«Τις Πέμπτες, συνήθιζα να διαβάζω τον Ακαθιστο Ύμνο Προσευχή της Παναγίας στον Πατέρα Μιχαήλ στο κελί. Μια μέρα, έλειπα κάπου αλλού και θυμήθηκα ότι ήταν Πέμπτη και πήγα αμέσως να διαβάσω την Προσευχή. Όταν έφτασα στο κελί, ο Πατέρας Μιχαήλ με ρώτησε ξαφνικά (ο Πατέρας Μιχαήλ δεν είχε μάτια): «Με απατούν τα μάτια σου ή είσαι απατεώνας;» Είχα βάλει μακιγιάζ επειδή ήμουν κάπου αλλού.
Δεν πήγαινα στο κελί έτσι άλλες φορές, και όταν φανταζόμουν πώς ο Πατέρας Μιχαήλ ήξερε ότι είχα μπει στο κελί με μακιγιάζ εκείνη τη στιγμή, συνέχισα να ζητώ συγγνώμη από τον Κύριο στην καρδιά μου, και όταν τελείωσα την ανάγνωση της Προσευχής, ο Πατέρας Μιχαήλ με ευλόγησε, με ευλόγησε και μου είπε θερμά ότι ο Κύριός μας είναι ελεήμων, θα σε συγχωρέσει».
Από τα απομνημονεύματα του Νίνο Μπακράτζε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου