Κυριακή 28 Απριλίου 2024
Έτσι με έμαθε ο πατέρας Γαβριήλ να αγαπώ έναν άνθρωπο!! Και από εδώ όλος ο κόσμος!!! "
Πρέπει να αγαπήσεις πρώτα έναν = 1 αμαρτωλό άνθρωπο!! Ένα συγκεκριμένο άτομο!! Μετά από αυτό αρχίζεις να αγαπάς τον άνθρωπο!! Όλοι οι άνθρωποι είναι αμαρτωλοί!!! Επομένως, η αγάπη ενός ανθρώπου ξεκινά με την αγάπη ενός συγκεκριμένου, αμαρτωλού ανθρώπου!! Έτσι με έμαθε ο πατέρας Γαβριήλ να αγαπώ έναν άνθρωπο!! Και από εδώ όλος ο κόσμος!!! "
Πατήρ Νικολόσι πνευματικό τέκνο Αγίου Γαβριήλ του διά Χριστόν Σαλό και ομολογητή του Χριστού!
Σάββατο 27 Απριλίου 2024
Δεν χορταινουμε ποτέ την αγάπη!!!
"Δεν χορταίνουμε ποτέ την αγάπη. Μας δίνει πάντα νέα χαρά. Είναι ατελείωτη και ατελείωτα νέα στις εκδηλώσεις της. Το γεγονός ότι η αγάπη υπάρχει είναι απόδειξη ότι υπάρχει μια αιωνιότητα, ένα αιώνια νέο άπειρο. Και το γεγονός ότι η αγάπη είναι μόνο μεταξύ των ανθρώπων δείχνει ότι τα πρόσωπα είναι για την αιωνιότητα και ότι υπάρχει μια υπέρτατη διαπροσωπική κοινότητα αγάπης από την αιωνιότητα στην αιωνιότητα και στην αγάπη είναι η αληθινή γνώση».
- Abba Dumitru Staniloae
Η συνομιλία του ανθρώπου με τον Θεό…
«Η συνομιλία του ανθρώπου με τον Θεό…
Η συνομιλία του ανθρώπου με τον Θεό μπορεί να είναι «βαθιά», από αναζητήσεις, από τα κύματα της ζωής, πνιγμένη, απλή, σκεπτόμενη ή μη, γεμάτη, θυελλώδης, ελεύθερη, γεμάτη ειλικρίνεια, μέχρι και δράμα χαρά και κλάμα, υπάρχει δοξολογία και συγχώρεση, υπάρχει καταιγίδα και ειρήνη, υπάρχει αμφιβολία και βεβαιότητα, υπάρχει στεναγμός και ευτυχία, υπάρχει ανάταση και ταπείνωση.
Ο άνθρωπος χωρίς προσευχή είναι ανοησία, είναι σαν την άνοιξη χωρίς ήλιο, είναι μια θλιβερή ζωή.
Το να προσεύχεσαι είναι το ίδιο με το να ζεις όμορφα, και το να μην προσεύχεσαι είναι το ίδιο με το να ζεις άσχημα. Η προσευχή κάνει τη θλιμμένη καρδιά χαρούμενη, την απελπισμένη ψυχή γεμάτη ελπίδα, το επαναστατημένο σώμα υποτάσσει την ψυχή και πλάθει την ψυχή στην εικόνα του Θεού, αγιάζοντας το σώμα».
Πρωτοσύγκελος Χρυσόστομος Φιλιπέσκου
Αύριο Κυριακή των Βαϊων.....
Αύριο Κυριακή των Βαϊων.....
Το ζητούμενο είναι όχι απλά
να Τον υποδεχτούμε με τιμές
αλλά να αποδεχτούμε την ατίμωση Του....
Δεν έχει ανάγκη την συγκίνηση μας.....
Την μετάνοια μας λαχταρά...
Για αυτό πολλοί είναι αυτοί
που Τον θαυμάζουν
αλλά λίγοι είναι αυτοί
που Τον ακολουθούν(στον Γολγοθά)!
Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου
Τα κανάλια σκίζονται μόνο για το ποιο θα δείξει τα καρναβάλια.Απόψε στο Μεσολόγγι βράδυ Σάββατο του Λαζάρου έγινε η ΕΞΟΔΟΣ.
Τα κανάλια σκίζονται μόνο για το ποιο θα δείξει τα καρναβάλια.Απόψε στο Μεσολόγγι βράδυ Σάββατο του Λαζάρου έγινε η ΕΞΟΔΟΣ.Την πομπή και την αναπαράσταση της ανατίναξης θα έπρεπε κάθε χρόνο εναλλάξ να την μεταδίδουν ζωντανά τα μεγάλα κανάλια.Για να νιώσουν έστω κι από το γυαλί όλο αυτό το δεος όσοι δεν το έχουν ζήσει από κοντά .Αλλά θα μου πεις ποιος νοιάστηκε για το πιο ιστορικό γεγονός της Επανάστασης;Γεμίσαμε προοδευτικούς γενίτσαρους και σερνικοθηλυκα γιουσουφακια.
Ο Λάζαρος και τα δάκρυα του Θεού!!!
Ο Λάζαρος και τα δάκρυα του Θεού
Ο Χριστός αγαπά τον Λάζαρο, τη Μάρθα και τη Μαρία. Κι όμως, στο όραμά Του που εκτείνεται στους αιώνες, καθυστερεί να έρθει στο κεφάλι του βαριά άρρωστου φίλου Του. Περιμένει να επέλθει η ασθένεια, αν και τον πονάει ο πόνος του θανάτου του Λάζαρου. Νιώθει θεϊκά πώς τελειώνει ο φίλος του, ακούει τους αναστεναγμούς του από τους ουρανούς, βλέπει πώς η ψυχή του ανεβαίνει στον ουρανό. Ξέρει τα πάντα για τον Λάζαρο όπως ξέρει τα πάντα για εμάς. Κάθε ψίθυρος, κάθε πτήση σκέψης, κάθε αναστεναγμός, κάθε δάκρυ, κάθε θάνατος και κάθε ζωή.
Στη συνέχεια, πηγαίνοντας στον τάφο, ο Ιησούς κλαίει στην άκρη του λάκκου πριν σκίσει τους ουρανούς και καλέσει το πνεύμα του νεκρού για τέσσερις ημέρες. Τα μάτια του Θεού έριξαν δάκρυα πόνου μπροστά στο θάνατο. Στο μυαλό του Χριστού, όλα τα δισεκατομμύρια των νεκρών της ιστορίας κάνουν να ακουστεί ο μυστικός πόνος τους. Μπροστά στον τάφο του Λαζάρου, ο Χριστός νιώθει παγκόσμιο θάνατο, η γη έγινε ένα τεράστιο νεκροταφείο ιδανικών, μια γη πλημμυρισμένη από δάκρυα, ένας τάφος ζωής. Από εδώ έρχονται τα δάκρυα που κυλούν από τα μάτια του Εραστή των ανθρώπων. Είναι ο άπειρος πόνος Εκείνου που αγαπά άπειρα, αλλά εγκαταλείφθηκε από τον άνθρωπο χαμένο ανάμεσα στις αμαρτίες. Είναι το αυτοδάκρυ του Πατέρα που βλέπει πώς ο γιος που δημιουργήθηκε για την αθανασία μετατρέπεται και μετατρέπεται σε γη. Όλο το σύμπαν έχει γίνει μια τεράστια σαρκοφάγος, εξαιτίας της ανθρώπινης απώλειας. Και ο Βασιλιάς της ζωής, αιώνια ερωτευμένος με τον άνθρωπο, δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αποτρέψει τον άνθρωπο από την ίδια του την καταστροφή.
Τότε, ανάμεσα σε δάκρυα, ο Χριστός ξεστομίζει τα λόγια που καταργούν την παντοδυναμία του θανάτου: Λάζαρε, βγες! Είναι η εξαγωγή του ανθρώπου από τον θάνατο, η πράξη της κληρονομιάς της ανθρωπότητας από τη μήτρα του ελεύθερα επιλεγμένου μη όντος, η καισαρική τομή του λάκκου της γης, από τον οποίο γεννιέται ξανά ο Λάζαρος, αποτινάσσοντας το μίασμα του θανάτου και έρχεται στο φως. Αυτή η ανάσταση από τους νεκρούς είναι η απόλυτη προφητεία της Ανάστασης του Υιού του Θεού, το κρυφό σημάδι της ζωής που περιμένει το Άγιο Πνεύμα να συντρίψει τη γη και να έρθει στο φως. Η γη του νεκροταφείου γίνεται η μήτρα της αιώνιας ζωής, αγία μητέρα για την ανθρωπότητα που γεννήθηκε από τους νεκρούς και προετοιμάστηκε για τον ουρανό. Ο τάφος του Χριστού είναι η οντολογική μήτρα της νέας εποχής, της ανθρωπότητας που θεώθηκε κατά χάρη. Και η ανάσταση του Λαζάρου είναι ακριβώς η πρόβα, η εκπαίδευση για την αθανασία, η επιγραφή της ζωής στον παγκόσμιο δούλο του θανάτου, η ακύρωση της απώλειας και η προφητεία της αρχής της Βασιλείας του Θεού.
Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι.
ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ.
«Ο Παράδεισος δεν εκτιμά την κρίση του κόσμου, τον έπαινο ή την περιφρόνηση του, τα παράσημα που απονέμονται ή τη δημόσια καταχρηστικότητα. Η κρίση των ανθρώπων εκτείνεται μόνο στον τάφο. Από εδώ και πέρα η ψυχή περνά στην κρίση του ουρανού».
- Άγιος Νικόλαος Velimirovici
Σας παρακαλώ, μη με πάρετε τηλέφωνο μέχρι τις δέκα το πρωί.
Σε φαντάζομαι να ανοίγεις τα μάτια το πρωί με παιδική χαρά και να λες: «Δόξα τω Θεώ. Ξύπνησα, είμαι καλά. Η ζωή είναι ωραία
Όλα είναι όμορφα. Αρχίζω τη μέρα μου με όρεξη, έχω όνειρα.
Νιώθω δύναμη, θα τα καταφέρω».
Αν όμως όλο το βράδυ έχεις ταραχή και το πρωί ξυπνάς με πονοκέφαλο και βαρύ κεφάλι, ζεις ένα μαρτύριο, και δεν σου αξίζει εσένα κάτι τέτοιο.
Μου λέει
η μια κυρία: «Σας παρακαλώ, μη με πάρετε τηλέφωνο
μέχρι τις δέκα το πρωί. Από τις έντεκα και μετά μιλάω». Της λέω:
«Εντάξει! Έχετε δουλειές πριν;». «Όχι, νεύρα. Ξυπνάω στις οχτώ,
αλλά δεν συνέρχομαι αμέσως». «Και τι κάνετε τρεις ώρες;» «Προσπαθώ να ενταχθώ στην πραγματικότητα. Το πρώτο τρίωρο έχω. νεύρα. Ο άντρας μου το ξέρει και φεύγει γρήγορα για δουλειά. Το
πρωί, με το που ξυπνάει, δρόμο, εξαφανιζόλ. Εκτοξεύεται. Ούτε
τηλέφωνο με παίρνει αυτές τις ώρες, γιατί ξέρει ότι όποιος με
πάρει το πρωί θα τα ακούσει. Έχω νεύρα και όλα μου φταίνε. Χωρίς λόγο. Ειδικά όταν σιδερώνω, έχω τέτοιο εκνευρισμό, που δεν σε
συμφέρει να με πλησιάσεις. Ναι, στο σίδερο μου βγαίνουν απιστευτα νεύρα. Δεν ξέρω τι ακριβώς φταίει. Ίσως το σιδέρωμα με
κάνει να νιώθω δούλα και σκλάβα του σπιτιού, σαν να με ακυρωνει, και αρρωσταίνω». «Μάλιστα. Ευχαριστώ για όσα μου λέτε.
Ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Και πότε ηρεμείτε, δηλαδή;» «Ηρεμώ αργότερα, μετά το μεσημέρι, και κυρίως το βράδυ, όταν βλέπω
τηλεόραση. Μου αρέσουν διάφορα σίριαλ, βλέπω Άγριες Μέλισσες,
Σασμό, Τροχό της Τύχης, διάφορα τέτοια. Εκεί ξεχνιέμαι».
Χανόμαστε στη μοναξιά, βυθιζόμαστε στη θλίψη και τη μιζέρια,
κάνουμε μια άτονη ζωή. Δεν απολαμβάνουμε τη σχέση μας, δεν έχουμε επαφή με τους αγαπημένους μας, αγνοούμε τον άνθρωπό
μας δεν γνωρίζουμε το παιδί μας. Η ζωή δεν μας συναρπάζει, δεν μας αγγίζει. Όλο κάτι μας λείπει.
Είναι κάτι το τρομερό..!
Η ανακομιδή των νεκρών θα πρέπει να γίνεται από τα 3 χρόνια και μετά, γιατί μερικά σώματα δεν λιώνουν στα 3 χρόνια.
Εδώ που καταντήσαμε, πολλοί τάφοι χωνέψανε-χωνέψανε νεκρούς και δεν λιώνουν άλλα σώματα.
Επιπλέον πολλά σώματα ήταν υπό την χορήγηση φαρμάκων, αλλά και ακτινοβολιών, με αποτέλεσμα τα 3 χρόνια να μην είναι αρκετά ώστε να γίνει ανακομιδή.
Η ανακομιδή πρέπει να γίνει.
Είναι παράδοση της Εκκλησία μας, για να δούμε:
α) εάν λιώσανε τα σώματα
β) αν τυχόν υπάρχει κανένα τίμιο λείψανο, διότι δεν μπορούμε να αφήσουμε τον ''θησαυρό'' αυτό θαμμένο και
γ) αν είναι τυμπανιαίος ο νεκρός, οπότε πρέπει να διαβαστεί από τον Δεσπότη ειδική συγχωρετική ευχή, για να λιώσει το σώμα του.
Πολλά λείψανα δεν λιώνουν για λόγους μαγείας, κατάρας αφορισμού, βαριών αμαρτημάτων.
Και θα πρέπει ο Επίσκοπος να διαβάσει ευχές γονατιστός στον τάφο, για να λιώσουν τα λείψανα αυτά... και μάλιστα λιώνουν, όπως λιώνει ένα κομμάτι βούτυρο στο τηγάνι, μπροστά στα μάτια όλων!
Είναι κάτι το τρομερό..!
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα, Άγιον Όρος.☦️🌲
«Λάζαρε, βγες έξω!»... ή πρόσκληση του Χριστού στην ανθρωπότητα!!!
«Λάζαρε, βγες έξω!»... η πρόσκληση του Χριστού στην ανθρωπότητα
Με την ευκαιρία αυτή, ο Ιησούς αδειάζει τον τάφο του Λαζάρου για να μπορέσει μετά από λίγο καιρό να μπει ο Ίδιος στον παγκόσμιο τάφο, δίνοντας έτσι νόημα στην πιο όμορφη δήλωση αγάπης:
"Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή· όποιος πιστεύει σε μένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει. Και όποιος ζει και πιστεύει σε μένα, δεν θα πεθάνει ποτέ..."
Από αυτή την παραβολή νομίζω ότι μπορούμε να κρατήσουμε τρεις σημαντικές ιδέες:
1. Η αρρώστια έχει και παιδαγωγικό ρόλο: «Η αρρώστια αυτή δεν είναι για θάνατο, αλλά για τη δόξα του Θεού, για να δοξαστεί μέσω αυτής ο Υιός του Θεού».
2. Η παραβολή απαντά επίσης σε πολλά ερωτήματα όπως: «πού είναι ο Θεός όταν υποφέρει ο άνθρωπος;».
Λοιπόν, εδώ μαθαίνουμε επίσης ότι ο Χριστός δεν έρχεται όταν τον καλούν την πρώτη φορά. Δεν μπαίνει στην ανθρώπινη λογική. Έρχεται όταν χρειάζεται!
Αδιαφορία, λησμονιά, ανεμελιά, απέναντι στον «φίλο» σου που υποφέρει; ΟΧΙ, σε κάθε περίπτωση, γιατί τα δάκρυά Του αρνούνται κάθε τέτοια υπόθεση.
«Ο Ιησούς λοιπόν, όταν την είδε να κλαίει και τους Ιουδαίους που είχαν έρθει μαζί της να κλαίνε, αναστέναξε στο πνεύμα του και ταράχτηκε μέσα του... Και έκλαψε».
3. Καλό είναι να απαντάς πάντα «παρών» στο κάλεσμα του Θεού, ακόμα κι αν είσαι νεκρός.
Είναι τόσο ηδονικό να ασχολούμαι με τους άλλους! Μόνο εμένα δεν μπορώ να κοιτάξω κατάματα.
Υπάρχουν άνθρωποι που πλήττουν στην ησυχία. Δεν μπορούν
την ηρεμία και τρομάζουν στη σιωπή. Τρέφονται κυρίως από τονθόρυβο και την ταραχή. Έχουν ένταση και σύγχυση.
«Να πάμε για λίγο στο Άγιο Όρος, θα είναι τέλεια!» «Ναι, να πάμε!»
Πήγαν στο Άγιο Όρος. Κάθισαν λίγες ώρες.
«Να φύγουμε τώρα! Δεν μπορούμε τόση ησυχία. Πότε φεύγουμε, παιδιά; Τι ώρα έχει καράβι;» «Μα το πρόγραμμα είναι να μείνουμε άλλες τρεις μέρες». «Όχι, καλύτερα να φύγουμε αύριο». «Μα
γιατί δεν μπορείς να μείνεις κι άλλο;» «Διότι εδώ δεν έχει wi-fi
ούτε ράδιο, δεν έχει τηλεόραση και κουτσομπολιό, δεν έχει ειδήσεις. Εγώ έχω μάθει αλλιώς. Θέλω θόρυβο, θέλω πληροφορίες και
φασαρία. Έχω συνηθίσει να σχολιάζω, να ακούω νέα και ατέρμονες
ειδήσεις. Ο νους μου ταξιδεύει μακριά απ' την καρδιά. Ζω μια μόνιμη νοητική περιπλάνηση, μια καθημερινή καρδιακή ασωτία
και βαβούρα. Δεν αντέχω τόση ησυχία, με φοβίζει, δεν έχω μάθει
να διαχειρίζομαι το τίποτα, τη σιωπή, το κενό».
Ποιος έκλεψε, ποιος αδίκησε, ποιος χώρισε, ποιος παντρεύεται.
Είναι τόσο ηδονικό να ασχολούμαι με τους άλλους! Μόνο εμένα δεν μπορώ να κοιτάξω κατάματα. Δεν αντέχω με τίποτα τη θέα της καρδιάς μου. Το καθρέφτισμα αυτό με τρομάζει, χρόνια τώρα.
Ο Χριστός συμβουλεύει: «Εἴσελθε εἰς τὸ ταμεῖον σου». Δηλαδή, μπες στο δωμάτιο που υπάρχει μέσα σου. Κλείσε τ' αυτιά σου και
τα μάτια σου, για να δεις! Συγκεντρώσου για λίγη ώρα. Ηρέμησε και άσε να ακουστεί η ψυχή σου, το εσωτερικό σου παιδί που θέλει να νιώσει δύναμη, αξία και ασφάλεια.
Θεέ μου, έλα και άλλαξέ με.
«Θεέ μου, έλα και άλλαξέ με. Πάρε μου
την υποκρισία και όλη την ψευτιά.
Έλα να καταργήσεις το θέατρο που
διαρκώς ζω και μονίμως παίζω
στον ίδιο μου τον εαυτό και στους άλλους.
Κουράστηκα να υποκρίνομαι.
Κουράστηκα να προσποιούμαι.
Βαρέθηκα τον ίδιο μου τον εαυτό.
Θέλω να αλλάξω, να γίνω καινούργιος
άνθρωπος. Να μην ταλαιπωρούμαι,
ούτε να ταλαιπωρώ τους άλλους που
τους έχω σχεδόν τρελάνει στο σπίτι».
ΔΙΑΒΆΖΟΥΜΕ:
Θέλω να είμαι καλά!
Μάθε να διώχνεις τις διάφορες αρνητικές
σκέψεις, ώστε να αποτοξινώνεσαι και
να μένει η καρδιά σου καθαρή και ήρεμη.
Διότι, αν συντηρείς τις διάφορες σκοτεινές
σκέψεις, με τα θλιβερά συναισθήματα
και το μαράζι που αυτές φέρνουν, τότε
σύντομα θα αρρωστήσεις. Εσύ όμως
αγαπάς και ονειρεύεσαι την υγεία.
Γι' αυτό, διώχνε τες. Αντιστάσου.
ΠΡΟΣΕΥΧΗ- Η ασφαλής μέθοδος προσηλώσεως νου προς ΘεόνΠρωτ. Στεφάνου ΠουλήΣτο δίτομο αυτό έργο του ο π. Στέφανος Πουλής ποθεί να μας κάνει μετόχους της αληθινής προσευχής η οποία όπως αναφέρει είναι η αναπνοή της ψυχής μας και αποτελεί βασική αρχή της πνευματικής μας ζωής.Εκδοτική παραγωγή: ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ
Μου έγραψες:«Αγάπησα και προδόθηκα».
Μου έγραψες:
«Αγάπησα και προδόθηκα».
Θέλω να σου θυμίσω ότι η αληθινή αγάπη
δεν πληγώνει. Αυτό που πληγώνει
είναι ότι δεν παίρνεις πίσω αυτό
που περιμένεις. Το ξαναλέω:
δεν είναι η αγάπη που σε πλήγωσε.
Είσαι πράγματι πληγωμένος,
δεν αμφιβάλλω γι' αυτό. Μα ο λόγος
που πονάς είναι άλλος! Σε πλήγωσαν
οι ανεκπλήρωτες προσδοκίες
της «επιστροφής» που περίμενες.
Sportime.gr: ''Σύντομα και στην Ελλάδα: O γκέι σχεδιαστής Simon Jacquemus μοστράρει τα νεογέννητα δίδυμα που αγόρασε, «σαν 2 πατάτες» απ’ τη λαϊκή''
Sportime.gr:
''Σύντομα και στην Ελλάδα: O γκέι σχεδιαστής Simon Jacquemus μοστράρει τα νεογέννητα δίδυμα που αγόρασε, «σαν 2 πατάτες» απ’ τη λαϊκή''
...Κάποιος έγραψε πολύ ορθά ότι τα δίδυμα μωρά παρουσιάζονται σαν να αγόρασαν 2 πατάτες από το σούπερ μάρκετ. Κάποιος άλλος με καυστική διάθεση ρωτάει αν τους ήρθαν… φθηνότερα τα μωρά επειδή ψώνισαν δύο. Άλλος λέει στον σχεδιαστή ότι αφού τελείωσε τη «μόστρα» του, τώρα να επιστρέψει τα μωρά στη μάνα τους. Άλλος ρωτάει πόσο κόστισαν τα… μεταφορικά. Μια γυναίκα έγραψε: «Το να είστε γονείς δεν είναι δικαίωμα. Δεν μπορείτε να αγοράζετε την υγεία των γυναικών και να νοικιάζετε το σώμα και τα όργανά τους».
Σχόλια που φαντάζουν σαν μερικές νησίδες λογικής στον ωκεανό μιας διεστραμμένης «αγάπης» που δικαιολογεί ακόμα και το δουλεμπόριο. Δούλη της ανέχειας και της εξαγοράς η μάνα – ισόβιοι δούλοι μιας ανώμαλης πραγματικότητας τα παιδιά.
Δύο μωρά εκλάπησαν από την αγκαλιά της μητέρας τους, και εκτίθενται σαν φρεσκοαγορασμένο εμπόρευμα, σαν γκατζετάκια που τους κάνανε «unboxing» από την κοιλιά της μάνας. Ο Jacquemus στην ανάρτηση του δεν αναφέρει ούτε ΜΙΣΗ λέξη για τη δύστυχη μάνα που γέννησε αυτά τα ταλαίπωρα μωράκια. Ακόμα και ένα κινητό να παραγγείλεις, θα γράψεις μια κριτική για το κατάστημα αν σε εξυπηρέτησε καλά. Και για 2 δίδυμα αγγελούδια δεν λένε τίποτα. Η μητέρα τους είναι σαν να μην υπάρχει. Σαν να μην υπήρξε ποτέ. Σαν να έπεσαν από δέντρο τα μωρά. Ο ρόλος της γυναίκας εκμηδενίζεται εντελώς. Η γέννηση και η μητρότητα διαγράφονται από τα πρακτικά. Παρουσιάζουν ένα κλεμμένο θαύμα της ζωής σαν εντελώς δικό τους...
Καταδικάζουν τα παιδιά σε μια σακατεμένη ζωή, ξεριζωμένα από τη ρίζα τους και αναθρεμμένα σε συνθήκες ενός ψυχικού ακρωτηριασμού. Πλούσιοι ομοφυλόφιλοι που αγοράζουν τις μήτρες γυναικών, στο όνομα της ισότητας και των δικαιωμάτων. Και τολμάνε να μαγαρίζουν το όνομα της αγάπης σε μια συνθήκη όπου τα πάντα γίνονται εμπόριο. Ακόμα και ο άνθρωπος.
Σου λέει ο σχεδιαστής και κάθε τέτοιος κηδεμόνας: άκουσε κοινωνία, έχω λεφτά, πληρώνω και διαγράφω τη μητέρα από τον κόσμο του παιδιού με μια συμβολαιογραφική πράξη. Οι νόμοι μου το επιτρέπουν (οσονούπω και στην Ελλάδα), οι κλινικές με παρακαλάνε, οι νεοεποχίτες επιστήμονες με ευλογούνε και τα σχολεία φτιάχνουν παιδεία στα μέτρα μου.
Στα πρότυπα της ναζιστικής ευγονικής, αναβιώνει σήμερα (πολύχρωμο) το γερμανικό πρόγραμμα Lebensborn (Πηγή της Ζωής) όπου προκειμένου να εξασφαλιστεί η «φυλετική κληρονομιά» του Τρίτου Ράιχ, χιλιάδες γυναίκες που πληρούσαν τα «φυλετικά κριτήρια», χρησιμοποιούνταν σαν εκκολαπτικές μηχανές και γεννούσαν τα παιδιά Γερμανών στρατιωτών, τα οποία και ανατρέφονταν με τις «αρχές» της Σβάστικας...
Η γη είχε χαθεί, πώς θ’ άφηνε χωρίς ανάσταση έναν ολάκερο ουρανό"
"Κάτωχρος κι εξαντλημένος ο Ιησούς στάθηκε κοντά στον τάφο. «Λάζαρε, βγες έξω» φώναξε. Όλοι περίμεναν. Κι ο φτωχός νεκρός που ένιωσε ότι εδώ στον τάφο του παίζεται η τύχη του κόσμου, τι να ’κανε;
Η γη είχε χαθεί, πώς θ’ άφηνε χωρίς ανάσταση έναν ολάκερο ουρανό"
Τ. Λειβαδίτης
Ένας άντρας πέθανε.
Ένας άντρας πέθανε. Όταν το κατάλαβε, είδε τον Θεό να τον πλησιάζει με μια βαλίτσα στο χέρι. Ο Θεός είπε:
- Εντάξει, γιε μου... ήρθε η ώρα να φύγουμε.
Έκπληκτος ο άντρας απάντησε:
- Τώρα; Τόσο νωρίς? Είχα πολλά σχέδια…
Ο Θεός απαντά:
- Λυπάμαι, αλλά πρέπει να φύγουμε».
Ο άντρας ρώτησε:
- Τι έχεις στη βαλίτσα σου;
Ο Θεός απάντησε:
- Τα πράγματά σου!
Ο άντρας:
- Τα πράγματά μου? Τι θέλετε να πείτε? Δηλαδή τα ρούχα μου, τα λεφτά μου...;
Θεός:
- Οχι. Αυτά τα πράγματα δεν ήταν πραγματικά δικά σου. Ανήκαν στη γη.
Ο άντρας:
- Τότε οι αναμνήσεις μου;
Θεός:
- Αυτά δεν σου ανήκαν ποτέ. Ανήκουν στον χρόνο.
Ο άντρας:
- Έχει να κάνει με το ταλέντο μου;
Θεός:
- Αυτό δεν σου ανήκε ποτέ… ήταν στο χέρι».
Ο άντρας:
- Είναι για την οικογένεια και τους φίλους μου;
Θεός:
- Λυπάμαι… δεν σου ανήκαν ποτέ. Ανήκαν στη μοίρα.
Ο άντρας:
- Πρόκειται για τη γυναίκα και τον γιο μου;
Θεός:
- Δεν σου ανήκαν ποτέ... ανήκαν στην καρδιά σου.
Ο άντρας:
- Είναι για το σώμα μου;
Θεός:
- Το σώμα σου δεν σου ανήκε ποτέ. Ανήκε στη γη».
Ο άντρας:
- Είναι η ψυχή μου;
Θεός:
- Όχι, η ψυχή σου μου ανήκει.
Πολύ φοβισμένος, ο άντρας πήρε τη βαλίτσα από τα χέρια του Κυρίου και την άνοιξε. Αυτό ήταν άδειο.
Τα δάκρυα άρχισαν να κυλούν στο πρόσωπό μου.
- Δεν είχα ποτέ τίποτα; ρώτησε ο άντρας.
Ο Θεός απάντησε:
- Αλήθεια! Κάθε στιγμή που ζούσες ήταν μόνη σου. Η ζωή είναι μόνο μια στιγμή… μια στιγμή που σου ανήκει. Για αυτό το λόγο πρέπει να απολαμβάνεις κάθε στιγμή που έχεις! Μην αφήσετε τίποτα να σας εμποδίσει να είστε ευτυχισμένοι. Ζήσε τώρα! Ζήσε τη ζωή σου."
Μην ξεχνάτε να είστε χαρούμενοι! Αυτό είναι το μόνο που έχει σημασία. Τα υλικά και ό,τι νομίζεις ότι αξίζει...δεν αξίζει!...μείνουν πίσω στο τέλος του δρόμου. Δεν μπορείς να πάρεις τίποτα μαζί σου στον άλλο κόσμο. Ήρθες άδεια, φεύγεις άδεια!
Παρασκευή 26 Απριλίου 2024
Μπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε τὸν Δανιὴλ νὰ σκέπτεται μόνος του νὰ ἀντιμετωπίση τοὺς λέοντας; Θὰ τὰ ἔχανε.
🌿«Μπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε τὸν Δανιὴλ νὰ σκέπτεται μόνος του νὰ ἀντιμετωπίση τοὺς λέοντας;
Θὰ τὰ ἔχανε.
🌱Πέφτοντας ὅμως στὸν λάκκο
👉χωρὶς λογισμούς👈,
🌱ἦρθε τὸ Πνεῦμα
καὶ ἐφίμωσε τὰ στόματα τῶν λεόντων».
Ἁγίου Γέροντος Αἰμιλιανοῦ (Βαφείδη)
″Περὶ προσευχῆς″🌿
✍️*φιμώνω = κλείνω το στόμα ζώου με φίμωτρο, ώστε να μη μπορεί να δαγκώσει✍️
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
