ΙΕΡΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΡΑΒΗΤΑΣ . Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ, Ο ΑΠΛΟΥΣ, Ο ΠΡΑΟΣ . 5. Στίχοι στη μνήμη του Στή μνήμη του ἀφιερώνουμε αὐτοὺς τοὺς στίχους:

 

Στίχοι στη μνήμη του Στή μνήμη του ἀφιερώνουμε αὐτοὺς τοὺς στίχους: 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ Ο ΑΠΛΟΥΣ Ο ΠΡΑΟΣ 

Βασιλείου Μεγάλου ὁ µιµητής 

Ἀρναίας καί Ἁγίου Προδρόμου ὁ καλός ποιµήν .

Σεβάσμιος, ὑπὸ πάντων σεβόμενος .

Ἱερωσύνης ἁγίας ὁ διάκονος .

Λειτουργίας τῆς Θείας Λειτουργός ἀγγελότροπος 

Ἐκκλησίας ἁγίας δοξασµός καί ἐγκαλλώπισμα Ἰατρός τῶν ψυχῶν ὁ λεπτότατος 

Οικου τοῦ ἰδίου ὁ καλός προϊστάμενος 

Σταθερός τοῦ ὀρθοδόξου φρονήµατος 

Ὁ ἁδιαλείπτως ὑπέρ τῶν ψυχῶν προσευχόµενος 

Ταπεινώσεως διδάσκαλος ὁ ὑψηλότατος.

 Ἀοργησίας κανών ὁ τελειότατος 

Πατήρ πνευματικός ἀληθέστατος 

Ἐλεημοσύνης ἡ βρύσις ἡ ἀκένωτος.

 Ἱερῶν ἀκολουθιῶν ὁ φίλος 

Νοῦς ὁ πνευματέμφορος 

Ὁσίας ζωῆς τό ὑπόδειγμα 

Σεµνότητος τό ἄγαλμα 

Ὁ γνωρίζων τό ποίµνιον κατ’ ὄνομα .

Ἀσυμβίβαστος καί ἐλεγκτής τῆς ἀνομίας .

Πνευµατικότητος ὀρθοδόξου ὁ βιωτής.

 Λειτουργικῆς ζωῆς ὁ ἐραστής 

Ὀδοδείκτης πρός ἁγιότητα 

Ὑγιεαινούσης διδασκαλίας ὁ κήρυκας 

Σύσκηνος Ἀναργύρων τῶν θείων 

Ὁ βλεπόμενος καὶ ἁγιότητα ἐκπέμπων.

Πατήρ ἀναπαύων τάς ψυχάς τῶν ἐν θλίψει.

 Ράσου ἱεροῦ ὁ στολισµός 

Ἀσκητῶν καί μοναχών ὁ µιµητής 

Ὁδηγός πρός µετάνοιαν 

Σύν ἡμῖν πάντοτε ἀοράτως παριστάµενος .

Βιβλιογραφία.

 Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Μαιδωνης 

Τρεις Άγιοι Ιερείς πού γνώρισα .

Έκδοση Ιερά Μονή Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Αρναία.2016

ΙΕΡΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΡΑΒΗΤΑΣ . Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ, Ο ΑΠΛΟΥΣ, Ο ΠΡΑΟΣ . 4. Μαρτυρίες πιστῶν πού τόν γνώρισαν.

 

 Μαρτυρίες πιστῶν πού τόν γνώρισαν.

 α. Μαρτυρίες ἀπό τήν Ἀρναία 

Δέσποινα Διαμαντούδη

 Πολύ μικρός ἔμεινε ὀρφανός, Ἔζησε σὲ μητριά. Τώρα πῶς 

περνοῦσα δέν ξέρω, 

Ἀπὸ μικρὀ παιδί εἶχε τὴ χάρη ὅτι θά γινόταν ἱερέας. Ἡταν συµµαθηταί μὲ τὸν ἀδελφὸ µου. Καὶ στὸ Δημοτικό καὶ στό Γυμνάσιο, ὅταν ἔπαιζαν ἔργα, 

σκὲτς κ.λ.π., πάντα γινόταν ἱερέας. Εἶχε µεγάλη ἀγάπη σὲ ὅλο τόν κόσμο. Δέν εἶχε διακρίσεις, καὶ στούς ἐχθρούς καί στούς φίλους, Καὶ ὅταν κανείς τόν κατέκρινε, ἔλεγε: «Ἄντε ὁ εὐλογημένος. Ἄς πάει στὴν εὐχή τοῦ Κυρίου». Ἠταν ἐλεήμων. Ἀγαποῦσε πολύ τούς πτωχούς καί τά μικρά  παιδιά. 

Ἠταν πρᾶος,. Εἶχε ἀγάπη. Ἠταν ἐλεήμων, Μᾶς δίδασκε τήν Κυριακή νά πηγαίνουμε στήν Ἐκκλησία καὶ µετά τήν Ἐκκλησία νἁ µήν κάνουμε δουλειά, ἀλλά τό ἀπόγευμα νά πηγαίνουμε ἐπισκέψεις σὲ ὀρφανά, σὲ χῆρες καὶ σὲ ἀρρώστους. 

Εἶχα πάει νά ἀνάψω τό καντήλι του καὶ βλέπω ἕναν ἱερέα. Ηταν ἐκεῖ καὶ προσευχόταν καί προσκυνοῦσε. Μοῦ λέει: «Ἀπό ποῦ εἶστε, ἀπό τήν Ἀρναία,». «Να!», λέω, «ἀπό ἐδῶ». Μοῦ λέει: «Νά εἶστε πολύ εὐτυχισμένοι, γιατί ἔχετε ἕναν ἅγιο ἄνθρωπο. Κάποτε θά ἐξελιχθεῖ  Ἅγιος ὁ π. Βασίλειος». Λέω: «Ἀπό ποῦ εἶστε;». Μοῦ λέει; «Εγώ ἔρχομαι ἀπό τή Ρόδο. Καί ἔρχομαι ἀποκλειστικά γιά νά τόν προσκυνήσω». 

Θεολόγης Βαλιάνος 

Τό 1994 μοῦ εἶχε προτείνει νά ὑπηρετήσω τόν Ἱ. Ναό Ἁγίων Ἀναργύρων σάν ἐκκλησιαστικός ἐπίτροπος. Τὸ 1994 ἀναλάβαμε μέ τόν κ. Παπαγιάννη καί µέ ἄλλους ἐνάρετους χριστιανούς ἐδῶ τῆς Ἐνορίας µας, Συνεργαστήκαµε 4 χρόνια. Δυστυχῶς ὅμως ἡ συνεργασία αὐτή σταμάτησε τό 1998, ὅταν ἔπεσε σὰν κεραυνὸς ἡ εἴδηση ὅτι ὁ π. Βασίλειος ἐκοιμήθη. Ένας ἄνθρωπος ἐνάρετος, ἄξιος οἰκογενειάρχης, 

Μαρία Στεργιούλα 

Ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος µέ τόν τρόπο του καὶ μὲ κάθε τρόπο σοῦ ἔδινε δύναμη, ἠθική δύναμη. Δέν θά μποροῦσε νά ρθεῖ, Θὰ ἔπαιρνε τηλέφωνο. Δέν θά σέ ἔβλεπε στήν Ἐκκλησία:Έπαιρνε τηλέφῳνο. Πατί ἔλειπες; Τό  ὕψωμα ἦταν σηµειωμένο, Μαρία Στεργιούλαῃ Δήμητρα Ζάπρη... Τυλιγμένο καί ἔτοιμο, γιά νά στό δώσει. 

Θεοφάνης Τσιαμούρης 

Ἠταν ἕνας ἅγιος ἄνθρωπος. Δέν ἔφερνε ἀντίρρηση καμιά φορά, πουθενά, ὁποιοσδήποτε καί νά ἦταν. Καί ἕνα βράδυ σέ ὅραμα τόν εἶδα. Ἀνταμώσαμε ἔξω ἀπό τόν Ἅγιο Στέφανο καί συζητούσαµε καί ἐκείνη τήν ὥρα ἔρχεται ἕνα ἕλικόπτερο χρυσό, ἄσπρο, λευκό τελείως, κατεβαίνει χαμηλά. Ἠταν ὁ χειριστής ἐκεῖ καί κάτι εἶπε ὁ π. Βασίλειος. Καί τοῦ λέει «περίμενε, µή φεύγεις. Θά πάω νά σοῦ φέρω ἕνα πρόσφορο καἰ τό νάµα». Πῆγε, ἔφερε, τοῦ ἔδωσε, μᾶς χαιρέτησε καί πάει πρός τά ἐδῶ... 

Καὶ ἄλλη φορά τόν εἶδα στόν Ἅγιο Κοσμᾶ. Πάλι σέ ὅραμα. Ἀνταμώσαμε, ἔκανε τόν Ἑσπερινό καί µετά μοῦ λέει νά πᾶμε νἁ πάρουμε ἁγίασμα. Καὶ πήγαμε πάνω στό ἁγίασμα στὀν τόπο ἐμφανίσεως τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ καί µετά χάθηκε. 

Ἔκ τῶν ὑστέρων εἴπαμε.... Καὶ ὕστερα ἀπό λίγο καιρό... 

Δημήτριος Ρήγας.

 Οἱ ἐκθέσεις του ἦταν µεστές περιεχοµένου καὶ γεμάτες ἀπό νοήματα. Καὶ φαινόταν ἀπό τότε ὅτι εἶχε µιά τέτοια κλήση γιά τὴν ἱερωσύνη. Κάποτε, ὅταν τελείωσαν τό σχολεῖο ὁ π. Βασίλειος καὶ ὁ ἀδελφός µου, συναντήθηκαν στό Στρατώνι. Έξι μῆνες ἐργάστηκαν στά μεταλλεῖα, σὲ κάποιο γραφεῖο τῆς κινήσεως καί µετά ὁ π. Βασίλειος μεταφέρθηκε σέ ἕνα ἄλλο τμῆμα, Ἀλλά ὕστερα ἀπό 6 μῆνες τὸν ἔχασα. Τόν συναστοῦσα καμιά φορά στή Θεσσαλονίκη. Ὁ παπα Βασίλης στἠ Θεολογικἠ Σχολή, στό φροντιστήριο, πού ἦταν, βρἰσκοταν στήν Ἀπολύτρωση ἕνα διάστηµα. Μερικές φορές πήγαινε καὶ ἔκανε κάποιες παρουσίες στή Γυμναστική καὶ ἔδινε παρουσία γιά τὸν ἀδελφό µου, πού ἦταν στήν Ο.Π.Ε. Καὶ ὅταν συναντιόνταν, τοῦ ἔλεγα: 

«Μά δὲν εἶναι παράνομο αὐτὸ π. Βασίλειε». Κα χαµογελουσε μ με ἐκεῖνο τὸ διακριτικό του γέλοιο. 

Ἰωάννης Κέκερης 

Γνώριζε ὅλους τοὺς ἐνορίτες ἕναν ἕναν, Πιό πολύ τόν σκέπτομαι ὄχι ὡς ἱεροψάλτης ἀλλ᾽ ὡς παιδί πνευματικό πρὸς τὸν πατέρα του Ὅσον ἀφορᾶ ὡς ἱεροψάλτη μᾶς ἔβλεπε πάντοτε ὡς συνεργάτες καί ὡς συλλειτουργούς. Καὶ ἄν κάναµε κάποιο λαθάκι, μᾶς συμβούλευε μὲ πατρική στοργἡ. Ὅπως εἶπαν καὶ οἱ προλαλήσαντες, ἦταν ταπεινόφρων, δἐν ζητοῦσε τά δικαιώµατα του, πουθενά. Ἄρα ζητοῦσε τά δικαιώµατα τοῦ Κυρίου. Μπορεῖ νά ἀκούστηκε προηγουμένως ὅτι δἐν εἶχε δυνατή φωνή. Πάντως τούς ἤχους ὅλους τούς ἔψαλλε. Ηξερε ὅλα τἀ ἀπολυτίκια μέ τοὺς ἤχους.Ἔαν περνοῦσε καιρός καὶ κάποιος δἐν ἐρχόταν στἠν Ἐκκλησία, τότε ἐπικοινωνοῦσε µαζί του: «Τί ἔγινε εὐλογημένε, µήπως ἀρρώστησες; Καιρό ἔχεις νά φανεῖς». 

β. Μαρτυρίες ἀπό τον Ἅγιο Πρόδρομο 

Ὅπου ἤξερε ὅτι πονοῦσες, ὅτι ὑπέφερες, ὅτι δὲν εἶχες νά φᾶς, μέ τόν τρόπο του, χωρίς νά δώσει δικαίωμα σὲ κανένα οὔτε νά τόν καταλάβεις, ἐρχόταν, τά ἄφηνε ἐκεῖ, γιά νά βοηθηθεῖς. Δέν ἔχουμε λόγια γί αὐτόν τόν ἄνθρωπο, κακά νά ποῦμε. Ἠταν ὅλα του καλά, ὅλα του. Καὶ ξέρεις πῶς ἧρθε ὁ παπα Βασίλης ἐδῶ, μὲ τόν τενεκέ τό στάρι πού δίναν στοὺς παπᾶδες τότε, µ αὐτὸ ζοῦσε. Οὔτε µηνιάτικο οὔτε λεφτά οὔτε τίποτε. 

Θυμᾶμαι πού φύγαν τά λεωφορεῖα ἀπό δῶ καὶ πῆγαν στήν Ἀρναία, νά τόν χειροτονήσουν. Τά παιδικἁ µας τὰ χρόνια μᾶς περιέβαλε µέ πάρα πολλή ἀγάπη ὁ παπἀ-Βασίλης. Τὸ Κατηχητικό μᾶς δίδαξε, Μᾶς εἶχε σάν παιδιά του σὲ ὅλα, Δέν ξεχώριζε κανένα. Καὶ ὅποιος ἤθελε τή βοήθεια του ἤ ἠθική ἦταν ἤ ὁτιδήποτε ὁ παπά -Βασίλης ἦταν πάντα ἀμέσως... 

» Λέω καμιά φορά στούς συμμαθητές µου ἁπό τὀ Δημοτικό: Μάς εἶπαν ἔτσι.. Λένε δέν μᾶς εἶπαν. Τό εἶχα µάθει ἀπό ἐκεῖνῃ τόν ἄνθρωπο, 

» Ἐκεῖνος ἔκανε συνέχεια λιτανεῖες νά βρέξει, ἐνῶ ἐμεῖς τά 

παιδιά ἀκούγαμε ἕνα δίσκο πού ἔλεγε νά καοῦν ὅλα καί νά ρηµαζου. Ἐγώ, μόλις πῆγα στό Κατηχητικὀ, μοῦ λέει; Καλά. Τί δίσκος εἶναι αὐτός; Ἔρχομαι πίσω καί δέν μποροῦσα νά βρῶ τόν δίσκο.

Νομίζω ὅτι ἦταν καταπληκτικός ἄνθρωπος. 

Ὁ παπά-Βασίλης ἦταν καί στἁ δύσκολα χρόνια τῆς Δικτατορίας καὶ στό χωριό µας δέν µάτωσε ρουθούνι.Ἔμπαινε στή μέση καί ἰσορροποῦσε τά πράγματα. 

ο Πήγα τό 1959 ἐγώ στή Μ. Παναγία. Ἐγώ θυμᾶμαι ὅτι ὅποιος ἦταν ἄρρωστος πήγαινε στό σπίτι καί τόν ἔβλεπε.  Καί ὅποιος δέν εἶχε νά φάει, τόν πήγαινε φαῖ .Ἕνας ἄνθρωπος ἅγιος. Ένας ἄνθρωπος πού µέχρι σήµερα τέτοιους παπάδες δέν ἔχει. Περάσαµε καλά, πάρα πολύ καλά. Πολύ καλός ἄνθρωπος. Δέν τόν εἶδες καμιά φορά νά θυµώνεις -Ὄχι, ποτέ, ποτέ. 

γ. Μαρτυρίες ἀπό τόν Στανό 

Θεανώ Μοσχοπούλου.

 Ηταν ἕνας ἄνθρωπος πολύ καλός. Κληρικός ἄριστος. Εἶχε ἁγιότητα, Εἶχε ἠρεμία, 

π. Νικόλαος Χαλκιᾶς

 Εἶχε χάρισμα, Ἠταν φυσικό τό χάρισμα, τό ὁποῖο τό ἀξιοποίησε µέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί πολλαπλασιάστηκε τὸ χάρισμα του αὐτό. Μέ τόν τρόπο του αὐτό τῆς πραότητάς του σέ προδιέθετε εὐλαβῶς ἀπέναντί του, Τόν σεβόσουνα. 

Ὅλοι µας γνωρίζουμε τή συναναστροφή πού εἴχαμε µέ τόν π, Βασίλειο ὅλα µας τά χρόνια, πού ἦταν µειλίχιος, εὐχάριστος πάντοτε, γελαστός ἄνθρωπος. Καὶ αεικίνητος, παρότι εἶχε µιά φυσική βραδύτητα, ἀλλά δὲν σταματοῦσε παρότι εἶχε καὶ προβλήματά ὑγείας, ὅπως τὰ λέγαμε ποὺ ἐρχόταν γιὰ ἐξομολόγηση, ἔξω ἀπό κάθε ἐπιφύλαξη. 

Στήν ἐξομολόγηση ἦταν διδακτικότατος, εἶχε εὐφράδια λόγου. Μιλοῦσε χωρίς καμιά δυσκολία. Κατεῖχε πολλά πράγματα, παραδείγματα. Καί οἱ ἐξομολογούμενοι, πού συζητούσαµε καμιά φορά, ἦταν εὐχαριστημένοι πάρα πολύ ἀπό τήν ἐξομολόγηση τοῦ π.Βασιλείου. 

- Ὅτι καλό ὑπῆρχε τὀ βοηθοῦσε, τό ἐνίσχυε. Ηταν στό µοναχισμὀ, ἦταν στἰς Ἱεραποστολικές Ἀδελφότητες. 

- Ἠταν ἀξιόλογος. Καί νά ποῦμε καί αὐτό. Δέν ξέρω ἄν εἶναι γραμμένο ἤ ἄν κρατήθηκε, ὅταν γινόταν ἡ κηδεία τοῦ π. Βασιλείου, πού ὁ Σεβ/τος εἶπε: ἔπεσε τῆς Ἀρναίας τό τελευταῖο φρούριο, 

Ἀναπαύου ἐν Κυρίῳ φίλε τῆς ταπείνωσης. 

Βιβλιογραφία.

 Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Μαιδωνης 

Τρεις Άγιοι Ιερείς πού γνώρισα .

Έκδοση Ιερά Μονή Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Αρναία.2016

ΙΕΡΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΡΑΒΗΤΑΣ . Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ, Ο ΑΠΛΟΥΣ, Ο ΠΡΑΟΣ . 3

 

6. Τί χάσαμε! 

Κυριολεκτικά ἡ Τοπική Ἐκκλησία καὶ ἡ Ἀρναία ἀπορφανίσθηκε. Ἔχασε το στήριγµα καὶ τήν παρηγοριά. Ὁ π. Βασίλειος γνώριζε ὅλες τὶς οἰκογένειες τῆς Ἀρναίας. Γνώριζε ὅλους τούς ἀνθρώπους κατ’ ὄνομα. Τί αὐτό καὶ ἐνδιαφερόταν γί αὐτούς. 

Ἠταν ἕνας ἅγιος ἱερεύς, πού τώρα λειτουργεῖ στό οὐράνιο θυσιαστήριο. Πολλές φορές µετά τόν θάνατό του ἔχει ἐμφανισθεῖ σὲ πολλούς Χριστιανούς. 

Τόν παρακαλοῦμε νά µήν παύσῃ νά μᾶς συµπαραστέκεται καί νά εὔχεται γιά μᾶς στόν Χριστό. 

Ὁ µακαριστός Μητροπολίτης Νικόδημος γιά τόν π. Βασίλειο 

«Ὁ πατήρ Βασίλειος ὑπῆρξε: - Ἱερεύς, ὁ ὁποῖος ἠγάπησε πολύ τὴν προσευχἠν, - Ἱερεύς, ὁ ὁποῖος ἠγάπησε πολύ τήν θείαν λατρείαν τῆς Ἐκκλησίας, - Ἱερεύς, ὁ ὁποῖος προσηύχετο πάντατε διά τοὺς χριστιανοὺς του, ἐπαρήγόρει αὐτούς, τούς βοηθοῦσε πνευματικά κα ανέπαυε τὰς ψυχάς Των κάτω ἀπό τό πετραχῆλι τῆς ἱερᾶς ἐξομολογήσεως, Ἀπαράμιλλος εἰς ἱεροπρέπειαν. Πάντοτε περιφέρετο εἰς τούς δρόμους τῆς Ἀρναίας µέ τὸ ἐξώρασον. Τό μήνυμα τοῦ πατρός Βασιλείου εἶναι: - «Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καί ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος», -. «Ἔτοιμοι γίνεσθε, ὅτι οὐκ οἴδατε τήν ἡμέρα, οὐδέ τήν ὥρα, ἐν ᾗ ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται». 

Αὐτό τό μήνυμα μᾶς προσφέρει ὁ π. Βασίλειος, ὁ ὁποῖος πιστός εἰς τό καθῆκον ἡρπάγη εἰς τούς οὐρανούς. 

Προπέμπομεν αὐτόν, καθώς πορεύεται ἀπό τήν γῆν πρὸς τοὺς οὐρανούς, ἵνα ἀναπαυθῆ ἀπό τούς κόπους καί τούς µόχθους τῆς ἀγάπης καί τῆς διακονίας αὐτοῦ. 

Ἀγαπητέ π. Βασίλειε σὲ προπέµπουµε εἰς τοὺς οὐρανούς. 

Ἡ Ἀρναία σὲ ἀποχαιρετᾶ. Ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Ἀρναίας σὲ ἀποχαιρετοῦν, Σέ ὅλους ἤσουν ἀγαπητός. 

Αἰωνία σου ἡ μνήµη"

Βιβλιογραφία.

 Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Μαιδωνης 

Τρεις Άγιοι Ιερείς πού γνώρισα .

Έκδοση Ιερά Μονή Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Αρναία.2016

ΙΕΡΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΡΑΒΗΤΑΣ . Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ, Ο ΑΠΛΟΥΣ, Ο ΠΡΑΟΣ . 2

 α. Ἡ Ἱερατική του οἰκογένεια 

Συμπαραστεκόµενος ἀπό τήν πρεσβυτέρα Ἀναστασία, δηµιούργησαν οἰκογένεια καί ἀνέθρεψαν τά τέσσερα κορίτσια τους µέσα σέ πνευματικό ἐκκλησιαστικό περιβάλλον «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου». Ἡ Ἐλευθερία καί ἡ Μαρία ἀφιερώθηκαν στήν Ἐκκλησία ὡς μοναχές. (   Ἡ Ἐλευθερία έγινε μοναχή στή Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου Μεταμόρφωσης Χαλκιδικῆς µέ τό ὄνομα Παϊσία καί ἡ Μαρία μοναχή στἠ Μονή τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου Φλώρινας µέ τό ὄνομα Μαριάμ, )  καί ἡ Ἑλένη καί ἡ Εἰρήνη δημιούργησαν χριστιανικές οἰκογένειες µέ εὐσεβέστατους συζύγους. 

β. Ποιμένας ἀληθινός 

Ἔγραφε σέ ἔκθεση του: «Καί εἰς τόν τοµέα τῆς πνευµατικῆς  ἐν γένει, διοικητικής καί ποιµαντικῆς δράσεως καί κινήσεως διακάτατέχοµαι ἀπό τά ἰδανικά τοῦ καλοῦ ἀγῶνος ἐν γένει ἐν τῇ ἐνορία. Ὁ Ιερός αὑτός ἀγών Σεβασμιώτατε, καί ἡ ἀγωνία διά τά ποικἰλά προβλήµατα ἐν τῇ ἐνορίᾳ κατέχουν τό εἶναι µου». 

«Ταῦτα ἐκ καθήκοντος ἀναφέρω πρὀς Ὑμᾶς Σεβασμιώτατέ, και οὐχί ὡς ἐπιτελέσας τι μεγάλο ἐν σχέσει µέ τό μέγεθος τῶν καθηκόντων τοῦ καλοῦ ποιµένος. Ἐν τῇ ἑνορίᾳ ἐπί ἑπτά καί ἤμισυ συνεχή ἔτη ὑπηρετῶ, σύν Θεῷ Ἁγίῳ, ἔθεσα ἕνα λιθαράκι εἰς τό οἰκοδόµηµα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἤ ἄλλως ἤνοιξα ἕνα µέρος τῆς ὁδοῦ πού ὁδῃγεῖ πρός τὀν Σωτῆρα Χριστόν. Μένει νά ἀνοίξη τό ὑπόλοιπον τῆς ὁδοῦ, ὑπάρχει δηλαδή εἰσέτι ἔδαφος δι’ ἐργασίαν, ἥτις δύναται νά συνεχισθῇ καί φθάση εἰς τὀν Γολγοθᾶ, εἰς τήν Ἀνάστασιν «εἰς µέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ» (Εφ. δ᾽, 13), ἕκαστος εὐσεβής, πιστός καί συνετός ἐνορίτης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τῆς οὔσις ἐν Ἁγ. Προδρόμῳ, ἐν Ἀρναίᾳ...«καί ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς» (Πραξ. α’.8). 

Περαίνων τήν παροῦσαν µου Σεβασμιώτατε πνευµατικέ µας πάτερ, ἀναγνωρίζω, ὅτι ἔχω ἁρκετάς ἐλλείψεις. Σεῖς γνωρίζετε ἴσως κάλλιον ἐμοῦ τά περί ἐμοῦ, καί δύνασθε νά συντάξετε ἀκριβέστερον ἐμοῦ τήν ἀφορῶσαν εἰς τήν µετριότήτα καί ἐλαχιστότητα µου ἔκθεσιν...» 

γ. Τό ἐνοριακό ἔργο 

Στήν ἔκθεση του γιά τό ποιμαντικὀ ἔργο σημειώνει: «Ταῦτα βεβαίως γράφω ἐν σχετικῇ συντοµίᾳ και ἐκ καθήκοντος κατά τόν νόµον καί ἀποδίδω οὐχί εἰς τήν ἡμετέραν ἀξίαν-(τό καθῆκον µου προσπαθῶ νά ἐκπλήρώνω καί τοῦτο πολλάκις ἐλλειπῶς, κατά τήν ρῆσιν τοῦ Εὐαγγελίου «δοῦλος ἀχρεῖός εἰμι» (Λουκ.Ι6, ἱ0)-ἀλλ' εἰς τήν διά τῶν ὀργάνων τής εὐλογοῦσαν, ἐλεοῦσαν καί ἐπαυξάνουσαν χάριν τοῦ Μεγάλου Θεοῦ καί Πατρός...» 

Ο  Ναός πὼν Ἁγίων Ἀναργύρων ἀνεδείχθη κυριολεκτικά  "ιατρόν ἄμισθον» καί των θλιβοµένων παραμύθιον.

δ. Λειτουργική ζωή 

Ἀγαποῦσε τήν λειτουργική ζωή καί µέσα στὀν Ναό καί την Προσευχή στό σπίτι. Ἐντύπωση ἔκανε στούς ἐπισκέπτες τοῦ σπιτοῦ νά βλέπουν καί τά τέσσερα κορίτσια γονατιστά νά κάνουν  τό Ἀπόδειπνο καί τούς Χαιρετισμούς, Κυριολεκτικά ξεχνιόταν µέσα στὀν Ναό τακτοποιῶντας τό Ιερά προσευχόµενος καί τελῶντας Παρακλήσεις πρός τούς ἰαματικούς  Ἁγίους Ἀναργύρους γιά τούς πονεµένους χριστιανούς, Πλῆθος χριστανῶν προσέτρεχαν ἀπό τά γύρω χωριά νά ἐξομολογηθοῦν, νά ζητήσουν τήν προσευχή του, νά ποῦν τόν πόνο τους καί τόν καηµό τους. 

Σέ ἀναφορά του πρός τόν Σεβ. Μητροπολίτη Νικόδηµο ἀναφέρει γιά τήν ἀγάπη του στή Θεία Λειτουργία: «Μέ τήν χάρι τοῦ 

Κυρίου µας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τάς εὐχάς Σας, Σεβασμιώτατε πάτερ ἐν συνέσει καί ἐν ἐπιγνώσει τῆς µεγάλης ἱερατικῆς µου εὐθύνης 

τολμώ νά εἴπω, ὅτι ἐν τῇ νεοσυστάτῳ ἐνορίᾳ τῶν ἁγίων Ἀναργύρων  ἔνθα ὑπηρετῶ τῇ ἀνοχῇ τοῦ Κυρίου καί τῇ ἡμετέρα ἐντολῇ καί ευλογίᾳ, ἐτελέσθη ἀνελλειπῶς ἡ Θα. Λειτουργία, κατά τάς Κυριακάς καί ἑορτάς... Κατά τήν τέ]εσιν τῆς Θ.Λειτουργίας, τῆς χρονικής αὐτῇς περιόδου Ιδιαίτερα προσεπάθησα νά ἐντρυφήσω εἰς τό µεγαλειον τοῦ Θείου Μυστηρίου, Εἰς τοῦτο συνετέλεσε, Σεβασμιώτατε, Και ὅλή προσπάθεια Σας, εἰς τό νά ζήσωμεν πιό ἔντονα, µέ ὅσον 

τόν δυνατόν πληρεστέραν συμμετογήν εἰς τό µυστήριον τῆς Θείας Λειτουργίας, εἰς τό  χαρακτηρίσθεν  διά τήν Ἱ. Μητρόπολιν µας, ὡς Λειτουργικού ἔτους τούτου, Κάί ἐνθυμοῦμαι νοσταλγικά τήν τέλεσιν της  Λειτουργίας ἐν Άγ, Ὄρει, ἔνθα κατεβλήθη προσπάθεια ἀξιόλογος ίνα ζησουμεν τόν χαρακτῆρα αὐτόν κατά τήν προσκυνηµατικήν μας ἐκδρομήν εἰς τινας  Μονάς τοῦ ἁγιωνύμου Ἄθω». 

«Ἔχων συναίσθησιν τῆς ὑψηλῆς ἀποστολῆς τοῦ κληρικοῦ προσπαθῶ εἰς τήν ἐκτέλεσιν τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καί μυστηρίων, ἔντε ταῖς καθημεριναῖς καί ἑορταῖς νά εἶμαι Τακτικὀς πρός ἁγιασμόν τῶν ἐνοριτῶν καί ἐμοῦ»". 

ε. Κήρυκας τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ 

Γιά τὸ κήρυγμα ἔγραφε: «Έχων ὑπ᾿ ὄψιν, ὅτι ἀναπόσπαστον μέρος τῆς Θ. Λατρείας εἶναι τὸ κήρυγμα, προσεπάθησα, Χάριτι θείᾳ, καί ὅσον ἠδυνάμην, νά κηρύττω, ἔστω δι᾽ ὀλίγων εἰς ἑκάστην Θ. Λειτουργίαν. Ἀπό τοῦ διορισμοῦ µου ὡς ἐφημερίου, τό ἔτος 1961, µέ τήν ἐντολήν τοῦ Ἐπισκόπου τῆς Τοπικῆς Ἐκκλήσίας, ἔχοντας ὑπ᾽ ὄψιν ὅτι «ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δέ ἀκοή διά ρήματος Θεοῦ» (Ῥωμ. 10, 17), ἔβαλα ὡς ἀρχήν µου νά κηρύττω, κατά τό δυνατόν, τακτικά εἰς τὰς Ἱ. Συνάξεις τῶν πιστῶν, διό καί συνέθησα κύκλον μελέτης Ἁγ. Γραφῆς, καί σειράν  ὁμιλῶν ἐπί Μυστηριακῶν θεμάτων. Τήν ἀρχήν ταύτην συνεχίζω καθ’ ὕλην τήν Ἱερατικήν µου ζωήν, Κατά τά τελευταῖα ἔτη εἴχομεν σειράν κηρυγµάτων τῆς Ἱ. Μήτροπόλεως µας, καί ἀνεγίνωσκον ταῦτα. Καθ ἅς ἑορτάς δἑν ὑπῆρχεν τοιοῦτον κήρυγμα, καί εἰς ἄλλας εὐκαιρίας, προσεπάθουν ἵνα µή µείνη ἄνευ αὐτοῦ ἡ Θ. Λειτουργία. Καὶ οὕτω καταβάλλεται ἡ προσπάθεια, Σεβασμιώτατε, ἵνα διά τοῦ Μυστηρίου τῆς Θ, Λειτουργίας καί τοῦ κηρύγματος ἁγιασθοῦν καί καλλιεργηθοῦν αἱ ψυχαί τῶν ἐνοριτῶν, καί µέ τήν χάριν τοῦ «αὐξάνοντος Θεοῦ» εὐλογηθοῦν καί δημιουργηθῆ εἰς τήν ἐνορίαν ἡ συνειδητή χριστιανική ζωή». 

στ. Πνευματικὸς ποὺ ἀνέπαυε 

Σάν ἐξομολόγος κυριολεκτικά ἔσταζε βάλσαμο παρηγοριᾶς στίς βασανισμένες ἀπό τήν ἁμαρτία καὶ τήν θλίψη ψυχές.

Περαίνων τήν ἀναφοράν του διά τήν περιοδείαν του ὡς ἐξοµολόγησεως  διά τήν τέλεσιν τοῦ µυστηρἰσυ τῆς ἐξομολογήσεως ἀναφέρει: «παρακαλω συγχωρήσατε µε διά τυχόν παραλήψεις µοι κα εὔχεσθε καί ὑπέρ ἐμοῦ, ἵνα εὐωδοῦται τό φιλανθρωπότατον τοῦ ἔργον τῆς Θείας ἁγάπης πρός τούς μετανοῦντας καί ἐξοµολογουμένους χριστιανούς, πρός σωτηρίαν ψυχῶν καί δόξαν τοῦ Παναγίου Ὀνόματος τοῦ ἐν Τριάδι προσκυνυµένου Θεοῦ ἡμῶν». 

δ. Ὁ ἄγγελος μᾶς ἔφυγε 

Πικράθηκε ἀπό τούς ἄπονους καί ἄψυχους ἀρχαιολόγους πού σταμάτησαν τίς ἐργασίες ἐπισκευῆς τοῦ Ναοῦ ἀπό τούς σεισμούς, Κυριολεκτικά τόν πέθαναν, διότι πρίν ἀπό τὀν θάνατό του, εἶχε δεχθῆ τήν ἀχαρακτήριστη συµπεριφορά τους. Βγῆκε ἀπό τήν Ἐφορία Βυζαντινῶν Ἀρχαιοτήτων καί µετά ἀπό λίγες ὧρες ἔπεσε, ἦταν 28 Ἰανουαρίου 1999, νεκρός ἀπό ἀνακοπή καρδιᾶς στό πεζοδρόμιο τῆς Θεσσαλονίκης ἐπί τῆς Τσιμισκῆ µπροστά στό ζαχαροπλαστεῖο «Ἀγαπητός», τριάντα µέτρα ἀπό τό σπίτι τῆς κόρης του Ἑλένης, Καί µετά τόν θάνατο του οἱ ἀρχαιολόγοι τόν ἔσερναν στἁ δικαστήρια µαζί µέ τήν ἐκκλησιαστική ἐπιτροπή, ἐνῶ ἄλλοι ἦταν οἱ ὑπεύθυνοι, Ἀπό προσωπική µου ἐμπειρία θά ἤθελα ἐδῶ νά μεταφέρω τήν τελευταία συνομιλία πού κάναµε στὀ αὐτοκίνητο µου καθώς κατεβαίναµε στήν Θεσσαλονίκη γιά τήν Ἀρχαιολογική Ὑπηρεσία. 

Μοῦ ἔλεγε, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ταραχῆς ποὺ συνέβη σὲ ἀγρυπνία στὀ Ναό, «γιά τὸν ἀπαράδεκτο θυμό πού δείχνουµε κατά τὴν Θεία Λειτουργία, τήν σύγχυση καί τήν Ταραχή πού μᾶς ἀναστατώνει καί διώχνει τήν εἰρήνη καί τήν κατάνυξη ἁπό τήν ψυχή 

  Ἐπίσης μιλούσαμε γιἀ τὸν προσωπικό ἀγώνα πού πρέπει νά κάνει ὁ ἱερεὺς καί γιὰ ἐπιπτώσεις πού ἔχει στὀ ἔργο τῆς ἑνορίας καὶ στοὺς χριστιανούς. Έλεγε: «Ὅταν ἐμεῖς ἁμαρτάνουμε, δὲν πᾶνε Καλά στἀ πνευματικά καί οἱ χριστιανοί. Δέν προοδεύουν». 

Βιβλιογραφία.

 Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Μαιδωνης 

Τρεις Άγιοι Ιερείς πού γνώρισα .

Έκδοση Ιερά Μονή Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Αρναία.2016

ΙΕΡΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΡΑΒΗΤΑΣ . Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ, Ο ΑΠΛΟΥΣ, Ο ΠΡΑΟΣ . 1

 

ΙΕΡΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΡΑΒΗΤΑΣ 

Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ, Ο ΑΠΛΟΥΣ, Ο ΠΡΑΟΣ 

1. Προετοιμασία 

Ὁ ἀείμνηστος π. Βασίλειος Πραβήτας γεννήθηκε στήν Ἀρναία στίς 14/1/1933 ἀπὸ πιστή παραδοσιακἠ οἰκογένεια τοῦ Ἀναστασίου καί Ἐλευθερίας Πραβήτα. Ὀρφάνεψε γρήγορα ἀπό µητέρα καί μέ πολλή φτώχεια πέρασε τά παιδικἁ καὶ νεανικά του  χρόνια. Μεγάλωσε ὅμως µέσα στήν Ἐκκλησία, στά Κατηχητικά τοῦ σημερινοῦ Μητροπολίτου Δράμας κ. Διονυσίου Κυράτσου. Συμμετεῖχε ἐνεργά στήν πλούσια κατηχητική καὶ πνευματική κίνηση τοῦ Μητροπολίτου Κυπριανοῦ, µέ κατηχητή τὸν Πρωτοσύγκελλο π. Στέφανο. 

Ἀποφοίτησε τό 1960 ἀπό τό Ἀνώτερο Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης, Στή Θεσσαλονίκη σχετίσθηκε πνευματικά μέ τήν ἀδελφότητα τῆς «Ἀπολυτρώσεως» στό οἰκοτροφεῖο τῆς ὁποίας διέµενέ, 

Στίς 19/4/1960 ἐνυμφεύθη µετά τῆς εὐσεβοῦς κόρης Ἄναστασίας Κοτσάνη. 

Τό συστατικό γράµµα γιά τήν ἱερωσύνη τὸ ὑπέγραψαν κἀτοικοι τῆς Ἀρναίας Ἰωάννης Κυριαφίνης γιατρός, Κων/νος Καραλιόλιος γιατρός, Γεώργιος Κωνσταντᾶς καί Δημ. Καραδηµήτρας. 

Κανονική συμμαρτυρία ἔδωσε ὁ Πνευματικός του Ἀρχιμ. Φώτιος Σταµατόπουλος τῆς Ἀδελφότητας «ΖΩΗ»

2. Ὁ συλλειτουργύς τῶν ἀγγέλων 

Στίς 20/11/1960 χειροτονήθηκε διάκονος καὶ στίς  2/3/1906 πρεσβύτερος ἀπό τόν Μητροπολίτη Παύλο. Ἠταν ἡ πρώτη χειροτονία τοῦ Παύλου. Τοποθετήθηκε ἐφημέριος στἠν ἑνορία Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἁγίου Προδρόμου, ὅπου ὑπηρέτησε γιά 10 χρόνια. 

Τό 1966 συμμετεῖχε ἐπί τρίµηνον στὀ Πνευματικό Φροντιστήριο Κληρικῶν Ἑλλάδος στή Μονή Πεντέλης. Ὁ Διευθυντής του Ἀρχιμ. Χρυσόστομος Παλλούρης! ἔγραψε γιά τόν π. Βασίλειο 

«έπιθυμώ νά συγγαρῶ Ὑμᾶς διά τόν λαμπρόν κλἠρικόν σας, ὁ ὁποῖος μέ τήν ἱεροπρέπειαν καί ἐπιμέλειαν του ἠγαπήθη ὑφ᾽ ὅλων καί «ἀνέπαυσε µου στά σπλάγγνα ἐν Κυρίῳ»! Θά ηὐχόμην πολλούς ιερεῖς τύπου π. Βασιλείου νά εἶχεν ἑκάστοτε τό Φροντιστήριον µας». 

3  Στήν Ἀρναία 

Το ἀπό τῆς Ἰουνίου 1971 μετατέθηκε στόν Ἱ. Ν. Ἁγίου Στεφάνου Ἀρναίας, ὅπου συνυπηρέτησε μέ τούς ἀειμνήστους ἱερεῖς 

Ἀρχιμ. Βασίλειο Μαρκάκη, π. Κωνσταντῖνο Κάργα, π. Χριστοφόρο Ζωγράφο, 

Στίς 3/9/1977 ἀποφοίτησε, µετά διετῆ φοίτηση, ἀπό τὸ Ποιµαντικό Τμῆμα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, ἀπ᾿ ὅπου καὶ πῆρε τό πτυχίο τοῦ Θεολόγου.

Εἶχε ἀναλάβει τά Κατηχητικά τῆς Ἀρναίας καὶ εἶχε τό γραφεῖο Γᾶμων στό Μητροπολιτικό γραφεῖο. Ἐξυπηρετοῦσε µέ τούς ἄλλους ἱερεῖς διάφορα ἐφημεριακά κενά Βαρβάρας, Νεοχωρίου, Παλαιοχωρίου κ.ᾱ. 

Χειροθετήθηκε πρωτοπρεσβύτερος στίς 5/10/1980 στόν Ίερὁ Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἄνω Μητρουσίσυ Σερρῶν, ἀπό τόν Μητροπολίτη Σερρῶν καί Νιγρίτής κ. Κωνστανῖτῖνο, τότε τοποτηρητή τῆς Μητροπόλεως, Στἰς 2 Ὀτωβρίου 1880 διορίζεται µέλος τοῦ Ἐπισκοπικού Δικαστηρίου. Στίς 14/9/1981 κατἀ τὴν Ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν τοῦ  Σταυροῦ στὀν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Στεφάνου χειροθετήθηκέ Πνευματικὸς ἀπό τόν Μητροπολίτη Ἱερισσοῦ κ. Νικόδημο. 

4. Στοὺς Ἁγίους Ἀναργύρους 

Ἀπό 1/5/1982 μετατίθεται σάν πρῶτος ἐφημέριος στήν ἐνορία Ἁγίων Ἀναργύρων Ἀρναίας, τήν ὁποία διηκόνησε μέχρι τελευταίας του ἀναπνοῆς, 28/1/1999. 

Ἐπί τῶν ἡμερῶν του ἀνεδείχθη πρότυπο Ναοῦ γιά ὅλη τήν Μητρόπολη μέ λειτουργική ζωή, μέ κατανυκτικές Θεῖες λειτουργίες Κυριακῶν, ἑορτῶν καί καθημερινῶν. Κάθε Δευτέρα εἶχε παράκληση στήν Παναγία µέ κήρυγμα, κάθε Τετάρτη στούς Ἁγίους Ἀναργύρους καί κάθε Πέμπτη στὀν Ὅσιο Ἀρσένιο τόν Καππαδόκη. 

Χριστιανοί πού ἤθελαν πνευματική πρὀοδο συγκεντρὠθηκαν γύρω ἀπό τὀν π. Βασίλειο καὶ τόν Ναό τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων. 

Ἐθέλγοντο µέσα σ’αὐτό τό πνευματικό, ἀγωνιστικό καὶ ταυτόχρονα γλυκύ καί ζεστό περιβάλλον τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων. 

Ὁ Ναός τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων ἀναβάθμισε πνευματικά τὴν Ἀρναία χάρις στήν παρουσία τοῦ π. Βασιλείου. 

Ἀλλά καί µέσα στήν ἐνορία ἦταν ζωντανή ἡ παρουσία τοῦ ἐνδιαφέροντος καί τῆς πατρικῆς στοργῆς του. Ὄργωνε τὴν ἐνορία ἀπό σπίτι σὲ σπίτι εὐλογῶν, ἁγιάζων μὲ τά Εὐχέλαια, τοὺς ἁγιασμούς καὶ ταυτόχρονα διδάσκων, παρηγορῶν, ἐλέγχων, καθοδηγών τούς χρισπανούς. Εὐκαίρως - ἀκαίρως δίδασκε καί στο  Ναό καί κατ ἰδίαν . 

Ἀπέφευγε τήν κατάκριση καί τήν ἀργολογία ἀλλά καί πού δέν ἦταν σωστό δέν τό ἀμνήστευε, καί τό χαρακτήριζε έπιεικέστατα «παραξενιές». 

Τον ἐκτιμοῦσε ὅλος ὁ πνευματικός κόσμος πού τόν γνώριζε στήν Μητρόπολη, στἡ Θεσσαλονίκη, στή Φλώρινα, στὀ Μαναστήρι τοῦ Τίµιου Προδρόμου στή Μεταμόρφωση Χαλκιδικῆς Τόν εὐλαβεῖτο κάθε ἄνθρωπος πού τόν συναναστρεφόταν. 

Ὑπέμεινε ἀγόγγυστα τόν πόλεμο συνεφηµερίων, ἀλλά και συγχωριανῶν του ἐναντίον τῆς νέας ἐνορίας καί τό σαµποτάρισµα πού ἔκαναν στά μυστήρια κ.ἄ. Ἀντιμετώπισε µέ ὑπακοή καί χριστιανικὀ σταύρωμα τήν ἀνάρμοστη συμπεριφορά τῶν προισταµένων του, πού τόν ὑποτιμοῦσαν. 

Βιβλιογραφία.

 Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Μαιδωνης 

Τρεις Άγιοι Ιερείς πού γνώρισα .

Έκδοση Ιερά Μονή Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Αρναία.2016