ΑΘΩΝΙΚΕΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ

ΑΘΩΝΙΚΕΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ

Θεοτοκοφιλα   παιδακια της Εκκλησιας μας, 

Ειθε ο Μεγας ΒΑΣΊΛΕΙΟΣ, ο Αγιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ και ο Αγιος Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.... 

... να φωτιζουν την ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ωστε με πνευματικη ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ, να γεμιζει απο το ΧΡΥΣΑΦΙ του  Αγιου Πνευματος το ΣΤΟΜΑ και η καρδια μας.

Πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης 

ΕΥΛΟΓΗΜΈΝΟ ΞΗΜΈΡΩΜΑ

Μας λένε πολλές φορές: "Είσαστε και της Εκκλησίας και κάνετε τέτοια πράγματα;"

Μας λένε πολλές φορές: "Είσαστε και της Εκκλησίας και κάνετε τέτοια πράγματα;"

Ναι, είμαστε της Εκκλησίας και κάνουμε και τέτοια και χειρότερα ακόμα.

Δεν είναι αυτό το οποίο μας διαφοροποιεί, δεν είναι ένα "τμήμα καλών ηθών" η Εκκλησία.

Η Εκκλησία είναι ένας χώρος όπου καλούμαστε να μάθουμε να μετανοούμε πρώτα απ' όλα. Μαθαίνουμε να μετανοούμε, να συνειδητοποιούμε τα τραύματά μας, να αξιοποιούμε τη δυστυχία μας, την κατάστασή μας.

Δεν είναι ένας χώρος όπου είμαστε επιτυχημένοι ηθικά άνθρωποι.

Η Εκκλησία δέχεται τους πάντες και ένας παναμαρτωλός άνθρωπος ο οποίος μετανοεί και πενθεί έχει πιο μεγάλη αξία από έναν "Άγιο" που δεν ξέρει τί σημαίνει μετάνοια.

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Dagens evangelium enligt den Helige aposteln Lukas (17:12-19) handlar om när Kristus helar de tio spetälska som levde utanför staden.

Dagens evangelium enligt den Helige aposteln Lukas (17:12-19) handlar om när Kristus helar de tio spetälska som levde utanför staden. De ropar på Honom när Han går förbi: "Mästare, förbarma Dig över oss". Kristus säger att de ska gå och visa sig för prästerna. Prästerna på den tiden gav diagnosen för spetälska och var också ansvariga för att bestämma om någon blivit helad från sjukdomen. Männen blev friska på väg till prästerna och en av dem, en samarit, vände om för att tacka Herren. Jesus Kristus frågar honom då var de andra var, varför det bara var en av dem och dessutom främling som återvänt till Honom för att ge Gud ära. Han säger till den helade mannen att gå och att hans tro frälst honom.

Detta mirakel handlar också om, enligt den välsignade Theofylakt, Ärkebiskop av Ochrid och Bulgarien, den gemensamma frälsning som kom till hela mänskligheten. De tio spetälska representerar hela människans natur — den var spetälsk med ogudaktighet, som bar med sig syndens orenhet och befann sig långt borta från Gud. När Människoälskaren, som vill att alla ska bli frälsta och ta emot goda ting, ser någon som inte är delaktig i Hans godhet, då är han snabb att visa barmhärtighet och att hela dem som är så eländigt drabbade. Men han helade också människans hela spetälska natur, när han för varje människas skull  antog kött och smakade på döden.‎

Idag åminner vi också den Helige Antonios, munkarnas fader, som föddes i Egypten år 251. Han föräldrar var fromma kristna, men lämnade jordelivet när han ännu var ung och lämnade ett stort arv till honom. En söndag hörde han följande ord ur evangeliet: ”Vill du vara fullkomlig, gå och sälj vad du äger och ge åt de fattiga” (Matt 19:21). Omedelbart gav han allt han ägde till de fattiga och sedan flydde han världen och bosatte sig ut i öknen. Där fick han utstå många frestelser. Genom sin asketiska kamp korsfäste han lidelserna inom sig och nådde lidelsefrihetens högsta höjder. Så många följde honom ut i öknen att den förvandlades till en stad i vilken han var centrum för alla dess invånare.

När de kristna förföljdes och dödades under kejsar Maximinus år 312 skyndade han till deras hjälp och tröst. När Kyrkan oroades av Arianerna reste han till Alexandria år 335 för att kämpa mot dem för den sanna läran. Under denna vistelse kom många till tro på Kristus genom hans ord.

Han ville öka sin ansträngning och hittade en övergiven vaktborg i bergen. Där bodde han i ensamhet och tränade sig i extrem fasta, oupphörlig bön och intensiv kamp mot demonerna. Där förblev han i 20 år. Den helige Athanasios den store, som kände honom personligen och som skrev ner hans levnadshistoria, skrev att han kom ut ur vaktborgen ”invigd i hemligheter och uppfylld av Guds Ande.” Eftersom många sökte upp honom och på så vis berövade honom hans ensamhet visade Gud honom hur han skulle resa med några beduiner till dess han kom till ett berg i öknen nära Röda havet. Där förblev han under resten av sin levnadstid. Han blev ett exempel och en måttstock för munkar och nunnor. Han dog den 17 januari år 356 efter att ha levt i 105 år.

En del av hans lära finns bevarad i Ökenfädernas tänkespråk. Ett av hans mest kända uttalanden är: "Jag såg alla fiendens fällor utlagda över jorden och jag suckade och sade: 'Vem kan undgå dem?' Då hörde jag en röst som sade till mig: 'Ödmjukheten.'"

Ikonen är målad i Convent of Saint Elizabeth, Etna, Kalifornien, USA.

Τι σημαίνει ν’ αγιάσεις κρυφά σε έναν κόσμο …. που μονάχα φαίνεται και δεν είναι...

Τι σημαίνει ν’ αγιάσεις κρυφά σε έναν κόσμο …. που μονάχα φαίνεται και δεν είναι... 

-Τι να σας πω … αγράμματος άνθρωπος, έλεγε ο παππούς.

-Κάτι για τη ζωή μας. Μια φράση μονάχα. Έτσι να την έχουμε φυλαχτό.

Σοβάρεψε. Πήρε ύφος επίσημο….

Ήρθε νωρίς στο μοναστήρι.Τελειώναμε τη Λειτουργία και καθήσαμε στο αρχονταρίκι. Παππούλης πολλώ χρονώ με ψυχή παιδιού.

Τον ήξερα από την προηγούμενη φορά και κάναμε αστείο με την ηλικία του.

-Πόσο χρονών είσαι γέροντα;

-Πόσο χρονών με κάνετε;

Και όλοι πέφταμε έξω, γιατί ο γέροντας δεν φαινότανε καθόλου … ογδόντα τόσο.

Και δώστου να γελάει σαν μικρό παιδί.

Είδε νέα παιδιά. Να πηγαίνετε σχολείο έλεγε. Εγώ δεν πήγα σχολείο. Από μικρός στο χωριό χωρίς σχολείο χωρίς γράμματα. Βρέθηκα μικρό παιδί στο Όρος. Και εκεί ήτανε σαν τον παράδεισο.

Κι ο γέροντας της καλύβας μου έλεγε:

-Διάβασε την ακολουθία,… μα εγώ δεν ήξερα γράμματα. Και μου λέει έλα να σε μάθω. Από τότε έμαθα να διαβάζω και να γράφω.

-Και πόσα χρόνια έχεις στο Όρος γέροντα.

Και ο γέροντας γελώντας μου είπε:

-‘Εμαθα να διαβάζω και να γράφω όχι και να μετράω. Και να πάλι τα γέλια..

-Πές μας γέροντα κάτι για μας. Να γιά όλους μας, τα νέα τα παιδιά και μας τους καλογήρους.

-Τι να σας πω … αγράμματος άνθρωπος, έλεγε ο παππούς.

-Κάτι για τη ζωή μας. Μια φράση μονάχα.’Ετσι να την έχουμε φυλαχτό.

Σοβάρεψε. Πήρε ύφος επίσημο.

-Να αγιάσεις κρυφά…. είπε να έγειρε σκεφτικός στο τσιμισίρι ραβδί του.

Σιωπή … κανείς δεν ξαναμίλησε. Μέχρι που γυρίσαμε στο κελλί άλλη κουβέντα δεν είχαμε στο νου και την καρδιά μας από τις λέξεις του γέροντα.

Τι σημαίνει ν’ αγιάσεις κρυφά σε έναν κόσμο …. που μονάχα φαίνεται και δεν είναι.

 π. Εφραίμ Παναούσης

ΓΕΡΌΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ.

Την ευχή της γερροντισσας να έχουμε αυτό εδώ είναι ένα κομμάτι ύφασμα από το νυχτικό της γιαγιούλα μου το είχε δωσει η κ.Ριρικα με τη κ.Αντωνία. Το είχα πάντα μαζί μου είμαι καρκινοπαθείς από το 2017 το οποίο μου το είχε βρει η γερόντισσα πολλά θαύματα πάνω μου από τη γιαγιούλα μου που ακόμα και τώρα μετά το θάνατο της δεν με έχει αφήσει ποτέ . Από τη μέρα που έφυγε λοιπών το υφασμα δεν εχει σταματήσει να ευωδιάζει  Και να βγάζει μύρο  μεγάλη ευλογία. .... Γιαγιούλα μου θα σαγαπω για πάντα γιατί είσαι το άλλο μισώ της ζωής μου   Της ευχή σου να έχουμε όλοι μας υγεια.....

ΓΕΡΌΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ. ΘΑΎΜΑΤΑ.

Θα γνωστοποιησω δυο περιστατικα που γνωριζω καλα...

- Μια μεσηλικη γυναικα,διασωληνωθηκε στα μεσα Ιανουαριου στην εντατικη απο κορονοιο.Η καρασταση δυσκολη.Οι γιατροι δεν εδιναν ελπιδες.Ενας συγγενης της,που εγινε αποδεκτης θαυματουργικης επεμβασηςγια ανιατο θεμα δικο του μεσα στην εντατικη απο τη γεροντισσα (του εμφανισθηκε ζωντανα),αρχισε να παρακαλει τη γιαγια και για τη συγγενη του που διασωληνωθηκε.Εμφανισθηκε η γιαγια σε καποιο μελος της οικογενειας και ειπε:"Θα παω αυριο.Μετα απο λιγες μερες θα της κανω και μια εγχειρηση".Απο την επομενη μερα,αρχισε σταδιακα να βελτιωνεται η διασωληνωμενη γυναικα.Την ξυπνησαν και καποια στιγμη εκεινη διαβαζε μεσα απο μεσα απο το κινητο θαυματα σχετικα με με την γεροντισσα Γαλακτια.Αυθορμητα την επικαλεσθηκε.Αυτοματως,αισθανθηκε αφορητη πιεση και πονο στο στηθος.Νομισε οτι θα εφευγε.Πεθαινε...σε λιγο...μια τεραστια ανακουφιση διαδεχτηκε εκεινη τη δυσφορια..Ανεπνεε ευχαριστα και οι γιατροι απορουσαν τι εγινε.Τα παντα αποκατασταθηκαν.Μετα απο λιγο πηγε στο σπιτι της.

Η γεροντισσα εμφανισθηκε στον υπνο εκεινου που την παρακαλουσε και ειχε και εκεινος δεχθει τη θαυματουργικη ευεργεσια της λιγο νωριτεραμεσα στην εντατικη.Του ειπε:" μολις με φωναξε η ταδε,πηγα και εκανα το χειρουργειο που σου ειχα πει οτι επρεπε να κανω.Δεν πηγα μονη μου.Πηγα με τον πιο δικο μου!!! Τον αρχαγγελο Μιχαηλ!!!Εκεινος με τη ρομφαια του ανοιξε το στηθος της γυναικας και εσφιξα τον πνευμονα και εβγαλα το κακο.Δεν εβαλα ομως αναισθητικο και ζοριστηκε η καημενη λιγακι.Επρεπε ομως να το καταλαβει.Ετσι εξηγησαν τον πονο που ενοιωσε η γυναικα εκεινη οταν την επικαλεσθηκε την γεροντισσα Γαλακτια και το αφορητο σφιξιμο στο στηθος! Και γιατι ηρθε η ταχεια ιαση! Ολη η οικογενεια ευγνωμονει  την αγια γεροντισσα για την ολοφανερη επεμβαση  της!

-50 ετων εκπαιδευτικος,αρρωστησε με ολη την οικογενεια απο κορονοιο τα περασμενα Χριστουγεννα.Ολοι περασαν την νοσο ηπια.Εκεινος λογω απροσεξιας ειχε περιπετεια Μπηκε στο νοσοκομειο με φοβερη διησθηση στον πνευμονα.Οι γιατροι ηταν απολυτα απογοητευτικοι.Ενας αγιος μοναχος απο την Αθηνα τους καθησυχασε .Ειπε :"Μην ανησυχειτε Η γεροντισσα τον αγαπαει πολυ απο τοτε που ζουσε στη γη.Ειναι λευκο περιστερι ο...την φωναζει μεσα στο νοσοκομειο  και  η γεροντισα ειναι αμεσως παρουσα.Θα σας τα πεικαι ο ιδιος..."Ακριβως ετσι εγιναν.Βγηκε και ειπε:"Εσεις ανησυχουσατε.Εγω ενοιωθα θαυμασια!Καμια δυσκολια,καμια δυσφορια!Δεν χρειασθηκε να με γυρισουν μπρουμητα οι γιατροι! Φωναζα τη γεροντισσα και ερχοταν αμεσως!Το εβλεπα,το ενοιωθα συνεχως!Οταν την φωναζαηταν παρουσα!Δεν μπορω να πω περισσοτερα...Με το ρουχαλακι της που ειχα μαζι μου.Σταυρωνα     και τους συνασθενεις μου.Ολοι ειχαν αμεσως αλλη τροπη στην υγεια τους.Ζωογονουνταν αμεσως.ΔΟΞΑ ΤΩ  ΤΡΙΣΑΓΙΩ ΘΕΩ,ΤΩ ΠΙΟΥΝΤΙ ΘΑΥΜΑΔΙΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΟΥ!!!!

Παπάδες είναι και γίνονται πολλοί, αλλά το ερώτημα είναι πώς δέχονται την Ιερωσύνην, ως ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ή ως Υπούργημα;παπά-Δημήτρης Γκαγκαστάθης ( † 29 Ιανουαρίου 1975)

30 Δεκεμβρίου - Πριν από 25 χρόνια, ο πρεσβύτερος της Μόσχας, Αρχιερέας Βασίλι Σερεμπρέννικοφ / 30/10/1907 - 30/12/1996 / έφυγε στον Κύριο.

 

Ψηλός, αδύνατος, ελαφρώς σκυμμένος, με γκρίζα μαλλιά χτενισμένα προς τα πίσω,  μικρή γενειάδα, με πρόσωπο αδυνατισμένο από την αρρώστια και τα γηρατειά. Έμοιαζε να είναι ένας ιερέας μιας τελείως διαφορετικής, περασμένης εποχής... Πραγματικά «δεν ήταν από αυτόν τον κόσμο». 

Γεννήθηκε στο Τομσκ από μια ευφυή οικογένεια. Οι παππούδες του ήταν ιερείς. Ο προπάππος και η προγιαγιά της μητέρας ήταν βαθιά θρησκευόμενοι. 

Στην οικογένεια, εκτός από τον Βασίλι, δεν υπήρχαν άλλα παιδιά. Όταν αυτός ο μονάκριβος γιος ήταν ακόμα στην κοιλιά της μητέρας, ήθελε να «ανάψει ένα κερί στον Θεό» με τη γέννηση και την ανατροφή του αγέννητου παιδιού. Μετά τη γέννηση ενός αγοριού,  η μητέρα κοινωνούσε κάθε εβδομάδα. 

Ο πατέρας Βασίλι είπε για τήν μητέρα του ότι η φυσική της ευγένεια διαλύθηκε από τη χάρη ... Όσο κι αν αγαπούσε τον μονάκριβο γιο της, πρώτα απ 'όλα τάιζε πάντα ένα πιο πεινασμένο παιδί, αν υπήρχε. Έφερνε σπίτι τους φτωχούς. Ο πατέρας Βασίλι θυμήθηκε ότι όταν ξάπλωσε στο φέρετρο, το πρόσωπό της έγινε πνευματικά τόσο όμορφο που ήταν αδύνατο να το δεί  κανείς...

Ο Βασίλι στην εφηβεία ήταν στα πρόθυρα του θανάτου και συνειδητοποίησε ότι ο Θεός έπρεπε να είναι στην πρώτη θέση, ο εξομολογητής στη δεύτερη και οι γονείς στην τρίτη. 

Οι εξομολογητές είχαν μεγάλη επιρροή πάνω του στα νιάτα του. Επισκεπτόταν συχνά τη Μονή Ντανιλόφσκι και πήγαινε να εξομολογηθεί στον π. Γεώργιο (Λαβρόφ) /†1932/, τον μελλοντικό σεβαστό μάρτυρα (δοξάστηκε ως άγιος το 2000). 

Το 1936, ο Βασίλι παντρεύτηκε. Η σύζυγός του, Μαργαρίτα Βασίλιεβνα, έγινε η πιστή του σύντροφος, μοιράζοντας με τον ιερέα όλες τις χαρές και τις λύπες για 42 χρόνια. Σύμφωνα με ανθρώπους κοντά στην οικογένεια του πατέρα Βασίλι, ακόμη και πριν από το γάμο, και οι δύο σύζυγοι ήρθαν σε αμοιβαία συμφωνία να ζήσουν σε γάμο ως αδελφός και αδελφή.

Μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, ο Βασίλι Νικολάεβιτς εργάστηκε ως γιατρός σε διάφορα ιδρύματα στη Μόσχα. Στη συνέχεια απολύθηκε λόγω ασθένειας - μια ακατανόητη ασθένεια τον βασάνιζε σε όλη του τη ζωή, ξεκινώντας από τα φοιτητικά του χρόνια, αλλά ταυτόχρονα χρησίμευσε ως «πέπλο του Θεού», προστατεύοντάς τον από πολλές κακουχίες. 

Μετά τον θάνατο του π. Γεωργίου (1932), άρχισε να απευθύνεται στον Ιερομόναχο Παύλο (Τροΐτσκι). Στη συνέχεια συνάντησε τον πατέρα Μητροφάνη από το ερημητήριο της Ζωσιμαίας, που τότε ήταν ήδη κλειστό. Κάποτε του είπε: "Δεν παίρνω κανέναν για πνευματικά παιδιά - δεν ακούνε ..." Σύντομα άρχισε ο πόλεμος ...

Το 1942 ο δόκτωρ  Βασίλι αποφασίζει να ξεκινήσει μια ποιμαντική και ζητά ευλογίες από τον Μητροπολίτη Νικολάι (Γιαρούσεβιτς) /†1961/, αλλά η Βλάντικα δεν βιάζεται να του δώσει μια ευλογία, δεδομένων των συνθηκών στις οποίες βρίσκεται η Ορθόδοξη Εκκλησία. Οι διωγμοί που ξεκίνησαν το 1917 συνεχίστηκαν, χιλιάδες ιερείς πέθαναν ή εξορίστηκαν. 

Ο πατέρας Βασίλης δεν φοβήθηκε από τον διωγμό της εκκλησίας και με την πρόνοια του Θεού προσπάθησε να γίνει ιερέας. Όταν ενημερώθηκε η πεθερά για τα σχέδιά του, λιποθύμησε. 

Χειροτονήθηκε ιερέας το 1948 και αμέσως άρχισαν οι πειρασμοί και οι θλίψεις.

Έχοντας περάσει από το εξαγνιστικό χωνευτήριο των θλίψεων, ο πατέρας Βασίλι δέχθηκε με όλη του την καρδιά την κατεύθυνση και την καθοδήγηση για την πνευματική του ζωή: παραδοθηκε πλήρως στο θέλημα του Θεού σε αρρώστιες και πόνους και σε προσωρινές θλίψεις.  Έλεγε :Υπομένετε τα πάντα ως άξια να σας σταλούν και σκέψου ότι αξίζεις ακόμη περισσότερα. ευχαριστητε τον Θεό και αγαπήστε τα βάσανά σας... 

Ο πατέρας Βασίλης άρχισε να υπηρετεί στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Πολεμιστή. Στον ναό αυτό έψαλε στον κλήρο η σύζυγός του Μαργαρίτα Βασιλίεβνα. Σεμνή και γοητευτική, με ευαίσθητη, τρυφερή ψυχή, η Margarita Vasilievna μετά τη λειτουργία μετατράπηκε σε οικοδέσποινα ενός φιλόξενου σπιτιού. Άκουγε με συμπάθεια όποιον ερχόταν σπίτι  παρηγορούσε και ενθάρρυνε. Πέθανε απροσδόκητα το 1978. Ο Πατριάρχης Pimen /+1990/ ήρθε να την αποχαιρετήσει και ήρθε και ο πατέρας John Krestyankin /+2006/.

Ο πατέρας Βασίλι έμεινε κοντά στους πρεσβύτερους του ερημητήριου του Γκλίνσκ. Ταξίδεψε στην έρημο πολλές φορές, παρά την κακή του υγεία. Συναντήθηκε με τον γέροντα Σεραφείμ (Ρομάντσοφ) /+1976/, δοξασμένο πλέον στο πρόσωπο των αγίων του  Γκλίνσκι. 

Την κύρια θέση στη ζωή του π. Βασιλείου κατείχε η λατρεία, ιδιαίτερα η τέλεση  της θείας λειτουργίας. Στην ευλαβική Θεία Λειτουργία, ο ιερέας είδε μια πηγή Χάρης και  δύναμης για τη μεταφορά του ποιμαντικού σταυρού. 

Πώς έκανε τις προσευχές! Σε όλες τις προσευχές αναφέρονταν  σέ όλα τα ονόματα: διαβάζοντας είκοσι προσευχές. Πουθενά στη Μόσχα δεν υπηρέτησαν έτσι - διάβασαν μόνο τρεις προσευχές, στον Σωτήρα, τη Μητέρα του Θεού και όλους τους αγίους ... 

Ήταν γιατρός ανθρώπινων ψυχών και σωμάτων. Έδινε πάντα τις απαραίτητες κοσμικές και πνευματικές συμβουλές και επαναλάμβανε: «Ελάτε όσο είμαι ζωντανός».

Ο πατέρας Βασίλι ένιωσε αμέσως το άτομο. Ήξερε τι ήταν απαραίτητο για ποιον, και φρόντισε για όλες τις ανάγκες μας... 

Όταν του γίνονταν ερωτήσεις, δεν απαντούσε αμέσως - πρώτα προσευχόταν, και του μιλούσε  ο Κύριος. Έκανε τα πάντα με προσευχή, το βιβλίο προσευχής ήταν υπέροχο. Και ο Κύριος με την προσευχή του έδωσε αυτό που ζητούσε, γιατί είχε πίστη καθαρή και δυνατή. 

Δίδαξε να μην βιάζεσαι σε κανένα σοβαρό θέμα. «Αφήστε τον χρόνο να περάσει», είπε, «τότε θα δείτε τη σωστή απόφαση». 

Ο πατέρας Βασίλης ήταν σωματικά πολύ αδύναμος ... Έτρωγε πολύ λίγο και όλα ήταν πολτοποιημένα. Νόστιμο και γλυκό φαγητό δεν έφαγε καθόλου. Το φαγητό συνοδευόταν από σωματικό πόνο. Όμως ο ταλαίπωρος δεν έδειξε κανένα σημάδι, με μοναχικό τρόπο τα άντεξε όλα. Ο ίδιος ο πατέρας ντυνόταν πολύ σεμνά. Αλλά βοήθησε γενναιόδωρα τους ανθρώπους - τόσο κρυφά όσο και φανερά ...

Όταν ο πατέρας Βασίλι δεν μπορούσε πλέον να υπηρετήσει, ερχόντουσαν  στο σπίτι του για να εξομολογηθούν, λάμβαναν, τις απαραίτητες πνευματικές συμβουλές, παρηγοριά. Βοηθούσε τον κόσμο μέχρι την τελευταία μέρα. 

Πρόσφατα, ο ιερέας ήταν βαριά άρρωστος, είχε συχνά έντονο πόνο και σωματική ταλαιπωρία, αλλά άντεξε χωρίς μουρμούρα, αποδεχόμενος αυτό ως δοκιμασία θανάτου που δόθηκε από τον Θεό. Ρωτούσε: Δεν γκρινιάζω, έτσι δεν είναι; 

Την Κυριακή 29 Δεκεμβρίου, ο θάνατος φαινόταν ακόμα μακρινός. Τη νύχτα, ο ιερέας ένιωσε ότι είχε έρθει το τέλος της επίγειας ζωής του, γεμάτη βάσανα. Είπε: «Πεθαίνω (επαναλάμβανε πολλές φορές), έχω βαρεθεί πολύ να υπομένω τον πόνο». 

Λίγο πριν πεθάνει, το πρόσωπό του φωτίστηκε ασυνήθιστα. Ξάπλωσε, στρέφοντας το πρόσωπό του προς την ιερή γωνία, όπου φυλάσσονταν τα Τίμια Δώρα. Χαμογέλασε τρεις φορές, σταδιακά η αναπνοή του υποχώρησε και αποσύρθηκε ειρηνικά στον Κύριο.

Ο πατέρας Βασίλι τάφηκε στο νεκροταφείο Vvedensky στη Μόσχα, όπου αναπαύονταν και μέλη της οικογένειάς του. Τον τάφο επισκέπτονται πνευματικά παιδιά, και ανάβουν  άσβεστο καντήλι.

Το ηλιακό σύστημα που έχει διάμετρο δισεκατομμύρια έτη φωτός, μπροστά στον παράδεισο, αυτές οι αποστάσεις, είναι ένα τίποτα! Τόσος μεγάλος είναι ο Παράδεισος στην Βασιλεία των Ουρανών...

Είναι μερικά ζώα που είναι ολότυφλα, όπως ο τυφλοπόντικας και η νυχτερίδα. Γιατί ο Θεός τα έκανε τα ζώα αυτά εντελώς τυφλά, ενώ λάμπει αυτός ο ήλιος; Είναι άσπλαχνος, σκληρός και μερολήπτης ο Θεός; 

Όχι βέβαια, αλλά τα έπλασε ο Θεός, για να μας διδάξει, ότι υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν, αλλά δεν βλέπουν. Οφθαλμούς έχουν, αλλά δεν βλέπουν, διότι είναι ψυχικά τυφλοί. Οι άνθρωποι αυτοί, στερούμενοι Πνεύματος Αγίου, δεν μπορούν να δουν το Χριστό μας, Τον οποίο  δεν πιστεύουν. 

Υπάρχουν δηλ. 2 ειδών τυφλοί: Οι σωματικοί τυφλοί και οι πνευματικά τυφλοί. Ο νους για να δει καθαρότερα, πρέπει να ταπεινωθεί και να αγιαστεί. Εκεί είναι το μυστικό για να δει κανείς πνευματικά, αφού το ''μάτι'' υπάρχει. Αγνότητα του νοός είναι, το να μην σκέπτεται κάποιος τίποτα το πονηρό. Είναι η πιο ακριβή μορφή ψυχικής παρθενίας.

Ξέρετε ποιά είναι η προσευχή του αθέου ανθρώπου; Είναι η εξής: 

- Θεέ μου, Θεέ μου, Θεέ μου... δεν υπάρχεις! 

Μα γιατί απευθύνεται σε κάποιον έτσι, αφού δεν υπάρχει; Δεν είναι λογικό!... 

Επειδή η ψυχή είναι πλασμένη από το Θεό, η ίδια η ψυχή από μόνη της ζητά την αλήθεια και πουθενά δεν αναπαύεται, παρά μόνο στο Χριστό, είτε ο άνθρωπος είναι Ορθόδοξος είτε όχι....

Όπως πρέπει να καθαρίσει κανείς καλά ένα μπουκαλάκι, πριν βάλει μέσα σ' αυτό μύρο, έτσι και ο άνθρωπος πρέπει να καθαρίσει το μπουκαλάκι του (το σώμα και την ψυχή του), πριν δεχτεί μέσα σε αυτό το μύρο (τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος). Θα ξεκινήσουμε από την κάθαρση του σώματος και θα προχωρήσουμε στην κάθαρση της ψυχής. Η αδολεσχία της κάθαρσης του σώματος, διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σε άλλους κρατάει λίγο καιρό και σε άλλους κρατάει μια ολόκληρη ζωή. 

Εάν τελικώς κατορθώσει ο άνθρωπος να απαλλαγεί από όλα του τα πάθη, τότε το Άγιο Πνεύμα κατοικεί μόνιμα στον άνθρωπο και έχουμε το λεγόμενο ''πνευματικό βάπτισμα''. 

Μέχρι όμως να γίνει αυτό, η Χάρη του Θεού, θα έρχεται και θα φεύγει. Θα έχουμε συστολή και διαστολή της Χάριτος, ανάλογα με τη ζωή που διάγουμε.

Πάντως, αγωνιζόμενος κανείς να καθαριστεί δια της μετανοίας, είναι ήδη σεσωσμένος. Ανεξάρτητα σε τι βαθμό πάθους και παθών φύγει απ' αυτήν τη ζωή... 

Ο Θεός μας άφησε ελεύθερους να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Αλλά γι' αυτό το "ό,τι θέλουμε", θα πληρώσουμε...

Για να μην πληρώσουμε και να μας "χρωστάει" ο Θεός, ας κάνουμε υπακοή στο θέλημά Του και στις εντολές Του και ας αφήσουμε τον Χριστό να κάνει ό,τι θέλει Εκείνος μέσω εμάς. Αυτό είναι το άριστο!! 

Το ηλιακό σύστημα που έχει διάμετρο δισεκατομμύρια έτη φωτός, μπροστά στον παράδεισο, αυτές οι αποστάσεις, είναι ένα τίποτα! 

Τόσος μεγάλος είναι ο Παράδεισος στην Βασιλεία των Ουρανών...

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα του Αγίου Όρους

Φτάσαμε στην παρακμή γιατί το «δεν πειράζει» έγινε σημαία μας....

Φτάσαμε στην παρακμή γιατί το «δεν πειράζει» έγινε σημαία μας.... 

Ζούμε σε μία χώρα που κατά τ’ άλλα, οι ρίζες της είναι βαθιά ριζωμένες στο χώμα. Θρησκεία, αξίες, ιδανικά, παράδοση και πολιτισμός που όμως, καταπατήσαμε (σιγά – σιγά και σταθερά) και κάποιοι εναπομείναντες, παλεύουμε, να κρατήσουμε ακόμα ζωντανά.

Φτάσαμε στην παρακμή γιατί το «δεν πειράζει» έγινε σημαία μας. Χρόνια τώρα, «έλα μωρέ, τι έγινε… δεν πειράζει» για το ένα, για το άλλο και για τα χίλια μύρια. Δεν πειράζει, κάν’ το, το κάνουν όλοι. Δεν πειράζει η γύμνια, δεν πειράζει η αμαρτία, εν τέλει, δεν πειράζει ο σοδομισμός..

Η ηθική μαράζωσε. Μοιάζει να πέθανε. Σάπισε η κοινωνία μας. Το προσωπικό συμφέρον πάνω απ’ όλα. Ακόμα κι αν έχει να κάνει με τον θάνατο του συνανθρώπου μας. Των ίδιων μας των παιδιών. «Μην το κρατήσεις το παιδί, θα έχετε έξοδα. Δυσκολίες.. δεν είστε έτοιμοι για γονείς…», περιτυλιγμένοι φόνοι στο ψευτόχαρτο της φιλαυτίας και του μηδενισμού.

Ο άνθρωπος άφησε την ψυχή του να ζαρώσει. Έκρυψε τον αυτοέλεγχο μέσα στα έγκατα της υπάρξεώς του και αρρώστησε. Νευρασθένειες παντού, ψυχολογικά… γέμισε ο ντουνιάς με ανθρώπους μη σκεπτόμενους. Έτοιμους ανά πάσα ώρα και στιγμή για καυγά, για πόλεμο. » Ο θάνατός σου η ζωή μου» ένα πράμα. Πέτρα τα συναισθήματα, σχέσεις άσχετες από συσχετισμό, «αγάπη» λίγων δευτερολέπτων.

Σπίτια ανθρώπων της Εκκλησίας, που επιτρέπουν τις παράνομες σχέσεις των παιδιών τους. Δεν πειράζει, παλικάρι είναι. Νέος είναι, άσ’ τον να χαρεί την ζωή του! Άσε την να έχει εμπειρίες…

Το «δεν πειράζει» μας βγήκε ξινό. Η κατάσταση της πατρίδας μας, η παρακμή που ζούμε, είναι πρωτίστως πνευματική. Η κατρακύλα ξεκινάει πάντα από τα έσω προς τα έξω. Πρώτα η σκέψη, μετά η πράξη και μετά οι συνέπειες.

Κάποιος άγιος κάποτε είχε πει, ότι αν υπάρχει έστω κι ένας θερμά προσευχόμενος σε μια πόλη, αποκτά πρόσωπο μεσιτείας στον Θεό, όλη η συνοικία του. Ας επιστρέψουμε στις ρίζες μας καλοί μου άνθρωποι. Ας γυρίσουμε πίσω να βρούμε τις αρχές μας και τις αξίες μας. Ποτέ δεν είναι αργά, αλλά στο τώρα κρύβεται όλη η δύναμη. Η εξομολόγηση μας περιμένει όλους, είναι μέγα Μυστήριο. Είναι ώρα να λευκάνουμε την στολή της ψυχής μας και να ξεκινήσουμε από την αρχή τον αγώνα…

π.Ιωάννης

Πηγή:Πνεύματος Κοινωνία

Ύπνος βαθύς.

Ύπνος βαθύς

Κοιμίζουν τὸν κόσμο. Τὸν ἀφήνουν έτσι, γιὰ νὰ μὴ στενοχωριέται καὶ νὰ διασκεδάζει. Μὴν τυχὸν πείς ότι θὰ γίνει πόλεμος ή ότι θὰ γίνει η Δευτέρα Παρουσία καὶ γι’ αυτὸ πρέπει νὰ ετοιμασθούμε, μὴν τυχὸν στενοχωρηθούν οι άνθρωποι. Σὰν μερικὲς γριὲς πού λένε «μὴ μιλάς γιὰ θάνατο· μόνο γιὰ χαρὲς καὶ γιὰ βαφτίσια νὰ μιλάς», σὰν νὰ μὴν τὶς περιμένει θάνατος. Έτσι νιώθουν μία ψεύτικη χαρά.

Ενώ, άν σκέφτονταν ότι τὸ τάδε γεροντάκι πού έμενε λίγο πιὸ κάτω πέθανε χθές, ο άλλος είναι στὰ τελευταία του καὶ θὰ πεθάνει, μεθαύριο θὰ γίνει τού τάδε τὸ μνημόσυνο πού ήταν καὶ πολὺ νεότερος απὸ αυτές, θὰ σκέφτονταν τὸν θάνατο καὶ θὰ έλεγαν: «Πρέπει νὰ εξομολογηθώ, νὰ ετοιμασθώ πνευματικά, γιατί μπορεί κι εμένα σὲ λίγο νὰ μὲ καλέσει ο Χριστὸς γιὰ τὴν άλλη ζωή».

Διαφορετικά, έρχεται ύστερα ο θάνατος καὶ τὶς παίρνει ανέτοιμες.

 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο Γέρ. Παϊσίου Ἁγιορείτου «Λόγοι», τ. Β´, “Πνευματικὴ Ἀφύπνιση”

ΓΚΆΛΟΠ

Διαμαρτύρονται πολλοί για το βίντεο που ενέκρινε το υπουργείο Παιδείας για την προγεννητική αγωγή .

Διαμαρτύρονται πολλοί για το βίντεο που ενέκρινε το υπουργείο Παιδείας για την προγεννητική αγωγή διότι μεταξύ άλλων προωθεί την "ιδέα του αγέννητου παιδιού, που υποστηρίζει ότι η ζωή του βρέφους αρχίζει με τη σύλληψη" και άρα αποτρέπει την όποια προοπτική έκτρωσης κλπ. Καλά, αυτό που έχει η γυναίκα στην κοιλιά της είναι ιδέα; Προφανώς όχι. Είναι κάτι πραγματικά υπαρκτό. Και μετά, είναι ζωντανό; Ναι. Είναι οργανισμός; Ναι. Ένας ζωντανός οργανισμός. Δεν είναι ιδέα, ούτε φάντασμα. Και τι ζωντανός οργανισμός είναι; Ανθρώπου; Γάτας; Ρινόκερου; Έλα ντε... Βέβαια το εν λόγω βίντεο λέει και κάποιες παραδοξολογίες ότι η σύλληψη ξεκινά από τη σύλληψη της ιδέας να κάνω παιδί... Και άλλα που δεν έχουν εξακριβωθεί επιστημονικά. Εδώ δεν παραδεχόμαστε τα επιστημονικά, ότι δηλαδή το έμβρυο είναι ζωντανός οργανισμός, θα παραδεχτούμε εικασίες; Εν πάση περιπτώσει ο πολιτισμός μας δεν προωθεί την ιδέα της γέννησης. Προωθεί την ιδέα της καλοπέρασης, την οποία περιορίζει η έλευση παιδιών, την ιδέα της ευθανασίας και προσεχώς την ιδέα της αυτοκτονίας.

Γιώργος Μπάρλας.

Είπε γέρων:"Να μήν κλείνεις τά μάτια σου όταν Την κοιτάς...Γιατί ἡ Παναγία σέ κοιτάζει στά μάτια.Νά τήν κοιτάς τήν Παναγία..."

ΤΑ 200 ΕΥΡΏ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΉ ΟΜΆΔΑ.

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ:Μη θες να βάλεις τον Θεό στη δική σου ταραχή, μα μπες εσύ στη δική του ησυχία....

Μόνος του εδώ και τριάντα χρόνια στο μικρό του κελλάκι στην Σκήτη της Αγίας Άννης. Πιο πριν για πολλά χρόνια στην Λαύρα του Αγίου Όρους.

Μόνος του εδώ και τριάντα χρόνια στο μικρό του κελλάκι στην Σκήτη της Αγίας Άννης. Πιο πριν για πολλά χρόνια στην Λαύρα του Αγίου Όρους.

Εργόχειρό του, να πλέκει κομποσχοίνια.

Απαράκλητη ζωή, με απίστευτες δυσκολίες και στερήσεις...μα τόσο ευλογημένη.

Μου έλεγε και μου ξαναέλεγε ποσό ευλογημένος νιώθει μέσα στην ερημιά. Χωρίς την βαβούρα των πόλεων, χωρίς τα περιττά του κόσμου. 

Πάντα ξυπόλητος. Το μαλλί του πιασμένο βιαστικά σχεδόν στην κορυφή του κεφαλιού του.

Δεν τον νοιάζει η εξωτερική του εμφανίση. Έχει απεκδυθεί εδώ και χρόνια τον «καθωσπρεπισμό». 

Αυτό που τον νοιάζει είναι να λαμβάνει σε κάθε Θεία Λειτουργία Σώμα και Αίμα Χριστού.

Απλός και εύχαρις.

80 χρόνων, όμως με την σπιρτάδα ενός εφήβου.

Να τι κάνει η έρημος του Αγίου Όρους. Σε τρέφει με τη νιότη της Χάριτος.

Αθανάσιος το όνομά του.

Μοναχός.

Μόνος με τα τσακάλια.

Με παρέα τους Οσίους της ερήμου.

Δεν έχει τις ανέσεις μας, αλλά είναι άνετος. Αρχοντική καρδιά. Καθαρή. 

Μιλά και νομίζεις ότι ακούς κάποιον άνθρωπο μια άλλης εποχής.

Ναι, της εποχής όπου η αγάπη για τον Χριστό δεν είναι λόγια αόριστα αλλά συγκεκριμένες πράξεις.

Πράξεις έμπρακτης αγάπης προς τον Θεό και τον άνθρωπο.

Υ.Γ. Η φωτογραφία σίγουρα τον «αδικεί».

Πηγή: Paulos Papadopoulos

Ιερά Σκητη Τιμίου Προδρόμου. Γέροντας Ιουλιανός ετών 95.

Ιερά Σκητη Τιμίου Προδρόμου. Γέροντας Ιουλιανός ετών 95. Κάθε φορά που με βλέπει κλαίει από χαρά. Υπάρχουν ακόμα χριστιανοί αστυνομικοί ρωτάει στα Ρουμάνικα τον υποτακτικο του, που γνωρίζει λίγα Ελληνικά, και μεταφράζει. Κάθε φορά που παίρνω την ευχή του κάτι αλλάζει μέσα μου.

Ομολογία πίστεως! Πολύ ζήλεψα τον δημιουργό! Σκήτη Αγίου Ανδρέα

Κάδρο σε Ι. Κελί του Αγίου Όρους.

Τα τελώνια που περνάει η ψυχή μετά τον θάνατο.

Πάτερ Στέφανος, του Ιερού κελιού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Σκητη Λακκου

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι ο μόνος που αναφέρεται ως αρχάγγελος στην Αγία Γραφή. Επίσης, ονομάζεται «ένας των πρώτων αρχόντων» και «άρχων». Το όνομά του σημαίνει «Ποιος (Είναι) Όμοιος Θεού;»~Ιερά Μονή Δοχειαρίου~

«Ο δρόμος του Θεού δεν είναι εύκολος, αλλά είναι τίμιος».~ Πατριάρχης Σερβίας Παύλος (†2009)(Μονοπάτι Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα προς την Ιερά Μονή Ιβήρων)

Πατ. Ιωσήφ, Ι. Κελι Αγίου Μηνά, Βίγλα Αγίου Όρους.

Το πανέμορφο τέμπλο του Πανεπιστημιακού Παρεκκλησιού της Αγίας Αικατερίνης στο Βουκουρέστι

Είπε γέρων:«Αναρωτιέμαι κάθε στιγμή πώς μπορεί ένας άνθρωπος να ρισκάρει τη σωτηρία της ψυχής του για λόγους απολύτως μάταιους και αδύναμους».

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι οι μέρες μας είναι σύντομες στη Γη. Αλλά έχουμε την αιωνιότητα, την αιωνιότητα στον ουρανό, την υποσχέθηκε ο Θεός, και πρέπει να την κρατήσουμε άγια! ΑΡΧΙΜ. Ilarion Argatu

The Film 'Man of God' Is Scheduled to be Released on March 21st Nationwide in the United StatesGet your tickets now!

http://www.honeyandhemlock.com/2022/01/the-film-man-of-god-is-scheduled-to-be.html?m=1

Κατουνακιωτικα μουλαρακια….!!!!!

′′ Δεν ξέρω τι κρύβεται πίσω από τον θάνατο, στην άλλη πλευρά,Το μόνο που ξέρω είναι ότι ο Δάσκαλός μου είναι εκεί και αυτό είναι αρκετό..!!"Άγιος Ιωάννης ο χρυσόστομος~Κοιμητήριο Ιεράς Μονής Ξενοφώντος~