«Ο πατέρας Σωφρόνιος από το Έσσεξ έγραφε μια ιστορία: «Ένας άνθρωπος πήγε στο Άγιο Όρος να ρωτήσει τι μπορούσε να κάνει για να σωθεί. Και εκεί του είπαν: «Αγάπα τον Θεό με όλη σου την ψυχή και με όλο σου το μυαλό και με όλη σου την καρδιά και τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». Και ο καημένος είπε στον εαυτό του: «Δεν μπορώ να το κάνω αυτό! Δεν αγαπώ τον Θεό, Τον φοβάμαι, αλλά δεν Τον αγαπώ... και δεν αντέχω τον πλησίον μου τις περισσότερες φορές. Πρέπει να υπάρχουν άλλοι τρόποι σωτηρίας, νηστεία, κομποσκοίνια, κάτι που μπορώ να κάνω...»
Πάει σε άλλον Πατέρα και άλλον και διασχίζει όλο το Άγιο Όρος χωρίς να έχει άλλη μέθοδο... Μετά κάθισε σε μια πέτρα και είπε μέσα του με όλη την απελπισία ενός ανθρώπου που αναζητούσε λύση: «Τι θα κάνω; Χρειάζομαι τη σωτηρία. Δεν θέλω να υποφέρω για πάντα έτσι!». και του ήρθε η σκέψη: «Θα κάνω ό,τι μπορώ. Μπορώ να κάνω αυτό που θα έκανα αν αγαπούσα!». Και πάντα ρωτούσε τον εαυτό του: «Τι θα έκανα τώρα αν αγαπούσα τον Θεό;». Και το έκανε. «Τι θα έκανα αν αγαπούσα τον διπλανό μου;». Και το έκανε».
Κάνε το ίδιο! Κλαίει: «Δίδαξέ με, Κύριε, να αγαπώ!». Αυτή η κατάσταση μίσους με αρρωσταίνει. Μάθε με να αγαπώ!».
Και τότε ο Θεός θα σε διδάξει. Κάθε πρωί πρέπει επίσης να λες: «Τι θα έκανα αν αγαπούσα τους ανθρώπους;». Και δες τι σου έρχεται στο μυαλό».
Μοναστήρι Siluana Vlad
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου