ΑΘΩΝΙΚΕΣ ΚΑΛΗΜΈΡΕΣ

ΑΘΩΝΙΚΕΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ 

Φαιδρωπὴ (μὲ γελαστὸ πρόσωπο) ἡμέρα καὶ σήμερα παιδιά ,ὡς ἀμφωλένιοι (πάνω στὴν ἀγκαλιὰ ) Τῆς Θεοτόκου. 

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός μας ποὺ εὐλόγησε τοὺς δύο ἰχθεὶς καὶ τοὺς πέντε ἄρτους στὴν ἔρημο ,εἴθε σήμερα καὶ πάντα,μέσα στὴν ἔρημη ζωή μας, νὰ ἁγιάζει τὰ δύο στοιχεῖα μας :

Ψυχὴ καὶ σῶμα, 

καθὼς τὶς πέντε αἰσθήσεις 

καὶ ἔτσι εὐλογημένες νὰ δοξάζουν Τὸν Θεό.

Πατήρ Διονύσιος Ταμπακης 

Οικογενειακό δέντρο!!!!

Δεν είναι τίποτα δικό μας! Τα πάντα είναι του Θεού. Ευλόγησε ο Θεός; Έχω! Δεν ευλόγησε; Δεν έχω..!~ Γέρ. Εφραίμ Φιλοθεΐτου

Ο Γέροντας Κύριλλος έλεγε: - Για έναν μοναχό, η τέρψη του στομάχου είναι η αρχή της πτώσης του και η φιλαργυρία είναι η πτώση του. Για έναν λαϊκό, ο φθόνος είναι η αρχή της πτώσης και η απληστία είναι το τέλος της.

Ηγούμενος Gavrilo Raletinački 1970. Προφητεία!!

Ο σοφός ηγούμενος

 Πόλεμοι γίνονται τώρα... και όλα αυτά τα ακούνε οι Σέρβοι, αλλά γι' αυτό δεν τους νοιάζει, δεν σκέφτονται για την ψυχή ή την καρδιά τους, απλώς κυνηγούν τη μόδα, τα οχήματα και τις απολαύσεις!

 Και δεν βλέπουν ότι οι Εβραίοι κατέκτησαν την Ιερουσαλήμ και ίδρυσαν κράτος και το επεκτείνουν όλο και περισσότερο και ετοιμάζουν την άφιξη του Αντίχριστου και το τέλος του επίγειου κόσμου!...

 Ηγούμενος Gavrilo Raletinački

 1970

Πάτερ Γαβριήλ, προσευχήσου στον Θεό για εμάς!

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΜΑΣ

 Στη σημερινή γιορτή του Αποστόλου Θωμά, το 1903, γεννήθηκε ο Σι-Αρχιμανδρίτης Γαβρίλο (Ντιμιτρίγιεβιτς), αναστηλωτής και ιερέας της μονής Raletinac και ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Ιερού Επισκόπου Nikolaj Velimirović στην ηγεσία του κινήματος Bogomolych.

 Υπήρξε εξίσου αποστολικός κήρυκας της Ορθόδοξης πίστης και ιεραπόστολος και πνευματικός πατέρας πολλών μοναχών και λαϊκών.

 Ετοίμασε και εξέδωσε πολυάριθμα φυλλάδια πνευματικού περιεχομένου, ύμνους και κηρύγματα...

 Πέθανε στις αρχές του 1995 στο μοναστήρι Raletinac.

 Πάτερ Γαβριήλ, προσευχήσου στον Θεό για εμάς!

Αρχιμανδρίτης Julian Studenički 1999. Προφητεία!

 Είναι βέβαιο ότι στο μέλλον θα έχουμε μεγάλες δοκιμασίες και βάσανα, και θα υποφέρουμε πολύ, αλλά ελπίζουμε ότι οι δοκιμασίες δεν θα είναι μεγαλύτερες από τη χάρη του Θεού.

 Δεν βρισκόμαστε πλέον σε σύγκρουση με μια χώρα ή ένα έθνος, αλλά με τον ίδιο τον Σατανά.

 Κάποιοι θέλουν να πάρουν όλα τα πλούτη αυτού του κόσμου, να επιβάλουν κάποια νέα τάξη πραγμάτων σε όλα τα έθνη, που είναι, στην πραγματικότητα, σατανικό χάος.

 Νομίζω ότι ο Θεός θα μας στείλει τη χάρη να τα αντέξουμε όλα αυτά.

 Αρχιμανδρίτης Julian Studenički

 1999

Είθε ο αιώνια νέος Θεός να σε γεμίσει με τα νιάτα Του! Ότι και σε αυτόν τον θνητό κόσμο αναπνέεις τον αέρα του Αθάνατου! Άγιος Επίσκοπος Varnava Nastić Ομολογητής της Ορθοδόξου πίστεως

Αρχιμανδρίτης Πέταρ Ντενκοβάτσκι

Ένας άνθρωπος που λέει ότι πιστεύει πρέπει να προσεύχεται στον Θεό, γιατί η προσευχή ενισχύει την πίστη.

 Χωρίς προσευχή, η πίστη εξασθενεί εντελώς...

 Για να προσεύχεται ο άνθρωπος χρειάζεται αγάπη και αυτά τα τρία μαζί κάνουν έναν δυνατό Χριστιανό...

 Αρχιμανδρίτης Πέταρ Ντενκοβάτσκι

Abbot Gavrilo, μονή Raletinac - Ορθόδοξα κηρύγματα, πρώτο βιβλίο, έκδοση του PNHZ Kragujevac, 2017

Πρέπει να ακούτε κληρικούς, να ζητάτε συμβουλές, να εξομολογείτε συχνά και να πηγαίνετε συχνά στον έλεγχο της ψυχής σας.

 Γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι εκείνοι οι άνθρωποι, που ήταν καλοί και ευσεβείς, άρχισαν να πέφτουν σε αμέλεια με τον καιρό, έτσι άρχισαν να συντομεύουν τις προσευχές και τη νηστεία, και την τιμιότητα και τη φιλανθρωπία, και σιγά σιγά έσβησε τελείως το λυχνάρι της πίστης τους και οι καρδιές σκληρύνθηκαν.

 Πήγαν για έλεγχο του σώματος, αλλά δεν ήθελαν να πάνε για έλεγχο ψυχής.

 Επειδή όμως άφησαν τον Θεό και παραδόθηκαν στον διάβολο, ο διάβολος τους βασάνιζε ποικιλοτρόπως.

 Abbot Gavrilo, μονή Raletinac -

 Ορθόδοξα κηρύγματα, πρώτο βιβλίο,

 έκδοση του PNHZ Kragujevac, 2017

Ο διάβολος δεν βλάπτει εκείνους που δεν ενδιαφέρονται για την αιώνια ζωή και τη σωτηρία, και μόνο τυπικά πιστεύουν στον Χριστό. Επιτίθεται μόνο σε όσους ακολουθούν ειλικρινά το μονοπάτι του Παθητή του Γολγοθά. Γι’ αυτό ο ίδιος ο Σωτήρας είπε: «Εισέλθετε από τη στενή πύλη... (Ματ. 7.13-14)». Επίσκοπος Danilo Krstić (+2002)

Το να μην χάνεις την ελπίδα στον Θεό είναι η αρχή της νίκης στις δοκιμασίες. Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρελίν

Ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος και το μανδήλιον.

▪️Ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος και το μανδήλιον

👑Σε αυτή την εικόνα του 10ου αιώνα από την Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά απεικονίζεται ο βασιλιάς της Έδεσσας(Οσροηνή) Αύγαρος (1ος αιώνας μ.Χ) να κρατά το ιερό μανδήλιον*. 

▪️Περίπου 9 αιώνες μετά, το 944 μ.Χ ο στρατηγός Ιωάννης Κουρκούας έφερε το ιερό μανδήλιον από την Έδεσσα της Συρίας στην Κωνσταντινούπολη. 

▪️Την ίδια ακριβώς χρονιά ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος, ο επί χρόνια  συμβασιλέας του αυτοκράτορα Ρωμανού Λεκαπηνού έγινε αυτοκράτορας και βάσισε την νομιμότητα της εξουσίας του στην κατοχή ενός από τα πιο πολύτιμα κειμήλια της Χριστιανοσύνης. 

▪️Εικάζεται λοιπόν, με βάση την χρονολόγηση της εικόνας (945) και την ένδυση του Αύγαρου ως Βυζαντινού/Ρωμαίου αυτοκράτορα πως αυτός που βλέπουμε στην εικόνα είναι στην πραγματικότητα ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος. 

*Το Άγιο Μανδήλιον ήταν η μόνη αχειροποίητος εικόνα του Ιησού Χριστού

Ο άγιος πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Αν δεν αγαπήσουμε και δεν συγχωρήσουμε τους πάντες, δεν θα σωθούμε!

 

Ο άγιος πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Αν δεν αγαπήσουμε και δεν συγχωρήσουμε τους πάντες, δεν θα σωθούμε!

Ο άγιος Πατέρας μας Ιωάννης μάς μιλούσε πάντοτε για την αναγκαιότητα της συμμετοχής μας στα άγια μυστήρια της Εκκλησίας μας. Ιδιαίτερα και πολλές φορές αναφερόταν στην εξομολόγηση ως απαραίτητη προϋπόθεση της σωτηρίας μας! Εκτός όμως από αυτά, αναφερόταν πολλές φορές στην αγάπη και την συγχώρεση. Ο ίδιος αγαπούσε και συγχωρούσε τον κάθε άνθρωπο! Ακόμα και όταν κάποιοι άνθρωποι τον στεναχωρούσαν πολύ, απέφευγε να τους κατακρίνει και δεν αναφερόταν ούτε στα περιστατικά των διάφορων πειρασμών που είχε υποστεί! Ό,τι γνωρίζαμε σχετικά με αυτά ήταν από ανθρώπους του πολύ στενού του περιβάλλοντος. Για να μας βοηθήσει να αντιληφθούμε την μεγάλη σημασία της αγάπης και της συγχωρητικότητας, μας έλεγε: " ΑΝ ΔΕΝ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΣΩΘΟΎΜΕ"! 

Ο μεγάλος και αδιάλειπτος πνευματικός του αγώνας και η εφαρμογή αυτών που μας δίδασκε, στην ζωή του, μετέδιδαν την χάρη του Κυρίου μας και αποτελούν για τον κάθε χριστιανό την οδό προς την Σωτηρία! 

Είθε να έχουμε την αγία ευχή του! 

Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός

Nicolae Steinhardt - Ημερολόγιο ευτυχίας

"Σε τελική ανάλυση, ο Θεός μπορεί να μην χρειαστεί καν να μας τιμωρήσει. Αποστρέφει το πρόσωπό Του από εμάς: που σημαίνει ότι αποσύρει την προστατευτική χάρη Του και μας αφήνει στα συμβάντα και τις διασυνδέσεις του υλικού κόσμου. Μπαίνουμε κάτω από το ζώδιο της τύχης και της μηχανικής : αλίμονο σε μας!»

 Nicolae Steinhardt - Ημερολόγιο ευτυχίας

«Κύριε, δώσε μου δύναμη να περπατήσω ξυπόλητος σε όλους τους χειμώνες της ψυχής μου...»

«Θα ήθελα ο Θεός να είναι ζεστός στην καρδιά μου...» Ο πατέρας Χρυσόστομος Φιλλιπεσκου!

Για δύο μέρες δεν είχα ρεύμα και internet. Πήρα λίγη σόμπα και ξύλα, οπότε ήταν καλό. Και πολύς χρόνος για προσευχή.

Για δύο μέρες δεν είχα ρεύμα και internet.  Πήρα λίγη σόμπα και ξύλα, οπότε ήταν καλό.  Και πολύς χρόνος για προσευχή.

 Αντίθετα, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι από την κομητεία Constanța έτρεμαν από το κρύο στα σπίτια τους στους 5 βαθμούς μέσα και μια τεράστια χιονοθύελλα έξω.  Η παγκοσμιοποίηση-κλιματικό χάος έδειξε ξανά τον παραλογισμό της.  Οι ηλεκτρικές πηγές, οι εγκαταστάσεις φυσικού αερίου (επίσης με ηλεκτρισμό), όλα αποδείχθηκαν ανίκανα μπροστά στο κρύο.  Όσοι είχαν μικρά παιδιά υπέφεραν περισσότερο.

 Τώρα βλέπουμε ότι η ευλογημένη αυτονομία του χωρικού με σόμπα, ξύλα, βαρέλια, σανό, ζώα, πηγάδι, γέφυρα, σώζει όταν το καταναλωτικό σύστημα αποτυγχάνει.

 Έχω έντονη την αίσθηση ότι τέτοιες περίοδοι θα γίνονται πιο συχνές και μεγαλύτερες.

Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι 

In some ways it is miraculous the Eastern Roman Empire lasted so long. Steven Runciman put it well:

In some ways it is miraculous the Eastern Roman Empire lasted so long. Steven Runciman put it well: “Few states have been organized in a manner so well suited to the times and so carefully directed to prevent power remaining in the hands of the incompetent...fundamentally it was a heritage from the Roman past, but continually it had been adapted and supplemented throughout the centuries to suit their varying requirements.”

It is easy to identify some incompetent Emperors, of course, over a period spanning over a millennium. But, the position of the Emperor was in fact quite vulnerable. It required support from three areas of society to be fully secure in rule: the army, the Senate (essentially the aristocracy and officeholders receiving a salary from the state), and the people of Constantinople. Runciman said that “though there was no constitutional check on his power, the Emperors autocracy was nonetheless limited. He always recognized his obligation to respect the fundamental laws of the Roman people; and deep down, there lingered the idea that the sovereignty was the people’s, and the people had only delegated power to the Emperor.” This delegation is exactly the sentiment Augustus cultivated. 

Of course, the “Byzantines” didn’t truly have any thing actually like a republic - but they did have a de facto checks and balances. Because if the Emperor went too far, the army, aristocracy, the people, or most dangerously a combination of these elements, could overthrow him. This is why Emperors were always desperate for legitimacy if they were lacking it - their life was on the line.

Source - Byzantine Civilization by Steven Runciman

The tax system, a continuity from antiquity, gave the medieval Roman state a huge military advantage.

The tax system, a continuity from antiquity, gave the medieval Roman state a huge military advantage. “East Roman military administration remained, until the 12th century, far in advance of that of its nearest neighbours…”

“The continued centralization of fiscal structures and consequent control over resources in materials and men (both politically and economically) gave the Byzantine government an advantage which none of its foes enjoyed. As long as the central government maintained its grip on the tax-extracting (or resource- extracting) machinery of the state, it was able to direct resources according to the requirements of defence or offence, and in accordance with the overall interests of the empire, to the best effect, in theory if not always in practice.” This is why the Romans could bounce back from defeats, the tax system gave it resources to form new armies and fight on, quite different from how a feudal western king raised his armies. The fact the Romans maintained salaried armies was decisive in their survival.

Nothing is perfect though, there was a downside. A poor emperor could misallocate these resources - which made taxation less justified and more resented. “Efficacious use of resources in men and matériel depended, of course, on those in authority recognizing where the priorities lay and not having to fight for their point of view to be implemented. That this was not always the case the  political history of the Byzantine empire all too frequently shows.” 

But overall, it worked well - giving the Emperors unique resources to deal their many challenges.

Warfare, State And Society In The Byzantine World 565-1204 by John Haldon

“Listening to music during pregnancy will not only have a soothing and uplifting effect on the pregnant woman, but also a positive influence on the unborn baby.” Listening to Roman history must be even better!

The Roman Emperor who slayed a dragon guarding an aqueduct?

The Roman Emperor who slayed a dragon guarding an aqueduct?

The 8th century restoration of the aqueduct of Valens, cut by the Avars in 626, was “sufficiently impressive to spill over into other arenas, generating the legend of Constantine V as a dragon slayer, according to which Constantine dispatched a dragon blocking an aqueduct, whose appalling smell killed many.”

Source: Byzantium in the Iconoclast Era, 650-850: A History by Leslie Brubaker and John Haldon

Νέο βιβλίο στὴ σειρὰ τῶν ἐκδόσεων «Θεομόρφου»: Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεἰμ. Οἱ ἀρχιεπίσκοποι Σαλαμίνος-Κωνσταντίας τῆς Κύπρου (4ος-10ος αἰ.). Βίος, ἁγιότητα, ἔργα

 

Οἱ ἐκδόσεις «Θεομόρφου» ἔχουν τὴ χαρὰ νὰ γνωστοποιήσουν στὸ φιλαναγνωστικὸ κοινὸ ὅτι μόλις κυκλοφορήθηκε τὸ βιβλίο τοῦ Πρωτοσυγκέλλου τῆς Μητροπόλεως Μόρφου Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακείμ, Οἱ ἀρχιεπίσκοποι Σαλαμίνος–Κωνσταντίας τῆς Κύπρου (4ος-10ος αἰ.). Βίος, ἁγιότητα, ἔργα, σὲ μία καλαίσθητη καὶ προσεγμένη ἔκδοση.

 

Τὸ ὀγκῶδες αὐτὸ ἔργο (1024 σελίδων) ἀποτελεῖ τὴ διδακτορικὴ διατριβὴ τοῦ συγγραφέα, καρπὸ πολυετοῦς μελέτης καὶ ἔρευνας τῶν σχετικῶν πηγῶν, ποὺ ὑποστήριξε κατὰ τὸ ἔτος 2022 στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ ἐγκρίθηκε μὲ ἄριστα παμψηφεί. Στὴν ἔκδοση περιλαμβάνεται Χαιρετισμὸς τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Γεωργίου Α´ καὶ Προλογικὸ Σημείωμα τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου, καὶ ἀκολουθοῦν Πρόλογος καὶ ἐκτενὴς ἐπιστημονικὴ Εἰσαγωγὴ τοῦ συγγραφέα. Τὸ ἔργο διαιρεῖται καθεξῆς σὲ τρεῖς μεγάλες ἑνότητες: Α´. Οἱ ἀρχιεπίσκοποι Σαλαμίνος–Κωνσταντίας τῆς Κύπρου (4ος-10ος αἰ.) μὲ χρονολογικὰ δεδομένα· Β´. Οἱ ἀρχιεπίσκοποι Κύπρου τῆς ὅλης βυζαντινῆς γιὰ τὴν Κύπρο περιόδου (325-1192) χωρὶς χρονολογικὰ δεδομένα· Γ´. Ἐσφαλμένως θεωρηθέντες ὡς ἀρχιεπίσκοποι Κύπρου. Τὸ ὅλο ἔργο κατακλείεται μὲ τὰ Συμπεράσματα στὰ ἑλληνικὰ καὶ ἀγγλικά.

 

Γιὰ νὰ ἐρανισθοῦμε ἀπὸ τὸν σημαίνοντα Χαιρετισμὸ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Γεωργίου Α´,

 

«Διὰ μέσου τῶν βιογραφιῶν τῶν τριάντα τεσσάρων Ἀρχιεπισκόπων τῆς ἐν λόγω περιόδου, πέραν τῶν γνώσεων γιὰ τοὺς Ἀρχιεπισκόπους, ὁ ἀναγνώστης μπορεῖ νὰ πληροφορηθεῖ γιὰ τὶς συνθῆκες καὶ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἐπίσης, γιὰ τὴν  πορεία καὶ τὴ συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου στὴν διατήρηση, διασαφήνιση καὶ διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως.

 

Ἀξιοσημείωτη εἶναι ἡ ἐπιστημονικὴ ἀνάλυση καὶ ἀξιολόγηση τοῦ συγγραφέα τῶν γεγονότων τῆς ἐπικίνδυνης περιόδου τῶν ἀραβικῶν ἐπιδρομῶν (649-965), κατὰ τὴν ὁποία οἱ ποιμενάρχες τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου,  παρὰ τὶς κακουχίες καὶ τὰ  δεινὰ τοῦ λαοῦ μας, κατόρθωσαν νὰ διατηρήσουν τὴ λυχνία τῆς Ὀρθοδοξίας ἀναμμένη.  Μὲ τοὺς ἔνθερμους ἀγῶνες τους, πραγματοποίησαν πλήρως ἐκεῖνο ποὺ διακήρυξε ὁ ἐμβριθὴς ἱστορικὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου John Hackett: ῾῾ Ἡ Ἐκκλησία Κύπρου συνετήρησεν τὴν λυχνίαν τῆς Πατρίδος καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας σταθερῶς ἀκοίμητον, ἐν χρόνοις καθ’ οὓς ἄνευ αὐτῆς, ἡ λυχνία αὕτη θὰ εἶχε σβεσθῇ πρὸ πολλῶν αἰώνων᾽᾽».

 

Σταχυολογώντας δὲ ἀπὸ τὸ Προλογικὸ Σημείωμα τοῦ Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου,

 

«Μέσα ἀπὸ τὴν συστηματικὴ διερεύνηση τοῦ βίου καὶ τῶν συνθηκῶν τῆς ἐποχῆς τριάντα τεσσάρων συνολικὰ ἐπωνύμων καὶ ἀνωνύμων ἀρχιεπισκόπων τῆς ἐν λόγῳ περιόδου, μᾶς καθίστανται γνωστὲς γιὰ πρώτη φορὰ συγκεντρωτικὰ ἡ σημαντικώτερη συναφὴς βιβλιογραφία καὶ οἱ πηγὲς τῆς ἱστορίας τῆς Κύπρου, ἐκδεδομένες καὶ ἀνέκδοτες.

 

Στὸ βιβλίο αὐτὸ ὁ ἀναγνώστης θὰ συναντήσει μεγάλες μορφὲς ἀρχιεπισκόπων τῆς νήσου μας, μὲ βαρυσήμαντο πολυποίκιλο ἔργο, καὶ πρῶτα, ἀσφαλῶς, ἐκείνη τοῦ ἁγίου Ἐπιφανίου τοῦ Μεγάλου (367-403), ὡς λαμπροῦ ἀντιαιρετικοῦ θεολόγου, κορυφαίου μοναχικοῦ ἡγέτη, μεγάλου θαυματουργοῦ καὶ πατέρα τοῦ αὐτοκεφάλου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Καί, στὴ συνέχεια, ἐπὶ τῶν θεοφόρων διαδόχων τοῦ Μεγάλου Ἐπιφανίου, θὰ πληροφορηθεῖ τὶς συνθῆκες ποὺ ὁδήγησαν τὴν ἱεραρχία τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς ἐποχῆς νὰ ἀναγνωρίσει τὴν αὐτονομία τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας στὴν Γ´ Οἰκουμενικὴ ἐν Ἐφέσῳ Σύνοδο (431), ποὺ θὰ κατοχυρωθεῖ καὶ διασφαλισθεῖ ἀργότερα ἐπὶ αὐτοκράτορος Ζήνωνος (488) καὶ ἐπὶ Ἰουστινιανοῦ τοῦ Β´ στὴν Πενθέκτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο (691/692) ὡς ἡ αὐτοκεφαλία της…

 

Ἄλλο βαρυσήμαντο κεφάλαιο τοῦ παρόντος ἔργου εἶναι οἱ ἀναφορὲς στοὺς ἀγῶνες τῆς ἐν Κύπρῳ ἱεραρχίας, καὶ μάλιστα τῶν ἀρχιεπισκόπων της, κατὰ τὴν μακρὰ περίοδο τῶν χριστολογικῶν ἐρίδων, πρὸς διασαφήνιση καὶ διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, σὲ συνεργασία μὲ ἄλλες Ὀρθόδοξες τοπικὲς Ἐκκλησίες. Μὲ συγκίνηση μάλιστα θὰ ἰδοῦμε τοὺς ἀρχιεπισκόπους Κύπρου Ἀρκάδιο (625-641/642) καὶ Σέργιο (642-660[;]) νὰ συνεργάζονται μὲ τὸν μεγάλο θεολόγο ὅσιο Μάξιμο τὸν ὁμολογητή, γιὰ νὰ ὀρθοτομοῦν «λόγον ἀληθείας», διακηρύττοντας τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τέλειον Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον εἰς ἕνα Θεανδρικὸν Πρόσωπον.

 

Γιὰ τοὺς μεσοβυζαντινοὺς γιὰ τὴ νῆσο χρόνους, γίνεται πραγμάτευση, ὄχι μόνον τῶν ὅσων ἀφοροῦν τοὺς ἀρχιεπισκόπους τῆς περιόδου, ἀλλὰ καὶ τῶν γεγονότων τῶν ἀπηνῶν κατὰ τῆς νήσου ἀραβικῶν ἐπιδρομῶν (649-965), ὁπόταν ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι τῆς νήσου, καὶ δὴ οἱ ἀρχιεπίσκοποί της, κράτησαν ἀκέραιες τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τὴν ἑλληνικὴ παιδεία σ᾽ αὐτὴ τὴ γωνία τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, ἀποδεικνύοντας —μέχρι καὶ σήμερα— ὅτι «Ἡ Ῥωμιοσύνη ἔν᾽ φυλὴ συνότζιαιρη τοῦ κόσμου· κανένας δὲν εὑρέθηκεν γιὰ νὰ τὴν ἠξηλείψῃ· κανένας, γιατὶ σκέπει την ποὺ τἄψη ὁ Θεός μου. Ἡ Ῥωμιοσύνη ἐν νὰ χαθῇ, ὄντας ὁ κόσμος λείψῃ» (ποίημα «Ἡ 9η Ἰουλίου 1821» τοῦ Βασίλη Μιχαηλίδη)».

 

Μὲ βάση τὴν ἔκδοση αὐτὴ προκύπτουν ἀρκετὰ νέα δεδομένα γιὰ τὴ θεματικὴ τοῦ ἔργου, ἄγνωστοι προηγουμένως ἀρχιεπίσκοποι, νέα στοιχεῖα γιὰ τὴ ζωὴ πολλῶν ἀρχιεπισκόπων τῆς ὑπὸ ἐξέταση περιόδου, καθὼς καὶ ἄγνωστα ἢ λίγο γνωστὰ ἔργα τους.

 

Τὸ βιβλίο εἶναι χαρτόδετο, 4ου σχήματος (17Χ24 ἐκ.), ἀποτελεῖται ἀπὸ 1024 σελίδες καὶ κοσμεῖται μὲ ἀρκετὲς τετράχρωμες φωτογραφίες.

 

Ἡ τιμὴ τοῦ βιβλίου καθορίστηκε στὰ 48 εὐρώ.

 

Κεντρικὴ διάθεση: Ἐκδόσεις «Θεομόρφου», Μητροπόλεως 3, 2831 Εὐρύχου–Λευκωσία. Τηλ. 22824811 Email: costas@immorfou.org.cy

When it's completely impossible - LISTEN TO THIS! | Fr. Rafail Noica of Romania

 

From Atheist to Orthodox Christian: Mother Siluana's Inspiring Journey | Marxism, Raja Yoga

 

Ομιλία Γέροντος Πορφυρίου - Κυριακή Θ' Λουκά, 19/11/2023. Του άφρονος πλουσίου.

 

Αντώνιος Μπελαντώνας - Το έλεός σου Κύριε καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου

 

Η Θεοτόκος ως δρόμος που οδηγεί στην αιώνια σωτηρία!!!

 

Το κύριο χαρακτηριστικό των οπαδών του Αντιχρίστου!!!

 

Κατουνάκια, το κελί των Κλημαίων, Ησυχαστήριο Γεννήσεως του Χριστού

 

Ενοριακό Αρχονταρίκι με τη Γερόντισσα Σωφρονία ΕΟΡΤΙΑ 2023

 

Εσπερινά Κηρύγματα στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Θείας Αναλήψεως Κατερίνης (Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2023)

 

Lansarea volumului „Taina omului, firescul rugăciunii”