ΠΈΤΡΟΣ ΚΑΙ ΙΗΣΟΎΣ!!!

 

Στα ευαγγέλια βλέπουμε τον Πέτρο , έναν ενήλικο άνδρα, έναν σκληρό τύπο, γονατισμένο και φερμένο στα βάθη της ταπεινοφροσύνης από τον Κύριο Ιησού Χριστό. Αλλά τι έκανε ο Κύριος που γονάτισε τον Πέτρο; Τον τιμώρησε; Τον διόρθωσε σκληρά ή τον επέπληξε; Τι συνέβη που μείωσε τον Πέτρο στο ανθρώπινο ισοδύναμο μιας λακκούβας;

 

Αυτό που συνέβη ήταν ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός έδωσε στον Πέτρο και στους άλλους ψαράδες μαζί του ένα γενναιόδωρο και συντριπτικό δώρο. Ίσως να είχατε μια τέτοια εμπειρία στη ζωή σας. Ελπίζω να έχετε. Η λήψη ενός απροσδόκητου δώρου, ειδικά ενός μεγάλου ή ιδιαίτερου δώρου είναι πάντα μια από τις μεγάλες χαρές της ζωής. Προσεύχομαι όλοι εσείς να έχετε αυτή την εμπειρία. Αλλά θέλω να προχωρήσω παραπέρα, θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι στην πραγματικότητα είχατε ήδη αυτή την εμπειρία, ακόμα κι αν δεν την έχετε καταλάβει ακόμα.

 

Όταν λαμβάνουμε ένα απροσδόκητο δώρο, αυτό είναι κάτι που μπορεί να μας κυριεύσει με συναισθήματα, αλλά στην περίπτωση του Πέτρου, ήταν ακόμη πιο συγκλονισμένος επειδή δεν του άξιζε το δώρο με κανέναν τρόπο. Μάλιστα, όχι μόνο δεν του άξιζε το δώρο, αλλά απέλυσε εξαρχής εντελώς τον δωρητή. Ωστόσο, ο Κύριός μας παρέμεινε πιστός ακόμα και όταν δεν ήταν.

 

Ο Πέτρος δεν ήταν ένας κανονικός άντρας. Ήταν ειδικός ψαράς. Κάποιος που έβγαζε τα προς το ζην πιάνοντας ψάρια για να ταΐσει τον εαυτό του, την οικογένειά του και όλο το χωριό. Πέρασε ώρες και ώρες έξω στο νερό τη νύχτα που συναντήθηκε με τον Ιησού. Πιθανότατα ήταν εξαντλημένος, πεινασμένος, διψασμένος και πιθανότατα λίγο καταθλιπτικός. Αποδεικνύεται ότι τελικά ήταν φυσιολογικός. Μπορεί να ήταν ένας άνθρωπος με πάθη και συναισθήματα και αδυναμία παρόμοια με τα δικά μας.

 

Καθώς ο ήλιος ανέτειλε, ο Πέτρος και οι άλλοι ψαράδες επέστρεψαν στην ακτή και ξεκίνησαν τη διαδικασία να καθαρίσουν και να πλύνουν τα δίχτυα τους. Σε αυτό το σημείο ο Κύριος δοκίμασε τον Πέτρο. Ο Κύριος σπάνια μας δοκιμάζει όταν έχουμε καλή διάθεση και όλα πάνε καλά. Όχι. Είναι όταν είμαστε ευάλωτοι, αδύναμοι και κουρασμένοι που γίνονται οι αληθινές δοκιμασίες. Γιατί; Γιατί όταν τα πράγματα πάνε πολύ καλά, σπάνια ζητάμε κάτι από τον Θεό και σπάνια σκεφτόμαστε την ανάγκη μας για Αυτόν.

 

Ο Πέτρος ήταν απογοητευμένος και κουρασμένος και μάλλον ήθελε να πάει σπίτι, αλλά άκουσε τον λόγο του Κυρίου Ιησού και ούτως ή άλλως υπάκουσε. Υπάκουσε με μισή καρδιά. Δεν περίμενε πραγματικά να συμβεί τίποτα. Ο ιεροκήρυκας δεν καταλάβαινε το ψάρεμα. Αλλά ο Πέτρος ήθελε να σέβεται και να τιμά τον Κύριο και έτσι με λίγη πίστη και μεγάλο βαθμό σκεπτικισμού, υπάκουσε. Αυτό που συνέβη στη συνέχεια γονάτισε με απόλυτη δυσπιστία τον άνθρωπο που θα γινόταν το κεφάλι των αποστόλων. Το νερό έτρεμε και μετά πιτσίλισε και μετά σείστηκε καθώς τα ψάρια όρμησαν στα δίχτυα. Φαινόταν ότι ολόκληρη η λίμνη επρόκειτο να αδειάσει σε αυτά τα δίχτυα. Ο Πέτρος και όσοι ήταν μαζί του στην πραγματικότητα φοβήθηκαν ότι τα δίχτυα τους θα έσπασαν στην πορεία! Και κάπως έτσι, ο Κύριος είχε αλλάξει εντελώς τη σκέψη του Πέτρου. Άρχισε να σκέφτεται ότι δεν θα κέρδιζε τίποτα από αυτή την προσπάθεια και στο τέλος είχε κερδίσει τόσα πολλά που φοβόταν ότι αν ο Θεός έδινε έστω και ένα ακόμα ψάρι, θα καταστραφεί ολόκληρο το δίχτυ.

 

Ο Πέτρος έμεινε σοκαρισμένος, έκπληκτος και ταπεινωμένος. Ποτέ δεν πίστεψε τον Ιησού. Υπάκουσε από ευγένεια, αλλά δεν είχε πίστη. Τώρα, μετά από αυτό το μεγάλο δώρο του Κυρίου, πίστεψε και άρχισε να κατανοεί το βάθος της δικής του άγνοιας και υπερηφάνειας, και σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, το βάθος του ελέους και της αγάπης του Θεού για την ανθρωπότητα.

 

Καθένας από εσάς είχε ή θα έχει στιγμές στη ζωή που μας θυμίζουν τον Πέτρο στην αρχή αυτού του αποσπάσματος. Δουλεύουμε σκληρά, μελετάμε σκληρά, κοπιάζουμε και ιδρώνουμε και αγωνιζόμαστε και μερικές φορές τίποτα δεν φαίνεται να λειτουργεί. Δουλεύουμε σκληρά στις δουλειές μας, στις σπουδές μας, στο σπίτι, στις σχέσεις μας ακόμα και στον ελεύθερο χρόνο μας. Αλλά συχνά νιώθουμε ότι τίποτα δεν φαίνεται να βοηθά. Θέλω να σας ενθαρρύνω να αφιερώσετε χρόνο για να ακούσετε τη φωνή του Χριστού και να πάρετε την ελπίδα. Θα ακούσετε τη φωνή του στις προσευχές σας και στα ευαγγελικά σας αναγνώσματα. Αλλά δεν θα ακούσετε τη φωνή του αν δεν προσπαθήσετε να την ακούσετε. Χθες γιορτάσαμε τη μνήμη του Αγίου Σιλουανού του Αγίου Όρους , ενός μεγάλου αγίου του 20ου αιώνα. Είχε να πει αυτό: «Ο Ελεήμων Κύριος αγαπά τους δούλους Του και τους δίνει θλίψεις στη γη, ώστε η ψυχή μέσα από τις θλίψεις να μάθει ταπείνωση και αφοσίωση στο θέλημα του Θεού και να βρει ειρήνη στον πόνο, όπως είπε ο Κύριος: Μάθε από μένα . γιατί είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά, και θα βρείτε ανάπαυση στις ψυχές σας». Φέρτε τα προβλήματά σας στον Κύριο και καθίστε ήσυχα και ακούστε επίσης. Δεν θα λάβετε μια άμεση απάντηση, αλλά έχετε πίστη. Η στιγμή πριν αρχίσουν να γεμίζουν τα δίχτυα ήταν μια στιγμή γεμάτη σιωπή.

 

Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι ο Θεός σχεδιάζει να γεμίσει τα δίχτυα της ζωής σας και θα σας φροντίσει γιατί σας αγαπά περισσότερο από όσο μπορείτε να φανταστείτε και δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα της ζωής σας χωρίς πολλά πολλά δώρα από Αυτόν. Εάν έχουμε ευγνωμοσύνη και ανοίξουμε τα μάτια μας, θα δούμε ότι με πολλούς τρόπους ο Κύριος έχει ήδη προσφέρει τόσα περισσότερα από όσα θα μπορούσαμε ποτέ να θελήσουμε ή να χρειαστούμε. Σίγουρα έχει προσφέρει περισσότερα από όσα μας αξίζει, ειδικά τη συγχώρεση των αμαρτιών μας και το δώρο της θεϊκής ζωής. Και για όλα αυτά τα δώρα και πολλά άλλα, πρέπει να ακολουθούμε τον Πέτρο και να πέφτουμε στα γόνατά μας καθημερινά και να λέμε στον Χριστό: «Κύριέ μου, φύγε από μένα γιατί είμαι αμαρτωλός». Αν είμαστε ειλικρινείς, αυτή είναι η μόνη κατάλληλη απάντηση. Μόνο στον Χριστό ας είναι δόξα μαζί με τον Πατέρα Του και το Άγιο Πνεύμα, ΑΜΗΝ.

 

Ο π. James Guirguis