Ποιον αγαπάς περισσότερο;

Ποιον αγαπάς περισσότερο;

 Το καλοκαίρι έρχεται στην Εκκλησία μας μια οικογένεια από το Βουκουρέστι.  Γονατίζουν και τους διαβάζουμε προσευχές στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο. 

 Η 20χρονη κοπέλα τους στέκεται όρθια, συνοφρυωμένη, απρόθυμη να γονατίσει  την κοιτάζω.  Στο τέλος η δακρυσμένη μάνα μου ψιθυρίζει: το κοριτσάκι έχει όγκο στην κοιλιά, αλλά δεν θέλει να προσκυνήσει, μισεί τους παπάδες, μπήκε στην Εκκλησία μόνο με χιλιάδες προσευχές. 

 Ήταν σε μια συγκέντρωση προτεσταντών και του είπαν ότι η Εκκλησία, οι παπάδες, ο Σταυρός, όλα είναι μάταια.

  Κοιτάζει ψηλά, πιο κοντά στα μάτια της μητέρας της.  Λέω: Δεν μπορώ να κάνω τίποτα αν δεν προσευχηθείς κι εσύ.

 Φυσικά δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, μου λέει αυθάδης.  Η θρησκεία είναι στην ψυχή ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΠΑΔΕΣ.

 Ναι, είναι στην ψυχή.Και από την ψυχή βγαίνει στο σώμα και στον τρόπο ύπαρξης, και στο σπίτι, και στον κόσμο, με λόγια, χειρονομίες, πράξεις.

 

Κοίτα, λέω, ποιον αγαπάς περισσότερο και πιο πολύ;

 

Στραγγίζει τη μύτη της: τη μητέρα μου.

 Κοιτάξτε, το ίδιο και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, αγαπά τη Μητέρα του πιο πολύ, και την προστατεύει, την ακούει, νιώθει την καρδιά και τους πόνους της άπειρα.  Γι' αυτό προσευχόμαστε στη Μητέρα του Θεού, να προσεύχεται κρυφά για το πολύτιμο Παιδί της, για εμάς.

 Το κορίτσι ξεσπά σε κλάματα.  Η αρρώστια που έχετε είναι σημάδι ότι ο Θεός σας περιμένει, σας καλεί, σας θέλει πιστούς και καλούς.  Μιλήστε στη Μητέρα Του στην προσευχή.  Και σε ακούει.  Και η νύχτα έρχεται στον ύπνο και σβήνει τον καρκίνο και τον πόνο και την ασθένεια.

 Το κορίτσι κλαίει.  Οι γονείς είναι σοκαρισμένοι.  Πατέρα, τι του είπες;  Λοιπόν, την δουλειά μου.

 Το κοριτσάκι υπόσχεται ότι θα κάνει την Παράκληση της Παναγίας κάθε απόγευμα.  Το αναφέρω και εγώ.  Φεύγει χαμογελαστός, μέσα σε δάκρυα.

 

Σε ευχαριστώ, Μητέρα του Θεού.

ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΙΣΤΡΑΤΙ.