Κυριακή 4 Μαΐου 2014
ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΑΡΕΩΤΗ.
Προσευχή.
Να ζητάς από το Θεό να σού δώσει τη χάρη Του να
Τον αγαπήσεις.
Γέροντας Γαβριήλ !
Σάββατο 3 Μαΐου 2014
ΕΙΠΕ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ.
ΕΙΠΕ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ:
ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΕΤΕ...
...ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ
ΤΙΠΟΤΑ (ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΣ)....
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΟΝΟΝ , ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΩΡΑ...
Παρασκευή 2 Μαΐου 2014
Πέμπτη 1 Μαΐου 2014
I AM A HEART THAT IS FILLED WITH STAINS
Dear People, Χριστός Άνέστη, Christ Is Risen,
This is a short meditation on the love and forgiveness of our Lord and Savior Jesus Christ. It came to me from Greece. I do not know who wrote it or when it was written. I only know that it comes from the heart of a committed follower of Jesus Christ. When I read it, it touched the very core of my being for it expresses the profound love that Jesus has for all people born into this world. As Saint Porphyrios says about Jesus: “Christ is everything. He is joy. He is life. He is light. He is the true light who makes mankind joyful. He makes mankind soar with happiness. He makes us see everything, everybody; He makes us feel for everyone. He wants everyone with Him, everyone with Christ.” I pray that it will be a special blessing to you as it has been for me.
Christ Is Risen, Χριστός Άνέστη
+Πρεσβ. Κωνσταντίνος Δ. Σιμώνης
I AM A HEART THAT IS FILLED WITH STAINS
I am a heart that is filled with stains. I am a fornicator. I am an adulterer. I am a robber. I am arrogant. I am a thief. I am hard-hearted. I am a prodigal. I am filled with sins. Every time my vagabond mind wanders about it fantasizes about doing prodigal things. Every time I commit a sin, it is like taking a hammer in one hand and a nail in the other and then wounding my Lord and Savior. I wound Him who loved me even before I was born. I wound Him even before He climbed upon the Cross and forgave all of my sins. And when His divine blood flowed from His body and spilled upon the ground, this revealed His true, selfless, heroic, and painful love for us; this is a love that continues today and into all our tomorrow’s; it was then, at the moment of His profound sacrifice, that He was revealed to us as truly God. He revealed then that He was the God of love and forgiveness. And I, what do I do? How do I dare to continue to wound Him?
The answer to this question has been given to us by Him! It was given to the prostitute as it is stated in the Gospel. He revealed that He had a heart that is filled with forgiveness. This forgiveness of Christ was given for all eternity. This is a type of forgiveness that cannot be hidden from the world because His sacrifice is like a celebration, the celebration of mankind entering Paradise. Souls that repent belong to Jesus Christ. These repentant souls are the souls of prostitutes, of prodigals, of robbers, deceivers, and the least of men. What about your soul? Is there any hope for you? Weep and repent. Abandon your passions and your sins and place them before Jesus Christ and He will take your wounded souls unto Himself. He will once again make them pure and they will rejoice for all eternity. Therefore, because of Jesus Christ nothing has been lost. We still have hope.
Translated from the Greek by:
+Fr. Constantine (Charles) J. Simones, April 29, 2014, Waterford, CT. USA, cjsimones300@gmail.com
Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΑΛΛΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ.
Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΑΛΛΑΣ.
Μέσα
σε αυτά κρίνω πως δεν πρέπει να αποσιωπηθεί και αυτό πού μου γνωστοποιήθηκε από
διήγηση σοβαρών και πιστών προσώπων: Στα χρόνια των Γότθων ή Γάλλα , μια ευγενέστατη κόρη αυτής της
πόλης μας, θυγατέρα του υπάτου και πατρικίου Συμμάχου , σέ νεανική ηλικία
δόθηκε σέ σύζυγο, αλλά σέ διάστημα ενός χρόνου εκείνος πέθανε και την άφησε
χήρα. Τα άφθονα αγαθά του κόσμου δελέαζαν. Τα πλούτη και ή νεότητα φώναζαν να
κάνει δεύτερο γάμο. Αυτή όμως διάλεξε μάλλον να συνάψει με τον Θεό πνευματικούς
γάμους, οι όποιοι αρχίζουν από θρήνο, αλλά καταλήγουν στις αιώνιες χαρές, παρά να
υποβληθεί σέ σαρκικούς γάμους, οι όποιοι πάντοτε αρχίζουν από ευφροσύνη και
φθάνουν στο τέλος με θρήνο.
Επειδή
μάλιστα το σώμα της ήταν ιδιαίτερα φλογερής ιδιοσυγκρασίας, άρχισαν οι γιατροί να
της λένε πώς, αν δεν επέστρεφε σέ ανδρικές αγκάλες, από την υπερβολική θέρμη επρόκειτο να βγάλει γένια παρά φύσιν.
Πράγμα
πού και πράγματι συνέβη αργότερα. Αλλά ή άγια γυναίκα δεν φοβήθηκε καθόλου την εξωτερική
ασχήμια, γιατί αγάπησε την ωραιότητα τού εσωτερικού της νυμφίου. Δεν ντρεπόταν αν
κάτι σέ αυτήν ασχήμαινε, εφόσον αυτό δεν ήταν το αντικείμενο Αγάπης τού ουράνιου
νυμφίου.
Μόλις
λοιπόν άπεδήμησε ό σύζυγός της, πέταξε από πάνω της το κοσμικό σχήμα και αφιερώθηκε
στην υπηρεσία του Παντοδυνάμου Θεού στο μοναστήρι κοντά στην εκκλησία του
μακαρίου Πέτρου τού Αποστόλου .
Εκεί έζησε πολλά χρόνια με απλότητα καρδίας και
δοσμένη στην προσευχή, ξοδεύοντας μεγαλόδωρα για έργα ελεημοσύνης στους ενδεείς.
Κι όταν αποφάσισε ό Παντοδύναμος Θεός να αποδώσει την αιώνια πια ανταμοιβή στους
κόπους της, έπλήγη από έλκος καρκίνου στον μαστό. Κατά τις νύκτες συνήθως
άναβαν δύο κηροπήγια μπροστά στο κρεβάτι της, γιατί ως φίλη τού φωτός μισούσε όχι
μόνο το πνευματικό σκοτάδι, αλλά και το σωματικό.
Κάποια
νύκτα, ενώ ξάπλωνε καταπονημένη από αυτήν την ασθένεια, είδε τον μακάριο
Απόστολο Πέτρο να στέκεται ανάμεσα στα δύο κηροπήγια μπροστά στο κρεβάτι της. Δεν
τρόμαξε, ούτε φοβήθηκε, αλλά αποκτώντας παρρησία από τον πόθο ένιωσε αγαλλίαση,
και τού είπε:
«Τί
είναι, κύριέ μου; Αφέθηκαν οι αμαρτίες μου;». Εκείνος, όπως είναι αγαθότατος στοπρόσωπο
, έκλινε το κεφάλι νεύοντάς της καταφατικά, και είπε: «Αφέθηκαν. Έλα». Αλλά επειδή
ή Γάλλα αγαπούσε μιαν μονάστρια σέ εκείνο το μοναστήρι-παραπάνω από τις άλλες,
για αυτό πρόσθεσε: «Παρακαλώ να έλθει μαζί μου ή αδελφή Βενεδίκτη». Εκείνος της
απάντησε: «Όχι, αλλά εκείνη ή τάδε θα έλθει μαζί σου. Ενώ αυτή που ζητάς, θα σέ
άκολουθήσει σέ τριάντα μέρες ». Σαν ειπώθηκαν αυτά, ή οπτασία του Αποστόλου, να
στέκεται δίπλα και να συζητάει, εξαφανίστηκε.
Αυτή
αμέσως έστειλε να φωνάξουν την μητέρα ολόκληρης της αδελφότητας και της
φανέρωσε τί είδε και τί άκουσε. Την τρίτη λοιπόν ημέρα εκοιμήθη, μαζί με την αδελφή
πού είχε κληθεί. Ενώ εκείνη, την οποία είχε ζητήσει, τις άκολούθησε την τριακοστή
μέρα. Αυτού του γεγονότος ή μνήμη διατηρείται στο μοναστήρι αυτό μέχρι σήμερα και
με τόσες λεπτομέρειες συνηθίζουν να το διηγούνται εκεί οι νεώτερες πού είναι
σήμερα, όπως τούς παραδόθηκε από τις προηγούμενες μητέρες, σαν να
παρευρισκόντουσαν και οι ίδιες εκείνο τον καιρό σέ αυτό το τόσο μεγάλο θαύμα.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΒΙΟΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1988. ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ. ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤ. ΙΕΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ ¨ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ" ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΒΙΟΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1988. ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ. ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤ. ΙΕΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ ¨ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ" ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
ΟΡΑΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΩΝ. 1
Η ψυχή
του Πρόβου επίσκοπου της πολιτείας Ρεάτε.
Πάνω
στο ίδιο θέμα να μην αποσιωπήσω αυτό, πού συνήθιζε να μού διηγείται ό δούλος
τού Παντοδυνάμου Θεού Πρόβος , ό όποιος τώρα βρίσκεται στην πόλη μας στο μοναστήρι
πού καλείται τού Ρενάτου , για τον Πρόβο
τον θείο του, επίσκοπο της πολιτείας Ρεάτε : Έλεγε πώς, όταν πλησίαζε το
τέλος της ζωής του, έπλήγη από πολύ βαριά ασθένεια. Ό πατέρας του, ονόματι
Μάξιμος, αποστέλλοντας υπηρέτες στα περίχωρα έσπευσε να συγκεντρώσει γιατρούς,
μήπως τυχόν μπορέσει να δώσει θεραπεία στην αρρώστια του. Αλλά σαν μαζεύτηκαν από
παντού από τούς γειτονικούς τόπους οι γιατροί, μόλις έπιασαν τον σφυγμό του
έξανήγγειλαν πώς σύντομα επρόκειτο να γίνει ή έξοδός του.
Όταν
κόντευε πια ή ώρα της τράπεζας και ή ώρα ήταν
μάλλον
περασμένη, ό αξιοσέβαστος επίσκοπος, μεριμνώντας περισσότερο για εκείνων την υγεία
παρά για την δίκιά του παρότρυνε όσους
παρευρίσκονταν να ανέβουν μαζί με τον γέροντα πατέρα του στον πάνω όροφο του
έπισκοπείου και εκεί να φάγουν για να αναλάβουν δυνάμεις μετά την δουλειά τους 0λοι
λοιπόν ανέβηκαν στο οίκημα. Μοναχά ένα μικρό παιδάκι απέμεινε, για το όποιο ό Πρόβος,
πού προαναφέραμε, διαβεβαιώνει πώς ζει ακόμα σήμερα.
Αυτό,
εκεί πού στεκόταν δίπλα στο κρεβάτι τού άρρωστου, ξαφνικά αντίκρισε κάποιους
άνδρες να μπαίνουν μέσα και να κατευθύνονται προς τον άνθρωπο του θεού ντυμένοι
με λευκές στολές, των οποίων το φώς τού προσώπου υπερέβαλλε και αυτή την λάμψη των
ιματίων τους. Κατάπληκτο από τη λαμπρότητα της ακτινοβολίας τους το παιδί,
έβγαλε μια φωνή και άρχισε να κραυγάζει ποιοί τάχα να ήταν εκείνοι. Από τη φωνή
αυτή διεγέρθηκε και ό Πρόβος, κοίταξε και αναγνώρισε αυτούς πού είχαν μπει
μέσα, και άρχισε να καθησυχάζει το παιδί πού φώναζε και κλαυθμύριζε, λέγοντας:
«Μή φοβάσαι. Να, ήρθαν σέ μένα ό άγιος Ίουβενάλιος και ό άγιος Ελευθέριος οι
μάρτυρες ».
Αυτό
όμως μή αντέχοντας το εξαίσιο μιας τέτοιας οπτασίας, έφυγε με γρήγορο τρέξιμο
έξω από την πόρτα και ανήγγειλε αυτούς πού είχε δει στον πατέρα εκείνου και
τούς γιατρούς. Αυτοί κατεβήκαν γρήγορα, αλλά τον άρρωστο πού είχαν άφησε τον βρήκαν νεκρό, γιατί τον πήραν μαζί τους εκείνοι
πού την θέα τους δεν μπόρεσε να αντέξει το παιδί πού απέμεινε εκεί μέσα.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΒΙΟΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1988. ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ. ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤ. ΙΕΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ ¨ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ" ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
Christ, the hope of the ones imprisoned in the concentration Camp in Dachau, Germany. Among the prisoners in Dachau it was also St. Nicholas Velimirovici
Christ, the hope of the ones imprisoned in the concentration Camp in Dachau, Germany. Among the prisoners in Dachau it was also St. Nicholas Velimirovici.
ΟΡΑΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΩΝ.
Οράματα των μελλοθανάτων
Ή έξοδος της ψυχής ενός πρεσβύτερο στην
επαρχία της Νουρσίας
Αλλά να μην αποσιωπήσω και πού ανέφερε πώς συνέβη της Νουρσίας ο ευσεβής
άνδρας άββάς Στέφανος , ό όποιος εκοιμήθη πριν από όχι πολύ καιρό εδώ στην πόλη
μας και τον όποιο γνώρισες και ο ίδιος καλά.
Έλεγε πώς εκεί κάποιος πρεσβύτερος
διοικούσε την εμπιστευμένη σέ αυτόν εκκλησία με μεγάλο φόβο Κυρίου. Αυτός από τον
καιρό πού δέχθηκε την Χειροτονία του, την πρεσβυτέρα του την αγαπούσε σαν αδελφή
του, αλλά και σαν εχθρό του φυλαγόταν από αυτήν. Ποτέ δεν την άφηνε να έρχεται
πολύ κοντά του και δεν της επέτρεπε να τον πλησιάσει για καμιά δικαιολογία.
Είχε ξεκόψει μαζί της έκ θεμελίων κάθε κοινωνία οικειότητας. Γιατί είναι αλήθεια
πώς έχουν και αυτό το ιδίωμα οι άγιοι άνδρες: για να είναι πάντοτε μακριά από τα
απαγορευμένα, πολλές φορές ξεκόβουν από τούς εαυτούς τους και τα επιτρεπόμενα.
Έτσι αυτός ό άνδρας, για να μην περιέλθει σέ κανένα πταίσμα εξαιτίας της, αρνιόταν
στον εαυτό του και την πιο αναγκαία εξυπηρέτηση διαμέσου αυτής.
Αυτός λοιπόν ό ευσεβής πρεσβύτερος,
όταν συμπλήρωσε πολλά χρόνια ζωής, τον
τεσσαρακοστό χρόνο από την χειροτονία του
προσεβλήθη από βαριά καύση πυρετού και έφθασε στα τελευταία του. Όταν ή πρεσβυτέρα του τον είδε
να έχουν πια παραλύσει τα μέλη του και να είναι ξαπλωμένος σαν νεκρός
προσπάθησε να διαγνώσει αν υπήρχε μέσα του ακόμα ζωτική πνοή, βάζοντας το αυτί
της στη μύτη του. Εκείνος διατηρούσε ακόμα λεπτότατη αναπνοή και, μόλις την αισθάνθηκε,
με όσο λιγοστό κουράγιο διέθετε για να μπορέσει να μιλήσει, μέσα στο βρασμό της
ψυχής του περισυνέλεξε λίγη φωνή και άρθρωσε: «Φύγε από μένα, γυναίκα. Ακόμα ζει
ή σπίθα. Πάρε μακριά το άχυρο».
Σαν απομακρύνθηκε λοιπόν εκείνη, ανέλαβε
δυνάμεις το σώμα του και άρχισε με μεγάλη αγαλλίαση να φωνάζει: «Καλώς ήλθαν οι
κύριοί μου, καλώς ήλθαν οι κύριοί μου. Πώς καταξιώσατε να έλθετε στον τόσο
τιποτένιο δούλο σας; Έρχομαι, έρχομαι. Ευχαριστώ, ευχαριστώ». Και καθώς επαναλάμβανε
ξανά και ξανά αρκετές φορές αυτές τις κουβέντες, οι γνωστοί του πού τού
παραστεκόντουσαν γύρω - γύρω ρωτούσαν να μάθουν σέ ποιούς τις έλεγε. Εκείνος με
απορία τούς απάντησε: «Καλά, δεν τούς βλέπετε πού ήρθαν έδώ οι άγιοι Απόστολοι;
Τον μακάριο Πέτρο και τον Παύλο τούς πρώτους των Αποστόλων δεν τούς βλέπετε;». Και
στραμμένος ξανά προς αυτούς, έλεγε: «Να, έρχομαι, να, έρχομαι». Και με αυτά τα
λόγια παρέδωσε την ψυχή του και έδωσε βέβαιη μαρτυρία πώς αληθινά είδε τούς
άγιους Αποστόλους, άκολουθώντας τους.
Πράγματι συμβαίνει πολλές φορές στους
δικαίους, κατά τον θάνατό τους να δέχονται οπτασίες των προηγηθέντων άγίων για να
μην φοβηθούν την καταδικαστική απόφαση του θανάτου τους, αλλά, καθώς δεικνύεται
στον νου τους ό όμιλος των όντος της Βασιλείας πολιτών, να λυθούν από τον δεσμό
της σάρκας τους χωρίς λύπη και φόβο.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΒΙΟΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1988. ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ. ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤ. ΙΕΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ ¨ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ" ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
ΤΑ ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑΚΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΒΡΕΦΩΝ....ΠΟΥ ΕΥΩΔΙΑΖΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΧΩΡΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΑ.....ΣΑΝ ΑΓΙΟ ΜΥΡΟ!!!
ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ,
Χριστός Ανέστη. Καλή σας ημέρα.
Καλό μήνα και ευλογημένη Άνοιξη!!!
Χρώματα πολλά,άνθη,ευωδίες και ευφροσύνη.
Άνοιξη ψυχής να έχετε!!!
Σας στέλνω σήμερα φωτογραφία από τα ιερά λείψανα των
Αγίων Νηπίων που σφαγίασε ο Ηρώδης. Ήμουν εκεί εχθές και τα φωτογράφισα.
Μικρά λειψανάκια των αγίων Βρεφών ...που ευωδιάζει
όλος ο χώρος από Αυτά ...σαν άγιο μύρο!!! Είναι στην Βηθλεέμ, εντός του
υπογείου σπηλαίου, των αναιρεθέντων 14.000 αγίων Νηπίων, δίπλα στη Βασιλική της
του Χριστού Γεννήσεως. Χώρος διαμορφωμένος από την Βασιλομήτορα Αγία Ελένη το
326-333 μ.Χ. , γεμάτο τάφους μικρούς-μικρές εφοδιάζουσες μικρές ταφόπλακες και
παρεκκλήσια. Έχει εκεί τόση γαλήνη και σε ξεκουράζει τόσο πολύ ο ιερός αυτός
τόπος.
Δεν θέλεις να φύγεις από εκεί. Αν ήταν δυνατόν να
μείνεις για ώρες.!!!
"Φωνή εν Ραμά, ηκούσθη,θρήνος και κλαυθμός και
οδυρμός πολύς.Ραχήλ κλαίουσα τα τέκνα αυτής, και ουκ ήθελε παρακληθήναι,ότι ουκ
εισίν." (Προφ. Ιερεμίας και Απ. Ματθαίος).
ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ 1
Ή ψυχή ενός εγκλείστου.
Κάποιος
θεοσεβής και πιστότατος ενός έγκλειστου άνδρας,
ενόσω ακόμα βρισκόμουν στο μοναστήρι, μου διηγήθηκε, πώς μερικοί από τα μέρη της
Σικελίας κατευθύνονταν ακτοπλοϊκώς για τη Ρώμη, όταν, ευρισκόμενοι στη μέση της
θάλασσας, είδαν να φέρεται στον ουρανό ή ψυχή ενός δούλου τού Θεού, πού είχε
κάνει έγκλειστος στο Σάμνιο . Αυτοί όταν αποβιβάστηκαν στη γη, διερευνώντας την
υπόθεση αν όντως έτσι έγινε, εξακρίβωσαν πώς ό δούλος τού Θεού αποδήμησε την
ίδια μέρα πού και αυτοί γνώρισαν πώς ανέβηκε εκείνος στα ουράνια βασίλεια.
Ή έξοδος της ψυχής του αββά Σπέ.
Ενόσω
βρισκόμουν ακόμα στο μοναστήρι μου,( πρόκειται για τη μονή του άγ. Ανδρέου στη
Ρώμη) από διήγηση ενός ευσεβέστατου ανδρός πληροφορήθηκα
αυτό πού λέγω. Έλεγε λοιπόν πώς ένας
ευσεβής πατήρ ονόματι Σπές έκτισε μοναστήρια στον πού επονομάζεται Κάμπλε, ό
όποιος χωρίζεται από την παλαιά Νουρσία με ένα ενδιάμεσο διάστημα έξι μιλίων.
Αυτόν ό Παντοδύναμος και Ελεήμων Θεός τον προστάτευσε από την αιώνια μαστίγωση
δίνοντάς του έδώ μάστιγα, και φύλαξε για αυτόν και την μεγαλύτερη αυστηρότητα και
την μεγαλύτερη χάρη της θείας Οικονομίας Του. Κατέδειξε πόσο προηγουμένως τον αγαπούσε
παιδεύοντας με το να τον θεραπεύσει αργότερα τελείως. Κάλυψε με σκοτάδι τα
μάτια του για ένα διάστημα σαράντα χρόνων συνεχούς τυφλώσεως, μή ανοίγοντας του
κανένα φώς, ούτε της πιο ελάχιστης θέας.
Αλλά κανείς δεν μπορεί να αντέξει τα
πλήγματα πάνω του, αν τον εγκαταλείψει ή
Χάρις. Αν ό ίδιος ό Ελεήμων Πατήρ, πού επιβάλλει την θλίψη, δεν χορηγήσει
υπομονή, αμέσως με την ανυπομονησία, αυτό πού ήταν για να σμικρύνει τις
αμαρτίες, μάς αυξάνει την αμαρτία. Το αξιοθρήνητο αποτέλεσμα είναι πώς, από εκεί
ακριβώς πού έπρεπε να ελπίζουμε τερματισμό τού πταίσματός μας, εκεί αυτό
λαμβάνει αύξηση.
Γιαυτό βλέποντας ό Θεός την αδυναμία μας, αναμιγνύει με τις
μάστιγες και την σκέπη Του, και στον καιρό της δοκιμασίας δείχνεται στους εκλεκτούς
υιούς Του τώρα έλεημόνως δίκαιος, για να φανεί σέ αυτούς μετέπειτα δικαίως
έλεήμων. Έτσι και στον ευσεβή γέροντα αυτόν, ενώ τον κάλυψε με εξωτερικό σκοτάδι,
ποτέ δεν τού στέρησε το εσωτερικό φώς. Αυτός, ενώ καταπονούνταν με την μάστιγα
τού σώματος, με την σκέπη τού αγίου Πνεύματος είχε παράκλησιν καρδίας.
Και όταν συμπλήρωσε πια τον
τεσσαρακοστό χρόνο τυφλότητας, ό Κύριος τού ξαναέδωσε το φώς και του ανήγγειλε
πώς πλησιάζει το τέλος του. Του παρήγγειλε να κηρύξει τον λόγο της ζωής στα
μοναστήρια πού είχε κτίσει τριγύρω, ούτως ώστε, έχοντας ξαναβρεί αυτός το
σωματικό του φώς, περιοδεύοντας χάριν επισκέψεως να διανοίξει στους αδελφούς το
φώς της καρδιάς τους. Αυτός πειθαρχώντας αμέσως στις προσταγές, περιόδευσε στα
κοινόβια των αδελφών και κήρυξε τις εντολές της ζωής , πού αυτός είχε μάθει
πράττοντάς τες.
Την δέκατη πέμπτη μέρα λοιπόν επέστρεψε
στο μοναστήρι του, έχοντας ολοκληρώσει το κήρυγμα. Εκεί συγκάλεσε τούς αδελφούς,
στάθηκε στο μέσο, μετέλαβε το Δεσποτικό Σώμα και Αίμα και στη συνέχεια άρχισε
μαζί τους μυστικές ωδές ψαλμών. Και ενώ εκείνοι έψαλλαν, αυτός απορροφημένος στην
προσευχή παρέδωσε το πνεύμα του. Όλοι τότε οι παρευρισκόμενοι αδελφοί, είδαν να
βγαίνει από το στόμα του ένα περιστέρι. Αμέσως άνοιξε ή οροφή του ναού, βγήκε αυτό
έξω, μπροστά στα βλέμματα των αδελφών, και εισέδυσε στον ουρανό. Και πρέπει να
πιστέψουμε πώς ή ψυχή του εμφανίστηκε σέ σχήμα περιστεριού, ακριβώς για να
δείξει ό Παντοδύναμος Θεός με αυτό το ίδιο το σχήμα, με πόσο απλή καρδιά τον
είχε υπηρετήσει εκείνος ό άνδρας .
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΒΙΟΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1988. ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ. ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤ. ΙΕΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ ¨ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ" ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
Ή
έξοδος των ψυχών.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ.
Πριν λίγο παραπονέθηκες πώς δεν είδες να βγαίνει
ή ψυχή ενός πού πέθαινε. Όμως ήδη αποτελούσε σφάλμα σου ακριβώς ότι ζήτησες με τα
σωματικά μάτια να δεις πράγμα αόρατο. Γιατί πολλοί από τούς δικούς μας,
καθαρίζοντας τον οφθαλμό τού νου με πίστη αγνή
και μακρά προσευχή, αρκετές φορές είδαν ψυχές να εξέρχονται από το σώμα.
Γι αυτό είναι τώρα ανάγκη να περιγράψω τί λογής τις είδαν να βγαίνουν και πόσα έβλεπαν οι ίδιες, όταν έβγαιναν ,
ούτως ώστε τα παραδείγματα να πείσουν την κυμαινόμενη ψυχή για όσα τυχόν δεν μπόρεσε
επαρκώς να το κάνει ή εκλογίκευση.
β)
Παραδείγματα
'Οράματα
τρίτων για τις ψυχές
Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΑΠΥΗΣ.
Στο
δεύτερο βιβλίο αυτού του έργου ήδη έχω αναφέρει πώς ό ευσεβής άνδρας Βενέδικτος,
όπως πληροφορήθηκα από αξιόπιστους μαθητές του, ευρισκόμενος μακριά από την πόλη
Καπύη, αντίκρισε μες στα μεσάνυχτα την ψυχή του επισκόπου αυτής της πόλεως
Γερμανού να μεταφέρεται από αγγέλους στον ουρανό μέσα σέ πύρινη σφαίρα. Επίσης ενώ
παρατηρούσε αυτήν την ψυχή να ανεβαίνει, με πλάτυνση τού κόλπου τού νοός του,
είδε ολόκληρο τον κόσμο συγκεντρωμένο μπροστά στα μάτια του σαν κάτω από μια
μοναδική ακτίνα ήλιου.
Η ΕΞΟΔΟΣ
ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΠΕΚΙΩΖΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ
Από
διήγηση και πάλι των μαθητών εκείνου έμαθα πώς δύο αδελφοί, ευγενείς άνδρες και
μορφωμένοι στις εξωτερικές σπουδές, πού ονομάζονταν ό ένας Σπεκιώζος κι ό άλλος
Γρηγόριος, παρέδωσαν τον εαυτό τους στη μοναχική πολιτεία κάτω από τον κανόνα
εκείνου. Ό ευσεβής πατήρ τούς έβαλε να κατοικήσουν στο μοναστήρι, πού είχαν κτίσει
κοντά στην πόλη Τερρακίνα. Αυτοί είχαν στην κατοχή τους πολλά πλούτη στον κόσμο
αυτό, αλλά τα σκόρπισαν όλα στους πτωχούς χάριν της δικής τους σωτηρίας και
παρέμειναν σέ αυτό
το
μοναστήρι.
Ό
ένας από αυτούς, ό Σπεκιώζος, (=Εύειδής), πρώην γνωστός αξιωματούχος.
Αναγράφεται στο Ρωμαϊκό εορτολόγιο στις 15 Μαρτίου.) είχε σταλεί για υποθέσεις
τού μοναστηριού κάπου κοντά στην Καπύη.( Η Τερρακίνα απέχει από την Καπύη πάνω από
60 ΚΜ) Μια μέρα ό αδελφός του Γρηγόριος, ενώ συνέτρωγε με τούς αδελφούς καθισμένος
στην τράπεζα, μεταφέρθηκε με το πνεύμα υψηλά και κοιτώντας είδε να βγαίνει από το
σώμα ή ψυχή τού αδελφού του Γερμανού, πού βρισκόταν τόσο μακριά. Αμέσως το φανέρωσε
στους αδελφούς, έφυγε βιαστικά και βρήκε τον αδελφό του ήδη θαμμένο. Εξακρίβωσε
μάλιστα πώς είχε εξέλθει από το σώμα την ίδια ώρα, πού κι ό ίδιος τον είχε δει.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΒΙΟΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1988. ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ. ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤ. ΙΕΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ ¨ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ" ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΒΙΟΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1988. ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ. ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤ. ΙΕΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ ¨ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ" ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
