Αρχιμανδρίτης Μιχαήλ Κασράτζε, αναμνήσεις.

 

«Κάποτε, ήμουν παιδί και εντελώς καινούργιος στη ζωή της εκκλησίας, και εξαιτίας αυτού, δεν μπορούσα να καταλάβω πολλά πράγματα. 

Είχα τη δική μου ιδέα για το ένα ή το άλλο θέμα. Για παράδειγμα, νόμιζα ότι ένας ιερέας θα μου χαμογελούσε πάντα... δεν θα μου θυμώνει ποτέ για τίποτα, θα με κρατάει στην καρδιά του και θα με παρηγορεί πάντα, και ούτω καθεξής.

 Κάποτε, πήγα να εξομολογηθώ στον πατέρα Μιχαήλ, για να μπορέσω στη συνέχεια να κοινωνήσω. Αυτή ήταν η δεύτερη εξομολόγησή μου στον πάστορά μου. Στάθηκα δίπλα του. Ο πατέρας Μιχαήλ σκέπασε το κομπολόι μου και εξομολογήθηκα κι εγώ τις αμαρτίες μου. 

Τελικά, ρώτησα με χαρούμενο πρόσωπο: 

- Πάτερ, μπορώ να κοινωνήσω; - Ο πατέρας Μιχαήλ με ρώτησε: 

- Είσαι έτοιμος, παιδί μου, για τη Θεία Κοινωνία; 

Νήστεψες τρεις μέρες πριν από τη Θεία Κοινωνία; 

- Και απάντησα ότι όχι, η νηστεία δεν θα με προστατεύσει. 

Εδώ η έκφραση του πατέρα Μιχαήλ άλλαξε και κοίταξε αυστηρός. 

Μου λέει με τόνο: 

- Λοιπόν, κοίτα αυτό! Δεν νηστεύω και θέλω Θεία Κοινωνία! Δεν ξέρεις ότι η προετοιμασία είναι απαραίτητη πριν από τη Θεία Κοινωνία;! 

- Και έτσι συνεχίζει να με χτυπάει. Η αντίδρασή του ήταν απροσδόκητη για μένα, επειδή περίμενα μια θετική απάντηση, και ταυτόχρονα, νομίζω ότι οι ιερείς δεν βγάζουν ήχο και πάντα σου μιλάνε με το «Γιε μου» και σε χτυπούν στην καρδιά.

 Από τότε που ήμουν παιδί, και αρχάριος στην εκκλησιαστική ζωή, ο αυστηρός τόνος του Πατέρα Μιχαήλ με χτύπησε πολύ πικρά. Στέκομαι και περιμένω να τελειώσει να με χτυπάει, και νιώθω ότι ήδη κλαίει. Ο Πατέρας Μιχαήλ συνεχίζει και δεν σταματά. 

Έτσι, σηκώθηκα και στην καρδιά μου ρώτησα τον Κύριο: - Κύριε, πες στον Πατέρα Μιχαήλ να μην μαλώνει μαζί μου. Είπα αυτά τα λόγια ή όχι και ο Πατέρας Μιχαήλ σταμάτησε ξαφνικά. 

Σιωπή έπεσε για λίγο. 

Το πρόσωπό του. 

Η έκφρασή του άλλαξε, η καρδιά του μαλάκωσε και με ρώτησε με γλυκιά και στοργική φωνή: 

- Γιε μου, σε πρόσβαλα με οποιονδήποτε τρόπο; 

- Όχι, πατέρα, απάντησα. (Είπα ψέματα, φυσικά) Και συνέχισε, - Αν σε πρόσβαλα με οποιονδήποτε τρόπο, συγχώρεσέ με, αλλά την επόμενη φορά να ξέρεις ότι πρέπει να νηστέψεις για τρεις ημέρες πριν κοινωνήσεις! - 

Έβαλε το χέρι του στο κεφάλι μου. Με ευλόγησε και είπε: - Τώρα πάρε κοινωνία!"

Αναμνήσεις γιά τόν Αρχιμανδρίτη Κασρατζε.