451 - Δωρεάν! Δωρεάν!
Σε μια αγροτική αγορά άκουσα κάποιον να φωνάζει με όλη του τη δύναμη: Δωρεάν!... χωρίς χρήματα!...
Όλοι συνωστίζονταν εκεί. Ποιος δεν θα ήθελε να πάρει κάτι δωρεάν, χωρίς χρήματα; Αλλά πλησιάζοντας τον φωνάζοντα, είδα ότι ήταν ένας από αυτούς που διαφημίζουν στις αγορές.
Πουλούσε ένα μαχαίρι, έναν καθρέφτη, μια αλυσίδα και άλλα μικρά αντικείμενα, όλα μαζί για 30 λέι και είπε ότι τα έδινε δωρεάν. Η κραυγή του ήταν ένα είδος εξαπάτησης, ένα είδος ψεύτικης έλξης ανθρώπων.
Ανάμεσα στον κόσμο που συνωστιζόταν για αυτό το δωρεάν πράγμα, θυμήθηκα ότι και το Ευαγγέλιο έχει μια τέτοια διαφήμιση. Φωνάζει επίσης τη λέξη δωρεάν, χωρίς πληρωμή. Το αίμα του Κυρίου δίνεται χωρίς αντίτιμο (Α΄ Πέτρου 18, 19).
Όλοι εσείς που διψάτε, ελάτε στα νερά, ελάτε και αγοράστε χωρίς χρήματα και χωρίς αντίτιμο
(Ησαΐας 55, 1).
Η διαφήμιση των Γραφών δεν είναι ψευδής. Δεν είναι απάτη. Το Ευαγγέλιο μας προσκαλεί ελεύθερα με έναν θησαυρό πιο πολύτιμο από όλα τα χρήματα και τον πλούτο αυτού του κόσμου. Αλλά δυστυχώς, σε αυτό το κάλεσμα του Ευαγγελίου ο κόσμος δεν συνωστίζεται πολύ. Με ένα ψευδές κάλεσμα, ένας ψεύτης συγκέντρωσε εκατοντάδες ανθρώπους, αλλά στο κάλεσμα του Ευαγγελίου, κανείς δεν τρέχει. Τι οδυνηρό πράγμα!
452 - Δύο Άγνωστοι
Κάποτε ο Καλός Θεός κάλεσε τις αρετές στη γη σε ένα συμβούλιο στον ουρανό.
Ανάμεσα σε αυτούς που κλήθηκαν ήταν η αλήθεια, η δικαιοσύνη, το έλεος, η πίστη, η αγαθότητα, κ.λπ.
Ανάμεσα σε αυτούς ήταν δύο που δεν είχαν δει ο ένας τον άλλον και δεν γνώριζαν ο ένας τον άλλον. Πλησίασαν ο ένας τον άλλον για να συστηθούν. - Εγώ είμαι το όφελος - είπε ο πρώτος. - Εγώ είμαι η ευγνωμοσύνη - είπε ο άλλος. - Πώς, δεν γνωρίζεστε ο ένας τον άλλον; - ρώτησε ο Καλός Κύριος. - Όχι, Κύριε - απάντησαν οι δύο ξένοι - γιατί στη γη δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ!...
453 - Για την ελευθερία
Μια ιστορία που διάβασα σε μια ελβετική εφημερίδα.
Σε μια φυλακή στη Γερμανία, ένας κρατούμενος ροκάνιζε για 10 συνεχόμενα χρόνια, τη σιδερένια σχάρα της φυλακής, με ένα μικρό αιχμηρό μέταλλο, μέχρι που τελικά κατάφερε να σπάσει τη σχάρα και να δραπετεύσει στην ελευθερία.
Να μια ακόμη απόδειξη του πόσο μεγάλο τίμημα είναι η ελευθερία. Και πόσο την επιθυμούν όσοι την έχουν χάσει.
Υπάρχει όμως μια άλλη δουλεία που κανείς δεν αισθάνεται πραγματικά: η τρομερή δουλεία της αμαρτίας. Και υπάρχει επίσης μια ελευθερία που κανείς δεν επιθυμεί πραγματικά: η πνευματική ελευθερία.
Όποιος αμαρτάνει είναι σκλάβος της αμαρτίας και του διαβόλου - λέει η Γραφή
(Ιωάννης 8:34· Α΄ Ιωάννου 3:8).
Πνιγμένες Γιορτές
Ένα γεγονός με πολύ πνευματικό νόημα έλαβε χώρα τον Μάιο του περασμένου έτους σε μια κοινότητα κοντά στο Κλουζ.
Είχαν γίνει μεγάλες προετοιμασίες για τη βάπτιση ενός παιδιού, όπως ακριβώς οι Χριστιανοί προετοιμάζονται σήμερα με ποτά και πάρτι. Εν μέσω των προετοιμασιών, η μητέρα είχε τοποθετήσει το μωρό της στο κρεβάτι.
Ένας αρκετά μεθυσμένος καλεσμένος έφτασε, δεν το πρόσεξε και, βγάζοντας το παλτό του, το έβαλε ακριβώς πάνω στο μωρό. Ένας άλλος καλεσμένος έφτασε, έβαλε κι αυτός το παλτό του πάνω από το προηγούμενο... Ο τρίτος, ο τέταρτος έκανε το ίδιο...
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η χαρά και το πάρτι ήταν σε πλήρη εξέλιξη. Ας ζήσουν δεξιά... ας ζήσουν αριστερά, το μπράντι έρεε άφθονο και το μωρό... πέθαινε ασφυκτικά κάτω από τα παλτά των καλεσμένων! - Ας δω τη μυρωδιά μου - σκέφτηκε η μητέρα για λίγο - και έψαξε για το μωρό. Αλλά δυστυχώς, το βρήκε ασφυκτικά κάτω από τα παλτά...
Το πάρτι μετατράπηκε σε πένθος.
Αυτό δεν συμβαίνει και με τις γιορτές του Κυρίου; Η αληθινή χαρά των γιορτών ασφυκτιά από γιορτές, πάρτι και μέθη. Το φτωχικό γλέντι είναι το μωρό για το οποίο γίνεται το πάρτι και η χαρά, μόνο που αργότερα το μωρό πεθαίνει ασφυκτικά, καλυμμένο με αλκοόλ και πάρτι. - Πώς περάσατε τις γιορτές; Με αυτή την ερώτηση τελειώνουν οι γιορτές του Κυρίου. - Περάσαμε πολύ καλά: καλό φαγητό και κρασί και ελαφριά μουσική... μόνο που το φτωχικό γλέντι ασφυκτιά.
Τι μεγάλη ειδωλολατρία είναι αυτή!
Πόσο θα μπορούσε ο διάβολος να δουλέψει με την απάτη της αμαρτίας, ώστε η Κυριακή να γίνει ημέρα του διαβόλου!...
455 - Ποιος την έφτιαξε; - Κανείς!...
Ένας πιστός λόγιος επισκεπτόταν αρκετούς φίλους. Ανάμεσά τους ήταν και ένας άθεος.
- Κοίτα τι όμορφος πίνακας - λέει ο άπιστος - κοιτάζοντας έναν πίνακα στον τοίχο που ήταν ζωγραφισμένο ένα αξιοθαύμαστο ηλιοβασίλεμα - ποιος σου έφτιαξε αυτόν τον πίνακα, αγαπητέ φίλε;
- Κανείς - απάντησε ο οικοδεσπότης.
- Πώς έτσι, κανείς;
- Λοιπόν, αυτό είναι καλό· ξύπνησα με αυτόν στον τοίχο όπως τον βλέπεις... φτιάχτηκε... φτιάχτηκε... τοποθετήθηκε στον τοίχο...
- Λες ανοησίες!
- Καθόλου, αγαπητέ μου φίλε, γιατί αν μου λες πάντα ότι δεν υπάρχει Θεός και ότι ο ήλιος, η γη και όλος ο κόσμος φτιάχτηκαν από μόνα τους - τότε φυσικά πρέπει να με πιστέψεις κι εσύ, όταν σου λέω ότι κανείς δεν έφτιαξε αυτόν τον πίνακα, αλλά αυτός φτιάχτηκε από μόνος του...
Ο άπιστος κατάπιε το ζυμαρικό και ντράπηκε!
456 - Ένα ταιριαστό όνομα
Ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές της ανθρωπότητας, ο Άγγλος Σαίξπηρ, ήταν ένας σφοδρός πολεμιστής του αλκοόλ. Σε κάθε περίσταση έδειχνε τη ζημιά που προκαλεί αυτό το πνεύμα του διαβόλου.
Από αυτόν τον μεγάλο στοχαστή έχει απομείνει ένα είδος βαπτιστικού ονόματος για το αλκοόλ. Ο Σαίξπηρ έδωσε στο αλκοόλ το αληθινό του όνομα, το οποίο και γράψαμε, για να το μάθει όλος ο κόσμος.
Να τι ταιριαστό όνομα του έδωσε:
Εσύ αόρατο πνεύμα του αλκοόλ, είπε ο Σαίξπηρ - αν δεν σου έχει δοθεί ακόμα όνομα - διάβολε ας είναι το όνομά σου!
457 - Ανόητε! Αν το σιτάρι δεν σαπίσει, δεν θα βλαστήσει...
Σε μια συνάντηση, ένας άπιστος λόγιος είπε ότι δεν μπορούσε να συμφιλιωθεί με κανέναν τρόπο με τη διδασκαλία της ανάστασης από τους νεκρούς. Θα μπορούσα να πιστέψω τα πάντα - είπε - αλλά όχι κάτι τέτοιο· ότι ο άνθρωπος θα αναστηθεί αφού σάπισε μια φορά...
Οι πιστοί προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να του το εξηγήσουν με τις Γραφές. Αλλά ο άπιστος θύμωσε και χτύπησε τόσο δυνατά την Καινή Διαθήκη που μια σελίδα της αποκόπηκε. Αλλά, κοίτα!
Η σκισμένη σελίδα ήταν ακριβώς από τις επιστολές του αποστόλου Παύλου όπου λέει:
Ανόητε! Αυτό που σπέρνεις δεν δίνει ζωή αν δεν πεθάνει πρώτα... αν δεν σαπίσει το σιτάρι, ή αλλιώς, δεν βλαστήσει... (Α' Κορινθίους 15, 35-39).
Σε αυτή την εμφάνιση, ο άπιστος υποτάχθηκε και νικήθηκε από τη δύναμη της πίστης.
Σε ένα εργοστάσιο
Σε ένα εργοστάσιο στη Γερμανία, ένας άπιστος εργάτης είχε σκαρφαλώσει πάνω σε μια μηχανή και μιλούσε στους εργάτες ενάντια στην πίστη.
Λέγοντας βλασφημίες κατά του Καλού Θεού, σήκωσε θυμωμένα το χέρι του ψηλά, σαν ένα είδος απειλής προς τον Θεό.
Αλλά το υψωμένο χέρι άγγιξε ένα ηλεκτρικό καλώδιο και ο βλάσφημος ανθρακώθηκε αμέσως.
Μην πλανάστε, ο Θεός δεν εμπαίζεται! (Γαλ. 6, 7).
459 - Ησυχάστε
Όταν ο Κύριος έβγαλε τους Ισραηλίτες από την Αίγυπτο και τους οδήγησε προς τη Χαναάν, οι Ισραηλίτες είχαν φτάσει στην Ερυθρά Θάλασσα. Μια δύσκολη δοκιμασία!
Μπροστά τους ήταν τα κύματα της θάλασσας, και πίσω τους ερχόταν ο Φαραώ με τον στρατό του. Τότε ο Κύριος τους είπε: Ησυχάστε! (Έξοδος 14:20). Μπροστά τους στεκόταν ο θάνατος, πίσω τους ήρθε ο θάνατος, κι όμως σε αυτές τις δύσκολες στιγμές ο Κύριος τους είπε: Ησυχάστε!
Αυτή είναι η δυνατή και ζωντανή πίστη όταν παραμένουμε ακίνητοι μπροστά σε κάθε δοκιμασία.
460 - Το αίτημα του παιδιού
Ένα παιδί είπε κάποτε στον πατέρα του: - Αγαπητέ μπαμπά, άφησε ελεύθερο τον ταύρο από τον στάβλο για να τον δω κι εγώ.
Ο πατέρας το ελέησε και τον άφησε ελεύθερο, αλλά ο ταύρος όρμησε στο παιδί με θυμό και ήταν έτοιμος να το σκοτώσει. - Αγαπητέ μπαμπά, μην το αφήσεις να με σκοτώσει, φώναξε το παιδί. - Βλέπεις, γιε μου, αυτό που ξέρεις, ρώτα - είπε ο πατέρας χαμογελώντας.
Τόσοι πολλοί Χριστιανοί προσπαθούν να ζητήσουν από τον ουράνιο Πατέρα αυτό που δεν ξέρουν.
Αλλά υπάρχει ένα πράγμα που μπορούμε πάντα να ζητάμε με τη μεγαλύτερη βεβαιότητα: τη σωτηρία της ψυχής μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου