«ΘΑ ΣΩΘΩ ΕΓΩ;»

«ΘΑ ΣΩΘΩ ΕΓΩ;»

Μαρτυρία μοναχοῦ Ἱερᾶς Μονῆς

Μεγίστης Λαύρας, Ἅγιον Ὄρος

Το 1976 εἶχα κατέβει στήν Ἀθήνα για κάποια ἐργασία τοῦ

Μοναστηριοῦ καί ἕνας γνωστός μου μέ πῆγε στα Καλίσσια

γιὰ νὰ γνωρίσω, ὅπως μοῦ εἶπε, κάποιον πολύ χαρισματικό

Γέροντα. 

Μπῆκα μέσα σέ ἕνα πάμφτωχο Κελλί καί, μόλις

συνάντησα τόν σημερινό Ἅγιο Πορφύριο, τοῦ εἶπα:

-Γέροντα, ἐγώ εἶμαι ἀπό τήν Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας.

-Ἄαα..., κι ἐγώ Λαυριώτης εἶμαι!

Τό εἶπε αὐτό, διότι τά Καυσοκαλύβια ὅπου ἀσκήτεψε καί

τα ὁποία ὑπεραγαποῦσε, ἀνήκουν στήν Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας. 

Ἔνιωσα τόσο όμορφα καί ἄνετα μαζί του, πού ἀμέσως

αἰσθάνθηκα έντονα καί τήν ἀνάγκη νά τοῦ ἐξομολογηθῶ τίς

ἁμαρτίες μου. Ἀφοῦ τοῦ ἄνοιξα τήν ψυχή μου καί τοῦ εἶπα τά

πάντα..., στό τέλος μέ αἰφνιδίασε μόλις τόν ἄκουσα νά λέγει:

-Νά μεταλάβεις...

- Να μεταλάβω;

-Ναί, ναί..., νά πᾶς νά μεταλάβεις.

Ἔνιωθα πολύ ἁμαρτωλός καί ξαφνιάστηκα μ' αὐτό πού

μοῦ εἶπε. Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος πού μέ πῆγε ἐκεῖ, μοῦ εἶχε πεῖ

ὅτι ἔχει μεγάλα χαρίσματα, προορατικό, διορατικό, προφητικό κ.ά., τό σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα... καί στό τέλος πίεσα τόν ἑαυτό μου, πῆρα τό θάρρος καί πολύ διστακτικά και

φοβισμένα τόν ρώτησα:

- Γέροντα..., θα σωθῶ ἐγώ;

Ὁ Ἅγιος ξέσπασε σέ ἕνα ἀσταμάτητο γέλιο για 3 λεπτά

καί μετά χαμογελαστός, μοῦ εἶπε:

-Πολύ καιρό είχα να γελάσω... Βρέ, εὐλογημένε μέ ἔκανες

καί γέλασα τόσο... Φυσικά καί θά σωθεῖς! Ἡ Παναγία πού σέ

ἔφερε στό Ἅγιον Ὄρος, στο περιβόλι της, θά σ' ἀφήσει;

Μόνο νά ἀγωνίζεσαι ὅσο μπορεῖς, νά ἔχεις πιό μεγάλη

ταπείνωση, νά ἀγαπᾶς τόν Θεό, νά λές τήν εὐχή καί νά

ὑπακοῦς στίς ἐντολές Του. Ἐμεῖς οἱ μοναχοί τίς ξέρουμε τίς

ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Καί, ὅσο μπορεῖς, νά ἀγαπᾶς καί τόν

πλησίον. Θα σωθεῖς, θα σωθεῖς...!

Μέ αὐτά τά λόγια του πῆρα μέσα μου πολύ θάρρος και

ἔφυγα χαρούμενος.

Βιβλιογραφία. Ο όσιος Πορφύριος.Ο προφήτης.Μαρτυριες. Εκδόσεις.

Αγιοπαυλιτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων. Τόμος Η.