Αγαπητοί φίλοι...

«Αγαπητοί φίλοι, μπορούμε να ανάψουμε δέκα κεριά και να βγούμε από την εκκλησία με την ίδια ακριβώς κακία με την οποία μπήκαμε. Μπορούμε να ασπαστούμε τις εικόνες και, λίγες στιγμές αργότερα, να κατασπαράξουμε έναν άνθρωπο με τα λόγια μας. Μπορούμε να ζητήσουμε: "Κύριε, βοήθησέ με!", κι όμως να αρνούμαστε να αποχωριστούμε οτιδήποτε μας απομακρύνει από Εκείνον. Οφείλουμε, λοιπόν, να αναρωτηθούμε σοβαρά τι είδους πίστη βιώνουμε.

Η προσευχή δεν είναι μια συναλλαγή με την οποία πείθουμε τον Θεό να τακτοποιήσει τη ζωή μας, ενώ εμείς παραμένουμε αμετάβλητοι. Η αληθινή προσευχή αρχίζει να πονάει λίγο, επειδή αποκαλύπτει τον δικό σου ρόλο στα πράγματα. Σου λέει: συγχώρεσε, σταμάτα να κρίνεις, διόρθωσε το λάθος, άφησε την υπερηφάνεια, ζήτα συγχώρεση.

Δεν λέω ότι πρέπει να γίνουμε αψεγάδιαστοι από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλά πρέπει τουλάχιστον να υπάρχει αγώνας. Αν έπεσες δέκα φορές σήμερα, σήκω έντεκα. Ο Θεός δεν ζητά πνευματικές θεατρικότητες· ζητά μια ειλικρινή καρδιά. Μερικές φορές, η πιο αληθινή προσευχή δεν είναι "Κύριε, άλλαξε τους άλλους", αλλά μάλλον: "Κύριε, ξεκίνα από εμένα. Δείξε μου τι πρέπει να διώξω από την ψυχή μου και δώσε μου τη δύναμη να σταματήσω να δραπετεύω από την αλήθεια".» — π. Πιμέν Βλαντ

Ο σημερινός άνθρωπος θέλει πολλά:

Ο σημερινός άνθρωπος θέλει πολλά: θέλει ένα μεγαλύτερο σπίτι, ένα καλύτερο αυτοκίνητο, καλύτερες διακοπές, περισσότερα χρήματα. Και δεν είναι ντροπή να έχεις τα απαραίτητα. Το πρόβλημα ξεκινά όταν δεν ξέρουμε πλέον πότε το αρκετά είναι αρκετά. Μαζεύουμε, τρέχουμε, συγκρίνουμε και αφού αποκτήσουμε το επιθυμητό πράγμα, εμφανίζεται ένα άλλο. Είναι σαν να πίνουμε αλμυρό νερό: όσο περισσότερο πίνουμε, τόσο πιο διψάμε. 🤔

Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει λίγα και να κοιμάται ήσυχα, και ένας άλλος μπορεί να έχει τα πάντα και να μην απολαμβάνει πλέον τίποτα. Ο αληθινός πλούτος ξεκινά όταν μπορείς να πεις: "Δόξα τω Θεώ για όσα έχω!"😇

Ας κοιτάξουμε και κάτω, όχι μόνο πάνω. Όταν παραπονιέσαι ότι τα παπούτσια δεν είναι αυτά που ήθελες, θυμήσου ότι υπάρχει ένα άτομο που θα έδινε τα πάντα για να μπορεί να περπατήσει. Όταν στεναχωριέσαι για το φαγητό, σκέψου το άτομο που δεν έχει τίποτα να βάλει στο τραπέζι για το παιδί. Η ευγνωμοσύνη δεν σε φτωχαίνει. Σε μαθαίνει να ανακαλύπτεις πόσο πλούσιος ήσουν πριν το καταλάβεις.🤗

Πάτερ Πίμεν Βλαντ

«Μην κοιμάστε θυμωμένοι.Μην κοιμάστε χωρίς προσευχή.Και μην ξεχνάτε ότι υπάρχει φως ακόμη και για τις ψυχές που σήμερα νιώθουν χαμένες.Ευλογημένη νύχτα και ειρήνη στην καρδιά σας.»- Πατήρ Ποιμένας Βλαντ -

Πατήρ Ποιμήν Βλάντ περί τής Κυριακής ημέρας.

🌅 Ένα νέο Κυριακάτικο πρωινό μας έχει συγκεντρώσει υπό την ευλογία του Θεού και μας καλεί να αφήσουμε για λίγες στιγμές τις ανησυχίες του κόσμου, να στραφούμε στις καρδιές μας στον Ουρανό. Να ξέρετε ότι η Κυριακή δεν είναι απλώς μια μέρα ανάπαυσης, αλλά η μέρα που η ψυχή βρίσκει την αληθινή της δύναμη στη Θεία Λειτουργία και στη συνάντηση με τον Χριστό. Σήμερα, την πέμπτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, ο Κύριος μας υπενθυμίζει ότι κανένα σκοτάδι δεν είναι ισχυρότερο από το φως Του.

🙏 Το Ευαγγέλιο αυτής της Κυριακής μας δείχνει ότι ο Χριστός μπορεί να ελευθερώσει τον άνθρωπο από κάθε δουλεία, είτε πρόκειται για αμαρτία, φόβο είτε για απελπισία. Αυτό που φαίνεται απελπιστικό στους ανθρώπους, ο Θεός μπορεί να το αλλάξει σε μια στιγμή. Γι' αυτό, ας μην χάνουμε την ελπίδα, όσο δύσκολη κι αν είναι η δοκιμασία που περνάμε, γιατί ο Κύριος βλέπει την πληγή που ο κόσμος δεν βλέπει και φέρνει θεραπεία εκεί που ο άνθρωπος δεν βρίσκει πλέον δύναμη.

🕊️ Σήμερα τιμούμε επίσης τον Όσιο Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη, τον μεγάλο ιδρυτή της κοινοτικής ζωής στο Άγιο Όρος. Μέσα από την προσευχή, την υπακοή και την ταπεινότητα, μας διδάσκει ότι η αληθινή νίκη δεν είναι πάνω στον κόσμο, αλλά πάνω στα δικά μας πάθη. Η ζωή Του μας προτρέπει να ξεκινάμε κάθε μέρα καλά και να μην σταματάμε ποτέ να αγωνιζόμαστε για μεγαλύτερη εγγύτητα με τον Θεό.

📿 Αυτό το Κυριακάτικο πρωί, ας ανοίξουμε την πόρτα της εκκλησίας και, μαζί με αυτήν, την πόρτα της καρδιάς μας. Ας συγχωρήσουμε πιο γρήγορα, ας αγαπήσουμε πιο αγνά και ας προσευχηθούμε πιο ένθερμα για την οικογένειά μας, για τους αρρώστους και για όλους όσους χρειάζονται παρηγοριά. Μια Κυριακή που ζούμε μαζί με τον Χριστό ευλογεί ολόκληρη την εβδομάδα που ακολουθεί.

☦️ Ας ευχαριστήσουμε τον Κύριο για το δώρο αυτής της ημέρας και ας ζητήσουμε τη μεσιτεία του Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου, για να μας ενισχύσει στην πίστη, την υπομονή και την αγάπη για τον Θεό. Είθε η ειρήνη του Χριστού να παραμείνει στα σπίτια και τις καρδιές μας, και ας είναι αυτή η Κυριακή η αρχή μιας εβδομάδας γεμάτης χάρη και ευλογία. Αμήν.

Όταν κάποιος διορθώνει τον εαυτό του, διορθώνεται και ο κόσμος γύρω του.

Όταν κάποιος διορθώνει τον εαυτό του, διορθώνεται και ο κόσμος γύρω του.

Αν θέλεις να διατηρήσεις την ειρήνη στην ψυχή σου, μην μαλώνεις με κανέναν. Άσε τον καθένα να πιστεύει ό,τι θέλει. Εσύ προσεύχεσαι γι' αυτούς και προχωράς.

Γιατί δεν είμαστε εμείς που πρέπει να διορθώνουμε τον κόσμο, αλλά ο καθένας πρέπει να διορθώνει τον εαυτό του.

Μην κρίνεις κανέναν, γιατί δεν ξέρεις τι υπάρχει στην καρδιά του. Μπορεί να κλάψει ενώπιον του Θεού και εσύ να τον κακολογείς.

Ο Θεός δεν κοιτάζει το πρόσωπο, αλλά την καρδιά. Και γι' αυτό, αν θέλεις να έχεις ειρήνη, άσε τον Θεό να κρίνει, μην προσπαθείς να είσαι ο ίδιος κριτής.

Κάνε το καλό όσο μπορείς, αγάπα χωρίς να ζητάς τίποτα σε αντάλλαγμα και ευχαρίστησε για τα πάντα. Γιατί τότε έρχεται η ειρήνη και η χαρά του Θεού και νιώθεις ότι ζεις πραγματικά.

Πάτερ Πίμεν Βλαντ.

Πατήρ Ποιμήν Βλάντ, για τό ξεκίνημα της μέρας.

Αγαπητοί, αυτή την Τετάρτη το πρωί, πριν ξεκινήσει η βιασύνη της ημέρας και οι ανησυχίες κατακλύσουν το μυαλό μας, ας προσπαθήσουμε να ανυψώσουμε λίγο τις ψυχές μας στον Θεό. Τι μεγάλη ευλογία είναι να ξυπνάμε ξανά, να βλέπουμε το πρωινό φως και να έχουμε χρόνο για προσευχή, διόρθωση και ειρήνη. Ίσως ο καθένας μας κουβαλάει κάτι βαρύ στην καρδιά του, ίσως είμαστε κουρασμένοι, ίσως έχουμε φόβους και πολλές σκέψεις, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο Θεός δεν αφήνει ποτέ μόνο του τον άνθρωπο που Τον επικαλείται με ειλικρίνεια.

🕯️ Ας Του πούμε σήμερα από καρδιάς: «Κύριε, φώτισε το μυαλό μου, ενίσχυσε την ψυχή μου και βοήθησέ με να περάσω αυτή την ημέρα με ειρήνη». Και δείτε, αγαπητοί, ότι όταν ένας άνθρωπος ξεκινά το πρωί του με προσευχή και λίγη ειρήνη, φαίνεται ότι ακόμη και τα προβλήματα λύνονται διαφορετικά. Ας είμαστε πιο υπομονετικοί, πιο ευγενικοί και ας μην απαντάμε στο κακό με κακό. Ότι μερικές φορές ένας καλός λόγος, μια προσευχή και μια σταγόνα πίστης μπορούν να αλλάξουν ολόκληρη την ημέρα ενός ανθρώπου.

Ο Πατήρ Ποιμήν Βλάντ αναφέρει....

 Ας πούμε, αγαπητοί μου: Κύριε, οδήγησέ μας εκεί που είναι το θέλημά Σου. Δεν καταλαβαίνουμε πάντα τα μονοπάτια που επιτρέπεις, δεν βλέπουμε το τέλος του μονοπατιού και συχνά μπερδευόμαστε. Αλλά Εσύ βλέπεις τα πάντα και ξέρεις τι είναι προς όφελος της ψυχής μας. Γι' αυτό δεν ζητάμε να είναι όλα εύκολα, αλλά ζητάμε να μην μας αφήνεις μόνους ούτε για ένα βήμα και να προηγείσαι Εσύ. Όταν ο Κύριος προχωρά, το δύσκολο μονοπάτι αποκτά δύναμη και η φοβισμένη καρδιά γαλήνη.

💙 Να είσαι μαζί μας, Κύριε, όταν έχουμε επιλογή, όταν φοβόμαστε, όταν κάνουμε λάθη και όταν νιώθουμε ότι η δύναμή μας μας εγκαταλείπει. Φώτισε τις σκέψεις μας, ενίσχυσε τις καρδιές μας και ανέβασέ μας ξανά όταν πέφτουμε. Δίδαξέ μας να Σε εμπιστευόμαστε και να δεχόμαστε τα πάντα με υπομονή. Γιατί αν είσαι μαζί μας, κάθε φόβος μειώνεται, κάθε βάρος ελαφραίνει και δεν είμαστε ποτέ ξανά μόνοι. Μαζί Σου, ο άνθρωπος προχωρά ακόμα και μέσα από την ομίχλη, επειδή το φως προέρχεται από Εσένα. 📿

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΟΙΜΗΝ ΒΛΑΝΤ.Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτή την όμορφη ανοιξιάτικη μέρα, σε αυτή την ευλογημένη Κυριακή μετά την Ανάσταση του Κυρίου, και ας δούμε τι περιμένει ο Θεός από εμάς.

 

🌿 Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτή την όμορφη ανοιξιάτικη μέρα, σε αυτή την ευλογημένη Κυριακή μετά την Ανάσταση του Κυρίου, και ας δούμε τι περιμένει ο Θεός από εμάς. Πρώτον, την καλοσύνη. Η καλοσύνη είναι ένα από τα πιο ευχάριστα άνθη της ψυχής. Για τόσο καιρό, ο Θεός προσπαθούσε να τη φυτέψει μέσα μας, αλλά εμείς την ξεραίνομε από βιασύνη, από ψυχρότητα, από εγωισμό. Ένας καλός λόγος, ένα απλωμένο χέρι, μια έγκαιρη συγχώρεση μπορούν να σηκώσουν έναν πεσμένο άνθρωπο περισσότερο από όσο νομίζουμε. Η φιλανθρωπία δεν φτωχαίνει κανέναν, αλλά πλουτίζει την καρδιά.

Έπειτα έρχεται η υπομονή. Χωρίς υπομονή, καταστρέφουμε σπίτια, σχέσεις και ηρεμία. Θέλουμε τα πάντα γρήγορα, αλλά ο Θεός συχνά εργάζεται αργά και βαθιά. Έρχεται και η ταπεινότητα, η οποία μας φυλάει από την υπερηφάνεια και την πτώση του νου. Ο ταπεινός άνθρωπος δεν θεωρεί τον εαυτό του μεγαλύτερο από τον άλλον, αλλά βλέπει τον εαυτό του όπως είναι και αφήνει χώρο στη χάρη να δράσει. Και ας μην ξεχνάμε την πίστη: ας παραμείνουμε σταθεροί με τον Θεό και με τους αγαπημένους μας.

☀️ Αυτή την Κυριακή, ας μην φύγουμε απλώς με όμορφα ρούχα ή ένα έτοιμο γεύμα, αλλά με μια ελαφρώς αλλαγμένη ψυχή. Ας πάρουμε σπίτι καλοσύνη, ειρήνη, έλεος και μια ζεστή καρδιά. Αν το κάνουμε αυτό, τότε η γιορτή δεν θα παραμείνει απλώς στο ημερολόγιο, αλλά θα μεταφερθεί στη ζωή μας. Εκεί ξεκινά η πραγματική γιορτή.

Αναφέρει ο γέρων Ποιμήν Βλάντ.

🌿 Αγαπητοί μου, αν ο Θεός μας ευλόγησε σήμερα, ας μην προσπεράσουμε απρόσεκτα αυτό το δώρο. Ξυπνήσαμε, βλέπουμε το φως της ημέρας, μπορούμε να αναπνεύσουμε, μπορούμε να προχωρήσουμε. Αυτά δεν είναι μικρά πράγματα, ξέρετε. Τα συνηθίζουμε και μας φαίνεται ότι μας οφείλονται, αλλά όλα είναι δώρα από τον Θεό. Γι' αυτό, ας ξεκινήσουμε τη μέρα με μια ευγνώμονα καρδιά και ας πούμε: Δόξα σε Σένα, Κύριε, για όλα.

 Πολλές φορές περιμένουμε μεγάλα θαύματα και δεν βλέπουμε τις ευλογίες κάθε μέρας. Μια στιγμή ηρεμίας, ένας καλός άνθρωπος που συναντιέται την κατάλληλη στιγμή, υγεία, σπίτι, παιδιά, ψωμί στο τραπέζι, η δύναμη να κουβαλάμε τον σταυρό της ημέρας. Όλα αυτά δείχνουν τη φροντίδα του Θεού για εμάς. Όταν έχουμε μια ξύπνια καρδιά, βλέπουμε ότι ο Κύριος εργάζεται πάντα, ακόμα και σε απλά, σιωπηλά πράγματα, άγνωστα σε κανέναν.

🕊️ Και ας ευχαριστούμε όχι μόνο όταν τα πράγματα πάνε καλά, αλλά και στις δοκιμασίες. Γιατί υπάρχει και εκεί ένα έργο, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε αυτή τη στιγμή. Η θλίψη μας ταπεινώνει, μας ηρεμεί, μας διδάσκει να προσκολλόμαστε στον Θεό. Και όταν ευχαριστούμε από καρδιάς, η ειρήνη έρχεται στην ψυχή. Και όπου υπάρχει ειρήνη, υπάρχει χάρη, και δύναμη, και φως για το μονοπάτι μας.

Η Παρασκευή, αγαπημένοι μου, έχει τη δική της τάξη.

  Η Παρασκευή, αγαπημένοι μου, έχει τη δική της τάξη. Μετά από μια εβδομάδα τρεξίματος, φαίνεται ότι τα πράγματα ηρεμούν και η ψυχή μας ηρεμεί λίγο. Κοιτάμε πίσω και βλέπουμε πού κάναμε λάθος, πού ξεπεράσαμε, πού πέσαμε και πού μας σήκωσε ο Θεός. Γιατί πολλές φορές περνάμε δύσκολες μέρες και δεν παρατηρούμε καν πόση βοήθεια έχουμε λάβει από ψηλά.

🕊️ Η Παρασκευή δεν είναι μόνο το τέλος της εβδομάδας, αλλά είναι και μια καλή στιγμή να σταματήσουμε. Ας περάσουμε λίγο χρόνο με τον εαυτό μας, ας κάνουμε μια μικρή πνευματική απολογιστική αξιολόγηση: τι είπαμε λάθος, ποιον στεναχωρήσαμε, ποιο καλό αφήσαμε ανολοκλήρωτο. Και αυτό που βλέπουμε δεν είναι καλό, ας το διορθώσουμε. Αυτό που μας τραβάει κάτω, ας το αφήσουμε. Αυτό που μας φέρνει πιο κοντά στον Θεό, ας το κρατήσουμε. Έτσι καθαρίζεται η καρδιά, σιγά σιγά.

📿 Ας τελειώσουμε την εβδομάδα με ειρήνη, όχι με αναταραχή. Ας σβήσουμε τις δυσαρέσκειες, ας συγχωρήσουμε, ας ζητήσουμε συγχώρεση και ας ευχαριστήσουμε για όλα. Γιατί κάθε τέλος δεν είναι απώλεια, αλλά μια νέα αρχή. Αν βάλουμε τον Θεό μπροστά μας, τόσο το σήμερα όσο και το αύριο θα πάνε διαφορετικά. Με ελπίδα, με υπομονή και με μια πιο φωτεινή καρδιά.

Ο Σωτήρας λέει: «Όποιων τις αμαρτίες δένετε, θα δεθούν, και όποιου τις αμαρτίες λύσετε, θα λυθούν».

Ο Σωτήρας λέει: «Όποιων τις αμαρτίες δένετε, θα δεθούν, και όποιου τις αμαρτίες λύσετε, θα λυθούν». Δηλαδή, ο Θεός εργάζεται μέσω ανθρώπων που έχουν επιλεγεί και αγιαστεί για αυτή τη διακονία. Γι' αυτό η Εκκλησία δεν είναι απλώς ένα ανθρώπινο πράγμα, αλλά ένας τόπος χάριτος, ένας τόπος θεραπείας, ένας τόπος όπου η ψυχή ανεβαίνει. Όταν ερχόμαστε στην εξομολόγηση, στην προσευχή, στη Θεία Λειτουργία, δεν ερχόμαστε για τυπικότητα, αλλά ερχόμαστε για να συναντήσουμε τον Θεό.

🕊️ Ας μην μπαίνουμε στην εκκλησία όπως μπαίνουμε σε οποιαδήποτε αίθουσα, χωρίς να δίνουμε προσοχή. Μπαίνουμε με σεβασμό, με σιωπή, με ευλάβεια. Υποκλινόμαστε όμορφα, κάνουμε το σημείο του Τιμίου Σταυρού και πηγαίνουμε στις άγιες εικόνες με αγάπη. Λαμβάνουμε όσο, αγαπητοί μου, όση καρδιά βάζουμε. Αν ερχόμαστε με πίστη, με ταπεινότητα και με ελπίδα, λαμβάνουμε πολλή βοήθεια στην ψυχή μας.

📿 Όταν φιλάμε την εικόνα, το κάνουμε με ευπρέπεια και ευλάβεια. Δεν φιλάμε το πρόσωπο, αλλά το χέρι του αγίου, την άκρη της εικόνας, τα πόδια του Σωτήρα ή το χέρι της Θεοτόκου, όπως απεικονίζεται. Δεν είναι η ίδια η χειρονομία που σώζει, αλλά η πίστη και η αγάπη με την οποία προσεγγίζουμε. Και όπου υπάρχει καθαρή καρδιά, εκεί έρχεται η χάρη του Θεού.

Αυτό το πρωινό της Παρασκευής ....

⛪ Αυτό το πρωινό της Παρασκευής έρχεται αργά, με σιωπή, με απαλή αυγή και με νιφάδες χιονιού που εξακολουθούν να πέφτουν απαλά πάνω στα σπίτια μας, σαν παρηγοριά. Είναι σαν ο Θεός να μας λέει ξανά, χωρίς λόγια: «Μην βιάζεστε. Σταματήστε για μια στιγμή. Κοιτάξτε. Να είστε ευγνώμονες». Υπάρχουν πρωινά που δεν απαιτούν βιασύνη, αλλά μια ξύπνια καρδιά. Υπάρχουν στιγμές που η σιωπή μιλάει περισσότερο από οποιονδήποτε θόρυβο στον κόσμο.

💟 Ας ευχαριστήσουμε τον Θεό για την εβδομάδα που σχεδόν πέρασε, με όλες τις χαρές, την κούραση, την αδυναμία και τους αγώνες της. Τίποτα δεν ήταν τυχαίο. Όλα όσα μας δόθηκαν ήταν για το καλό μας, ακόμα κι αν δεν το καταλάβαμε αμέσως. Η ευγνωμοσύνη φέρνει ειρήνη και η ειρήνη βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Χωρίς ευγνωμοσύνη, η καρδιά στεγνώνει και ταλαιπωρείται.

🌿 Ας μην ξεχνάμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλον ως αδέρφια. Όχι με μεγάλα λόγια, αλλά με μικρά πράγματα: με υπομονή, με σιωπή την κατάλληλη στιγμή, με συγχώρεση. Ο πλησίον μας δεν είναι μακριά, είναι δίπλα μας, στο σπίτι, στο δρόμο, στη δουλειά. Αν δεν μπορούμε να αγαπήσουμε τον πλησίον μας που βλέπουμε, πώς μπορούμε να πούμε ότι αγαπάμε τον Θεό που δεν βλέπουμε;

✝️ Ας εναποθέσουμε την ελπίδα μας στον Θεό και στη Μητέρα του Θεού και ας υπομείνουμε όλα όσα θα μας βρουν με θάρρος, χωρίς γογγυσμό, με σταθερή καρδιά. Ο Θεός δεν μας αφήνει ποτέ μόνους, ακόμα κι αν μερικές φορές σιωπά. Όλα είναι για το καλό μας, ακόμα και ο σταυρός. Ας προχωρήσουμε με την ελπίδα ότι ο ουράνιος μας φροντίζει και ότι τίποτα δεν χάνεται όταν έχουμε τον Θεό στις καρδιές μας.

Πατήρ Ποιμήν Βλάντ.

Διαβάζουμε τί γράφει ο Πατήρ Ποιμήν Βλάντ.

Να ξέρετε, αγαπητοί μου, ότι ο σημερινός άνθρωπος δεν πέφτει ξαφνικά, αλλά αργά. Ο διάβολος δεν έρχεται με θόρυβο, αλλά με ψεύτικη σιωπή. Σας λέει: "Άφησε την προσευχή για αύριο... σήμερα είσαι κουρασμένος... Ο Θεός καταλαβαίνει." Και το αύριο γίνεται μια εβδομάδα, ένας μήνας, ένας χρόνος. Και ο άνθρωπος δεν πέφτει πια, αλλά αδειάζει τον εαυτό του. Ξυπνάει το πρωί χωρίς δύναμη, ζει την ημέρα χωρίς νόημα και πηγαίνει για ύπνο το βράδυ χωρίς ηρεμία. Και μετά αναρωτιέται: "Γιατί είμαι έτσι;" Επειδή δεν στέκεται πια ενώπιον του Θεού.

Παραπονιόμαστε ότι δεν έχουμε βοήθεια, αλλά δεν θέτουμε τον εαυτό μας υπό βοήθεια. Παραπονιόμαστε ότι δεν έχουμε ηρεμία, αλλά δεν την αναζητούμε εκεί που πρέπει. Θέλουμε ο Θεός να μας ανυψώσει, αλλά δεν θέλουμε να γονατίσουμε. Θέλουμε θαύματα, αλλά δεν θέλουμε υπακοή. Θέλουμε να ενισχυθούμε, αλλά δεν θέλουμε να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας. Και τότε ο άνθρωπος σπάει μέσα του, επειδή έχει κόψει τη σύνδεση με την Πηγή της ζωής.

Ο Θεός δεν μας ζητά μεγάλα πράγματα, μας ζητά την καρδιά μας. Μας ζητά να σταθούμε ενώπιόν Του για λίγο, να Του πούμε την αλήθεια, να ζητήσουμε τη βοήθειά Του. Η προσευχή δεν είναι για τον Θεό, είναι για εμάς. Ο άνθρωπος που δεν προσεύχεται δεν είναι πλέον ελεύθερος, είναι περισσότερο μόνος. Και ο άνθρωπος που είναι μόνος πέφτει εύκολα. Αλλά αυτός που επιστρέφει, έστω και αργά, έστω και πληγωμένος, έστω και κουρασμένος, αυτός δεν είναι χαμένος. Γιατί ο Θεός δεν αναζητά τέλειους ανθρώπους, αλλά ανθρώπους που επιστρέφουν.

Αναφέρει ο πατέρας Ποιμήν Βλάντ

Αγαπητέ αδελφέ, να ξέρεις ότι δεν είναι ο θόρυβος του κόσμου που σε χάνει, αλλά η αταξία μέσα σου. Ο άνθρωπος δεν πέφτει επειδή είναι αδύναμος, αλλά επειδή δεν στέκεται πλέον αληθινά με τον εαυτό του ενώπιον του Θεού. Όταν ο νους δεν κατεβαίνει πλέον στην καρδιά, τότε αρχίζει η διασπορά και η προσευχή αραιώνει μέχρι να γίνει απλώς μια συνήθεια των χειλιών. Μην φοβάσαι την ξηρότητα, ούτε την αδυναμία. Είναι οι καθρέφτες στους οποίους ο Θεός μας δείχνει ποιοι είμαστε χωρίς χάρη. Μην βιάζεσαι να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου, ούτε να καταδικάσεις τον εαυτό σου χωρίς ελπίδα. Περίμενε. Σιώπα. Κάνε υπομονή. Και πες μόνο αυτό: «Κύριε, δεν ξέρω πώς να Σε αγαπώ, αλλά δεν θέλω να Σε αφήσω».

Η αληθινή πνευματική ζωή δεν είναι συναίσθημα, αλλά σταθερότητα. Δεν είναι μια μεγάλη φωτιά, αλλά μια θράκα που κρατιέται κάτω από στάχτη. Αυτός που παραμένει πιστός στο σκοτάδι, τιμά τον Θεό περισσότερο από αυτόν που χαίρεται στο φως. Μην προσπαθείς να καταλάβεις τα πάντα, γιατί ο νους που επιδιώκει να καταλάβει πριν καθαριστεί ξεστρατίζει. Η αγνότητα προέρχεται από την υπακοή και η ειρήνη από την απάρνηση της δικής του θέλησης. Μην επιδιώκεις να είσαι κάποιος άλλος. Επιδίωξε να είσαι του Χριστού. Και αν χάσεις τα πάντα, αλλά έχεις Αυτόν, θα έχεις κερδίσει την αιωνιότητα χωρίς να το καταλάβεις.

Ας μην εκπλήσσομε, αδελφοί, που έρχονται τα προβλήματα, που έρχονται οι δοκιμασίες, που έρχονται οι ασθένειες και οι πόνοι.

«Ας μην εκπλήσσομε, αδελφοί, που έρχονται τα προβλήματα, που έρχονται οι δοκιμασίες, που έρχονται οι ασθένειες και οι πόνοι. Όλα αυτά γίνονται για την αφύπνιση της ψυχής, για τον καθαρισμό της από τις αμαρτίες και για την προσέγγισή μας στον Θεό. Αν ο άνθρωπος καταλάβαινε πόσο μυστηριώδες έργο κάνει ο Θεός μέσα από τα βάσανα, δεν θα έφευγε πλέον μακριά από αυτά, αλλά θα έλεγε: «Κύριε, ας γίνει το θέλημά σου!»» Διότι ο πόνος, όταν γίνεται δεκτός με υπομονή και ελπίδα, γίνεται σκάλα για τον ουρανό. Στα δάκρυα η καρδιά πλένεται, στον πόνο γεννιέται η ταπεινότητα και μέσα από την υπομονή γεννιέται η ειρήνη.

Πολλοί θέλουν να είναι ευτυχισμένοι, αλλά δεν θέλουν τον σταυρό. Αλλά χωρίς τον σταυρό δεν υπάρχει σωτηρία. Έτσι μας έδειξε ο Χριστός, ο Οποίος δέχτηκε πρόθυμα τον πόνο, όχι επειδή ήταν ανίσχυρος, αλλά για να μας δείξει τον δρόμο: ταπεινότητα, υπομονή και αγάπη μέχρι τέλους.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να νιώθεις ότι ο Θεός είναι μαζί σου ακόμα και στα δύσκολα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από ένα καθαρό δάκρυ που μετατρέπεται σε προσευχή.

Γι' αυτό, ας μην παραπονιόμαστε για τον σταυρό μας, αλλά ας τον κουβαλάμε με ελπίδα. Γιατί ο Κύριος δεν μας αφήνει ποτέ μόνους, αλλά μας κουβαλάει στην αγκαλιά Του ακόμα και όταν νομίζουμε ότι δεν μπορούμε πια.

Ας ξέρουμε: όσο πιο δύσκολος είναι ο αγώνας, τόσο μεγαλύτερη είναι η νίκη. Όσο πιο βαθιά είναι η νύχτα, τόσο πιο φωτεινά ανατέλλει ο ήλιος.

Ο Θεός εργάζεται μυστηριωδώς στη ζωή όλων. Και όταν αναστηθούμε από τον πόνο, δεν είμαστε πια οι ίδιοι - είμαστε πιο ταπεινοί, πιο σοφοί, πιο κοντά στον ουρανό.

 — Πατέρας Πίμεν Βλαντ.

Πίμεν Βλαντ: «Ας μην τρέχουμε μακριά από τα βάσανα, αγαπητοί μου.

Πίμεν Βλαντ: «Ας μην τρέχουμε μακριά από τα βάσανα, αγαπητοί μου. Τα βάσανα δεν είναι κατάρα, αλλά μια κρυφή ευλογία. Μέσα από αυτά, ο Θεός μας καθαρίζει, μας ταπεινώνει και μας φέρνει πιο κοντά Του. Διαφορετικά, αν όλα πήγαιναν καλά για εμάς, θα ξεχνούσαμε τον Θεό και θα χάναμε τον εαυτό μας στη ματαιοδοξία.

Ο άνθρωπος που υπομένει τις δοκιμασίες με πίστη είναι πιο κοντά στον ουρανό από αυτόν που έχει όλες τις χαρές του κόσμου. Γιατί στον πόνο φαίνεται η δύναμη της καρδιάς και στη δοκιμασία η πίστη γίνεται γνωστή. Όχι όταν είναι καλή, αλλά όταν είναι δύσκολη, φαίνεται ο αληθινός άνθρωπος.

Ο Θεός δεν μας αφήνει ποτέ μόνους. Όταν κλαίμε, κλαίει μαζί μας. Όταν πονάει, σηκώνει τον πόνο μας. Αλλά περιμένει να πούμε από την καρδιά μας: Γεννηθήτω το θέλημά Σου, Κύριε! — και τότε όλα αλλάζουν. Όχι απαραίτητα οι περιστάσεις, αλλά η ψυχή μας. Ηρεμεί, καθαρίζει και φωτίζει.

Η υπομονή είναι σταυρός, αλλά είναι και σκάλα προς τον ουρανό. Όταν υπομένεις χωρίς να γογγύζεις, με σιωπή και ελπίδα, λαμβάνεις μέσα σου μια δύναμη που δεν είναι άνθρωπος. Υπάρχει το έργο της χάριτος. Και ο άνθρωπος αλλάζει, γίνεται ήπιος, φωτίζεται.

Γι' αυτό σας λέω: μην φοβάστε τα βάσανα. Μην καταριέστε τη δύσκολη μέρα. Δόξα τω Θεώ για όλα, και για τα δάκρυα, και για τις χαρές, γιατί όλα δίνονται για τη σωτηρία. Και όταν μάθετε να χαμογελάτε ακόμα και στον πόνο, τότε έχετε κατανοήσει το μυστήριο της ζωής.

Πίμεν Βλαντ: «Να ξέρετε, αδελφοί, ότι η συγχώρεση είναι η μεγαλύτερη νίκη που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος σε αυτή τη ζωή.

Πίμεν Βλαντ: «Να ξέρετε, αδελφοί, ότι η συγχώρεση είναι η μεγαλύτερη νίκη που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος σε αυτή τη ζωή. Δεν είναι νίκη να απαντάς στο κακό με κακό, γιατί ο καθένας μπορεί να το κάνει αυτό. Αληθινή νίκη είναι να απαντάς στο κακό με καλό, να προσεύχεσαι για αυτόν που σε αδίκησε, να τον συγχωρείς από την καρδιά, όχι μόνο από το στόμα.

Συχνά λέμε: «Τον συγχωρώ, αλλά δεν μπορώ να τον δω πια». Αυτό δεν είναι συγχώρεση. Αληθινή συγχώρεση είναι όταν θυμάσαι το άτομο που σε πλήγωσε και αυτό δεν σε πληγώνει πια, και μάλιστα νιώθεις ότι θέλεις να προσευχηθείς γι' αυτόν με αγάπη. Τότε η πληγή έχει επουλωθεί.

Ας μην αφήσουμε το ηλιοβασίλεμα να μας πιάσει θυμωμένους με κάποιον. Γιατί κάθε μέρα θα μπορούσε να είναι η τελευταία μας, και πώς θα μας έβρισκε ο θάνατος; Με μίσος στις ψυχές μας; Τι καλό θα είχε όλος ο κόπος μας, όλες οι προσευχές μας, αν δεν είχαμε συγχώρεση;

Ο Κύριος Ιησούς στο σταυρό είπε: «Πατέρα, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν». Αν Αυτός, ο αθώος, συγχώρεσε εκείνους που Τον σταύρωσαν, ποιο λόγο έχουμε εμείς, οι αμαρτωλοί, να θυμόμαστε το κακό;

Όταν συγχωρείτε, η αλυσίδα που σας δένει με τον άλλον μέσω του μίσους σπάει. Ελευθερώνεστε. Νιώθετε μια ειρήνη που δεν έχετε νιώσει ποτέ. Και ο Θεός κοιτάζει την καρδιά σας και τη γεμίζει με χάρη.

Γι' αυτό σας λέω: συγχωρήστε τα πάντα, όλους. Όχι από αδυναμία, αλλά από τη δύναμη του Χριστού. Και θα δείτε πώς αλλάζει η ζωή σας, πώς φωτίζεται η ψυχή σας και πώς έρχεται η ειρήνη στο σπίτι σας.

«Αν ήξερες τι θαύμα είναι να αφήνεις τον Θεό να είναι στη ζωή σου, θα σταματούσες να διατάζεις, να ελέγχεις, να παρακαλάς τους ανθρώπους. Θα έβαζες το μέτωπό σου στη γη και θα έλεγες μόνο αυτό: "Γενηθήτω το θέλημά Σου!"Μοναχός Πιμέν Βλαντ

«Ζωή σημαίνει μια θεϊκή σπίθα, σημαίνει ένα θραύσμα Θεού».

«Ζωή σημαίνει μια θεϊκή σπίθα, σημαίνει ένα θραύσμα Θεού».

«Όλα εξαρτώνται από την υποστήριξη των γύρω μας. Ας είμαστε λίγο προσεκτικοί στις ανάγκες των γύρω μας, όχι μόνο στον εαυτό μας, γιατί τότε αυτό είναι απλώς εγωισμός και τότε ο Θεός κάνει στην άκρη αν δει ότι ενδιαφερόμαστε μόνο για τον εαυτό μας».

 Πατήρ Ποιμήν Βλαντ.

ΑΝΑΦΈΡΕΙ Ο ΠΑΤΉΡ ΠΟΙΜΗΝ ΒΛΆΝΤ.

«Όπως τα λουλούδια ανοίγουν στον ήλιο για να αναπτυχθούν και να ομορφύνουν, έτσι και η ψυχή, μέσω της ταπεινότητας, της προσευχής και της αγάπης, ανοίγεται στον Χριστό, λαμβάνοντας από Αυτόν τη δύναμη να κάνει καλές πράξεις. Ενδυναμωμένοι από τη θεία χάρη, θα ανακαλύψουμε ότι το βάρος των δοκιμασιών ελαφρύνεται και η ειρήνη και η χαρά κάνουν χώρο στις καρδιές μας».