Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΡΕΛΙΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΡΕΛΙΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026

Επιτρέπεται σε έναν Χριστιανό να αμυνθεί σωματικά;


 


Επιτρέπεται σε έναν Χριστιανό να αμυνθεί σωματικά;


Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας είπε: «Αν δεν μπορείς να στρέψεις και το άλλο μάγουλο, τότε, τουλάχιστον, μην απαντήσεις στο χτύπημα με χτύπημα». Ωστόσο, εάν είναι απαραίτητο να προστατευθεί ένα άλλο πρόσωπο, τότε επιβάλλεται η χρήση βίας. Είναι επίσης επιτρεπτό να αμυνθεί κανείς σωματικά. Βέβαια, είναι συχνά σαφές γιατί κάποιος μπορεί να δεχτεί ένα χτύπημα χωρίς να ανταποδώσει — είτε από φόβο, είτε, αντίθετα, από εγκράτεια, υπομένοντας την προσβολή με θάρρος και ψυχραιμία.


Οφείλουμε να αποβάλουμε τις κοσμικές αντιλήψεις περί αξιοπρέπειας και τιμής: η αξιοπρέπειά μας έγκειται στο «κατ’ εικόνα Θεού», ενώ η τιμή μας συνίσταται στην απόκτηση του Αγίου Πνεύματος. Οι προσβολές λειτουργούν ως καθαρτήριο ύδωρ που ξεπλένει τις αμαρτίες. Παρόλα αυτά, η ταπεινοφροσύνη δεν ταυτίζεται με την παθητικότητα· μπορούμε να προβάλουμε αντίσταση — είτε για να προστατεύσουμε άλλους, είτε για χάρη του ίδιου του προσβάλλοντος. Όταν προβάλλουμε αντίσταση, οι πράξεις μας πρέπει να καθοδηγούνται από την επιθυμία για το καλό του άλλου προσώπου. Αν δεν έχουμε φτάσει ακόμη στην ταπεινοφροσύνη της Καινής Διαθήκης, οφείλουμε τουλάχιστον να μην πέσουμε κάτω από το επίπεδο της Παλαιάς Διαθήκης — η οποία όριζε το μέτρο «οδόντα αντί οδόντος» — απαντώντας στην απώλεια ενός δοντιού με τη συντριβή ολόκληρης της γνάθου.


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2026

Η ΕΠΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ.


 


Αν όλα τα μητρικά αισθήματα —η αγάπη για τα παιδιά— ενώνονταν σε ένα, η αγάπη Εκείνης για την ψυχή κάθε ανθρώπου θα τα ξεπερνούσε και πάλι, όπως ακριβώς η λάμψη του ήλιου επισκιάζει το φως όλων των κεριών και των λύχνων που είναι αναμμένα μαζί. Δεν θα εγκαταλειφθούμε από την αγάπη Της, ακόμη κι αν οι δικοί μας άνθρωποι και οι φίλοι μας απομακρυνθούν από εμάς. Ποτέ δεν θα είμαστε μόνοι ή ορφανοί, διότι η Επουράνια Μητέρα μας —στη φροντίδα της οποίας ανατεθήκαμε στον Γολγοθά— είναι πάντοτε αοράτως μαζί μας!


Η Γέννηση της Θεοτόκου αποτελεί πηγή παγκόσμιας χαράς. Είθε αυτή η χαρά να θερμάνει τις καρδιές μας και να φωτίσει την πορεία της ζωής μας! Αμήν!


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026

Θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια, αλλά ο Θεός δεν σου στέλνει σύζυγο; Γιατί συμβαίνει αυτό;


 



Θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια, αλλά ο Θεός δεν σου στέλνει σύζυγο; Γιατί συμβαίνει αυτό;


Απαντήστε στον εαυτό σας: γιατί θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια; Αν πρόκειται για τη δική σου ευτυχία, τότε θα απαιτείς από τον/την σύζυγό σου και τα παιδιά σου να χτίσουν τη ζωή τους σύμφωνα με τις επιθυμίες σου και αντί για την αναμενόμενη ευτυχία, θα αντιμετωπίζεις συγκρούσεις. Ωστόσο, αν σκοπεύεις να φέρεις χαρά στους αγαπημένους σου μέσω της προσφοράς, της θυσίας και της υπομονής, τότε είσαι πιο προετοιμασμένος/η για την οικογενειακή ζωή και ο Θεός θα σου στείλει σύζυγο. Όταν ένας Χριστιανός δεν σκέφτεται τον εαυτό του, αλλά υπηρετεί τους άλλους, ταπεινώνοντας τον εαυτό του, τότε η ευτυχία αναζητά τον εαυτό της.


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρέλιν


Πώς να βρείτε την αδελφή ψυχή σας και να αποφύγετε να κάνετε λάθος επιλογή στη ζωή;


 


Πώς να βρείτε την αδελφή ψυχή σας και να αποφύγετε να κάνετε λάθος επιλογή στη ζωή;

Ένα από τα βιβλία του βασιλιά Σολομώντα λέει ότι ένας αμαρτωλός λαμβάνει μια κακή σύζυγο για τις αμαρτίες του (Εκκλησιαστής 7:26). Γι' αυτό, προσπαθήστε να απέχετε από τις αμαρτίες, ειδικά από την πορνεία, ώστε ο Κύριος να σας ανταμείψει με μια καλή σύζυγο. Δεν πρέπει μόνο να αναζητήσετε μια κατάλληλη σύζυγο, αλλά και να γίνετε ο εαυτός σας ένας κατάλληλος σύζυγος.


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρέλιν

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026

ΘΥΜΟΣ!!!!


 



Αιτία θυμού είναι η ασυνέπεια μεταξύ επιθυμίας και ικανότητας, καθώς και ο φόβος να χάσει αυτό που έχει ένας άνθρωπος. Ένας ακόμη λόγος για τον θυμό είναι η υπερηφάνεια, όταν ένα άτομο είναι αναστατωμένο που κάποιος τόλμησε να του εναντιωθεί.
Η τρίτη αιτία θυμού είναι η αγανάκτηση: είναι ο άνθρακας που σιγοκαίει, που σύντομα παύει να καίγεται και καίγεται στον άνεμο.
Για να αντιμετωπίσεις τον θυμό, πρέπει να μάθεις να είσαι σιωπηλός, και αυτό είναι τόσο δύσκολο όσο το να μην ουρλιάζεις ενώ καίγεσαι. Τότε, πρέπει να είσαι ικανοποιημένος με λίγα και τότε θα έχεις λιγότερους λόγους να θυμώνεις, και το πιο σημαντικό, να προσπαθήσεις να αποκτήσεις πνευματικό πλούτο που κανείς δεν μπορεί να σου στερήσει εκτός από την αμαρτία.
Ο θυμός νικάει αυτός που προτιμάει το μέσα, όχι το έξω.
Ως εκ τούτου, η μεγαλύτερη ανοησία στον κόσμο είναι να δίνουμε προτίμηση στο ψέμα και την περαστική καλοσύνη αυτού του κόσμου, που υπόσχεται τα πάντα και δεν μας δίνει τίποτα, αντί του Θεού και των νόμων Του.

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Κάρελιν

Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026

Διαβάζουμε...


🐟 Η θρησκευτική ζωή εξαρτάται από τη θέληση του ανθρώπου. Επομένως, ένας Χριστιανός δεν πρέπει να κάνει αυτό που είναι θέλημα του εχθρού του - του δαίμονα.

Ο δαίμονας πρέπει να καταστρέψει την εσωτερική ζωή ενός ατόμου, να στερήσει από το μυαλό του την αδιάλειπτη προσευχή, να τον στερήσει από τη σύνδεση και την κοινωνία με τον Θεό.

Ένας άνθρωπος που είναι υποδουλωμένος στα πάθη μπορεί επίσης να ζήσει μια εξωτερική χριστιανική ζωή: να κάνει καλές πράξεις, να δίνει ελεημοσύνη, να βοηθά τους άπορους, να κηρύττει, να χτίζει ναούς.

Αλλά χωρίς έναν αδιάκοπο αγώνα με τα πάθη, χωρίς αυτή την ετοιμότητα όταν ο θάνατος είναι προτιμότερος από τη μόλυνση της ψυχής από αυτόν τον βίαιο κόσμο, το κύριο πράγμα - ο Ορθόδοξος μυστικισμός, καθώς η απόκτηση της χάρης και η εσωτερική όραση του Θεού στην καρδιά είναι αδύνατη.

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρέλιν


Τρίτη 16 Ιουνίου 2026

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ. ΑΡΧΙΜΑΔΡΙΤΗΣ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΡΕΛΙΝ.


 


ΚΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ!


Η Πεντηκοστή σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας πνευματικής εποχής στην ιστορία της Εκκλησίας, της ανθρωπότητας και του κόσμου. Η Ανάληψη του Χριστού ένωσε τη γη με τον ουρανό - τον αιώνα της αιωνιότητας - και η Πεντηκοστή κατέβασε τον ίδιο τον ουρανό στη γη, καταργώντας την αντίθεση μεταξύ του χρονικού και του αιώνιου, μεταξύ ύλης και πνεύματος. Στις εκχύσεις του Θείου φωτός και των Θείων ενεργειών του Αγίου Πνεύματος, μια νέα ζωή άνοιξε μπροστά στην ανθρωπότητα, μια ευκαιρία να ξεπεράσει τους δημιουργημένους περιορισμούς της μέσω της κοινωνίας με την απόλυτη ύπαρξη.


Για έναν Χριστιανό, το ανθρώπινο σώμα είναι ένα θαυμαστό όργανο της ψυχής, η μορφή της άφθαρτης ανθρώπινης ατομικότητας, ένα χρυσό πλαίσιο στο οποίο είναι τοποθετημένο το αθάνατο πνεύμα, σαν πολύτιμος λίθος. Την μυστηριώδη ημέρα της Πεντηκοστής, η Θεία αγαθότητα αναδημιούργησε τη μονάδα της ανθρώπινης προσωπικότητας από τη δυάδα της ψυχής και του σώματος, που διαλύεται σε αντιφάσεις.


Την ημέρα της Πεντηκοστής, το Άγιο Πνεύμα ίδρυσε την Εκκλησία της Καινής Διαθήκης και την ένωσε με την Ουράνια Εκκλησία. Οι Χριστιανοί έγιναν μέλη μιας πνευματικής οικογένειας, της οποίας ο Πατέρας είναι ο Θεός και της οποίας οι μεγαλύτεροι αδελφοί είναι οι άγγελοι. Η Πεντηκοστή έγινε μια αιώνια διαχωριστική γραμμή μεταξύ της Χριστιανικής Εκκλησίας - μιας Εκκλησίας χάριτος, γεμάτης θεϊκές δυνάμεις και ενέργειες - και άλλων θρησκειών του κόσμου, όπου υπάρχουν σκιές και θραύσματα αλήθειας, αλλά όχι Χριστός και Πνεύμα, Φως και Ζωή.


Την ημέρα της Πεντηκοστής, το Ανώγειο έγινε ο πρώτος χριστιανικός ναός και η κοινότητα των μαθητών του Χριστού έγινε η Παγκόσμια Εκκλησία. Μόνο 120 άτομα ανήκαν αρχικά στην Εκκλησία, αλλά ήταν παγκόσμια στην θεϊκή της ιδέα και σκοπό, στο ανεξάντλητο πνευματικό δυναμικό που έλαβε την ημέρα της Πεντηκοστής. Ούτε ο αριθμός των μελών ούτε τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά η παρουσία του Αγίου Πνεύματος και η πιστότητα στην αλήθεια καθιστούν την Εκκλησία παγκόσμια.


Το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε στους αποστόλους σε απτές και ορατές μορφές επειδή η ημέρα της Πεντηκοστής σηματοδότησε την έναρξη της μεταμόρφωσης ολόκληρου του ορατού κόσμου - του κόσμου. Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος δεν έπρεπε να είναι μόνο μια εμπειρία των αποστόλων - ένα γεγονός της εσωτερικής τους ζωής - αλλά να αποκαλυφθεί στον κόσμο ως μια μεγαλοπρεπής θεοφάνεια - η Επιφάνεια. Ενδυναμωμένοι από το Άγιο Πνεύμα, οι απόστολοι έφεραν το Ευαγγέλιο - τα καλά νέα - στα «άκρα της γης» - τις πιο απομακρυσμένες χώρες και περιοχές του αρχαίου κόσμου. Ίδρυσαν χριστιανικές κοινότητες, χειροτόνησαν ιερείς και επισκόπους και παρακολουθούσαν τη ζωή των νεοσύστατων Εκκλησιών με μητρική φροντίδα και πατρική αυστηρότητα, σαν να τους κουβαλούσαν στις καρδιές τους. Το αποστολικό κήρυγμα σάρωσε, σαν με φτερά, πάνω από τις καυτές άμμους της Σαχάρας, πάνω από τα χιόνια της Σκυθίας, φτάνοντας στους απόκρημνους βράχους του Αλβιώνα στα δυτικά και στα οροπέδια της Αραβίας και τα νησιά του Ινδικού Ωκεανού στα ανατολικά. Οι απόστολοι έδωσαν μαρτυρία για την αλήθεια του ευαγγελίου τους με εκδηλώσεις της δύναμης του Θεού και της θαυμαστής αγάπης, και ολοκλήρωσαν το έργο της ζωής τους με μαρτύριο - μια μαρτυρία γραμμένη με αίμα.


Οι αρχαίοι και οι σύγχρονοι θεοσοφιστές λένε ότι ο Χριστιανισμός είναι ένα από τα πολλά μονοπάτια προς τον Θεό. Αλλά ο Χριστός είπε: «Κανείς δεν έρχεται στον Πατέρα παρά μόνο μέσω εμού». Άλλες θρησκείες περιέχουν σαγηνευτικά μυστήρια, μια εκθαμβωτική λαμπρότητα σκέψης, οράματα άλλων υψών και βάθους. Περιέχουν ακόμη και ρητά που μοιάζουν λεκτικά με αυτά των Ευαγγελίων, αλλά τους λείπει ο Χριστός - ο Θείος Λόγος - και το Άγιο Πνεύμα - η Θεία δύναμη.


Η Πεντηκοστή δεν είναι μόνο η αρχή της Εκκλησίας, αλλά και η συνεχής ύπαρξή της, η έκχυση του Αγίου Πνεύματος και ο αγιασμός των πιστών στην προσευχή και τα μυστήρια. Την ημέρα της Πεντηκοστής, ο Κύριος ίδρυσε την Εκκλησία στη γη, ώστε η ανθρώπινη ψυχή, μεταμορφωμένη κατά χάρη, να γίνει ένας θαυμαστά όμορφος ναός του Θείου για πάντα.


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026

Και εδώ, σε μικρά πράγματα, μπορείτε εύκολα, ανεπαίσθητα και βολικά να πετύχετε πολλά.





Αφήστε στην άκρη όλες τις σκέψεις σχετικά με το αν επιτρέπεται ή όχι να σκοτώνετε εκατομμύρια ανθρώπους - γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους - και προσπαθήστε να δείξετε την ηθική σας αίσθηση σε ένα ασήμαντο ζήτημα: μην σκοτώνετε ποτέ την προσωπικότητα του πλησίον σας, ούτε καν με μια λέξη, μια υπόδειξη ή μια χειρονομία. Άλλωστε, υπάρχει το καλό και είναι απαραίτητο να συγκρατείστε από το κακό... Και εδώ, σε μικρά πράγματα, μπορείτε εύκολα, ανεπαίσθητα και βολικά να πετύχετε πολλά.

Αρχιμανδρίτης Ιωάννης (Κρεστιάνκιν)

Κυριακή 14 Ιουνίου 2026

Γιατί είναι δυστυχισμένοι οι σύγχρονοι άνθρωποι;



Γιατί είναι δυστυχισμένοι οι σύγχρονοι άνθρωποι; Επειδή η αμαρτία στην οποία έχουν συνηθίσει και έχουν ριζώσει τους έχει στερήσει ό,τι πιο πολύτιμο και αναντικατάστατο - την αγνότητα και την αγνότητα της καρδιάς. Στην αγνότητα βρίσκεται η μεγάλη χαρά και το φως, ενώ στην αμαρτία βρίσκεται το σκοτάδι και η θλίψη. Η εποχή μας μπορεί να χαρακτηριστεί άχαρη όχι με την έννοια ότι η Εκκλησία έχει στερηθεί από χάρη, αλλά επειδή η ανθρώπινη καρδιά, δηλητηριασμένη από την αμαρτία, χάνει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται και να διατηρεί τη χάρη. Οι αρχαίοι Χριστιανοί διέφεραν από τους σύγχρονους κυρίως στο ότι κατοικούσαν στη χάρη, ζούσαν και ανέπνεαν τη χάρη, ένιωθαν καθαρά τα αποτελέσματά της, τη βίωναν, σαν να την άγγιζαν με την καρδιά τους, και άκουγαν τα άφατα, σιωπηλά λόγια της. 

Για αυτούς, η χάρη δεν ήταν μόνο η ελπίδα για μελλοντικές ευλογίες στη Βασιλεία των Ουρανών, αλλά και η χαρά που γέμιζε τη γήινη ζωή τους, παρά τις θλίψεις και τους διωγμούς. 

Η χάρη έκανε τους Χριστιανούς τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στη γη και τις χριστιανικές κοινότητες νησιά φωτός στη σκοτεινή θάλασσα του παγανιστικού κόσμου. Οι άνθρωποι ένιωθαν την απτή παρουσία της χάρης και αντιλαμβάνονταν την απώλειά της ως τη μεγαλύτερη ατυχία, βιώνοντάς την ως σκοτάδι και πόνο στην ψυχή, ως χωρισμό από τον Θεό, την Πηγή της ζωής.  

Επομένως, οι Χριστιανοί φύλαγαν τη χάρη σαν φλόγα λυχναριού από τον άνεμο, φυλάσσοντας τις καρδιές τους από ακάθαρτες σκέψεις, όπως τα μάτια τους από την άμμο και τη σκόνη. Στις μέρες μας, όταν ο στόχος και το περιεχόμενο της χριστιανικής ζωής έχει πάψει να είναι η απόκτηση της χάρης, η απώλειά της μόλις που γίνεται αισθητή. 

Οι σύγχρονοι Χριστιανοί δεν καταλαβαίνουν τι χάνουν από την αμαρτία, δεν βλέπουν τι συμβαίνει στις καρδιές τους, ποια άσχημα πράγματα φωλιάζουν εκεί. Επομένως, η ζωή τους φαίνεται να είναι βαμμένη σε μια γκρίζα απόχρωση, σαν λυκόφως, οι ψυχές τους σαν ουρανός καλυμμένος με πυκνά σύννεφα: μια ακτίνα ηλιακού φωτός θα λάμψει για μια στιγμή μέσα από τα κενά στα σύννεφα και μετά θα σβήσει ξανά. Χωρίς καθαρότητα σκέψης, η ψυχή δεν μπορεί να αντανακλάσει το φως της χάρης.


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)

Τετάρτη 20 Μαΐου 2026

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν) από το βιβλίο "ΣΥΝΤΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ"



🔷 Η αμαρτία είναι η δαιμονοποίηση του ανθρώπου, η αντικατάσταση της εικόνας του Θεού με την εικόνα του Σατανά. Για να δούμε την ασχήμια της αμαρτίας, πρέπει να καταλάβουμε ότι εμείς, χωρίς εξαίρεση, είμαστε βαθιά αμαρτωλοί, ότι η αμαρτία έχει διεισδύσει και έχει ριζώσει στην ανθρώπινη φύση, ότι η αμαρτία δεν είναι ατύχημα, αλλά ένα παγκόσμιο γεγονός παγκόσμιας σημασίας, μια τραγωδία που έχει πλήξει όλη την ανθρωπότητα, και όχι μόνο την ανθρωπότητα, αλλά και τον κόσμο, εισάγοντας τη φθορά και τον θάνατο.

🔷 Η αμαρτία από μόνη της είναι παράλογη και ασυνεπής. Η αμαρτία είναι σκοτάδι και τρέλα. Η τρέλα δεν μπορεί να εξηγηθεί. Μέσω της αμαρτίας, το χάος εισέβαλε στην ψυχή του Αδάμ, κυρίως στο βασίλειο των συναισθημάτων, τα οποία εκφυλίστηκαν σε πάθη - τις σπίθες της κόλασης που τρεμοπαίζουν μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.

🔷 Η προπατορική αμαρτία του Αδάμ, που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, περιέχει μέσα της τη δυνατότητα για όλες τις αμαρτίες. Ο άνθρωπος είναι ήδη διαφθαρμένος από έμφυτες κακίες, και μόνο μέσω της συνεχούς δύναμης της θέλησης, με τη βοήθεια του Θεού, μπορεί να περιορίσει και να ελέγξει την αμαρτία.

🔷 Πριν από την Πτώση, ο Θεός ήταν το κέντρο της ύπαρξης του Αδάμ. Ήταν η αρχή και το άπειρο τέλος της ύπαρξης, η πηγή του αιώνιου φωτός, ο λόγος που δίνει ζωή στον κόσμο. Μετά την Πτώση, η σύνδεση του ανθρώπου με τον Θεό διακόπηκε. Ήταν σαν ο Κύριος να έκρυψε το πρόσωπό Του σε μια ομίχλη. Αυτός ο γήινος, υλικός κόσμος έγινε η ορατή αιτία και η βάση της ύπαρξης του ανθρώπου, ο ίδιος ο άνθρωπος έγινε το κέντρο της ύπαρξης και το περιεχόμενο της ζωής ήταν η ικανοποίηση των παθών και των επιθυμιών του.

🔷 Πριν από την Πτώση, το πνεύμα κατευθυνόταν προς τον Θεό και ο άνθρωπος ήταν σαν ένα λαμπερό αστέρι που αντανακλούσε το φως του ήλιου. Μετά την Πτώση, τα πάθη κατέκλυσαν τον άνθρωπο, σαν να είχαν καλύψει σύννεφα τον ουρανό. Οι κατώτερες δυνάμεις της ψυχής επαναστάτησαν ενάντια στο πνεύμα και το απέστρεψαν από τον Θεό. Το φως του αστεριού έσβησε. Το πνεύμα βυθίστηκε σε βαθύ ύπνο και η ίδια η ανθρώπινη ζωή έγινε σαν μια διαδοχή ονείρων.

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)
από το βιβλίο "ΣΥΝΤΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ"

Τρίτη 19 Μαΐου 2026

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν) από το βιβλίο "ΣΥΝΤΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ"



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

🔷 Η χάρη και η αμαρτία δεν μπορούν να συνυπάρχουν: τα τριαντάφυλλα δεν φυτρώνουν σε χοιροστάσιο. Όταν η θέληση και ο νους συμμαχούν με τα πάθη, η αίσθηση της παρουσίας του Θεού χάνεται. Η ίδια η ψυχή απαρνείται την ενότητα με το πνεύμα και ταυτίζεται με τα πάθη της και τον εξωτερικό κόσμο, όπου βρίσκει τροφή για τα πάθη της.

🔷 Ο αμαρτωλός σπάνια θυμάται την αιωνιότητα, σπάνια σηκώνει τα μάτια του στην γαλάζια άβυσσο του ουρανού. Μοιάζει με μια κορυφή που περιστρέφεται κάτω από τα χτυπήματα ενός μαστιγίου που χειρίζεται ένας δαίμονας. Αυτό το μαστίγιο είναι τα ακόρεστα πάθη του, που αναγκάζουν την κορυφή να περιστρέφεται και να περιγράφει κύκλους στο έδαφος, σαν να χορεύει στη θέση του. Στο τελευταίο χτύπημα του μαστιγίου, το άτομο πέφτει και παγώνει.

🔷 Όλα τα πάθη και οι επιθυμίες μας είναι μια κατάσταση μέθης μέσω της οποίας μπαίνουμε σε έναν κόσμο ψευδαισθήσεων. Επομένως, μετά την ικανοποίηση του πάθους, συμβαίνει μια προσωρινή επιφοίτηση, μαζί με μια αίσθηση πνευματικής απώλειας.

🔷 Το πάθος δεν φέρνει ευτυχία. είναι μια σαπουνόφουσκα που αστράφτει στον ήλιο, αλλά μετά από λίγα λεπτά, μετατρέπεται σε ένα υγρό σημείο.

🔷 Τα πάθη κατοικούν στην ψυχή που υποδουλώνεται από το σώμα, αλλά αυτό δεν μπορεί να τα ικανοποιήσει πλήρως. Επομένως, οι κακοί άνθρωποι συνήθως θυμώνουν και γίνονται ευερέθιστοι στα γηρατειά, σαν να θέλουν να εκδικηθούν τον κόσμο για την ανικανότητά τους.

🔷 Ακόμα και η ψυχή ενός παιδιού κρύβει άγνωστες αμαρτίες. Με την ηλικία, αποκαλύπτονται μέσα στην ψυχή: η υπερηφάνεια, ο εγωισμός, τα ψέματα και η ματαιοδοξία διαπερνούν όλες τις ανθρώπινες σχέσεις.

🔷 Τι άθλιες εικόνες δεν προκύπτουν στο ανθρώπινο μυαλό! Και αυτό είναι μόνο το εξωτερικό στρώμα της ψυχής μας. αν βλέπαμε τι κρύβεται βαθύτερα, θα τρομοκρατούμασταν. Φίδια σέρνονται εκεί, σκορπιοί παραμονεύουν εκεί, σαν σε μια λαγούμι, και δαίμονες κατοικούν εκεί. Η ψυχή ενός αμαρτωλού είναι πολύ πιο άσχημη από ένα νεκρό, σάπιο σώμα.

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)
από το βιβλίο "ΣΥΝΤΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ"

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν) από το βιβλίο "ΣΥΝΤΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ"


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΙΝΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

🔷 Η εκπλήρωση του πάθους είναι μια ψεύτικη ζωή, μια ψευδαίσθηση ότι η ηδονή μπορεί να φέρει ευτυχία και ότι η ηδονή μπορεί να διαρκέσει για πάντα. Όλη η ανθρώπινη ζωή είναι μια συνεχής κατάρρευση τέτοιων ψευδαισθήσεων. Η κατάρρευση των ψευδαισθήσεων είναι ένα μάθημα που ο άνθρωπος μαθαίνει συνεχώς και μετά ξεχνάει εκπληκτικά γρήγορα.

🔷 Οι σκέψεις και τα πάθη περιστρέφονται στο μυαλό μας όπως ο άνεμος ή το ρεύμα του νερού περιστρέφεται γύρω από μια μυλόπετρα. Τα πάθη είναι σαν μια κουρτίνα που κρύβει το φως του Θείου από τις ψυχές μας.

🔷 Κάθε πάθος περιέχει πόνο και θλίψη, αλλά κάθε πάθος περιέχει και μια λεπτή δαιμονική ηδονή, ακόμη και σε πάθη όπως η απελπισία και το μίσος.

🔷 Το πάθος είναι ακόρεστο: μόλις ικανοποιηθεί, τότε αναδύεται με ανανεωμένο σθένος. Ο πλούτος και η δύναμη παρέχουν μεγαλύτερο πεδίο για τα πάθη και επομένως συχνά καταστρέφουν όσους τα κατέχουν.

🔷 Το πάθος ψεύδεται στο υποσυνείδητό μας, ισχυριζόμενο ότι μια στιγμή ηδονής μπορεί να σταματήσει, να παραταθεί και να μετατραπεί σε αιωνιότητα. Το πάθος είναι απατεώνας και μεταμορφωτής: μόνο σπασμένα θραύσματα απομένουν από το υποσχεμένο ποτήρι γλυκύτητας.

🔷 Τα πάθη πλημμυρίζουν την ψυχή ενός ανθρώπου με πύον και βρωμιά. Ο κόσμος των δαιμόνων γίνεται ο κόσμος του. Ένα άτομο προδίδει την ίδια του την ψυχή, ποδοπατά το πνεύμα του, σαν να αρνείται τον Χριστό και να ενώνει τις δυνάμεις του με τον Σατανά και τους αγγέλους του. Για τη μαύρη ηδονή της ανεκτικότητας, για την εμπειρία της τρέλας και του θανάτου, για την πτώση στην άβυσσο, που γίνεται αντιληπτή ως φυγή, ένα άτομο εγκαταλείπει τη Βασιλεία των Ουρανών.

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)
από το βιβλίο "ΣΥΝΤΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ"

Υπάρχουν ονόματα αγίων των οποίων η ζωή μιλάει ιδιαίτερα βαθιά στην ανθρώπινη καρδιά.


 


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!


Υπάρχουν ονόματα αγίων των οποίων η ζωή μιλάει ιδιαίτερα βαθιά στην ανθρώπινη καρδιά. Τα κατορθώματά τους και τα βάσανά τους αγγίζουν τις βαθύτερες χορδές της ψυχής μας. Ένα τέτοιο όνομα, σαν πολύτιμος λίθος σε ένα ουράνιο στέμμα, είναι αυτό του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου, του λεγόμενου Νικηφόρου. Με αυτό το όνομα, οι άνθρωποι ξεκινούν μακρινά ταξίδια, με αυτό το όνομα μπαίνουν στη μάχη, με αυτό το όνομα ορκίζονται πίστη, με αυτό το όνομα οι γονείς ευλογούν τα παιδιά τους. Αυτό το όνομα γιορτάζεται σε όλες τις χριστιανικές χώρες - από τον Ινδικό Ωκεανό μέχρι τον Ατλαντικό, από την άμμο της Σαχάρας μέχρι τα χιόνια της Σιβηρίας. Ασημένιες εικόνες του μεγαλομάρτυρα καρφιτσώνονταν στα στήθη των στρατιωτών καθώς ετοιμάζονταν να μπουν στη μάχη.


Αν στους εκκλησιαστικούς ύμνους ο Χριστός ονομάζεται Ήλιος, τότε οι άγιοι μάρτυρες είναι ακτίνες που φωτίζουν το πνευματικό σκοτάδι του κόσμου. Κάθε άγιος είναι μια νίκη επί του διαβόλου, της πηγής της αμαρτίας και του κακού, του μεταφυσικού σκοταδιού που περιβάλλει τη γη. Ολόκληρη η ιστορία της Εκκλησίας είναι ένα μαρτυρολόγιο γραμμένο με αίμα, κάθε σελίδα μια λίστα με τα ονόματα μαρτύρων, γνωστών και άγνωστων στον κόσμο. Αυτό το βασιλικό ιερό βιβλίο περιγράφει τα κατορθώματα και τα βάσανα του Αγίου Γεωργίου του Νικηφόρου.


Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου να σκοτώνει τον Διοκλητιανό είναι σύμβολο της νίκης της Εκκλησίας επί των ορατών εχθρών της, εκείνων που πολέμησαν τον Χριστιανισμό με σπαθί και φωτιά, που προσπάθησαν να αποσπάσουν το όνομα του Χριστού από τα στήθη του λαού με το σιδερένιο χέρι του δήμιου. Και η εικόνα του ως ιππέα που σκοτώνει έναν δράκο με δόρυ δεν είναι μόνο μια ανάμνηση της μοναδικής του μάχης με το θεοποιημένο τέρας και της διάσωσης της Λιβανέζικης πριγκίπισσας από τον θάνατο. Είναι σύμβολο της νίκης του Χριστιανισμού επί του παγανισμού, του Χριστιανού στην καρδιά του επί του δράκου της αμαρτίας, σύμβολο της νίκης του καλού επί του κακού και του φωτός επί του πνευματικού σκότους.


Ο Άγιος Γεώργιος θεωρείται προστάτης άγιος των πολεμιστών, των αγροτών, των βοσκών και των ταξιδιωτών. Οι άνθρωποι προσεύχονται σε αυτόν για απελευθέρωση από τις δαιμονικές δυνάμεις. Οι εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Γεώργιο και τα ερείπιά τους στη Γεωργία ήταν ιδιαίτερα σεβαστές. Ένας ιππέας, ακόμα κι αν καταδίωκε έναν εχθρό ή έσπευδε να μεταφέρει σημαντικά νέα, σταματούσε το άλογό του μπροστά σε μια εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο για να κάνει τον σταυρό του και να ζητήσει βοήθεια από τον άγιο. Ορισμένες εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Γεώργιο χτίστηκαν από στρατεύματα μετά από μια νίκη. Στρατηγοί και βασιλιάδες συμμετείχαν σε αυτό το έργο, μεταφέροντας πέτρες για την κατασκευή της εκκλησίας. Στο οικόσημο των βασιλέων Μπαγκρατιόνι της Γεωργίας, ο Άγιος Γεώργιος απεικονίζεται να σκοτώνει έναν δράκο. Η εικόνα του μεγαλομάρτυρα ήταν κεντημένη με μετάξι στα λάβαρα του γεωργιανού στρατού. Κατά τη διάρκεια της μάχης, ο Επίσκοπος του Ρουστάβι κρατούσε το λάβαρο και οι ιερείς κρατούσαν εικόνες. Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου ήταν συχνά ανάγλυφη στην πανοπλία των στρατιωτών. Ο Άγιος Γεώργιος ενίσχυε την καρδιά ενός ανθρώπου κατά τη διάρκεια της μάχης.


Το όνομα του Αγίου Γεωργίου του Νικηφόρου ήρθε στη Γεωργία ταυτόχρονα με το κήρυγμα του Χριστιανισμού από την Αγία Νίνο. Από τότε, έλαμπε στο στερέωμα της Ιβηρικής Εκκλησίας σαν τη λάμψη ενός πρωινού αστέρα. Για τη Γεωργία, ο Άγιος Γεώργιος είναι η ελπίδα, η ελπίδα και το σπαθί της.


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)

Σάββατο 16 Μαΐου 2026

Ανοίξτε ένα άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες ....................


 

Ανοίξτε ένα άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες και θα δείτε ήρεμα, φαινομενικά φωτισμένα πρόσωπα, αποτυπωμένα με ευγένεια και αξιοπρέπεια - όχι υπερηφάνεια, αλλά πνευματική αξιοπρέπεια, συνώνυμη με την τιμή.


Αυτές οι ξεθωριασμένες φωτογραφίες μοιάζουν να διαπερνώνται από τις ακτίνες του δύοντος ηλίου, ακτινοβολώντας μια ζεστασιά που ζεσταίνει και καταπραΰνει την ψυχή.


Κοιτάξτε λοιπόν τους ανθρώπους σήμερα και θα δείτε διαφορετικά πρόσωπα: ξεθωριασμένα, ανήσυχα, τεταμένα, συνεχώς απασχολημένα και δυσαρεστημένα, σαν να μην είχαν βρει τη θέση τους σε έναν κόσμο τόσο κρύο και αδιάφορο όσο είναι οι ίδιοι.


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρέλιν

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026

ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ. Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν).


 


ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ. Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν).


Η Κυριακή της Συγχώρεσης τιμά την Τελευταία Κρίση και η πρώτη εβδομάδα της Σαρακοστής τιμά την εκδίωξη του Αδάμ από τον Παράδεισο. Η σημερινή ημέρα μας υπενθυμίζει ότι μετά τον θάνατο, ένα άτομο θα αντιμετωπίσει την κρίση του Θεού, όπου όλες οι πράξεις, οι σκέψεις και οι κρυφές επιθυμίες της καρδιάς του - αυτές που είναι άγνωστες όχι μόνο στους άλλους αλλά και στον εαυτό του - θα αποκαλυφθούν. Στην κρίση του Θεού, θα δει τον εαυτό του για το ποιος πραγματικά είναι - είτε η εικόνα του Θεού είτε η σκιά του Σατανά - και αυτή η κατάσταση του νου θα καθορίσει την αιώνια ζωή του.


Κάποιοι θεωρούν την αμαρτία προσωπική υπόθεση, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Η πανούκλα δεν είναι προσωπική υπόθεση του άρρωστου ατόμου, αλλά ένας τρομερός κίνδυνος για όλους γύρω του. Έτσι, η ανθρώπινη αμαρτία είναι η επέκταση του σκοτεινού βασιλείου της κόλασης στη γη, η βασιλεία του πνευματικού θανάτου. Με τις αμαρτίες μας, ταΐζουμε δαιμονικά όντα - τους αληθινούς μας εχθρούς. Ο αμαρτωλός είναι ένοχος ενώπιον του Θεού για την καταστροφή της ψυχής του, αλλά είναι επίσης ένοχος ενώπιον ολόκληρου του κόσμου, διότι μεταφυσικά αυξάνει τις πιθανότητες για κακό, το οποίο στη συνέχεια κατεβαίνει στη γη με τη μορφή φυσικών καταστροφών, αιματηρών πολέμων και καταστροφικών επιδημιών. Η επίγνωση της αμαρτωλότητας και της ενοχής κάποιου ενώπιον της ανθρωπότητας είναι η ουσία του σήμερα.


Οι δίκαιοι είναι μια ακτίνα ουράνιου φωτός που φωτίζει τη γη. Ο αμαρτωλός είναι μια διαρροή κόλασης από τη μαύρη άβυσσο στην επιφάνεια της γης. Στην Κυριακή Προσευχή, παρακαλούμε τον Κύριο για συγχώρεση των αμαρτιών μας, αλλά αυτή η προσευχή περιέχει επίσης μια προϋπόθεση: Ο Θεός μας συγχωρεί τις αμαρτίες μας στο βαθμό που συγχωρούμε όσους έχουν αμαρτήσει εναντίον μας. Επομένως, η Κυριακή πριν από τη Σαρακοστή ονομάζεται Κυριακή της Συγχώρεσης. Αυτή η αμοιβαία συγχώρεση είναι το φάρμακο που μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας και να θεραπεύσει την αμαρτωλή ασθένεια που μας έχει πλήξει. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για αιώνια χαρά, για κοινωνία με τον Θεό, για αθάνατη ζωή, αλλά η αμαρτία τον έκανε περιπλανώμενο και εξόριστο στη γη. Η επίγεια ζωή είναι βραχύβια. όλοι όσοι γεννιούνται πρέπει να πεθάνουν. Η ίδια η ζωή μας δίνεται για να προετοιμαστούμε για την αιωνιότητα, για να φτάσουμε στον παράδεισο, για να επιστρέψουμε στην ουράνια πατρίδα μας. Για τους δίκαιους, ο θάνατος είναι μια γέννηση σε μια νέα ζωή, όπου δεν θα υπάρχει τέλος. Αλλά ο θάνατος ενός αμαρτωλού είναι η μετάβαση του εσωτερικού τους σκότους της αμαρτίας στο αιώνιο σκοτάδι της κόλασης και της δαιμονικής κοινωνίας, η οποία είναι πιο τρομερή από οποιονδήποτε θάνατο.


Η περίοδος της Σαρακοστής χωρίζεται σε δύο μέρη: την Αγία Σαρακοστή - 40 ημέρες, που τιμούν τη 40ήμερη νηστεία του Ιησού Χριστού πριν από το κήρυγμα του Ευαγγελίου - και την τελευταία εβδομάδα, που ονομάζεται Εβδομάδα των Παθών, αφιερωμένη στα βάσανα του Ιησού Χριστού, την εξιλαστήρια θυσία Του και τον θάνατό Του για την ανθρωπότητα. Και μετά από μια νύχτα ανθρώπινων αμαρτιών, ακόλασης και φρικαλεοτήτων, για όσους λυτρώθηκαν από τον Θεό, θα ανατείλει η αιώνια όγδοη ημέρα και θα ανατείλει ο αιώνιος Ήλιος!


Ζητώ τη συγχώρεση και τις προσευχές όλων για μένα, τον ανάξιο. Εύχομαι σε όλους να περάσουν τη Μεγάλη Σαρακοστή με προσευχή και μετάνοια, ώστε να γιορτάσουν το Πάσχα του Χριστού με πνευματική χαρά!


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)


Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2025

ΠΡΟΣΕΥΧΗ.


 

Η προσευχή δεν είναι απλώς η ενημέρωση του Θεού για τις ανάγκες μας. Η προσευχή είναι μια κατάσταση υπό την οποία η Θεία δύναμη μπορεί να συνδεθεί με το πνεύμα μας και να δράσει μέσα μας. Ο Θεός είναι Παντογνώστης και μας γνωρίζει καλύτερα από ό,τι γνωρίζουμε εμείς τον εαυτό μας.


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2025

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν) από βιβλία "ΣΥΝΤΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ"


 


Η ιδέα ότι ο άνθρωπος θα ζήσει για πάντα στη γη, ότι ο θάνατος θα τον αφήσει μόνο του από όλους τους ανθρώπους απαρατήρητο, είναι παράλογη, ωστόσο κάποια μυστική επιθυμία την ακολουθεί. Ο λόγος για αυτό το παράδοξο είναι ίσως μια ηχώ της αίσθησης της αθανασίας, που έχει εμφυτευτεί γενετικά στον άνθρωπο ως εικόνα του Θεού.


Η αμαρτία, έχοντας μολύνει τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας, διαστρέβλωσε αυτό το ένστικτο για αθανασία και το μετέτρεψε στην ψευδαίσθηση της διαιώνισης της γήινης ύπαρξης. Ένα υποσυνείδητο μυαλό τρέφει την πεποίθηση: «Δεν θα πεθάνω», παρόλο που εμείς οι ίδιοι το αρνούμαστε.


Φοβούμενος τον θάνατο, ο άνθρωπος προσπαθεί να μην τον σκέφτεται, εξορίζοντάς τον από τη συνείδηση, φεύγοντας έτσι από την πραγματικότητα σε μια χώρα φαντασμάτων και μετατρέποντας τη ζωή μας σε ένα παιχνίδι σκιών. Όταν ο θάνατος τελικά μας κατακτά, βρισκόμαστε στο ρόλο του ψεύτη, έχοντας εξαπατήσει τον εαυτό μας.


🔷Για να δούμε τι είδους άνθρωπος είναι κάποιος, πρέπει να ξεκινήσουμε μια συζήτηση μαζί του για τον θάνατο. Για κάποιον με ένα ζωντανό θρησκευτικό συναίσθημα, ο θάνατος είναι θέμα βαθιάς περισυλλογής. Αλλά κάποιος που δεν θέλει να ακούσει για θάνατο δεν λέγεται στην καρδιά της πίστης του, ακόμα κι αν θεωρεί τον εαυτό του Χριστιανό.


🔷Χωρής λάτρεις για την αντικατάσταση ή την αντικατάστασή τους από το όνομα και την αποφυγή του διαγωνισμού, ενός ατόμου και του Και οι δύο είναι Θεομάχοι στην ψυχή τους. Επομένως, η υπενθύμιση του θανάτου σηκώνει το παραπέτασμα της ανθρώπινης καρδιάς και αποκαλύπτει ό,τι έχει συσσωρευτεί μέσα του.


🔷Ο θάνατος πρέπει να διδάσκει σε έναν άνθρωπο ότι αυτός ο κόσμος δεν είναι μια αυτάρκης αξία, ότι ορμάει κατά μήκος του ρεύματος του χρόνου, ότι διχάζεται από αντιφάσεις και παραφωνίες. Ο θάνατος θα έπρεπε να ενσταλάξει σε έναν άνθρωπο ένα διαφορετικό είδος αθανασίας, ότι όλα στη γη τελειώνουν, αλλά αυτό δεν είναι το τέλος του.


Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)

από βιβλία "ΣΥΝΤΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ"

Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2025

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρελίν)Από το άρθρο «Πληροφορίες και Καθολικισμός»


«Η Ορθόδοξη Εκκλησία έγινε ο άξονας της γεωργιανής εθνικότητας και κρατικής υπόστασης. Η Ορθοδοξία ένωσε τη χώρα ως έναν ενιαίο λαό ακόμη και όταν η Γεωργία ήταν διαιρεμένη σε βασίλεια και κυβερνήσεις. Ένα μέρος της διανόησής μας δεν το αναφέρει αυτό, δεν αναφέρει καν ότι ήλπιζε ότι ο Καθολικισμός θα προστάτευε τη χώρα από την επιθετικότητα ή τις αξιώσεις των επιτιθέμενων. Αλλά ιστορικά, ο Καθολικισμός έδινε πάντα υποσχέσεις, αλλά ποτέ δεν τις εκπλήρωνε. Την Ένωση της Φλωρεντίας ακολούθησε η πτώση της Κωνσταντινούπολης και η Δύση απάντησε σε αυτή την τραγωδία όχι με στρατιωτική βοήθεια, αλλά με κομψή ποίηση. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, οι Αρμένιοι άρχισαν να ασπάζονται τον Καθολικισμό με την ελπίδα βοήθειας από το Βατικανό, αλλά ο καθολικός κόσμος δεν σκέφτηκε τη βοήθειά τους και η γενοκτονία των Αρμενίων σκότωσε έως και δύο εκατομμύρια ανθρώπους».

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρελίν)

Από το άρθρο «Πληροφορίες και Καθολικισμός»