Κυριακή 31 Αυγούστου 2025
Ὁ Ρώσος βιολόγος-γενετιστής Virchow ἀναφωνεῖ...
Εἶναι πολύ χαρακτηριστικά τά ὅσα γράφει ὁ καθηγητής Χρῆστος Γιανναρᾶς:
«Εἶναι πολύ χαρακτηριστικά τά ὅσα γράφει ὁ καθηγητής Χρῆστος Γιανναρᾶς: "Όπως εἶναι δύσκολο να γνωρίσουμε καί νά ἑρμηνεύσουμε τόν ποιητικό ἤ τόν εἰκαστικό λόγο τῆς Τέχνης, χρησιμοποιώντας τή γλῶσσα τῆς νευτώνειας φυσικῆς, ἔτσι εἶναι ἀδύνατο νά προσεγγίσουμε καί τήν καθολικότητα τοῦ ὑπαρκτικοῦ γεγονότος τῆς σωτηρίας καί τῆς προσωπικῆς ἀποκαλύψεως τοῦ ζῶντος Θεοῦ, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους καί τίς κατηγορίες γνωσιολογικών συστημάτων, πού περιορίζονται σέ ἐπί μέρους καί ἀποσπασματικές περιοχές τῆς ἀνθρωπίνης γνώσεως"(Γιανναρᾶ Χρήστου, Ἡ Ἀπολογητική στα Όρια τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας, ἐκδ. Γρηγόρη, Αθήνα 1975, 27)»
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΌΣ ΡΟΥΜΙ ΠΑΣΑΣ.
«Ένας Χριστιανός σπουδαῖος οἰκονομολόγος τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας στα τέλη του 19ου αἰ., ὁ Ρουμί πασάς, ἔγραφε στή διαθήκη του πρός τό γυιό του: "Θα βρεθοῦν πολλοί νά σοῦ ποῦν πώς μέ τό σταυρό στο χέρι δέν θά προκόψης στη ζωή σου. Να τους ζητήσης ἀποδείξεις. Δέν θά ἔχουν νά σοῦ δώσουν"»
(Μαρία Π., φοιτήτρια) για τόν άγιο Πορφύριο.
«Ήμουν, θυμᾶμαι, σε μία πολύ δύσκολη φάσι τῆς ζωῆς μου. Πίστευα ότι οι φίλοι μέ εἶχαν προδώσει, πώς οἱ γονεῖς μου δεν νοιάζονταν για μένα Ενοιωθα πολύ μόνη. Μαῦρες σκέψεις κυρίευαν καί μοῦ πλάκωναν την ψυχή...
Κάποιο πρωΐ, φεύγοντας γιά νά πάω στο μάθημα, πῆρα μαζί μου μιά τσάντα γιά νά τή ρίξω στην ἀνακύκλωσι. Μετά θά ἔπαιρνα το λεωφορείο για το Παν/μιο. Κοντά στον κάδο τῆς ἀνακυκλώσεως, πάνω στο πεζοδρόμιο, μου τράβηξε το βλέμμα ένα βιβλίο με ζωηρόχρωμο ἐξώφυλλο. Έγραφε: "Αγ. Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Βίος και Λόγοι'. Από ποιόν να χε πέσει ἄραγε; Κανείς δέν ἦταν κοντά. Τό ἔβαλα στηντσάντα μου μέ τή σκέψι να ρωτήσω στην πολυκατοικία μήπως κάποιος τό εἶχε χάσει.
Ἐπιστρέφοντας τό βράδυ ἀπ' τό Παν/μιο, ἄνοιξα τήν τσάντα καί βρῆκα, ξεχασμένο το βιβλίο. Το πήρα στα χέρια μου γιά νά τοῦ ρίξω μιά ματιά.
Ἔμεινα ξύπνια νά τό διαβάζω ὅλη τή νύκτα...
Μέ τό πρωϊνό φῶς, ἕνα ἄλλο φῶς, πιό δυνατό, ζέσταινε τήν ψυχή μου. Ὁ Ἅγιος μέ φωτεινό χαμόγελο μέ κοίταζε ἀπ' τήν εἰκόνα του στο βιβλίο καί μέ βεβαίωνε ὅτι ὁ Χριστός θα μεταποιήση τά πάντα μέσα μας μέσα μου! Ενοιωθα μία δύναμι, μία χαρά, πού σίγουρα ἐκεῖνος μοῦ τήν ἔδινε. Ἀπέκτησα ἐλπίδα ὅτι ἡ ζωή μου θά ἀλλάξη μέ τή Χάρι τοῦ Θεοῦ.
Καί τότε κατάλαβα τό μήνυμα τῆς 'πνευματικῆς ἀνακυκλώσεως τό ὁποῖο μοῦ ἔδινε ὁ Ἅγιος. Ήταν καρός πιά να μαζέψω τά σκουπίδια ἀπό μέσα μου καίννα δημιουργήσω κάτι νέο, εὐλογημένο καί ἀληθινό!"
(Μαρία Π., φοιτήτρια)»
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΈΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού.
Metropolitan Athanasios of Limassol.On Mount Athos where I was for so many years, there in our monastery the Holy Belt of the Virgin Mary ....
On Mount Athos where I was for so many years, there in our monastery the Holy Belt of the Virgin Mary was treasured and I had the duty every time we had visitors to the monastery, pilgrims, to bring the Holy Belt of the Virgin Mary into the center of the temple so that the pilgrims could worship.
And so many times we saw this Grace of the Virgin Mary so intense in this Mother of God relic. A multitude of miracles, a multitude of signs. A powerful energy of Grace which was diffused to each one who came to worship. And that ineffable fragrance, the permanent ineffable fragrance, of our Virgin Mary which was often accompanied by myrrh-bearing, gushed forth myrrh, before our eyes, into our hands!
Many people may have had a doubt, but we, who knew what we were holding and how we carried it, were eyewitnesses to this miraculous event of the Virgin Mary!
Metropolitan Athanasios of Limassol
Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος για τήν αγία Ζώνη.
Στο Άγιο Όρος που ήμουν για τόσα πολλά χρόνια, εκεί στο μοναστήρι μας ήταν θησαυρησμένη η Αγία Ζώνη της Παναγίας και εγώ είχα το διακόνημα κάθε φορά που είχαμε επισκέπτες στο μοναστήρι, προσκυνητές, να βγάζω την Αγία Ζώνη της Παναγίας μέσα στο κέντρο του ναού προκειμένου να προσκυνήσουν οι προσκυνητές.
Και έτσι είδαμε πάρα πολλές φορές αυτήν την Χάρη της Παναγίας τόσο έντονη εις αυτό το Θεομητορικό κειμήλιο. Πλήθος θαυμάτων, πλήθος σημείων. Μία δυνατή ενέργεια Χάριτος η οποία διαχέονταν στον κάθε έναν ο οποίος ερχόταν να προσκυνήσει. Εκείνη δε η άρρητος ευωδία, η μόνιμος άρρητος ευωδία, της Παναγίας μας που πολλές φορές συνοδευόταν με μυροβλησία, ανέβλυζε μύρο, μπροστά στα μάτια μας, στα χέρια μας!
Μπορεί πολλοί άνθρωποι να είχαν και μια αμφιβολία αλλά εμείς που ξέραμε τι κρατούσαμε και πώς το φέραμε, ήμασταν αυτόπτες μάρτυρες αυτού του θαυμαστού γεγονότος της Παναγίας!
Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος
It is widely known that Fr. Porphyrios saw the organs and their function within the human body.
"It is widely known that Fr. Porphyrios saw the organs and their function within the human body. He had told me that when he first began to see the internal organs, he did not know what they were that he was seeing. So he went to the Eleftheroudakis bookstore and bought an atlas of anatomy and a thousand-page book of human physiology, written in impeccable cleanness, and studied them, in order to acquire the necessary theoretical foundation. What I still remember with awe, however, is the palpation of the pulse that he did when he wanted to diagnose mental illnesses. He did it to me and to many others, and when I asked him once, he answered me:
Medicine is not only knowledge; it is also a mystery, which you doctors do not know! (Catholic Elias Kouroumalis, in "The Landmark of Holiness in the Modern World")"
Bibliography. Archimandrite Ioannis Kostof. DAILY THOUGHTS.
Publications Holy Monastery of Saint John of Damascus.
Τί έβλεπε ο Άγιος Πορφύριος.
«Εἶναι εὐρύτερα γνωστό ὅτι ὁ π. Πορφύριος ἔβλεπε μέσα στό ἀνθρώπινο σῶμα τά ὄργανα καί τή λειτουργία τους. Μοῦ εἶχε πεῖ ὅτι, ὅταν πρωτοάρχισε νὰ βλέπη τά ἐσωτερικά ὄργανα, δέν ἤξερε τί ἦταναὐτά πού ἔβλεπε. Πῆγε, λοιπόν, στο βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης' καί ἀγόρασε ἕνα ἄτλαντα ἀνατομικῆς καί ἕνα βιβλίο φυσιολογίας τοῦ ἀνθρώπου χιλίων σελίδων, γραμμένο σέ ἄπταιστη καθαρεύουσα,καί τά μελέτησε, ὥστε νά ἀποκτήση τήν ἀπαραίτητη θεωρητική ὑποδομή. Ἐκεῖνο, ὅμως, πού ἀκόμὴ ἐνθυμοῦμαι μέ δέος εἶναι ἡ ψηλάφησι τοῦ σφυγμοῦ τήν ὁποία ἔκανε, ὅταν ἤθελε να διαγνώση πνευματικές ἀσθένειες. Τό ἔκανε σέ μένα καί σέ πολλούς ἄλλους καί ὅταν τόν ρώτησα κάποτε, μοῦ ἀπάντησε:
Η Ιατρική δέν εἶναι μόνο γνώσεις· εἶναι καί μυστήριο, τό ὁποῖο ἐσεῖς οἱ γιατροί δέν γνωρίζετε! (Καθ.Ηλίας Κουρούμαλης, στο "Ορόσημο Αγιότητος στον Σύγχρονο Κόσμο")»
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΈΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού.
Όταν ο Χριστός μιλάει για καμήλα, η οποία δεν μπορεί να περάσει από βελονοτρυπα, επαναλαμβάνει μια παροιμία της εποχής.
Πατήρ Παντελεήμων Κρουσκος.
Σάββατο 30 Αυγούστου 2025
Ο ΠΙΛΆΤΟΣ
«Ὁ Πιλάτος, σέ μιά ἔλλαμψι ἀληθείας, ἔγραψε τόν καιρό τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου μας τήν ἐπιγραφή: “Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων (Ιω 19, 19) και ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι προσπάθησαν νά τήν ἀλλάξουν, ἀπάντησε ότι γέγραφα, γέγραφα (Ιω 19, 22).Ας ἀναλογιστούμε το μέγα και θαυμαστό μυστήριο.
Οι Μάγοι προέρχονται ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες και ο Πιλάτος ὁ ἴδιος ήταν εἰδωλολάτρης. Ἐκεῖνοι είδαν τὸν ἀστέρα στὸν οὐρανό· ἐκεῖνος ἔγραψε την επιγραφὴ γιὰ τὸ σταυρό. Ωστόσο, καί οἱ Μάγοι και ο Πιλάτος ἀναζητοῦσαν ἢ τουλάχιστον αναγνώρισαν ὄχι κάποιον βασιλέα τῶν Ἐθνικῶν, ἀλλά βασιλία τῶν Ἰουδαίων. Οι ίδιοι οι Ἰουδαῖοι, όμως, οὔτε ἀκολούθησαν τὸν ἀστέρα οὔτε ἐπιδοκίμασαν τὴν ἐπιγραφή. Ἀκόμη καί τότε, συνεπῶς, ἐκπληρώθηκαν οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου μας: "Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πολλοί ἀπό ἀνατολῶν καί δυσμών ήξουσι καί ἀνακλιθήσονται μετὰ Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ἐν τῇ βασιλεία τῶν οὐρανῶν (Μθ 8. 11). Διότι οἱ Μάγοι προέρχονταν ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, ὁ δὲ Πιλάτος ἀπὸ τὴ Δύση
Καὶ οἱ μὲν Μάγοι ἔδωσαν τή μαρτυρία τους για το Βασιλέα τῶν Ἰουδαίων κατά τήν ἀνατολή του δηλαδή κατά τη γέννησί του ὁ δὲ Πιλάτος κατά τη δύση του, δηλαδή, κατά το θάνατό του
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΈΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού.
Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου, Στίγμα. ΤΑ ΝΕΑ - «Ἕνας θανατοποινίτης, ἀσκητής»
Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου, Στίγμα. ΤΑ ΝΕΑ - «Ἕνας θανατοποινίτης, ἀσκητής»
Είπε γέρων:
Είπε γέρων:«Ἡ ὑπακοή καί ἡ ταπεινοφροσύνη μαζί θά γίνουν μία ὡραία καί εὐωδιαστική ἀνθοδέσμη, τήν ὁποία θά κρύψετε μέσα στήν καρδιά σας καί θά τήν φρουρῆτε, γιά νά τήν παρουσιάσετε ἐκείνη τήν ἡμέρα στό Βασιλέα τῶν βασιλευόντων, τό Χριστό»
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΈΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού.
ΤΆ ΤΡΊΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΆ.
«Ὁ ἄνθρωπος πού θέλει να συμβουλεύση τόν ἄλλον πρέπει νά ἔχη τρία τινά: τήν ταπείνωσι, τὴν ὑπομονή καί τήν ἐπιμονή. Καθώς τό φαγητό, για νά εἶναι νόστιμο, πρέπει νά ἔχη μέσα ἁλάτι, ἔτσι καί ἐκεῖνος, πού θά συμβουλεύση τόν ἄλλο, πρέπει νά κρατᾶ αὐτά τά τρία, γιά νά νοστιμίζη ὁ λόγος του.
Ἄν δέν τά ἔχη αὐτά, τίποτε δέν κάνει· διότι ἄν δέν εἶναι ὁ λόγος σου ταπεινός, θά θυμώση αὐτός καί θά γίνη πιό χειρότερος· καί ἴσως νά σοῦ πῆ καί ἐκεῖνος κανένα λόγο καί γι᾿ αὐτό πρέπει νά εἶσαι ἐφοδιασμένος μέ τήν ὑπομονή καί μέ τήν ἐπιμονή»
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΈΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού.
Λέει ο ιερέας Παύλος.
💫 Όταν ανησυχώ πολύ για τα παιδιά μου, συνήθως αρχίζω να διαβάζω τον κανόνα της Θεοτόκου. Υπάρχει σχεδόν σε κάθε ορθόδοξο προσευχητάρι. Ακόμα και από τον τίτλο του - "Κανόνας, ψάλλεται σε κάθε θλίψη της ψυχής και περίσταση" - είναι σαφές ότι είναι ιδιαίτερα κατάλληλος για μια τέτοια κατάσταση. Όταν στρεφόμαστε στον Θεό, στη Θεοτόκο, Τους εμπιστευόμαστε τα προβλήματά μας, τις ανησυχίες μας και νιώθουμε ότι δεν είμαστε πλέον μόνοι στον αγώνα ενάντια στο πρόβλημά μας.🙏
✍️ Ιερέας Παύλος
Είπε γέρων:«Ο διάβολος είναι σαν ένα λυσσασμένο σκυλί δεμένο σε αλυσίδα: πέρα από το μήκος της αλυσίδας, δεν μπορεί να αρπάξει κανέναν.Και εσύ: κράτα απόσταση‼️ Αν πλησιάσεις πολύ κοντά, αφήνεις τον εαυτό σου να σε πιάσει. Να θυμάσαι ότι ο διάβολος έχει μόνο μία πόρτα από την οποία μπορεί να μπει στην ψυχή~~τη θέληση.»
Παρακάτω μια συζήτηση με την τεχνητή νοημοσύνη που στερείται ιστορικής βάσης.
Παρακάτω μια συζήτηση με την τεχνητή νοημοσύνη που στερείται ιστορικής βάσης.
Η τεχνητή νοημοσύνη μου έκανε μια πλήρη ανάλυση στην υποθετική περίπτωση που -ως εκ θαύματος- η Ρωμανία επιβίωνε μέχρι σήμερα, έχοντας τα σύνορα του 1261 (ζήτησα να συνυπολογίσει και την υπόλοιπη Ελλάδα την Τραπεζούντα και την Κύπρο)
🔢Δημογραφική σύσταση:
Έλληνες/Ρωμαίοι/Ορθόδοξοι: περίπου 78 εκατομμύρια (≈60%)
Τούρκοι/Μουσουλμάνοι: περίπου 26 εκατομμύρια (≈20%)
Σλάβοι (Βούλγαροι, Σέρβοι κλπ.): περίπου 6,5 εκατομμύρια (≈5%)
Αλβανοί: περίπου 6,5 εκατομμύρια (≈5%)
Αρμένιοι: περίπου 3,9 εκατομμύρια (≈3%)
Εβραίοι: περίπου 2,6 εκατομμύρια (≈2%)
Ιταλοί/Λατίνοι και άλλοι: περίπου 6,5 εκατομμύρια (≈5%)
Υποθετικές μεγάλες πόλεις σε πληθυσμιακή κατανομή:
Κωνσταντινούπολη: ~18.000.000
Σμύρνη: ~4.000.000
Αθήνα-Πειραιάς: ~3.500.000
Θεσσαλονίκη: ~2.500.000
Πάτρα/Κόρινθος: ~1.500.000
Τραπεζούντα: ~1.200.000
Ηράκλειο : ~1.000.000
Προύσα: ~900.000
Μεσαίες πόλεις (200.000–900.000)
Νίκαια, Νικομήδεια, Λάρισα, Ιωάννινα, Χανιά, Λεμεσός, Καβάλα, Έδεσσα, Αδριανούπολη, Φιλαδέλφεια , Μίλητος, Μαγνησία Μ.Ασίας, Προύσα, Μυτιλήνη, Χίος, Ρόδος, Μυστράς, Φιλιππούπολη, Σκόπια, Οχρίδα, Ραιδεστός, Κωνσταντία/Αμμόχωστος
👨⚖️👩⚖️Πολίτευμα:
Συνταγματική μοναρχία τύπου Ηνωμένου Βασιλείου, με τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων ως τελετουργικό ηγεμόνα και κοινοβουλευτική δημοκρατία με εκλογές και κόμματα.
Ή
Ένα πιο «παραδοσιακό» σενάριο θα ήταν σαν αυτό της Ιαπωνίας: αυτοκράτορας-σύμβολο και ισχυρό κοινοβουλευτικό κράτος.
Αν ο αυτοκράτορας είχε περιοριστεί σε τελετουργικό ρόλο, τότε ο εκτελεστικός ηγέτης θα μπορούσε να ονομάζεται Μέγας Λογοθέτης ή Δομέστικος της Πολιτείας (νεολογισμός από τη βυζαντινή παράδοση). Αν είχε γίνει δημοκρατία χωρίς μοναρχία, πιθανότατα ο τίτλος θα ήταν Άρχων της Πολιτείας
Ή
Κομμουνιστικό καθεστώς αν η Αυτοκρατορία κατέρρεε σε Παγκόσμιο Πόλεμο ή Εμφύλιο (όπως η Ρωσία το 1917).
Ονομασία: Λαϊκή Πολιτεία των Ρωμαίων
Εκτελεστικός ηγέτης: Πρώτος Λογοθέτης
🗳️Πιθανές πολιτικές παρατάξεις:
Ρωμαϊκόν Κόμμα (συντηρητικό, φιλομοναρχικό)
Συνασπισμός Πράσινων Βένετων (κεντροαριστερά, οικολογικό–λαϊκό)
Δημοκρατική Πολιτεία (φιλελεύθερο–κεντρώο)
Κόμμα του Δικεφάλου (εθνικιστικό–πατριωτικό)
Λαϊκή Ένωσις Δουλευόντων (σοσιαλιστικό–εργατικό)
💰Οικονομία:
Top 3 παγκοσμίως στον τουρισμό.
Πλούσια βιομηχανική ζώνη (Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη, Θεσσαλονίκη).
Κωνσταντινούπολη: χρηματοοικονομική Σιγκαπούρη της Μεσογείου
Ενέργεια: Γεωτρήσεις σε Αιγαίο & Ανατολική Μεσόγειο.
Ναυτιλία: 1η δύναμη στον κόσμο.
Το ΑΕΠ θα κυμαινόταν περίπου στα 3–4 τρισ. δολάρια → αντίστοιχο με Γερμανία ή Ιαπωνία.
🛳️Περιοχές εμπορικού αποικισμού έως τον 19ο αιώνα:
Ερυθρά Θάλασσα, Περσικός Κόλπος, Ινδία (Γκόα, Κέραλα), ίσως Ανατολική Αφρική.
Λιγότερο πιθανό να στραφεί στον Ατλαντικό (εκεί κυριάρχησαν Ισπανία–Πορτογαλία).
Άλλες αλλαγές:
🔺Θα υπήρχε “Βυζαντινή Αναγέννηση” που θα εξαπλωνόταν στη Δύση, αντί να ξεκινήσει από την Ιταλία. Η Ευρώπη θα μιλούσε για «Κωνσταντινουπολίτικο Ανθρωπισμό» αντί για το «Ιταλικό Ρινασιμέντο».
☦️ Η Ορθοδοξία θα είχε πάρει πιο δυναμική, ανοιχτή και αναγεννησιακή τροπή, με την Κωνσταντινούπολη ηγέτιδα. Δεν θα ήταν «θρησκεία της επιβίωσης», αλλά θρησκεία κοσμοκρατορίας.
Διεθνής ρόλος:
Τεράστιο πολιτιστικό soft power: (Αγία Σοφία, Ακρόπολη, Βυζαντινή μουσική και τέχνη, αρχαία εκπαιδευτικά ιδρύματα). Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως θα είχε κύρος αντίστοιχο με το Βατικανό.
🗣️Γλωσσικά η κατάσταση θα έμοιαζε κάπως με τη σημερινή Ιταλία:
Θα υπήρχε μια Κοινή Νεοελληνική-Ρωμαίικη ως επίσημη κρατική γλώσσα.
Και πολλές ισχυρές τοπικές διάλεκτοι (κυπριακή, κρητική, πελοποννησιακή κλπ.)
✈️Κρατική αεροπορία: Βασιλικαί Πτέρυγαι – Imperial Wings (πιασάρικο 😄)
🛸Βυζαντινή ΝΑΣΑ: Βασιλικόν Γραφείον Διαστήματος
🚗Πιθανά ονόματα εθνικού αυτοκινήτου: Βασιλεύς Motors, ΑΡΓΩ, ΙΠΠΟΣ
🥙Εθνικά φαγητά: Το πιο πιθανό είναι ο Πλακούς (μια βυζαντινή πίτα–πίτσα με τυρί, ελιές, λάδι, μυρωδικά)
Μελόπιτα (Γλυκό με μέλι, τυρί και ξηρούς καρπούς.)
⚽️ Ομάδες της Βασιλικής Λίγκας:
Βασιλεύς Κωνσταντινούπολης
Ανατολία FC
Ίωνες Σμύρνης
Άγιος Δημήτριος Θεσσαλονίκης
Αθηναϊκός Παρθενών
Αργοναύτες Πόντου FC
🗺️Ο χάρτης είναι από τον λογαριασμό: maps and kings
Byzantine tales.
Τον ίδιο μήνα στη τριάντα μία η ανάμνησις της εν τη αγία Σορώ καταθέσεως της τιμίας Ζώνης, της Yπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, εν τω σεβασμίω αυτής οίκω, τω όντι εν τοις Xαλκοπρατείοις, ανακομισθείσης από της επισκοπής Ζήλας επί Iουστινιανού του βασιλέως, εν έτει φλ΄ [530]
Τον ίδιο μήνα στη τριάντα μία η ανάμνησις της εν τη αγία Σορώ καταθέσεως της τιμίας Ζώνης, της Yπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, εν τω σεβασμίω αυτής οίκω, τω όντι εν τοις Xαλκοπρατείοις, ανακομισθείσης από της επισκοπής Ζήλας επί Iουστινιανού του βασιλέως, εν έτει φλ΄ [530]
Σύμφωνα με μία αρχαία εκκλησιαστική παράδοση, την στιγμή που εγκατέλειπε τον κόσμο τούτο για να συναντήσει τον Υιό και Θεό της, η Παναγία Θεοτόκος άφησε τις δύο εσθήτες της σε δύο φτωχές Εβραίες που την είχαν υπηρετήσει. Οι τελευταίες φύλαξαν ως πολύτιμα κειμήλια τα λείψανα αυτά, που περνούσαν από γενεά σε γενεά μέχρι που οι Γάλβιος και Κάνδιδος πήραν την μία από αυτές με ένα ευσεβές τέχνασμα κατά την βασιλεία του Λέοντος Α’ και την κατέθεσαν στον ναό των Βλαχερνών (2 Ιουλ.).
Η Ζώνη της Θεοτόκου, που κανείς δεν γνωρίζει πώς βρέθηκε στην επισκοπή της Ζήλας, κοντά στην Αμάσεια του Πόντου, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη κατά την βασιλεία του Ιουστινιανού (περί το 530), και κατατέθηκε στον ναό των Χαλκοπρατείων που βρισκόταν όχι μακριά από την Αγία Σοφία, προς δυσμάς, στην συνοικία των χαλκωματάδων. Την ημέρα αυτή εορτάζονταν τα εγκαίνια της εκκλησίας και τα δύο περιφανή λείψανα: η αγία Ζώνη και τα σπάργανα του Σωτήρος.
Πολλά χρόνια αργότερα (περί το 888), η σύζυγος του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ’ του Σοφού, Ζωή, υποφέρουσα βαριά από πνεύμα ακάθαρτο, είδε σε οπτασία ότι θα θεραπευόταν αν έθετε πάνω της την Ζώνη της Θεοτόκου. Ο αυτοκράτορας έβαλε τότε να σπάσουν την βούλα που σφράγιζε την Σορό (θήκη) μέσα στην οποία βρισκόταν το λείψανο και ανακάλυψε με θαυμασμό την τιμία Ζώνη, τόσο καινούργια και λαμπρή, ωσάν να είχε υφανθεί μόλις την προηγουμένη. Δίπλα της βρέθηκε ένα έγγραφο που έδειχνε την ακριβή χρονολογία της μετακομιδής της στην Κωνσταντινούπολη και τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο αυτοκράτορας την είχε αποθέσει στην θήκη και την είχε σφραγίσει με τα ίδια του τα χέρια.
Ο αυτοκράτορας Λέων ασπάστηκε με ευλάβεια το λείψανο και το παρέδωσε στον πατριάρχη. Μόλις ο ιεράρχης ξεδίπλωσε την Ζώνη πάνω στο κεφάλι της αυτοκράτειρας, εκείνη ελευθερώθηκε από την ασθένεια. Όλοι εδόξασαν τον Σωτήρα Χριστό και την Υπεραγία Μητέρα του και το ιερό λείψανο τοποθετήθηκε πάλι στην σορό, αφού η αυτοκράτειρα με ευγνωμοσύνη το κόσμησε με χρυσά νήματα.
Αναφέρεται ότι ο τσάρος της Βουλγαρίας Ιωάννης Ασάνης (1187- 1196), αφού νίκησε τον Ισαάκιο Β’ Άγγελο (1190), πήρε τον Σταυρό μέσα στον οποίο βρισκόταν ένα κομμάτι της αγίας Ζώνης και ότι ένας ιερέας το πέταξε στον ποταμό για να μην βεβηλωθεί. Ανακτημένο από τους Σέρβους, το άγιο λείψανο προσφέρθηκε κατόπιν από τον άγιο πρίγκιπα Λάζαρο († 1389) στην αθωνική Μονή Βατοπεδίου, όπου τιμάται έως σήμερα, αναδίδοντας γλυκειά ευωδία και επιτελώντας πλήθος θαυμάτων.
Η Ζώνη αυτή που έσφιξε τα άχραντα σπλάγχνα, τα οποία εβάστασαν τον Δημιουργό και νοτίστηκε από σταγόνες γάλα που έθρεψε την Ζωή του κόσμου, παραμένει για όλους τους πιστούς αρραβώνας σωτηρίας. Τους προτρέπει να περιζώσουν όλα τα κινήματα της σαρκός και να μιμηθούν την αγνότητα της ψυχής και του σώματος της Πανυπεράγνου Παρθένου και Μητρός, έτσι ώστε να κριθούν άξιοι να φέρουν και αυτοί με την σειρά τους μέσα στην καρδιά τους τον Χριστό, που δεν παύει να γίνεται για μας «παιδίον».
(“Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας”, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Τόμος ενδέκατος, Αύγουστος. “Ίνδικτος”, Αθήναι 2009)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
