά νά έχωμεν ίδια μαρτυρίες. Σημείωσε δέ ότι  «ένοχλεί ή άντίληψίς του μέ σεβασμού στόν πολιτισμόν.»

            Ίσχύουν άραγε οί φήμες πού κυκλοφορούν στούς κύκλους τών πολλών κρυπτοχριστιανών τής Κωνστινουπόλεως σχετικά μέ τό γεγονός πού διαδίδεται άπό στόμα σέ στόμα, ότι ένα μήνα περίπου πρίν άνακοινωθεί ή πραγματοποίησις τής συγκεκριμένης Τουρκικής έκπομπής πού βεβηλώνει πνευματικά καί πολιτισμικά τό καθίδρυμα τής τού Θεού Σοφίας;   Τά έσωτερικά μόνιτορ καταγραφής τού έσωτερικού χώρου τής Άγίας Σοφίας καί οί φύλακες έβλεπαν ίδίοις όμασιν τήν παρουσίαν τριών Όρθοδόξων ίερέων νά έμφανίζονται άπό τό πουθενά καί νά χάνονται ξαφνικά μέσα σέ τρομακτικό λαμπρό ΦΩΣ.   Άλλά πρίν έξαφανιστούν οί δύο αύτοί ίερείς μέ θυμιατήρια πού προκαλούσαν τρόμον μέ τόν καπνόν τού θυμιάματος καί τόν ήχο άπό τά καμπανάκια μέ βαρύ άλλά ίδιο βηματισμό, θυμιάτιζαν χωριστά τό δεξιό καί τό άριστερό κλίτος τού κεντρικού ναού καί τές θέσεις πού άντιστοιχούσαν παλαιάν τό δεσποτικό καί τό τέμπλο—είκονοστάσιον. 

            Ίσχύει άραγε ότι οί τρείς ίερείς στεκόταν στήν θέσιν τού ίερού βήματος καί έκαμναν μετάνοιες πρός τήν Πλατυτέραν; Ίσχύει ή φήμη ότι πολλοί φύλακες βλέποντας τόν έξω κόσμον αύτό θέαμα καί τήν προσπάθειάν τους νά πιάσουν τούς Όρθοδόξους ίερείς αύτοί έξαφανιζόνταν μέσα σέ ΦΩΣ καί οί Τούρκοι έχαναν τές αίσθήσεις τους γεγονός πού έγινε κατά έπανάληψιν;  Άν τελικά ίσχύουν αύτα;  Φαίνεται ότι οί Τούρκοι θορυβήθηκαν καί φοβήθηκαν ότι πρόκειται νά χάσουν τήν Άγίαν Σοφίαν.  Ίσως καί νά ήταν αύτός ό λόγος μέ πρόσχημα τό ραμαζάνι νά πραγματοποιήσουν σέ τηλεοπτικήν μετάδοσιν τήν άνάγνωσιν τού κορανίου μέσα στήν Άγίαν Σοφίαν.

            Έάν τελικά ίσχύουν αύτα; Φαίνεται ότι ό ούρανός άποφάσισε άλλα πράγματα άπό αύτά πού θέλουν οί καταπατητές τών πολιτισμικών μνημείων.  Αύτά μέχρι στιγμής είναι στό έπίπεδο τών πληροφοριών—φημών πού δέν μπορούν νά μάς άφήσουν άσυγκινήτους.  Όμως πρίν γίνουν αύτά καί πραγματοποιηθεί ή άποτρόπαια βεβήλωσις τής Άγίας Σοφίας μέ τήν άνάγνωσιν τού κορανίου μέσα σέ αύτήν...   Σέ άρθρογραφία μας καί σέ άνύποπτο χρόνο πρίν δύο μήνες άπό τά έπιγενόμενα καταγράφηκε μαρτυρία Τούρκου έπιτήμονος. «Στἐς 31 Μαρτίου 2016 καταγράφηκε: ή Άγία Σοφία μοσχομυρίζει τά βράδια έδώ καί ένα χρόνο.  Τά βράδια πού περπατώ γύρω άπό τό έπιβλητικό κτιριακό συγκρότημα τού ναού καί όχι μόνον έγώ άλλά καί άλλοι, ή Άγία Σοφία μοσχομυρίζει θυμίαμα σάν αύτό πού καίτε στές Όρθόδοξες Έκκλησίες.  Τήν πρώτην φοράν πού τό αίσθάνθηκα έντονα καί τό σημείωσα ήταν πέρυσι στές 13 Ίανουαρίου τό βράδυ.  Βλέποντας τήν ήμερομηνίαν συγκλονίστηκα—συγκινίθηκα—άνατρίχιασα.  Αύτή ήταν ή ήμέρα  τή 13^η Ίανουαρίου, 2015 πού έγινε ή άγιοκατάταξις τού Όσίου Παϊσίου τού Άγιορείτη.

            Τελικά άδέλφια σήμερον μπορεί νά καταγράφωμεν φήμες-πληροφορίες-μαρτυρίες άλλά οί πράξεις καί οί φοβίες τών Τούρκων-νεοθωμανών ούσιαστικά δείχνουν νά τές έπαληθεύουν.  Είναι θέλημα Θεού ή Πόλις νά παρθή καί ή Αγία Σοφία νά λειτουργηθή όπως άναφέρει ό Δρ. Κωνσταντίνος Βαρβάκας. 

+Fr. Constantine J. Simones, Waterford, CT, October 25, 2016, USA, 860-460-9089 

AN UNBELIEVABLE MIRACLE IS TAKING PLACE AT THE ST. SOPHIA CHURCH IN CONSTANTINOPLE PRIESTS HAVE APPEARED THERE TO PEOPLE OUT OF THIN AIR

AN UNBELIEVABLE MIRACLE IS TAKING PLACE AT THE

ST. SOPHIA CHURCH IN CONSTANTINOPLE

PRIESTS HAVE APPEARED THERE TO PEOPLE OUT OF THIN AIR

            We can call it a coincidence.  We can say it is something good that has occurred at the right time.  On June 8, 2016, we wrote an article about an act that has profaned the sanctity of St. Sophia Church in Constantinople for Orthodox Christians throughout world.  The following day, Thursday, morning, the Greek Minister of External Affairs in Athens, Nicholas Kotzias spoke on the radio station Alpha 989 saying: “In our first announcement concerning what was happening in St. Sophia in Constantinople, we first wanted to verify that what we were hearing from Turkey was true. He said that the Greek Counsel in Constantinople told him that he was near the Church at 3 a.m. in the morning in order to get an eye-witness account of the event.     

            He said: “Is it true about the stories that are circulating amongst the crypto-Christians of Constantinople? We feel that the televised program of the Turks from St. Sophia profaned the sanctity of the Church of the Divine Wisdom of God.  The story is about what the security cameras recorded as well as what the security guards witnessed inside the Church.  The guards saw with their own eyes the presence of three Orthodox priests who then suddenly disappeared in a blinding Light.  But these guards also said that two of the three priests had censers and were incensing the interior of the Church.  They were incensing in the direction of where the altar and the icon screen would have been located.  They were also incensing in the direction of the bishop’s throne.  While the incensing was taking place, the little bells attached to the censers could clearly be heard.  They also heard clearly the rhythmic footsteps of the priests.  The priests were seen standing on the bema before the altar and they were kneeling before the icon of the Holy Mother.

            The guards upon seeing this other-worldly apparition of the three priests they attempted to apprehend them.  In their attempt to capture them, the priests suddenly disappeared in a burst of Light.  When the security guards attempted to catch them, they lost all sense of feeling.  This happened to them many other times when encountering this apparition.  In hearing these reports from St. Sophia, the Turks suddenly felt threatened by the apparitions and they thought they were losing control of the Church.  It is maybe because of these apparitions that the Turks decided to start televising the reading of the Koran from the Church.  (A note from the editor:  We have read a number of stories recently about St. Sophia and how it frightens the Turks.  They seem to have an innate fear that the Great Church will once again be taken from them.)

            It appears that the Heavens have decided that other things will happen to these monuments of the Constantinople.  This is the information and these are the reports we have received that move us emotionally.   But in addition to all these things about profaning the sanctity of St. Sophia by the reading the Koran in this Orthodox Church, a Turkish scientist wrote the following:  “On March 31, 2016, it was observed by people who were in or near Saint Sophia that there was a strong fragrance of incense that permeated the whole area.  This phenomenon was observed a year ago.  At night when I would walk around those imposing structures of the Church, Saint Sophia was filled clouds of fragrant incense like that which is used in Orthodox Churches.  This not only happened to me but it was experienced by others. The first time that I encountered this phenomenon and made note of it, was on the night of January 13^th, 2015.  When I realized the significance of this date, I was shocked and shuddered with emotion.  It was on the 13^th of January, 2015 that St. Paisius was canonized a Saint of the Orthodox Church.” 

            Finally, my dear friends, we may write about the rumors we have heard, the incidences that have happened or the witnesses that have seen these things but the actions of the Ottoman Turks reveal more to us than anything else.  Their actions prove to us that what is happening in St. Sophia is true.  It is the will of God that the City will be surrendered to us and Saint Sophia will function again as an Orthodox Christian Church as reported by Dr. Constantine Vardakas. (We all know this is in the prophecies of Sts. Paisius and Kosmas).

Translated from the Greek and edited by:

+Fr. Constantine J. Simones, Waterford, CT, October 25, 2016, USA, 860-460-9089 

LA THEOLOGIA OCCIDENTALE.

Μόλις κυκλοφόρησε στα Ιταλικά το βιβλιό μου Εισαγωγή στην ιστορία της δυτικής θεολογίας (ελληνική έκδοση: Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2012). Το πόνημα μετέφρασε στην Ιταλική ο διάσημος μεταφραστής ελληνικών θεολογικών βιβλίων καθηγητής Αντόνιο Ραντσολίν, επιμελήθηκε ο Γιώργος Καραλής και εξέδωσε ο εκδοτικός οίκος Asterios της Τεριέστης.  Από τη θέση αυτή τους ευχαριστώ για την συνεργασία.

Σε ό, τι ακολουθεί αναδημοσιεύω στοιχεία αναφορικά με την έκδοση του βιβλίου, που ανάρτησε ο εν λόγω εκδοτικός οίκος στην επίσημη ιστοσελίδα του. Ιδιαιτέρως συγκινητική θεωρώ την αναφορά του ιταλικού σημειώματος στα αίτια συγγραφής του εν λόγω πονήματος, το οποίο προέκυψε ως καρπός της διδασκαλίας του μαθήματος της Δυτικής Θεολογίας, που μου ανατέθηκε στην ΑΕΑ Βελλάς Ιωαννίνων άμα τη αναλήψει των καθηκόντων μου ως Επίκουρος Καθηγητής.

LA THEOLOGIA OCCIDENTALE

Autore:

Georgios D. Panagopoulos

Traduzione di:

Antonio Ranzolin

Panoramica introduttiva in una prospettiva ortodossa

Nel semestre primaverile del 2010 veniva affidato al prof. Georgios Panagopoulos l’incarico di insegnare Storia della teologia occidentale presso l’Accademia Ecclesiastica Universitaria di Vella (Ioannina, Grecia). Nel contesto del nuovo incarico matura questo libro, pensato come manuale introduttivo a personalità e dottrine dell’Occidente medievale e protomoderno. Le figure emblematiche esaminate al suo interno sono Anselmo, Abelardo, Ugo e Riccardo di San Vittore, Bonaventura, Tommaso d’Aquino, Duns Scoto e, infine, Lutero. Di ciascuna, dopo rapidi cenni biografici, l’Autore presenta il pensiero, corredato da brevissimi estratti delle opere e da una bibliografia selettiva. 

Ma ciò che rende di particolare interesse, specie per un lettore occidentale, il “manuale”, è il confronto continuo e serrato che esso instaura tra il modo di teologare prevalso in Occidente (e i suoi risultati) e il modo di teologare proprio dell’Oriente ortodosso (e i suoi risultati). Un confronto che il prof. Panagopoulos, richiamandosi alla scintillante espressione di Gregorio di Nazianzo, condensa nella distinzione/opposizione tra un teologare “alla maniera di Aristotele” e un teologare “alla maniera dei Pescatori” (piscatorie et non aristotelice). Il libro diventa, per chi in Occidente lo legge, specchio per un’autocoscienza maggiore conseguita, precisamente, grazie agli occhi di un “altro”. 

E strumento per conoscere quegli occhi e la loro visuale teologica. Esso può divenire, così, tessera preziosa nel mosaico sempre in fieri del dialogo inter-ecclesiale. Il “manuale” è completato da un’appendice: un testo risalente ad anni più lontani e relativo alle cause storico-dogmatiche dello scisma tra Ortodossia e Chiesa di Roma. “Molto significativo”, è stato giudicato in Grecia il presente volume al suo apparire, “perché fa comprendere, da un lato, la teologia occidentale” come si è sviluppata nel Cattolicesimo e nel Protestantesimo, e, dall’altro, “la teologia patristica, accolta dalla Chiesa ortodossa, confessata nel simbolo della fede, letta nei pronunciamenti dei concili ecumenici e cantata nei tropari liturgici” (metropolita Ierotheos Vlachos).

http://panagopoulos-dogmatiki.blogspot.gr/2016/10/blog-post.html

Στοχασμοί Συγγραφέας: Φάρος, π.Φιλόθεος

Για πολλούς ανθρώπους

που τους ταλαιπωρούν προβλήματα,

αμφιβολίες ή θλίψη,

οι σκέψεις αυτού τού μικρού βιβλίου

ίσως αποτελέσουν μία χείρα βοηθείας

που απλώνεται να τους βοηθήσει

στις δύσκολες ατραπούς

του δρόμου της ζωής.

Nα κατανικήσουν τις αντιξοότητες,

να κατανοήσουν τα προβλήματα

και να κοιτάξουν το μέλλον

με γαλήνη και εμπιστοσύνη.

ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

ΑΓ. ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑ'Ι'ΣΙΟΣ -ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΕΜΕΝΤΖΕΤΖΙΔΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

Η ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ- Π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗ

Ο Ιησούς απευθυνόμενος στους μαθητές του τους θέτει το ερώτημα: " Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι;"ΠΑΤΗΡ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΚΑΡΑΛΑΣΚΟΣ Ιεράς Μητροπόλεως ΕΛΛΑΣΩΝΟΣ

Ομιλία με θέμα: " Βάζε ξύλα στη φωτιά ". Ομιλήτής: Ο Οσιολογιώτατος Ιερομόναχος π. Μελέτιος. Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ν. ΕΛΒΕΤΙΑΣ ΒΥΡΩΝΟΣ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΒΗΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟ

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΣΥΜΕΩΝ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΣΚΩΒ . «Μαρτυρίες πέραν τού τάφου»

ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ  ΣΥΜΕΩΝ του Σέργιου Μπολσακώφ

 Έφτασα στό Πέτσορι τόν Ιούνιο τού 1926. Ήταν ένα θαυμάσιο απόγευμα. Αφού έζησα αρκετά χρόνια σε προτεσταντικές χώρες της Δύσης, ένιωθα πολύ χαρούμενος πού ανάσαινα ξανά τόν αέρα της Άγιας Ρωσίας.

Τό πρώτο πρωινό μου στο μοναστήρι, μετά την ακολουθία, πήγα γιά λίγο να προσευχηθώ στον τάφο τού αγίου Κορνηλίου. Στη μικρή, αρχαία έκκλησία τού π. Βασσιανού, (Αυτό ήταν τό όνομα τού π. Συμεών προτού λάβει τό Μεγάλο Σχήμα.) ό εξομολόγος του κοινοβίου είχε φορέσει ένα περίτεχνο βελούδινο φαιλόνιο, χρώματος χρυσάφι, κεντημένο μέ βαθυκόκκινα τριαντάφυλλα, γιά να λειτουργήσει.

Από τ’ ανοιχτά παράθυρα έμπαινε ό φρέσκος αναζωογονητικός αέρας, γεμάτος αρώματα κι ευωδιές από τά λουλούδια του κήπου τού μοναστηριού. Στη λειτουργία πήραν μέρος μόνο ό επίσκοπος, τρεις ψάλτες κι ένας αναγνώστης. Ή εκκλησία γέμισε από ένα σύννεφο λιβανιού. Ή θεία λειτουργία προχωρούσε χωρίς βιασύνη, ευλαβικά. Ό π. Βασσιανός άρχισε να διαβάζει από τό βιβλίο μνημονεύματος τού μοναστηριού, πού φαινόταν ατέλειωτο... Αργότερα, στη Μεγάλη Είσοδο, ό π. Βασσιανός στάθηκε μέσα από την Ωραία Πύλη. Μετά άκολούθησε τό Σύμβολο της Πίστεως καί ή Αναφορά. "Ήταν πολλοί αυτοί πού κοινώνησαν. Ή λειτουργία τέλειωσε περίπου στις οκτώ ή ώρα...

Πλησίαζε ή μέρα γιά να φύγω. Ένα βράδυ καθόμουν στον κήπο τού μοναστηριού μέ τόν δόκτορα Ροσώφ, τόν π. Βασσιανό, τόν π. Ήσαΐα καί τόν π. Ποιμένα, τό νεωκόρο. Συζητούσαμε γιά τό βιβλίο τού Σολοβιέφ.

-      Ή διήγηση πού μέ έντυπωσίασε περισσότερο, π. Βασσιανέ, ήταν έκείνη πού είχε τίτλο «Μαρτυρίες πέραν τού τάφου», είπα.

-      Τί λέει στο κεφάλαιο αυτό; ρώτησε ό π. Βασσιανός, χαϊδεύοντας τή γενειάδα του μέ περισυλλογή.

-      Ή διήγηση είναι αρκετά απλή, απάντησα. Επί βασιλείας του Νικολάου του Α', όταν ό επίσκοπος Παρθένιος Τσέρτκωφ, πού είχε ανατραφεί στη μεγάλη αριστοκρατική οικογένεια των Ναρουΐσκιν, τοποθετήθηκε στήν επισκοπή του Βλαδιμήρου (1821-1849), ένας ιερέας πού τον έλεγαν Άββακούμ τοποθετήθηκε στη φτωχότερη ενορία της επισκοπής. Γιός νεκροθάφτη, πού νυμφεύτηκε μιά φτωχή κοπέλα καί ζούσαν μέ μεγάλη φτώχεια, ό π. Άββακούμ ήταν ένας μεγάλος άνθρωπος προσευχής. Ιδιαίτερα του άρεσε να προσεύχεται γιά τούς νεκρούς. Είχε ένα ιδιαίτερο σημειωματάριο όπου έγραφε τά ονόματα όλων των νεκρών γιά τούς όποιους είχε ακούσει. Όλους αυτούς δεν τούς μνημόνευε μόνο στήν προσκομιδή, αλλά καί στις ιδιαίτερες προσευχές του, τό πρωί καί τό βράδυ. ’Έτσι ή προσευχή του κρατούσε ώρες ολόκληρες.

» Τό γεγονός αυτό στενοχωρούσε τή σύζυγό του πού συνήθιζε να του λέει:

- Πρέπει να σταματήσεις αυτές τίς μακρές βοηθητικές προσευχές πού κάνεις, αντί να μέ βοηθάς στον κήπο καί σε άλλες δουλειές. Είμαι πολύ κουρασμένη. Ούτε μοναχός είσαι ούτε έγκλειστος. ’Άν θέλεις να προσεύχεσαι τόσο πολύ, πήγαινε στον επίσκοπο καί ζήτησέ του να σου δώσει καλλίτερη ενορία, όπου θα μπορούμε να έχουμε υπηρέτες. Τότε θα μπορείς να προσεύχεσαι όσο θέλεις.

»Ό π. Αβακούμ συνήθιζε ν’ άπαντά λέγοντας πώς ή προσευχή είναι τό πρώτο καθήκον τού ιερέα καί δεν πρέπει να τό παραμελεί. Σχετικά μέ καλλίτερη ενορία, ό π. Αβακούμ σκέφτηκε πώς ήταν ανοίκειο να τή ζητήσει από τόν επίσκοπο. 

’Έπρεπε να κάνουν υπομονή, ωσότου τού προσφερθεί ή θέση αυτή. Ή σύζυγός του συμφώνησε απρόθυμα.

»Στο μεταξύ άδειασε ή καλλίτερη ενορία της επισκοπής, πού βρισκόταν σε μια μεγάλη καί βιομηχανική πόλη. Ό επίσκοπος δέχτηκε διακόσιες αιτήσεις γιά την ενορία αυτή. Ανάμεσα στούς αίτούντες ήταν καθηγητές σεμιναρίου, αγροτικοί κοσμήτορες, διδάκτορες θεολογίας καί μιτροφόροι πρωτοπρεσβύτεροι. Σχεδόν όλες οι αιτήσεις συνοδεύονταν από συστατικές επιστολές διακεκριμένων κληρικών καί λαϊκών, ακόμα καί τού ίδιου τού κυβερνήτη της επαρχίας τού Βλαδιμήρου. Όταν ό επίσκοπος είδε όλες τίς αιτήσεις δεν μπόρεσε ν’ αποφασίσει καί πήγε γιά ύπνο.

»Δεν είχε κλείσει καλά καλά τά μάτια του όταν μπροστά του είδε ένα τεράστιο πλήθος άνθρώπων καί των δύο φύλων, κάθε ηλικίας καί έμφάνισης, πού ζήτησαν όλοι τους μέ σεβασμό από τόν επίσκοπο να διορίσει τόν π. Αβακούμ στήν κενή ενορία. Ό επίσκοπος αγνοούσε ακόμα καί την ύπαρξη τού π. Αβακούμ. Αμέσως ξύπνησε, έκανε τό σταυρό του καί προσπάθησε να ξανακοιμηθεί. Μπροστά του όμως εμφανίστηκε τό ίδιο πλήθος, προβάλλοντας τό ίδιο αίτημα.

-Ποιοι είστε σεις, ρώτησε ό επίσκοπος, καί γιατί θέλετε τόν π. Αβακούμ τόσο πολύ;

- Είμαστε νεκροί, πού μάς συχώρεσε ό Θεός καί μπήκαμε στη βασιλεία των ουρανών χάρη στις προσευχές τού π. Αβακούμ, απάντησε τό πλήθος κι εξαφανίστηκε.

»Τό επόμενο πρωί ό επίσκοπος κάλεσε στη γραμματεία τό εκκλησιαστικό συμβούλιο καί ζήτησε να βρουν σε ποιά ενορία διακονεί κάποιος ιερέας πού τόν λένε Αβακούμ καί να τόν καλέσουν στο Βλαντιμίρ. Άποδείχτηκε πώς σ’ όλη την επισκοπή υπήρχε μόνο ένας Αβακούμ. Μια μέρα τόν επισκέφτηκε ό αγροτικός κοσμήτορας καί τού μετέφερε την εντολή να παρουσιαστεί στον επίσκοπο τό συντομότερο δυνατό.

»Μήπως έκανες κάποιο σφάλμα ή αδίκημα, πάτερ; Τόν ρώτησε ανήσυχος ό κοσμήτορας.

-Όχι, όχι, δε θυμάμαι κάτι τέτοιο, απάντησε ό π. Αβακούμ. Πηγαίνω μέ καθαρή συνείδηση, μόνο πού δεν έχω χρήματα γιά τό ταξίδι.

 Ό κοσμήτορας του δάνεισε τά χρήματα που του χρειάζονταν.

»Μετά από λίγες μέρες ό π. Αβακούμ παρουσιάστηκε στον επίσκοπο, που τόν αναγνώρισε αμέσως από τό όνειρο πού είχε δει.

-      Λοιπόν, π. Αβακούμ, είπε ό επίσκοπος, είναι κενή ή καλλίτερη ενορία της επισκοπής μου καί γι’ αυτήν έχω λάβει διακόσιες πενήντα αιτήσεις. Πολλοί εξέχοντες άνθρωποι μου συνιστούν διάφορους ιερείς, όμως οι συνήγοροί σου από τόν άλλο κόσμο ήταν οι πιο ισχυροί απ’ όλους. Σε διορίζω λοιπόν εφημέριο αυτής της ενορίας κι όταν άκολουθήσω κι εγώ την πορεία όλων των ανθρώπων, σου ζητώ να εύχεσαι καί γιά μένα.

Κι έπειτα ό επίσκοπος διηγήθηκε στον π. Αβακούμ τό όνειρό του».

-      Πολύ εποικοδομητική διήγηση, Σεργκέι Νικολάεβιτς, είπε ό π. Ποιμήν. Πάτερ Συμεών, συνέχισε στρεφόμενος προς τόν εξομολόγο του μοναστηριού, εσύ θα έχεις ακόμα περισσότερους συνηγόρους από τόν άλλο κόσμο άπ’ όσους είχε ό π. Αβακούμ. Λειτουργείς κάθε μέρα καί σε κάθε λειτουργία διαβάζεις γιά πολλά χρόνια τώρα τό βιβλίο μέ τά ονόματα των νεκρών. Μνημονεύεις ονόματα ανθρώπων πού έζησαν από την εποχή τού Ιβάν του Γ' ως σήμερα. Είμαι σίγουρος πώς οι συνήγοροι αυτοί θ’ αποκτήσουν τή χάρη γιά σένα, ώστε να πεθάνεις εδώ σε προχωρημένη ηλικία, ενώ άλλοι ίσως πεθάνουν αλλού, εξόριστοι από τό μοναστήρι. Ζούμε στα άκρα. Άνθρωποι από άλλους τόπους έρχονται εδώ καί θεσπίζουν πολλές αλλαγές, αλλά οι συνήγοροί σου θα πετύχουν έλεος γιά σένα.

- Μόνο ό Θεός γνωρίζει τό μέλλον μας, είπε ό π. Συμεών, αλλά πρέπει να προσευχόμαστε γιά τούς νεκρούς. Είναι πραγματικά συνήγοροί μας. Ζητάμε από τούς ανακηρυγμένους άγιους να επικαλεστούν τό έλεος του Θεού γιά μάς. Υπάρχουν όμως καί πολλοί άγνωστοι άγιοι πού μπορούν να μάς βοηθήσουν. Είναι καλό καί ωφέλιμο τό να προσευχόμαστε γιά τούς νεκρούς...

Την ημέρα πού θα έφευγα, παρακολούθησα την πρωινή θεία λειτουργία, πού έκανε γιά τελευταία φορά στο καθολικό της μονής ό π. Βασσιανός. Όλα ήταν όπως καί την ημέρα πού είχα έρθει. Ό π. Βασσιανός τέλεσε τή λειτουργία αργά καί ευλαβικά όπως καί τότε. ’Έψαλε ό ίδιος χορός κι ήταν παρόντες προσκυνητές. Ό καπνός του θυμιάματος ήταν σκορπισμένος στον αέρα κι ό πρωινός ήλιος λαμποκοπούσε στις πολύτιμες πέτρες και τό χρυσό στις παλιές εικόνες. Ήταν όμως φθινοπωρινός ήλιος. 

Ό δροσερός καί αναζωογονητικός αέρας τού φθινοπώρου περνούσε από τά ανοιχτά παράθυρα.

Μετά τή λειτουργία προχώρησα γιά να πάρω αντίδωρο από τόν π. Βασσιανό. Μέ ρώτησε για την αναχώρηση μου..

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΟΤΣΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ.

ΟΣΙΟΣ ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΥΜΕΩΝ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΣΚΩΒ

Ὁμιλία μέ θέμα:" Ὁ Θεός τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοι". Ὁμιλητής: Ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης . π. Ἐφραίμ, Δικαῖος Σκήτης τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου (Σεράι) Ἁγίου Ὄρους. ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2016

Liberation of Christian town of Bartella

Απομαγνητοφωνημένος λόγος μακαριστού Γερασίμου Αρχιερέως σε αγρυπνία εορτής Αγίου Ιακώβου Αδελφοθέου στο ναό του Αγίου Γερασίμου

Ἐν τῷ Ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης σου, ἐν οὐρανῷ ἑστάναι νομίζομεν, Θεοτόκε, πύλη επουράνιε, άνοιξον ημίν την θύραν του ελέους σου

Αγαπητοί μου αδελφοί, απόψε, σ' αυτή την κατανυκτική αγρυπνία που βρισκόμαστε, σ' αυτόν τον άγιο τόπο, όπου έχουμε συλλειτουργό, όπου έχουμε κοντά μας έναν Άγιο ολόσωμο, που ευωδιάζει, έναν Άγιο που είναι αδιαλώβητος, έναν Άγιο που είναι άφθαρτος, έναν Άγιο που σιωπά κι όμως διδάσκει εκκωφαντικώς με αυτή τη σιωπή που έχει, σε αυτή, λοιπόν, την κατάνυξη γιορτάζουμε τον Άγιο Ιάκωβο τον Αδελφόθεο.

Ο Άγιος αυτός την εκκλησία την επλούτισε, την εκκλησία την επροικοδότησε με το Ευχέλαιο, το μυστήριο του Ευχελαίου και τη Θεία Λειτουργία του που ταιριάζουν πολύ με αυτά τα λόγια: “ Ἐν τῷ Ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης σου, ἐν οὐρανῷ ἑστάναι νομίζομεν”. Πράγματι αδελφοί μου, ο ναός αυτός ο επίγειος, εμείς που είμαστε άνθρωποι, ο καθένας μας ξέρει, πρώτος εγώ, τις αδυναμίες του, τις πτώσεις του, τις κακίες του, τα ελαττώματα του, τις φθορές του, κι όμως, καίτοι είμαστε άνθρωποι χοϊκοί, χεριές χώματα, σε κάτι τέτοιες στιγμές, σε τέτοιες αγρυπνίες, σε τέτοιες ακολουθίες αισθανόμαστε ότι πράγματι ἐν οὐρανῷ ἑστάναι, ότι είμαστε στον ουρανό. Ανεβαίνει ο άνθρωπος και από χώμα γίνεται πνεύμα, κι από φθαρτός γίνεται άφθαρτος και από θνητός γίνεται αθάνατος.

Επειδή έχει περάσει δυστυχώς η ώρα απόψε και με συγχωρείτε, εγώ φταίω, άργησα ήμουνα στο Ληξούρι σε θυρανοίξια, να πούμε επιγραμματικά μόνο τρία πράγματα:

Ό Άγιος που γιορτάζουμε απόψε, αδελφοί μου, ο Άγιος Ιάκωβος ήταν παιδί του Ιωσήφ, του μνηστήρος της Θεοτόκου. Ήταν παιδί του Ιωσήφ του τέκτονος από τον πρώτο γάμο του και επειδή ακριβώς ήτανε παιδί από την πρώτη γυναίκα, μέτραγε ο λόγος του. Υπήρχε παράδοση στα Ιεροσόλυμα και όταν ήρθε η ώρα του μεριδίου, τι θέμα κι αυτό αδελφοί μου. Ξέρουμε όλοι μας, και οι πνευματικοί πιο πολύ, τι πληγές, τι διάσταση, τι παράπονα, τι πόλεμο δημιουργεί μέσα στις οικογένειες, ανάμεσα στα αδέλφια, στην μάνα και το παιδί, στον πατέρα και το παιδί το θέμα αυτό του μεριδίου, το θέμα της κληρονομιάς. Και από τη μικρή έκταση γης που είχε ο Ιωσήφ, ηθέλησε ο άνθρωπος του Θεού να δώσει και στον Ιησού, ο οποίος ήταν Υιός της Παρθένου και Υιός του Θεού, αλλά φαινομενικά ήταν και δικό του παιδί, να δώσει ένα κλήρο. Και οι άλλοι δυσφόρησαν, αλλά αυτός που γιορτάζει απόψε, αδελφοί μου, ο Ιάκωβος ο και Αδελφόθεος είπε:

“Όχι, να δώσουμε και στο παιδί της Μαρίας κλήρο” και ονομάστηκε από τότε δίκαιος και στην παράδοση των Ιεροσολύμων, γράφει στο Συναξαριστή και στην παράδοση την προφορική, από τότε λένε οι πατέρες, από την μοιρασιά, ονομάστηκε δίκαιος. Ο άνθρωπος αυτός αξιώθηκε να είναι ο πρώτος επίσκοπος της Εκκλησίας της Ορθοδοξίας, ο πρώτος επίσκοπος της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων και να φθάσει σε τέτοια αρετή ο ευλογημένος και αγιότητα, με άσκηση και υπομονή, ώστε να φθάσει και εις το μαρτύριο. Και επειδή κήρυττε ότι ο Υιός της Παρθένου είναι και Υιός του Θεού, αμήτωρ εν ουρανώ και απάτωρ εν γη, τον έρριξαν οι Εβραίοι από το πτερύγιο του ναού, από πολύ ψηλά και τον φόνευσαν και μάλιστα όταν τον πέταξαν κάτω, ήταν ακόμη ζωντανός και πήραν ένα ξύλο και του συνέτριψαν το κεφάλι και σήμερα είναι ζωντανός, σήμερα συμβασιλεύει με τον Αδελφό του το νομιζόμενο και τον Αδελφό όλων , γιατί ο Κύριος μας ο Ιησούς Χριστός είναι Πρωτότοκος εν πολλοίς αδελφοίς, είναι ο Υιός του Θεού και Αδελφός πάντων και μας έχει ανοίξει τον Παράδεισο.

Δεύτερο, αδελφοί μου, και δεν δύναμαι να σιωπήσω, είναι η παρουσία του Αγίου μας εδώ, τόσο πολύ αισθητή. Ο Άγιος μας εδώ με τη σιωπή του τόσο πολύ βοά και κραυγάζει και διδάσκει όλους μας και υποδεικνύει σε όλους μας και φωτοδρομεί. Οι Άγιοι μας, αδελφοί μου, είναι οι φωτοφόροι, ο Άγιος μας, που τον έχουμε εδώ μπροστά μας, είναι ο απλανής οδηγός που μας δείχνει το δρόμο. Και βλέπετε, ο Άγιος άφησε το σπίτι του, την πατρίδα του και το χρυσό, αγάπησε τον Χριστό υπέρ το χρυσό, τα πάντα εγκατέλειψε και τον εαυτό του και σήμερα μετά από 425 χρόνια μας αξιώνει ο Θεός να ασπαστούμε το χέρι του Αγίου. Αδελφοί μου, τι θαύμα είναι αυτό, τι θαύμα συγκλονιστικό, να ασπαζόμαστε σήμερα έναν άνθρωπο που έφυγε εδώ και 425 χρόνια; Να του φιλάμε τώρα , πριν από ένα λεπτό ασπαστήκαμε, μας αξίωσε η Χάρις του Θεού, ο Θεός που είναι δωρεοδότης που είναι αγαθοδότης, που είναι αμνησίκακος που είναι πανοικτήρμων, που είναι πολυέλεος, μας αξίωσε να προσκυνήσουμε το χέρι του Αγίου Γερασίμου, το οποίο φυλάττει η Θεία Χάρις άφθαρτο και αλώβητο για να οδηγεί τους ανθρώπους εις τας μονάς του Κυρίου.

Και ένα τρίτο αδελφοί μου, απόψε γιορτάζει κι ένας άνθρωπος του Θεού ο πατήρ Ιάκωβος ο Τσαλίκης, ο οποίος είναι σύγχρονός μας, αλοίμονό μας. Έζησε στην εποχή τη δική μας, στην εποχή που ήταν η τηλεόραση, τα βίντεο, που ήτανε η απιστία, που ήτανε η απανθρωπιά, που ήτανε η ανηθικότητα, στη δική μας εποχή έζησε , και όμως! Ο άνθρωπος αυτός εκοιμήθει στις 21 Νοεμβρίου 1991, χθεσινός είναι, σημερινός είναι, σύγχρονος είναι. Και ο άνθρωπος αυτός του Θεού, Άγιος είναι Θα κάνουμε στο τέλος, αδελφοί μου, όπως κάνουμε κάθε χρόνο τρισάγιο. Μας αξίωσε ο Θεός πριν ένα μήνα να πάμε στο μοναστήρι του και να προσκυνήσουμε τον τάφο του, κι ο τάφος του ανθρώπου αυτού ευωδιάζει, ο τάφος του ανθρώπου αυτού κάνει θαύματα, ο τάφος του ανθρώπου αυτού κάνει καλά καρκίνους και η εικόνα του, και η παρουσία του και η προσευχή του και η παρρησία του θεραπεύει ασθένειες. Σε λίγο αδελφοί μου θα πάψουμε να κάνουμε τρισάγια, θα κάνουμε αγρυπνίες και παρακλήσεις και θα λέμε Άγιε του Θεού, πάτερ Ιάκωβε, Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Και τελειώνω αδελφοί μου, μπορείς να μιλάς χρόνια και να μην τελειώνεις, οι Άγιοι αυτοί της πίστεως μας ο Άγιος Ιάκωβος ο Ιερομάρτυς ο Αδελφόθεος , ο θησαυρός του νησιού μας, ο προστάτης μας, ο ένθεος, ο πολιούχος, η παρηγοριά μας, η ελπίδα μας, η χαρά των Κεφαλλήνων, ο Άγιος Γεράσιμος και ο τρίτος ο Όσιος Πατήρ ημών Ιάκωβος ο Τσαλίκης τι μας λένε, αδελφοί μου; Τι λένε και σε μένα και σε σας, τι λένε στον καθένα μας και στην καθεμιά σας; Να αγαπήσουμε την αρετή. Τι σημαίνει αρετή, αδελφοί μου; Με δυο λόγια: Να κάνουμε αυτό που αρέσει στο Θεό. Και τι αρέσει στο Θεό; Αρέσει η αγάπη. Γιατί ο Θεός Αγάπη εστί. Τι σημαίνει αγάπη; Να αγαπάς το Θεό, δηλαδή να είσαι φιλόθεος και να αγαπάς τον άνθρωπο, δηλαδή να είσαι φιλάνθρωπος.

Ο Άγιος Ιάκωβος ο Ιερομάρτυς ο Αδελφόθεος, ο Άγιος Γεράσιμος και ο Πατήρ Ιάκωβος μάς λένε καθημερινώς, διαχρονικώς, διηνεκώς να αγαπούμε την αρετή και να είμαστε, αδελφοί μου, φιλόθεοι και φιλάνθρωποι. Μακάρι, αυτή τη στιγμή να τους παρακαλέσουμε, είναι δύσκολο, θέλει αγώνα, αλλά είναι κατορθωτό, να τους παρακαλέσουμε να μας δώσουνε δύναμη, να μας δώσουν την ευχή τους, την ευλογία τους να είμαστε στη ζωή μας, όσο πιο πολύ γίνεται, με αγώνα σκληρό και φιλόθεοι και φιλάνθρωποι και να ζούμε κι εμείς και να επαναλαμβάνουμε:

Ἐν τῷ Ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης σου, ἐν οὐρανῷ ἑστάναι νομίζομεν, Θεοτόκε, πύλη επουράνιε, άνοιξον ημίν την θύραν του ελέους σου.

Και η Αγάπη του σε όλους εμάς, στις οικογένειές μας και σε όλο τον κόσμο.

https://www.facebook.com/868968116483905/photos/a.869350409779009.1073741828.868968116483905/892044370842946/?type=3