..." ΛΥΠΑΜΑΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ... Ο Θεός με περιμένει στην κορυφή του βουνού..." μια παραβολή με πολλή διδασκαλία. ...Ένας ερημίτης προσευχόταν με μεγάλη δύναμη και επιμονή, θέλοντας να συναντήσει τον Θεό. Μετά από πολλή προσπάθεια κατάφερε να κανονίσει μια συνάντηση μαζί Του.
- Αύριο, πάνω στο βουνό! του είπε ένας Άγγελος.
...Την επόμενη μέρα ο ερημίτης σηκώθηκε πολύ νωρίς το πρωί και κοίταξε το βουνό. Ήταν απόλυτα καθαρό, χωρίς ούτε ένα σύννεφο. Έτσι ξεκίνησε χαρούμενα και με ιερό φόβο προς την κορυφή του βουνού.
...Κάποια στιγμή, ενώ περπατούσε στο μονοπάτι, συνάντησε έναν άντρα που είχε πέσει στα βάτα και ζήτησε τη βοήθειά του.
- Λυπάμαι, αλλά βιάζομαι γιατί έχω μια «συνάντηση» με τον Θεό, απάντησε ο ερημίτης και συνέχισε το δρόμο του.
...Λίγο πιο πάνω συνάντησε μια γυναίκα που έκλαιγε δίπλα στον άρρωστο γιο της.
- Βοήθησέ με, σε παρακαλώ! τον παρακάλεσε.
- Λυπάμαι, αλλά δεν έχω χρόνο, γιατί ο Θεός με περιμένει στην κορυφή του βουνού.
Και άρχισε να περπατάει πιο γρήγορα για να μην αργήσει. Αλλά εκεί που το μονοπάτι γινόταν πιο απότομο, είδε Ένας εξαντλημένος γέρος, δίνοντάς του το ασκί του, είπε:
- Δεν μπορώ να συνεχίσω το ταξίδι. Γι' αυτό, σε παρακαλώ: πήγαινε και γέμισε το ασκί μου με νερό από την πηγή από κάτω.
- Κάνε υπομονή, καλέ μου άνθρωπε! Έχω ραντεβού με τον Θεό και δεν θέλω να αργήσω.
Όταν, τελικά, ο ερημίτης έφτασε στην κορυφή του βουνού, στην πόρτα της καλύβας, όπου έπρεπε να συναντήσει τον Θεό, βρήκε ένα κομμάτι χαρτί κρεμασμένο πάνω του που έγραφε:
- Συγχώρεσέ με που δεν ήμουν εδώ, αλλά πήγα να βοηθήσω εκείνους που εσύ δεν βοήθησες στο δρόμο σου προς Εμένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου