† ΙΕΡΕΥΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Ο ΠΙΣΤΟΣ ΔΙΑΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΚΥΛΙΝΑΣ
ΚΑΙ ΚΤΙΤΩΡ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ
Α. ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ-ΖΑΓΚΛΙΒΕΡΙ-ΑΓΙΑ ΑΚΥΛΙΝΑ
1. Ἀπό τήν Μικρά Ασία στην προσφυγιά
Ὁ π. Ἀναστάσιος Θεολόγου γεννήθηκε στο Παπαζλί τῆς
Μαγνησίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας στις 2 Φεβρουαρίου 1913, ἀπό
τούς εὐλογημένους γονεῖς του, τόν Εὐάγγελο καί τήν Καλλιόπη.
Βαπτίζεται στόν Ναό τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας στο Χορόσκιοϊ
στις 22 Δεκεμβρίου, ἡμέρα τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας καί πρός τιμήν της παίρνει τό ὄνομα της.
Το 1918 πεθαίνει ἡ μητέρα του καί ὁ πατέρας του κατατάσσεται ἀναγκαστικά στον Τουρκικό στρατό. Ο πατέρας του
ξαναπαντρεύεται.
Το 1919 ἔχουμε τήν Ελληνική κατοχή τῆς Μικρᾶς Ἀσίας
καί τῆς πατρίδας του τῆς Μαγνησίας.
Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1922 διαβάζει τόν Ἀπόστολο στην
Ἐκκλησία, ἐνῶ ἦταν 8 ἐτῶν.
Ὅταν γίνεται το 1922 ή Μικρασιατική καταστροφή, ήταν
μαθητής Β΄ Δημοτικοῦ.
Προσφυγιά στη Μυτιλήνη και τελικά βρίσκεται στην Πάτρα. Ἐκεῖ ἐργάζεται σάν μικροπωλητής (κουλούρια, γάλα, γιαούρτια, λουκούμια, ἐφημερίδες), λουστράκος.
Τὸ 1924 τοὺς βρίσκει ὁ πατέρας Του. Έρχονται στό Γαλαξίδι , καί µετά στήν Θήβα, ὅπου δουλεύσυν στά καπνά, στά βαμβάκι, Τότε τό ἀφεντικό του τοῦ δίνει νά διαβάζει βίους Αγίων.,
1. Στό Ζαγκλιβέρι
Τόν Μάϊο τοῦ 1929 ἐγκαθίστανται στὀ Ζαγκλιβέρι. Κατατάσσεται στὀν στρατό στἰς Σέρρες καί ἀπό ἕναν ἀνθυπολοχαγό ὁδηγεῖται στό κήρυγμα τοῦ π. Εὐσταθίου Μπιλάλη. Ἐπιστρέφαι στό χωριό ἀλλαγμένος. Τόν Φεβρουάριο τοῦ 1940 κάνει τήν πρώτη ἐξομολόγηση. Ἡ ζωή ἀπό δῶ καί πέρα ἦταν Ἐκκλησιασμός, νηστεία, προσευχή, , µελέτη Ἁγίας Ιραφῆς καὶ χριστιανικῶν βιβλίων. χ Ἀποφασίζει τότε νά γίνει μοναχός στό Ἅγιον Ὄρος. Ὅμως τόν προλαβαίνει ὁ πόλεμος τοῦ 1940 καί ἐπιστρατεύεται ὡς στρατιώτης στὀ Βορειοηπειρωτικό μέτωπο στὀ Πόγραδετς. Λόγῳ τραυματισμοῦ του νοσηλεύθηκε στό Νοσοκομεῖο Ἰωανίννων. Ὅταν ἐπιστρέφει ἀπό τόν πόλεμο ἀποφασίζει νά φύγει γιά τό Ἅγιον Ὄρος, ἀλλά πάλι ἐμποδίσθηκε.
Τόν Μάϊο τοῦ 1943 ἀρραβωνίζεται καὶ στἰς 27 Ὀκτωβρίου 1944 πανδρεύεται µέ τήν Στυλιανή Μιχαλούδη. Συνδέεται πνευµατικἀ μέ τόν Ἀρχιμ. π. Παντελεήμονα Μπαρδάκο καί τόν Ἀρχιμ. π. Τιμόθεο Παπαμιχαήλ. Ἐν τῷ μεταξύ ἐπιστρατεύται στὀν ἀνταρτοπόλεμο. Ἀλλά πάλι ἀσθενεῖ βαρειά. Ἀπό τό 1944-1952 ἐργάσθηκε ὡς κρεοπώλης στὀ ἐπάγγελμα. Ἐκεῖ στὀ Ζαγκλιβέρι συνδέεται µέ τόν ἀείμνηστο π. Ἀθανάσιο Χαλκιᾶ, ὁ ὁποῖος τοῦ ἐνέπνευσε τόν πὀθο γιά τήν ἱερωσύνη.
3. Στήν ἱερωσύνη
Πράγματι χειροτονεῖται διάκονος στἰς 22 Δεκεμβρίου 1952 στἡ Μονή τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας ἀπό τόν ἀείμνηστο Μητροπολίτη Ἱερισσοῦ Κυπριανό. Φοίτησε στὀ Κατώτερο Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης µαζί μέ ἄλλους νέους κληρικούς τῆς Μητροπόλεως πού χειροτόνησε ὁ Κυπριανός. Πρεσβύτερος χειροτονεῖται στἰς 24 Ἰουνίου 1954 στὀν Ἱερό Ναό Ἁγ. Γεωργίου Ζαγκλιβερίου καὶ ἀναλαμβάνει Ἐφημέριος Ζαγκλιβερίου. Το 1957 ἀποστέλλεται στὀ Φροντιστήριο Ἐξομολόγων στήν Μονή Πεντέλης, ὅπου τότε ἦταν ὑπεύθυνος ἕνας ἀπό τούς σπουδαιότερους κληρικούς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁ Ἀρχι. Χρυσόστομος Παλλούρης, μετέπειτα Μητροπολίτης Χίου.
Τήν τετραετία 1957-1961 ὑπηρέτησε Ἐφημέριος στὀν Κάτω Σταυρό, ὅπου ἄφησε ἐποχή.
Καί πάλι ὅμως ἡ ὑγεία του κλονίζεται σοβαρά. Νοσηλεύτηκε πάλι σὲ νοσοκομεῖο. Αὐτό τὀν ὁδήγησε στήν ἀπόφαση νά ἐπανέλθει ὡς ἐφημέριος στό Ζαγκλιβέρι.
Ἐργάζεται µέ ζῆλο στό Ζαγκλιβέρι. Ἱεροπρεπής, σεμνός λειτουργός. Στίς κατανυκτικές Θεἴες Λειτουργίες δίνει ὅλη τήν ἀγάπη του στόν Χριστό καί συγκλονίζεται ὁλόκληρος.
Προσφέρει τὀν λόγο τοῦ Θεοῦ πλούσια. Ποτέ δέν λειτούργησε χωρίς νά μιλήσει. Ὀργανώνει ἀπογευματινά κηρύγματα µετά ἀπό τήν Παράκληση τῆς Παναγίας. Λειτουργοῦν στήν Ἐνορία Κατηχητικά Σχολεῖα ὅλων τῶν βαθμίδων, Προσφέρει παραδειγµατική ἐλεημοσύνη στούς πτωχούς, Στηρίζει τούς ἀδυνάτους. Εἶχε τὴ φήμη ἔμπειρου καί διακριτικοῦ πνευματικοῦ. Γι'αὐτὸ καὶ πλήθη χριστιανών ἔφθαναν στὀ Ζαγκλιβέρι γιά νά ἀναπανθοῦν στό πετραχῆλιτου. Το 1979 συνταξιοδοτεῖται λόγῳ προβλημάτων ὑγείας.
4. Κτίτορας τοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Ἀκυλίνας
Τὸ 1981, ὅταν ἔρχεται στή Μητρόπολη Ἱερισσοῦ ὁ Σεβ. Νικόδήμος, ἐπανέρχεται στήν ἐνεργό ὑπηρεσία καί ἐπιστρατεύται γιά νά ἀνεγείρει τόν Ναό τῆς Ἁγίας Ἀκυλίνας,
Τὴν µεγαλύτερη προσφορά γιά τήν ἀνέγερση τοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Ἀκυλίνας τήν ἔκαναν πνευματικά παιδιά τοῦ π. Άναστασἰου ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, Τήν ἐποχή ἐκείνη ὁ π. Ἀναστάσιος ἀνέλαβε πνευματικός τῆς Ἱεραποστολικῆς Ἀδελφότητος «ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ» τῆς Θεσσαλονίκης, Δύο φορές τήν ἑβδομάδα κατέβαινε γιά ἐξομολόγηση στή Θεσ/νίκη. 1 Το βράδυ κατακουρασμένος ὁ π. Ἀναστάσιος γυρνοῦσε στό Ζαγκλιβέρι, ἀλλά ταυτόχρονα καί χαρούμενος, γιατί κάθε φορά ἔφερνε µαζί του χρήµατα γιά ξεπληρώσει τούς µαστόρους καί τά ὑλικά. Κουραζόταν πολύ, ἀλλά ἔκανε κουράγιο καί κατέβαινε στή Θεσσαλονίκη, γιατί ἤξερε ὅτι ἐκεῖ θά εὕρισκε χρήµατα γιά νά συνεχίσει τό κτίσιμο τοῦ Ναοῦ.
Πλῆθος κόσμου ἐπίσης ἐρχόταν νά ἐξομολογηθεῖ στό Ζαγκλιβέρι στό σπίτι τοῦ παπα-Ἀναστάση. Μέ ὑπομονή τούς δεχόταν καί τούς ξεκούραζε στό πετραχῆλι του. Ἡ παπαδιά τούς ὑποδεχόταν καὶ τούς κερνοῦσε. Τό σπίτι τοῦ παπα-Ἀναστάση ἦταν προσκύνημα καὶ κολυµβήθρα τοῦ Σιλωάμ. Αὐτοί πού ἔρχονταν στόν παπα Ἀναστάση γίνονταν καί φίλοι τῆς Ἁγίας Ἀκυλίνας. Μέ τή σειρά τους καί αὐτοί βοηθοῦσαν οἰκονομικά τήν ἀνέγερση τοῦ Ναοῦ.
Τό 1984 ἦταν ἡ χρονιά ὁρόσημο, διότι θεμελιώθηκε ὁ Ναός τῆς Ἁγίας Ἀκυλίνας,
Τό Σάββατο τοῦ Λαζάρου τοῦ 1985 τελέσθηκε ἡ πρώτη Θεία Λειτουργία στὀν ὑπόγειο Ναό,
Ὁ Ναός ὁλοκληρώθηκε καί ἐγκαινιάσθηκε στίς 27 Σεπτεµβρίου 1994,
Ἀξιώθηκε νά δεῖ τελειωμένο τόν Ναό καὶ γεμᾶτος ἱκανοποίηση ἐκοιμήθη στίς 10 Ὀκτωβρίου 1998 καὶ ἀναπαύεται στά οὐράγια σκηνώµατα τῆς Τρισηλίου Θεότητος, ὅπου «περιπολεύεν καί ἡ Ἁγία ἔνδοξος Νεομάρτυς Ἀκυλίνα ἡ Ζαγκλιβερινή,
Βιβλιογραφία.
Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Μαιδωνης
Τρεις Άγιοι Ιερείς πού γνώρισα .
Έκδοση Ιερά Μονή Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Αρναία.2016.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου